912 resultaten.
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Zonovergoten, schaduwrijke natuurtuin
Je weidsheid is blik verruimend
Je kerken en zerken prediken nog
Standvastig een eeuwenoud evangelie
In de geur van je rozen schuilen retraites
Barbaarse kruistochten, vrome pelgrimages
En bedevaarttekens van lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 wist de tranen op het voorhoofd
glad in het spoor van krakende
karrenwielen van het dromennet
wordt de lente willekeurig neergevlijd
de wind spuit met zijn boodschap
de oren van de schepping uit
zaad wortelt zich tot bomen waaruit
oneindig de onbespoten appels vielen,
mand met alle deling en zonder kruis
waarin iedereen kan schuilen…
WINTERAVOND
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.089 Dagen, nachten lang;
Pak uw zwaarste wolken samen,
Bulder langs de rammelende ramen,
Huil door schouw en gang;
Mij en ’t uitverkoren kind
Kozende aan mijn zij
De' arm deren niet uw ongestuime vlagen —
Veilig schuilen wij.…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo gelijkmatig leven
het verlies tussen
de veren geweven
neigen en voeren
ze hun lijnenschrift
in een cirkelboog
op stille drift
ontstegen aan
de dood
ze schuilen…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
775 Vloeken, schreeuwen en huilen
Van ellende onder het dekbed schuilen.
Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd
Maar een hart dat is versteend en verdoofd.
Iedereen kent het waardeloze gevoel
Zoveel pijn met wat voor doel.…
Kattenbroek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
605 nachten
Architectonisch rijk vol avontuur
Drie continenten in een ring
van vuur
Als hof van integratie der gedachten
Naast een donjon een middeleeuws kasteel
Aan stuurboord in de nijl een piramide
En voor de mui toont kaal en plompverloren
Een priapus zijn naakte rode steel
Fonteinen ruisen in het emiclaer
Le va et vient gaat schuil…
voor mijn lieve Emma,
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Klein blond Rinkelting,
open je oogjes waarin blauwe lucht
de zon weerspiegelt met zalige zucht,
zoveel te beleven in de nieuwe dag, Spartelding,
met vlugge voetjes naar de einder,
waar viooltjes schuilen en vlagen
van rozengeur die je wil belagen
met uitgestrekte vingertjes en binnensmonds gemijmer.…
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Heden ten dage waar licht knokt
tegen donkerte en blaren dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat ook ik ga schuilen
om mijn ziel weer te ontwaren
Niet dat ik in de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is een terugtrekkende beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten doelloos…
Mantel
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.753 Mag ik onder Uw mantel kruipen
Als een klein onschuldig kind
Dat bij moeder schuilen wil
Tegen storm, regen en wind
Mag ik stilletjes daar zitten
Op mijn knietjes, biddend zacht
Luistert U dan naar mijn beden
Overdag en in de nacht
Mag ik delen in Uw liefde
Met allen die Uw kinderen zijn
Mogen wij bescherming vinden
Ook al…
misschien kan dit ‘n kerk zijn
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
345 doorzeven
met hun vooruitgesnelde nijd
dit durft ook voor de troepen uit
(‘t zijn de eerste klappen niet)
de waarheid te verbeelden
want ‘t tegendeel verspeelt de stem van de straat
dat nu en nooit niet de gevolgen overziet
van de algoritmische haat/praat
als die stem dit dan bezoeken kwam
op deze deuren bonken moest
en of zij in dit schuilen…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht,
waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht.
Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver,
waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster.
Daar, tussen de schaduw en dat gouden moment,
is er de rust die enkel de dromer echt herkent.…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.343 In mijn hoofd schuilen verschillende gedachten
zo veel verwarring, ik kan het soms niet aan
ik wil niets van die ander verwachten
en moet het allemaal even laten gaan
Rumoerig is het diep van binnen
mijn keel wordt dichtgesnoerd
mijn tranen willen het weer winnen
ik voel me misselijk en beroerd
Er vloeien wat tranen over mijn wangen
ze…
WAT IS KRACHT
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.141 het belangrijkste wapen op deze gevoelloze aarde
Kracht is mooi, een onbetaalbare schat
het sterkste wat je kan vinden op je levenspad
Kracht is pijnlijk, gaat samen met veel verdriet
waarom het er is, weet men vaak niet
Kracht is woede,soms met hard geweld
maar vragen wordt bijna nooit gesteld
Kracht is warmte, en veelal een plek om te schuilen…
Samenzijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.699 In jouw ogen welt het groot erbarmen,
in jouw liefde wil ik schuilen, warmen.
Delen wil ik lief en leed en vragen,
voor jou wil ik zijn, jou wil ik dragen.
Laat sluimeren nu de vuren die verteren;
de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Diapsalmata
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.957 In lichaamsvormige luchtgraven houd je je schuil
tot de volgende holle minuut. Je zweet geschiedenis uit.
Je blikt met een voorhoofdsoog in een duistere rede.
En weer zie je álles
niet, of alleen dat
wat vaag aan de gekartelde einder opdoemt.…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 Het onzichtbare gelaat
van het onbenoembare begrip
dat in de natuur schuil gaat
komt over een zwaar bevochten lip
En als het gezegd wordt
klinkt het als stom gerommel
uit een wijze mond stort
het naar omlaag als gestommel
Want waar brandt het uiterste licht
dan?…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 Maar als het onweer losbarst en
over de stad trekt , schuil ik gewoon
in een portiek naast de ingang
van de Albert Heijn.
Tot ik eindelijk een stap zet
en er doorheen loop
en als een reporter vraagt
hoe ik me nu voel dan zeg ik :
'doorweekt maar opgewekt' .
En zo kom je nog eens op televisie.
Midden in de zomer van 2007.…
Aan een vriend
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.649 Toen wisten wij, wij gulle dromers, niet
Hoe luttel de ontwaakte overschiet,
Hoe vaak de slang zich schuil houdt onder bloemen,
Hoe vaak de zon het dorstig veld verschroeit,
Hoe soms het kleinste wolkje ’t onweer broeit,
Wat ijdelheid wij hier als leven roemen!…
Sneeuw
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.323 't Zwarte en te luide schuile, dat het Reine
Een wijle op aarde in sneeuweluister wijle.
Een verre wijken van wat Leven scheen...
- Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…
Stiekem
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.833 buigt zich een hangbrug
krakend over het water
In zijn schaduw ligt
het brede rivierbed
bedekt met kiezels
en geel speelzand
In de zwevende hitte
klinkt het zachte ritselen
van een krant
Erachter glimt
in de brandende zon een
met waterparels bedekte
bronsbruine huid
Ze heeft bijna alles
behalve de krant uit
In het zand schuilen…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Hij houdt zich schuil in de kelders
van onverklaarbaar bewoonde lucht-
kastelen. Druppel voor druppel kruipt
zijn bloed waar het niet gaan kan,
vindt hij dromen met de bekoring
van gevallen vrouwen.…
Dropsteen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.441 Zó gaat het morgen in het gister schuil;
Zó kwam Mathilde mijn gemoed vervullen,
En kreeg mijn ganse ziel daarvoor in ruil.…
Wijndief
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
819 Ik ga jullie wijnkelders
veroveren, uit naam van Bacchus en Apollo,
jullie voorraden achter tralies, ik kom
eraan, ik hou mij schuil in stinkende
vodden en met een gortdroge tong. Woef!…
Dauwtrapper
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
781 Korte ochtendwandeling is m’n dagelijkse investering,
vaste route naar de bosrand; een bui overvalt me en
ik schuil in de boskapel, sta naast de zwijgende Maria,
de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg-
en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen;
de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw
de aarde gewassen…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
Honger
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 Spaanse zwier
maar ik eet niet
want als ik eet krijg ik doorligwonden
van het slapen op vergeten zwachtels van oud zeer
krijg ik wintervoeten
van het waden door ijskelders van verdriet
kniehoog het wassend water van verbeten pijn
hoger nog de wanhoop van de onmacht
geen grens lag aan deze broze oevers
geen grondgebied waar ik schuilen…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik dacht mij schuil te kunnen houden
in diepe duistere spelonken
om de dans te ontlopen.
Ik wilde de bomen niet horen fluisteren.
Het licht zien dansen.
Ik wilde niet doordrongen raken
van een schoonheid, een vreugde
van een liefde die niet te bevatten is.…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 (namens mijn familieleden
die in Auschwitz zijn omgekomen)
Waar kunnen zij schuilen
als jouw blinde woede
in kinderzieltjes tekeer gaat?
als hun zachte huilen van het gebed
in een ontembare zee ontaardt?…
Kracht
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.502 Als ik het kon delen
Alle pijn en het verdriet
Als het echt zou kunnen
Dan wilde jij het niet
Als ik je echt helpen kon
Je krachten mocht versterken
Ik zou het doen, wel nu meteen
De pijn ging weg, jij zou het merken
Jij mag huilen, op mijn schouder
Als je denkt te moeten vluchten
Jij kan schuilen, ik zal er zijn
Om simpelweg je hart…
Ambergroen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Of erger: die zeggen
'het is zoals het is '
Wat onthult dit zelfbedrog
wat gaat achter dit beeld schuil
Is het triomf van 't eigen ik
Onderwerpen waarover ik
een opvatting had
en waar ik me over opwond.
Het lijkt ineens heel lang geleden...
* Let wel...Nota bene!…