177450 resultaten.
dat ..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 wie weet komt het er nog eens van misschien :
wij die zo gelukkig samen ons verleden overzien –
dat
mogelijk
eens
te zullen ervaren
maakt
dit leven
de moeite waard ..
volgende gedachte :
dat
jij
mogelijk
inderdaad
ergens
bestaat
dat
jij
net
als
ik
jezelf
nu
in
de
...
Verloren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Toen ze aanspoelden
als holle schelpen
uitgesleten lichamen
bij iedere golfslag,
wist ik verloren dag
van verre herinneringen
verlaten metrum
geschonden rijmen
waartegen niets vermag
dan wachten
op vloed
tot ze weer
verdwijnen
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 De zee spreekt
De zee
nooit slapend, altijd wakend
zoemt door mijn oren
als een bij in haar korf.
Achter mij staat een eenzame den
waar de wind woorden uit schudt,
geluiden stijgen op, spatten uiteen
weer andere kruipen fluisterend
als een geheim in mijn oren,
alles is zwijgzaam van he...
Jonge sla (II)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.247 Op een zonnige dag in april,
een dichterskring komt bijeen,
de kroppen moeten de grond nog in,
wordt "Jonge sla" voorgedragen,
"vol met stijlfiguren",
hoor ik de spreker
er passioneel over uitweiden,
"slechts twee zinnen
en wat een dramatiek!".
Ook ik, geef het toe,
ben snoeihard, als he...
Hand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Die lepe burgemeester Fred de Graaf
Deed wat wij allemaal wel zouden willen
Een slinkse hand op Maxima haar billen
'Ben ik me niet bewust', verklaart hij braaf
'Geloof me, ik ben nergens aangekomen'
En anders Fred, is het mooi meegenomen.
Geweldsmisdrijf of?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Als je dodelijk geveld wordt
door een vallende oude boom
spreken we dan van
een geweldsmisdrijf
of van
een natuurlijke dood?
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een law...
Zwerven naar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
672 Zwerven naar ginds,
Dolen naar her
En ben je er
Dan weer verlangen
Naar daar –
Rusteloze geest
tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 ze kwam van tussen berken
die beven gelopen met niet meer
dan het relaas van haar overleven
en ze doorstond het verhoor
dat ik aanbond kranig
voorwaar danig ontdaan
zei ik “wees blij dat je ademt”
er was een wolk
in haar lichaam
gekropen een tijd uit haar leven
gegrepen als koper
...
geen littekens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551
ik wist wel beter
dan je mijn hart te laten breken
ik hou niet van de
slachtofferrol
mijn ziel zal ik je nooit meer
laten zien
en wees hier zeker van
er zullen geen littekens zijn
DAG
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
744 koningsdag opschoondag
opa en oma dag
dag van de persvrijheid
dag van de lach
ufodag stotterdag
secretaressedag
waarom verdorie
geen dag van de dag
Beminnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 In het lenteatelier van de afwezige artiest
vult een zwevend standbeeld
een netwerk vol van wonderen
een koorddansende suppoost
bewaakt de fleurige zalen
waar niemand binnentreedt
alleen de kruipende en bukkende mens
is welkom in dit lokaal
een enkeling heeft moed genoeg
kwetsbaarheid...
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 Angst waarin de deur van een
veilige ruimte niet openslaat
wordt de liefde begrensd
door de smeulende twijfel,
een geur die het heilig vuur
blust in de verlokkende wind
en alleen de as van rossig licht
in het verlangen achterlaat.
De kleur bepaalt de sluier
van het vergezicht,
omhel...
Waken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
825 Ik wacht op het kaarsje
het kaarsje dat brandt
bescherm het met al ik ben
Even fragiel als het lijntje
waar langs wij wandelen
koester ik de herinneringen
Ik wacht op het kaarsje
tot het niet meer flikkeren zal
en langzaam overgaat in de nacht
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 zij heeft binding met de herinnering
daar zij als vrouw is geboren
zij alleen draagt een kind naar het licht
een mens die bij ons mag horen
daardoor toont liefde een gezicht
doorheen de stuipen vóór de eerste dag
start er een verbond, toekomstgericht,
opgesteld door een haast natuu...
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 dat ik fantasie ontmoet in wolken
feitelijk vergeet dat het wolken zijn
ligt het aan mijn brein en de volle wijn
welke overdag de lucht bevolken?
nee, overdag raak ik geen druppel aan
behalve dan als regen mij passeert
hetwelk mij van nature is geleerd
verbeelding overkomt en heel spontaan
...
'Lasst meine Bilder nicht sterben'
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 voor Felix Nussbaum
bizar
als emigrant niet welkom
als Duitser gearresteerd
en als jood vervolgd
aldus directeur Ralph Keuning
van museum de Fundatie
om te overleven zou je jezelf
in een tekening willen verstoppen
of onderduiken in het huis
op het doek van olieverf
en wachten to...
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermo...
Herstel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als puzzelaars hun vaste puzzels missen
En dreigen met een puzzelaarsgericht,
Dan is er geen directie die niet zwicht,
Al heet dat dan 'een kwestie van vergissen'.
Alleen betwijfel ik of dat zo is,
Ook met voortschrijdend inzicht is niks mis.
zelfgekozen waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 ook tijd kan de onvoorzichtige uitlatingen
van een goede vriend (in) nooit helen
of je moet al een heilige zijn
er ligt geen troost in zelfgekozen waarheid
doorverteld.
Pijn is je opbrengst
je had beter moeten (kunnen) weten
daar sta je nu...alleen
men heeft je verstoten en terecht.
Emotie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Een verdwaalde traan
Laat het maar gaan
Je had hem verstopt
Naar binnen gepropt
Dicht geknepen in je keel
Maar dan wordt de emotie te veel
En spat het uiteen
De traan die zo verdween.
Die keuze
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.472 Adem in mijn nek;
laag, lieflijk, maar ook intens.
Kan ik anders nog dan stotteren?
Anders nog dan
klungelig de liefde ontkennen
en mezelf?
Omhuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Als een omhullende schelp
Plaatst ze haar armen
Binnen deze warme begrenzing
Mag het gevoel zich uiten
Verwordt een trots ego
Tot een week mens
En weent
Laat de kern zien
Als een kind
Kwetsbaar en puur
Geeft toe aan
Weggeredeneerd gevoel
Zo in deze greep
Grijpt het aan
Roept op...
Wonderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Dagen zitten vol
wonderen.
Het wonder
van deze dag
is
wat ik zag
bij jou, mijn lief:
een stralende glimlach!
Oranjezon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Een volledige vergunning
in emaille.
Uit 1726
staat er in een pannenschrift
zelfs op het dak.
De varkens liggen buiten
in verdiende rust
om gezien te worden
in hun varken zijn.
De mensen schrijven er in krijt:
wafels met amaretto-advocaat.
En dat is ijs, met,
geschreven als een dubbele k...
Vanaf het platteland (1)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
10.708 Hoewel het elf uur in de nacht is, of daaromtrent, komt er
een meisje voorbijgeflitst. Alleen, neuriënd. Aan de rand van
het dorp, in een van die schaars verlichte straten.
Uit geweest in het centrum, natuurlijk.
Met een vriend die hier woont, waarschijnlijk. Prettig ver-
lopen.
En nu fietst ...
Ogen als spotlights
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 je stem speelde toneel
het geluid kleurde decors
in adem donkerde schaduw
handen regisseerden het licht
terwijl je ogen als spotlights
op mensen waren gericht
jij bracht vervoering
passie tranen en pijn door
zo intiem met ons samen te zijn
in de melodie van het leven
enkel door zelf...
Onontkoombaar
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
716 Bouw, banken, beelden, altaar, glas-in-lood...
En wat er nog aan wanden pleegt te prijken...
't Is om je ogen haast bij uit te kijken
Zo weelderig, zo stemmig en zo groot
Ze blijven imposant, die kerkgebouwen
En ademen véél uit- maar geen vertrouwen
Solanum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 in mijn nachten hoor ik een verre hond mij toeblaffen
zo nu en dan, met intervallen die de lengte van helder
achterblijven doorbreken. Met gerucht dat mij wil straffen
zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter
in het water van rimpelloze nachten groeien wortels
die tot mijn lippe...
vreemde tijd nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
555 ergens sprak de meester
in talen wijd verspreid en huizen
grondgelijk door ‘ t hevig schudden
voor altijd buiten het gebruik
het syndroom kort van verhaal
buiten zinnen wacht allengs met
zieltjes winnen, het veracht stoïcijns
de wet met haar procenten
in het gelid van het afgebro...