1070 resultaten.
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Laat me liggen aan je borsten,
laat me rusten in je armen,
laten we elkaar vannacht
beminnen en omarmen.
En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Rustpunt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
675 Gedachten zoals emoties
hebben ook krachten
soms zijn ze mild, soms wild
een omarming als troost zou fijn zijn
in eenzame dagen als milde macht
die het gevoel van warmte beheersen
emotie van loslaten wat je dierbaar is
geeft diep gevoel van onbehagen
begint als wild, zelfs machteloos lijkt
acceptatie maakt dat gedachte overwint
wat niet…
Samen Naar Later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 we hadden vele fijne jaren samen
maar de alles smeltende zon
en het woest stromende rivierwater
was waaraan ook wij niet ontkwamen
we gaven elkaar korte namen
en toen na jaren kwam je mij weer
tegen in een miezerige regen
wie er van ons begon weet ik niet meer
zij brak onverwacht het wolkendek
die lieflijk warme ons omarmende zon
en bescheen…
IN KALM WATER
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
460 Het is mooi zoals het is
Laat het maar zo blijven
Hoef niet meer of minder
Ben tevreden en voldaan
Vandaag heb ik niets te klagen
Het leven lacht me toe
Heb dingen om voor te gaan
Zeer de moeite waard
Het nu ben ik aan het omarmen
Het is als zwemmen in kalm water
Heb een redelijk rustig hoofd
Alles mag zijn zoals ik het ervaar
Buiten…
LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 begraaf me in het bos
stilletjes – zand er over
zoals ook een daar gelegen
boomstam wordt verteerd
en overwoekerd met mos
dek me toe met afgevallen
rijk gekleurd lover
zodat ik op den duur
alsnog de vervulling zie
van mijn grootste wens
om een te worden met en
terug te keren naar daar
waaruit ik ooit kwam en stam
de alles omarmende…
een leeuwerik boven het veld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
421 je wilde
dat het leven
een symfonie zou
zijn zoals de wereld
behoort te zijn
je wilde
dat licht en
duisternis elkaar
als vrienden
zouden omarmen
je wilde
staande sterven
waar dan ook
in een korenveld
in een bos of op de hei
je wilde
staande sterven
in de zon tussen
stilte en klank
in een bloemen veld
je wilde…
Gisteren waren al mijn problemen weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Dus laat me dromen van die tijd,
Waarin elke stap vol liefde en vrijheid was
Gisteren, mijn toevlucht, mijn kracht,
Ik omarm de magie die het vandaag bracht.
Henk Dekkers 2026…
Stormjagers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
879 Het licht is al wakker wanneer
we opstijgen en met ferme wiekslagen
de ochtend omarmen, twee paar ogen
knipperen en vinden hun gelijke
aan het leven van vandaag. Daar
leggen we onze vleugels af
en proosten op een nieuwe storm.…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
Eerste Liefde
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.299 De omarming, de eerste zoen
het knuffelen, jong en naïef
stiekeme ontmoeting in 't plantsoen
uitgelaten had je het leven lief.
Door misverstand of stommiteit
ben je elkaar uit het oog verloren
tot op heden heb je echter spijt
niemand kon je ooit zò bekoren.…
Onze wereld
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.655 Ik kijk naar het zachtblauwe van de regenbogen
en denk aan jou
Ik kijk naar het tederrode van rozen
en voel jou
Ik kijk naar het zoetgele van een zon
en verwarm jou
Ik kijk naar het fluweelwitte van madeliefjes
en hou van jou
Ik kijk naar de zon, de maan en de sterren
en ik omarm jouw wereld
Ik kijk naar mensen om me heen
en zoek jou in…
Kinderlach
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.648 Vergeet niet de zomer
al ben je niet zo'n dromer
Vergeet niet het leven
probeer te vergeven
Omarm het geluk
ook al brengt het je van je stuk
Zie hoe de kinderen spelen
zich nooit schijnen te vervelen
Hun fantasie slaat op hol
ze zijn er zichtbaar van vol
Het ongenaakbare in hun spel
soms zijn ze lief, dan weer fel
De ondeugd straalt in…
Ik laat jou gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
952 Niet meer stoeien in de morgen
nooit meer dansen in de nacht
elke dag heeft een zwart randje
warmte wordt niet meer verwacht
Ook de zonnestralen lijden
schijnen zacht gebroken licht
willen duist're gloed omarmen
glans geven aan jouw gezicht
'n Rail van tranen door het leven
trekt een wissel op jouw geest
zelfs de sporen van de liefde…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Zo onbevangen,
omarmend en vergroeid.
Dienaren bestuurd op afstand,
als brandstof voor een raderwerk.
Voer voor vee of voor kanonnen,
eeuwig vervangbaar.
Als in een cyclus,
gevangen in een repetitie.
Dodelijk, zonder pardon.
Als knop gebroken, onvolkomen,
bediendes van een hoger doel.…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Het zijn niet alleen de kleuren en geluiden
maar ook de geuren van rozen en seringen
en ja.... zeker en vast
is er een rust van binnen
omdat mijn wezen, mijn hart, mijn Ziel
deze natuurstilte mag omarmen, mag beminnen.
Tot ik slapen ga...…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
Blanke pit
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
545 De witte kokosmelk sijpelt
en voedt de gulzige lippen
die te lang wachtten
op de lauwe omarmende
flauw smekende vloeistof om bevrijding
weggestoken in de eigen opgetrokken kooi.…
liefde
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.272 Ik wil het leven weer omarmen,
En mij aan jou liefde warme.…
liefde
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
973 Ik wil het leven weer omarmen,
En mij aan jou liefde warme.…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zacht ontwaken en
bij dageraad elkaar
weer raken
en onvoorstelbare Liefde maken,
nooit meer loslaten en slechts omarmen
dat wat je hart en ziel zal verwarmen.…
Religieuze vriend
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De onderkoeling van mijn ratio
is jou niet ontgaan door de mystiek
jij voelt het via het opperwezen
ik omarm de natuur
met diverse gebreken
en in de zwoele nanacht
van onze zwijgvoltooiing
zijn er allerlei bewijzen
voor het simpele feit
dat ook hersenschimmen
kunnen dansen
aan de rivier en naast de vijver
onder de maan op onze…
stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 De kou en somberheid omarmen ons als een kleed,
Alsof het niets meer van de warmte weet.
De kou en grijsheid kruipen dieper in de mens,
En bereikt zijn aller diepste donkere grens.
Want al wil je dat koude gevoel echt niet,
Het zit hem in je eigen stille verdriet.…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn
Om dan toch te bieden
Weerstand
Want wetende
Een been in
Het moeras gezet
Is mezelf verliezen
Red ik mezelf
Door niet langer
Te vechten tegen
Maar accepteer
Omarm…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 cirkels omarmen de verstilde plek waar
opvliegende vogels en bladgeritsel
ontaarden in een trage dance macabre
beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier
Hieke Veenstra…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder geval niet ik
kijk me aan
vang me omarm…
Omstrengeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 mij
liefste, dat is niet goed
want je houdt van mij
Jouw ranken groeien dicht op mij
tralies om mijn vrijheid, liefste
dat is niet goed voor mij
niet goed voor jou
Jij wilt wel aan mijn hand
de wereld ontdekken, trots
de prinses laten zien die jij leidt
aan jouw vaste hand, zo ver
als je durft te gaan
om te veranderen en meer
te omarmen…