1348 resultaten.
"T IS MIS MET KERSTMIS 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
622 het Corona-Register
En God zag, dat dat niet goed was, de dwang, de drang,
die verdomde daadkracht van wereldse machthebbers
En hij besloot vannacht in de Kerstnacht
geen engelen te laten dalen
geen herders op de velden toe te laten
en zijn zoon niet geboren te laten worden
Die verlossing kon nog wel even wachten
Maria hield haar vrucht…
opzienbarend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.093 kijk die toch met dat opgestoken haar
ze huilt alsof ze niets meer kan verdragen
maar niemand kent ze of weet hoe ze heten
mijn lieflijke vriendinnen van de nacht
verboden vruchten die ik heb gegeten
mijn zoon kijkt verontwaardigd en zegt zacht:
soms denk je dat je alles hebt geweten
maar dit had ik van vader nooit gedacht…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een droge bron
dit verleden land
draagt de vrucht…
Een kapotte balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 unieke vorm en
geur waar bevruchtingen
vanzelfsprekend gaan
ook in conclaaf van
wind vliegen en bijen
aan wie nu de eer om als
stuifmeeldrager
nog te echten na
talloze nectargevechten
zacht zingt
je lach het geurige
pad van dromen
jij weet dat
ze komen in de
overvloedige zomertijd
hoe lang zullen zij en
jouw hand de vruchten…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
Over & Sluiten
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.913 Geloof me nu maar lieve schat
Heel langzaam dooft elk gevoel
De afstand werpt zijn vruchten af
En bereik jij uiteindelijk je doel
Het contact is nu zo summier
Terwijl dat eens anders is geweest
Dan was je er als ik je nodig had
En was iedere ontmoeting een feest
Liefde veranderde in vriendschap
Jij vond me lief noemde mij je zusje
Er…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt
als een verdwijnende getuigenis
zou het dan niet erg zijn
de ogen gesloten te houden
de oren ongericht, de mond afgewezen
telkens als iemand zijn pen plant
in het hart van de ander
de vrucht…
Paradijselijke hartstocht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
478 ik wist de
vruchten van de boom
ongrijpbaar voor mijn handen
zij tergden mij
door in hun volle wasdom
daar te blijven hangen
ik joeg boze dromen
als wervelwinden
door hun hoge kronen
ze rijpten verder
in de warme zon voelden
dat het oogstfeest bijna begon
ik fluisterde liefde met
armen om de stam geslagen
mijn bede werd niet opgedragen…
STRATEGIE
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
929 Wacht als een spin
gespannen op het trillen van de snaren
en vang geworpen vruchten in je schoot.
Verlos je door het omgekeerde baren.
Maar zeg het niet, want dat stuit op bezwaren.
Ze maken je het liefst gelijk monddood.
Ik heb geleerd geheimen te bewaren.…
Abortus
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.792 Jij kleine vrucht, belofte van nieuw leven,
voortdurend nog vraag jij me naar de zin
van zijn en niet zijn, einde en begin...
En ik, ik kan geen zinnig antwoord geven.
Ik heb het een en ander opgeschreven
en dan verscheurd; zoveel stond er niet in.
Toch zeker niets waarmee ik jou herwin:
je bent en blijft voor altijd afgedreven.…
Splintervuur, mijn winterlief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
772 nu over dit te klamme land
de maïsloze tijd aanbrak
en tak noch blad of vrucht langer verdroeg
trad ik zeer vlug terug
kroop in de cirque van krommen 'aas
trok snel de zon over mijn kop
ik likte traag, warempel lief
wat splinters vuur van haren tong
verdrong al wat ook maar naar kilte rook
dook onder in de nacht van haar bestaan
en liet…
De stam
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.305 ogen volg
die langs de letters glijden
en lezen van de spijt
die beduiden dat mijn leven
slechts voor jou is bestemd
Ik kan de oerknal
niet terughalen uit de jaren
die zijn weggeleden zoals een droom
die onwerkelijk leek te zijn
om dán te worden beleefd
terwijl jij de deuren sluit
Het papier in je handen
was eens de stam waaraan
vruchten…
Droom zacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
850 Droom zacht
van het leven waarin je
vruchten aanraakt zonder
stuk te maken
appels plukt van de bomen
hun wortels
niemand, nee niemand
verwoest de geoogste velden
verregent het gedroogde gras
verdort het vruchtbare landgoed
het zwaard past de hand
iedereen wacht
verlaat de droom door
de deur van werkelijkheid
het gordijn van de…
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 Verder gaan is een beleven
wat niet klaar is af te geven,
pijnlijk te zien wat ongesnoeid
bleef aan bomen, vergat de
wrange vruchten te plukken
die niet rijpten in de dromen
gedwongen afstand van het hopen.…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 tot volle wasdom in vruchtrijke dop
het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten krampachtig
tegen het eind van een zomer, flets en verslapt
geen vrucht…
Sinopel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
537 het jongste sinopel ruikt groener dan ooit tevoren
als herboren pronkt het tot aan de hoogste tak
bezwangerde bomen dansen op de snaren van
de wiegende wind terwijl de zon hun schoonheid verijdeld
steevast op het zelfde moment slaan de bomen
hun takken uit waardoor zij hun nazaten de vrijheid geven
het regent groene vruchten die zich gewillig…
Taalverarming
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
546 vuil in de goot
hun schat is zo groot
in tonen en klanken
verbinden het hart
met wat vroeger bood
rest steeds meer leegte
van zielloze dingen
mechanische frasen
een levenloos zingen
verstarren de lijnen
gaat weelde verdwijnen
in strakke vakken
geen zacht vloeien meer
gemist wordt nuance
die aanzet tot kansen
begrip als de vrucht…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
Jij draaide sierlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 hoger en hoger
in een ultieme strijd
naar de zon
jij hoopte
met vorm en kleur
meer licht te vangen
ik groeide snel in verlangen
wij wortelden
in verschillende grond
ik groef dieper waardoor
mijn steel rechter stond
jij draaide sierlijk
naar steun en vertrouwen
om ook met storm
een hechte basis te houden
herfst heeft
onze vruchten…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de ster, die ik ken
ligt opgesloten in jouw ideeën
goudgekleurd in contrast
met de omgeving
het zal niet stoppen
voortleven en zich verbreiden
want intensheid geeft vrucht…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 Misschien heeft god
genoeg van het scheppen
het lijkt wel zondag vandaag
Een stem ligt in de hangmat
schommelend te rusten,
onder een appelboom,
te rijpen van bloesem naar vruchten.
(foto: Irene Verkerke)…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
Hel en Hemel.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.189 neem, als een vrucht, die levend
Rijp-rood voor u is gegroeid
Mijn mond, waarin, zich gevend,
Mijn hartstochtleven vervloeit!
En, kwam al God daartussen
En wees op zíjn Hemel, zíjn Hel,
Ik zou u kussen en blussen
Mijn gloed aan die Liefde-wel.…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 De zoete smaak van tropische vruchten.
Een kalmerend gevoel tussen oranje en blauwen luchten.
Avond rood.
De eindeloze horizon in vuur en vlam.
Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam.
De smaak van kokos.
Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal.
Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal.
Oceaan blauw.…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de einder verdrijf
uit dwingende gedachten
ik wil niet geraken
tot een zuigende zucht
van een droge vrucht…
Liefde die ook fouten ziet
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
695 bellefleur en geur de mooiste vruchten
uit de boomgaard van ons leven
ze stonden daar hun hart te geven
als cadeau hun oogjes op ontvluchten
je glimlacht en ik hoor je zuchten
we ruzieden en zijn toch bij elkaar gebleven
hebben samen steeds een veilig web geweven
we bleven doof voor allerlei geruchten
ik voel liefde die ook fouten ziet…
Gram
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 Eéns proefde ik de vruchten
bij een algemeen verbod
Door gebrek aan fysiek-, dus
lijfelijk contact
Gecreëerd door
omstandigheden
haalde ik mijn gram
Sindsdien draait de tijd steeds rond
net als eeuwig en voorheen
Verandert de tijd ons en
hiermee ons leven
Geschapen in
een tijd die steeds meer
van ons heeft gevraagd
Omarm de jou gegeven…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 wij waren blij na het zien van de tjiftjaf
die een voorbode van het voorjaar was
het wachten was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste…