4765 resultaten.
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Het was er al, onopgemerkt
tot ik er op ging letten
en nu komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend…
Kokkerel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
163 In het roofvuurverhaal
uit de mythologie
over strijd der titanen
van zoons tegen Zeus
is het Prometheus
die potten uit klei
bakt en water
in lood om oud ijzer
laat koken
in pannen verhit boven
sprokkelhoutvuur
en zelf de wijn mengt
in schalen uit kraters
Gedoofde vulkanen
in thermische bronnen
voorzagen veel later
in 't…
Kille wintertuin
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.731 rode roos vlamt vuur
in het hart van de winter
overwint warmte…
[ Het vuur laait hoog op ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Het vuur laait hoog op,
en onze verhalen ook --
We gloeien ervan.…
binnenbrandje
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
540 verhitte lijven
stoken het vuur steeds hoger
dat wordt nablussen
senryu…
Cool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hedwig, gespeeld door
Renée Soutendijk, zet mijn
hart in vuur en vlam...…
puur
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.552 Je bent als een veren kussen,
zo zacht als dons,
je kunt alle vuren blussen,
behalve dat vuurtje van ons.
Ons vuur dat blijft laaien,
nog hoger dan hoog.
De vlammen grijpen en graaien,
tot ver aan de regenboog.…
zwarte rook
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
941 het vuur verwarmt
verbrandt twijfel tot zwarte rook
de regen dooft niet
zij vormt slechts plassen
de tuin dampt ontsteltenis
hier was onze grond
wacht zij of verwacht zij
langzaam schrijdt de tijd voort
zonder een geluid
ons vuur verbrandt dit voorjaar
we dachten het woordeloze
uit te kunnen drukken in omhelzing…
U ook?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ja, ik weet van wie ik stam
nooit voldaan zoals een vlam
waaraan ik mij gloeiend bezeer
vuur, zuurstof en dikke teer
Licht wordt alles dat ik pak
tot brandstof word ik in een zak
door warmte naar de maan gedreven
Ik ben waarlijk een gestage vlam
vuur geworden om te verbranden
dood een vonk die woedt in de ingewanden…
Het voelen
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
3.632 Het voelen van je hart
het versnellen tijdens de zoen
het voelen van je lichaam
dat precies weet wat het moet doen
Het voelen van je handen
zachtjes door mijn haren
het horen van jouw woorden
die alle liefde verklaren
Het voelen van jouw liefde
het vormt een warme gloed
het voelen van jou
dat doet me zoveel goed…
delirium
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.735 het is de pijn
het mes
het bloed
die haar steeds doen vluchten
in dromen
weg van hem
het is de wijn
de fles
de gloed
die haar hart doen luchten
te komen
zonder rem
het is de geest
het glas
het rood
die haar steeds doen huilen
in schokken
verspilde kracht
het is het beest
de as
de dood
die haar laten schuilen
voor brokken…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Mijn voeten voelen nog de gloed
als het water is weggeëbd
en de schelpjes blootgelegd
uit rimpelend zand geschept.
De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Joshua
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.504 In de gloed van de rode zon lijkt hij
nog het meest op een zwarte leeuw,
over oceanen en tijd
naar deze woeste kust verplaatst.
Zijn manen slingeren een radslag,
zijn brullen is van zijde,
hij heeft zijn oren
naar de zoute wind gedraaid.
Hier is Joshua:
schrijdend, spelend, rennend
over dit Thaise strand,
zijn lach is breed en wit.…
Het gedroomde land
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.444 Mijn verlangen glanst
in de meren van je ogen
als honinggele warmte
Ongeziene, vreemde werelden
bloeien als wonderbloemen
in de beelden
die je van mij bewaart
En daar voorbij, eindeloos ver
als een ongrijpbare belofte
wasemt een goddelijke geur
een ondoorgrondelijk weten
een verborgen gloed
het gedroomde land…
liefste…
het gedroomde…
Plots
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
850 in de geschifte luwte
zweefde de zeepbel vederhoog
en in de kleuren van de regenboog
spiegelden wij ons
een lieflijk voorjaar
jouw ogen waren het licht
het zicht tot aan de horizon
kleurde met het hoge gras
in gouden gloed
de lome toekomst
gaf jij het sein of was
toch al veel eerder
het einde plots voorzien?…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Vertrouwen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
676 Huppelend loopt hij naast haar
het kleine knuistje geklemd
in haar warme hand verdrijft
de donkere gloed van gisteren
wanneer de laatste zorgen
deze dag onstuimig verlaten
en later de duistere nacht
het ooit zo rijke verleden ziet
klinkt er zachtjes naast haar
ik hou van mij, jij ook ?…
altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 ik ben zo blij
met een dochter als
jij
zo diep, zo echt
emoties
geheel oprecht
in deze grijze,
kille wereld
breng jij
kleur en gloed
iets wat mij
herleven doet
je wordt
zo snel groot
en ik besef...…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 de prille lente slaakt een zucht
van verlichting over de akker
het vogelrijk wordt wakker
een hymne kleedt de bleek
niets is meer wat het leek
geen traan, geen addergebroed
geestdrift schikt een gloed
liefkozend over een kroon
warmtewindsels zweven
over de naakte boom
die vol toewijding wacht
op vruchtbaarheid en kracht
het…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Die foto...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Een warme gloed ging door mijn lichaam
van top tot teen.
Die foto bracht bij mij veel te weeg.
En even later was er een stilte die
alles over steeg...…
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Een oranje
welhaast roze gloed
glijdt langzaam over polderland.
Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie.
Ganzen klinken in de verte.
Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
ik kan je altijd minnen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.168 zwart fluwelen stem
en onmiskenbaar
zweem van zondigheid
lonkende oevers
facetten van een schaduwspel
het vuur dat smelt
tot heldere sterren op de huid
laudatio van de zinnelijkheid
in overvloedige uitbundigheid
de zondeval
bedekt door gloeiend vuur
tot mij de koorts weer wijkt
gevangen ‘s morgens
in ’t zwoele van haar vrouwelijkheid…
Spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Te veel om zinnen te vormen,
laat staan een gedicht in het licht
van het vuur nog wel.
Het stemt me tot droefenis,
dat alles zo mooi lijkt
en in werkelijkheid niet zo is.
Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur
mensen aanschouwen slechts dit spel.…