2249 resultaten.
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
je ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
841 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag maar
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
je vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
Ik ben alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 De regen tikt zacht
Ik staar naar buiten
Zoek naar jouw vlagen
In de forse bries
De klok beweegt traag
Tijd doet pijn
Zonder jou
Wil ik hier
Niet meer zijn
De ijskast leeg
Mijn kleren in het rond
Blikjes op de tafel en
Blikjes op de grond
Nu jij hier weg bent
Heeft schone schijn
Zijn venijn verloren
Ik ben alleen
Met niemand…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 De trage, dronken stroom slikt alles in,
verzuipt haar trots, haar geheimen en haar pijn
in één gewelddadig, groot organisch zijn!…
verlangen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.771 Jouw schittering vangt mijn verlangende blik
je doet me beloftes zo vaag
Doet het je niets dat ik hier verstik
in de wurggreep van tijd, zo traag.
Toe straal me op,naar het firmament
en laat me versmelten met jou
Ik weet wie je bent,ik heb je gekend;
geen behoefte meer aan hemelblauw.…
Changement de décor
gedicht
4.1 met 49 stemmen
17.878 Zodra de dag als een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
De tijd
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.283 Als je erop zit te wachten,
doet hij het veel te traag.
Soms vliegt de dag je handen door
en is hij om voor je 't weet.
Soms heeft hij 48 uur, althans
dat lijkt zo, of loopt hij dan soms voor?
Gebruik de tijd,
en doe het goed.
Dat is de intentie van dit 'verhaal'.
Een race tegen de klok
verliezen we allemaal!…
Mission statement
gedicht
3.2 met 252 stemmen
36.090 Ik wil een alg zijn,
even onbekend als onbekeken
traag vergroeien met bureau en stoel.…
achter de wolken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
882 achter de wolken
het paradijs
maar ik zoek niet meer
traag hap en kauw ik
de dagen weg tot avond
en drink daarna de nacht
met wijdopen ogen
het is het moment
waarop eenzaamheid
een optie lijkt voor dan
niet langer dan heel even
rol me als een baby op
de koelte van het laken
achter de wolken
de sterren en de zon
ik weet ze te…
Rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
875 Zie de traag reizende wolken
Voel het koele, lange gras
Hoor het ruisen van de bomen
En het klotsen van de plas
Ruik de bloemen die verleiden
Voel de zon op je gezicht
Hoor de kleine vogel zingen
Als een sprankelend gedicht
Hoor de geluiden van de stilte
Voel de rust van dit moment
Laat alles zijn zoals het is
En voel dat je hier deel…
Zo ver van dromen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
910 hoe stil is het gras
zelfs banken en bomen
wanneer ik je zacht
in de treurwind leg
hoe smal zijn je vingers
rond de wilgende vijver
en de witte vogel
van rozenhout
je verhalen zijn
zo traag en
haast vergeten
van dag tot dag
van zon tot zon
geen ster wekt
mijn dromen
zelfs de wolken
liggen dood
toch kan ik
niet verder gaan…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…
De juiste woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 Woorden die mijn gevoel beschrijven
blijven gevangen in de pen
ben niet in staat te zeggen wat ik wil
stil en ver weg blijven ze vandaag
traag worstel ik door de zinnen
winnen zal ik deze strijd
tijd verstrijkt minuten en uren
duren langer dan verwacht
gedacht de gedachtes te vatten op papier
hier en nu het wil niet meer
keer op keer lijk…
Weg
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.136 Traag rijdt de auto door.
De berusting komt met de ochtend,
rijen bomen wekken me,
dit contante ritme is wat ik hoor.
De opkomende zon brengt een rode gloed,
het valt over de wereld als een deken,
het geeft licht, warmte en nieuwe moed.…
Koektrommel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel
Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik
Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft
Starend naar
Een blikken koektrommel…
DE BEJAARDE
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.528 In het spionnetje spiegelt
iedere morgen zelfde tijd
een wat trage figuur zich af
sombere blik
extravagant gekleed
een grote snor
opvallend haar
je vraagt je af
en gist
wie is dat?…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
Baken verzet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
720 Mijn illusies zijn verdwenen
natuur verloor z’n interesse
liet me vallen, en kijkt toe
hoe ver ik freewheelend kom
Er gebeurt iets met de tijd
of met m’n tijdwaarneming
als kind zo traag als stroop
nu ontgaan mij de dagen
Ze gaan te snel om te lezen
de week is de nieuwe ‘dag’
code van zeven witte strepen
labelen m’n nieuwe baken…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
Kruim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 Onder de knoet van het systeem
zien wij de meeste dingen ruim
de trage voet klimt uit het leem
ons bindmiddel uit karig kruim
onbenoembaar samen voelen
waar splinters hechten tot geheel
vechten voor wat wij bedoelen
met ons herwonnen leeuwendeel
in alle zones van de tijd
zal de liefde overleven
die levensangst verruilt voor spijt
van…
Volmaakt geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 zag stilte branden
warm licht wenkte
spiraalde traag omhoog
zacht zoog zij mij op
ik liet me gaan
van het geluid vandaan
ontvouwde
vertrouwde openheid
liet me drijven op kleuren
die elkaar niet weerspraken
maar met ogen en lach
een nieuw universum maakten
heb lichaamstaal ervaren
waarin woorden overbodig waren
in het voelen van…
Normaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Vloekt ie hem naar de hel en terug
doet ie dat traag of juist heel vlug.
Wat is normaal in deze tijd, ik raak
warempel het besef van gewoon, een beetje kwijt.
Maar dat is zo gek toch niet of wel?
Is er iemand met een antwoord
enne het hoeft niet snel!…
druipdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 niet alleen de taal
maar vooral zijn zinnen
geven dichters gevoelens prijs
schier ongedurige woorden
gegist gerijpt en als
gedicht weergegeven
op bewasemde ruiten
in spiegelschrift
om uit te lopen
in trage druppels
aangetrokken door de
zwaartekracht van het leven
zó is alles kringloop
als het water naar de zee
soms vinden woorden…
Kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Mijn brein
zoekt naarstig
naar het hoe en waarom,
in de trage,
draaikolkende rivier
van mijn gedachtestroom,
waarin
mijn flexibiliteit
schijnt te zijn verdronken.
Kalmte
kan me redden,
dus ontknoop ik de knoop
in de hoop
de vage herinnering
alsnog opnieuw te activeren.…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
Zingen zonder stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Dromen klinken als een avondzang die
traag eindigt, zonder precieze afloop.
Liefde vindt een bedding in de daagse dingen
al zeggen vele romantici dat nooit.
Zingen kan zonder waarom, zonder antwoord
maar stroomt uit de diepte van je ziel.…
vertrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
819 onze geheugencellen verhuizen
traag nestelen ze zich in
en rondom het hart
we herhalen onze levens
met woorden foto's en
zoveel afgedwaalde herinneringen
achterwaarts trekken we
ons terug uit het leven
we wonen meer en meer alleen
voor het venster waaiert de
beuk in lichte vreugde
tegen alle zwaarte in
de kraanvogels vliegen over…