Alle inzendingen over vuur gloed

4765 resultaten.

Sorteren op:

Opening

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 116
Het was er al, onopgemerkt tot ik er op ging letten en nu komt het met volle kracht binnen tijdens de ceremonie Ik sta te smelten voor een muur van hemelhoog oplaaiend vuur ik ben geen lichaam meer maar vloeiende vibraties hitte een groeiende, gloeiende geest alsof ik armen tot vleugels spreid Ik val achterover Een zacht golvend…
Zywa26 juli 2026Lees meer >

Kokkerel

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 163
In het roofvuurverhaal uit de mythologie over strijd der titanen van zoons tegen Zeus is het Prometheus die potten uit klei bakt en water in lood om oud ijzer laat koken in pannen verhit boven sprokkelhoutvuur en zelf de wijn mengt in schalen uit kraters Gedoofde vulkanen in thermische bronnen voorzagen veel later in 't…

Kille wintertuin

hartenkreet
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.731
rode roos vlamt vuur in het hart van de winter overwint warmte…

[ Het vuur laait hoog op ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
Het vuur laait hoog op, en onze verhalen ook -- We gloeien ervan.…
Zywa19 januari 2022Lees meer >

binnenbrandje

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 540
verhitte lijven stoken het vuur steeds hoger dat wordt nablussen senryu…

Cool

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Hedwig, gespeeld door Renée Soutendijk, zet mijn hart in vuur en vlam...…

puur

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Je bent als een veren kussen, zo zacht als dons, je kunt alle vuren blussen, behalve dat vuurtje van ons. Ons vuur dat blijft laaien, nog hoger dan hoog. De vlammen grijpen en graaien, tot ver aan de regenboog.…
moeke23 september 2003Lees meer >

zwarte rook

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 941
het vuur verwarmt verbrandt twijfel tot zwarte rook de regen dooft niet zij vormt slechts plassen de tuin dampt ontsteltenis hier was onze grond wacht zij of verwacht zij langzaam schrijdt de tijd voort zonder een geluid ons vuur verbrandt dit voorjaar we dachten het woordeloze uit te kunnen drukken in omhelzing…

U ook?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Ja, ik weet van wie ik stam nooit voldaan zoals een vlam waaraan ik mij gloeiend bezeer vuur, zuurstof en dikke teer Licht wordt alles dat ik pak tot brandstof word ik in een zak door warmte naar de maan gedreven Ik ben waarlijk een gestage vlam vuur geworden om te verbranden dood een vonk die woedt in de ingewanden…

Het voelen

hartenkreet
4.2 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.632
Het voelen van je hart het versnellen tijdens de zoen het voelen van je lichaam dat precies weet wat het moet doen Het voelen van je handen zachtjes door mijn haren het horen van jouw woorden die alle liefde verklaren Het voelen van jouw liefde het vormt een warme gloed het voelen van jou dat doet me zoveel goed…

delirium

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.735
het is de pijn het mes het bloed die haar steeds doen vluchten in dromen weg van hem het is de wijn de fles de gloed die haar hart doen luchten te komen zonder rem het is de geest het glas het rood die haar steeds doen huilen in schokken verspilde kracht het is het beest de as de dood die haar laten schuilen voor brokken…

de zee en ik

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Mijn voeten voelen nog de gloed als het water is weggeëbd en de schelpjes blootgelegd uit rimpelend zand geschept. De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…
walter tack23 november 2005Lees meer >

Ik lach in mijn droom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mijn handen gewassen met licht zon straalde overvloed in winden waaiden zachte energiestromen hun vitaliserende gloed het was geen schepping maar eerder herschikking van wat al eeuwigheid had materie in deeltjes gebonden door warmte en creatief geestelijke kracht ik lach in mijn droom om de onschuld van bestaan welke realiteit…

Joshua

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.504
In de gloed van de rode zon lijkt hij nog het meest op een zwarte leeuw, over oceanen en tijd naar deze woeste kust verplaatst. Zijn manen slingeren een radslag, zijn brullen is van zijde, hij heeft zijn oren naar de zoute wind gedraaid. Hier is Joshua: schrijdend, spelend, rennend over dit Thaise strand, zijn lach is breed en wit.…

Het gedroomde land

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Mijn verlangen glanst in de meren van je ogen als honinggele warmte Ongeziene, vreemde werelden bloeien als wonderbloemen in de beelden die je van mij bewaart En daar voorbij, eindeloos ver als een ongrijpbare belofte wasemt een goddelijke geur een ondoorgrondelijk weten een verborgen gloed het gedroomde land… liefste… het gedroomde…

Plots

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 850
in de geschifte luwte zweefde de zeepbel vederhoog en in de kleuren van de regenboog spiegelden wij ons een lieflijk voorjaar jouw ogen waren het licht het zicht tot aan de horizon kleurde met het hoge gras in gouden gloed de lome toekomst gaf jij het sein of was toch al veel eerder het einde plots voorzien?…
annabel11 februari 2009Lees meer >

daarom

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
zacht wit was het buiten langzaam smolt het weg door de kou eenvoudigweg buiten te sluiten in het donker in de nacht heel zacht, langzaam het licht zachter dan wit om haar te warmen haar handen, haar lichaam te omarmen diep in haar hart weer die gloed vol overvloed versmolten met haar naam…
i4 januari 2010Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Huppelend loopt hij naast haar het kleine knuistje geklemd in haar warme hand verdrijft de donkere gloed van gisteren wanneer de laatste zorgen deze dag onstuimig verlaten en later de duistere nacht het ooit zo rijke verleden ziet klinkt er zachtjes naast haar ik hou van mij, jij ook ?…
metha26 april 2012Lees meer >

altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.000
ik ben zo blij met een dochter als jij zo diep, zo echt emoties geheel oprecht in deze grijze, kille wereld breng jij kleur en gloed iets wat mij herleven doet je wordt zo snel groot en ik besef...…
Ingrid13 oktober 2012Lees meer >

Het nieuwe leven

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
de prille lente slaakt een zucht van verlichting over de akker het vogelrijk wordt wakker een hymne kleedt de bleek niets is meer wat het leek geen traan, geen addergebroed geestdrift schikt een gloed liefkozend over een kroon warmtewindsels zweven over de naakte boom die vol toewijding wacht op vruchtbaarheid en kracht het…

lichturen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
in het maagdelijk ontwaken van de laatste herfstdag schijnt zijn rode gloed van enkel zon te komen buiten dromen om -een zachte lach de eenentwintigste dag begint als windloos verder stromen op jouw adem, binnenin een eiland in de zee verplaatst het water eindeloos hoe broos is dit begin…
switi lobi24 december 2013Lees meer >

Die foto...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Een warme gloed ging door mijn lichaam van top tot teen. Die foto bracht bij mij veel te weeg. En even later was er een stilte die alles over steeg...…

Rust

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Een oranje welhaast roze gloed glijdt langzaam over polderland. Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie. Ganzen klinken in de verte. Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte. Van stad naar stad getrokken, maar nu hier, tussen dijk en grasland, neergestreken in het niets. Bij een kolkende maas mijn rust gevonden.…

Avondrood brengt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
een rode gloed betovert een stille avond na geflirt tussen zon en zee wordt de horizon één met rustig kabbelend water fenomenale kleuren, weerspiegelingen van roodoranje geboren uit liefde van natuurelementen drijven eindeloos mijn geheugen legt vast al dit moois op mijn netvlies voor eeuwig gebrand!…

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
In 't meer, omkranst met wilgen en platanen, Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt Zich naar de kim.... En met hem gaan de lange water-banen, De lauwe geuren.... Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

lentejazz

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Iniduo19 april 2018Lees meer >

Een zomerend boek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Het boek waait de zomer lof toe Het baadt in een gloed, een zomerend boek.…

deze plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
het meisje moe van de eindeloze herfstwind sleept de zoom van haar rok over het lege strand de hongerige meeuw krijst met schorre keel over de open zee het meisje hoort het schrapen van lepels in lege etenspotten ze ziet sintels met de schijn van gloed op deze plek neem je maar eenmaal afscheid…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >

ik kan je altijd minnen

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.168
zwart fluwelen stem en onmiskenbaar zweem van zondigheid lonkende oevers facetten van een schaduwspel het vuur dat smelt tot heldere sterren op de huid laudatio van de zinnelijkheid in overvloedige uitbundigheid de zondeval bedekt door gloeiend vuur tot mij de koorts weer wijkt gevangen ‘s morgens in ’t zwoele van haar vrouwelijkheid…
sunset22 februari 2008Lees meer >

Spel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Te veel om zinnen te vormen, laat staan een gedicht in het licht van het vuur nog wel. Het stemt me tot droefenis, dat alles zo mooi lijkt en in werkelijkheid niet zo is. Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur mensen aanschouwen slechts dit spel.…