26653 resultaten.
Schuilende zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 licht van zee en seizoen
heerser van duin en tuin
plooiend water wit en traag
bewegend zand zacht en warm
bloeiende bloemen bont en mooi
jij en ik gearmd en vertrouwd…
Crisismanagement
snelsonnet
3.2 met 17 stemmen
1.131 Het is een tijd van dreigende berichten
De crisis groeit, bekommerde gezichten
Om mijn bedrukt gemoed wat te verlichten
Mijd ik de media en ga ik dichten
Zolang de euro nog niet is gestrand
Hou ik mijn kop maar even in het zand…
De kuil
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
657 heb de kuil gegraven
die ik al jaren wilde maken
op het warme strand
het huis waar
ik kan schuilen
een plaats voor mij alleen
maar het zand
is koud en kil
ik wil er niet verblijven
kijk over de rand
want voel dat daar beneden
voor mij geen vrede is…
Lichtkust (Costa de la Luz)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.733 Voor mij een strand
een eindeloze vlakte
aan de waterkant,
kabbelende golven
bespoelen het witte zand.
Waarom, dierbaar strand,
zo immens ver weg
van mijn vaderland
en de moeder die ik mis,
voel ik me zo aan jou verwant?…
Herfstvakantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 de tafel is vet
van vieze kindervingers
het raam is nog vetter
van vingertjes, die wijzen
naar merels in de boom
de vloer ligt vol zand
kruimels en snippers
floeps, daar gaat de melk
over een tekening
van vakantiepretjes…
Waddenstrijders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Land van zand en eilanden.
Zee van licht.…
Planetum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 zand tussen letters
als woordelijk veldwerk
achtergebleven met
sterrenstof of witregels
en flarden geheugen
in het asgrauwe brein
een rotsklomp in
een zee van ruimte
luchtledig, oneindig,
druppelsgewijs en het
dorpsstandbeeld van
versteende moleculen…
hoe bitter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 het bloed bereikt
op de duur de
kust en kleurt het
avondwarme zand
onschuld verscheept
van schoonheid naar
verschrikking levenloos
aangespoeld op het land
hoe bitter is de smaak
van geroofde puurheid
op deze machteloze
verloren zomerdag…
verscheept
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 uiteindelijk bereiken
bloedsporen de kust
ze kleuren het
avondwarme zand
verscheepte onschuld
van schoonheid naar
verschrikking tussen
lege schelpen
de wrange smaak van
gedode innocentie
op deze gestolen
laatste zomerdag…
Tweestromenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Er lag iets diep bedolven onder zand
Met sporen van een zeer recent verleden
Te pijnlijk voor de machthebbers van heden
Het was een kruik uit het Tweestromenland
Hij ging zo lang te water tot hij brak
Met zeventig gelijk, in Noord-Irak…
op mijn plek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 ik hecht aan
een harde
ondergrond die
houdt me op
mijn plek ik
zou niet gedijen
op los zand
ben ik een wrak
mijn habitat is
het diepe bestaan
ik heb geen weet
van gesmolten
ijskappen en
verzonken
heuvellanden
ik ben gewoon
hier en nu
een prachtige
paardenmossel
op zijn plek…
Een droeve moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.421 Satire gericht aan
Een droeve moeder
Die net haar
Enige zoon aan
Laffe pesters verloor -
Die hem tergend langzaam
Stukje bij beetje hadden vermoord -
Het is van een treurigheid
Zoals nog nooit gehoord…
Gelijke monniken, gelijke kappen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Van der Staaij heeft met veel geklepel verkondigd
de islam reikt te ver van haar minaret,
wat zo dicht bij kerk, huis en haard en bed
toch tegen de rust openbaar zondigt.
Mij beiert het niet, maar gaart men deze rapen,
laat de kerk mij dan ook op zondag slapen.…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand, klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.
Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Herinnering .....
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.212 Lopend door het zand
verdwijnt de gedachte
die door me heen flitst
dat je niet zult wachten
ik hoop ...
Golven over onze schoenen
we hebben niets in de gaten
onze gedachten vloeien samen
en vullen op de ontstane hiaten
ik denk ...…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand
klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
kust
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 je dat niet was
je handen werden kouder
verborg ze in mijn jas
en zonder iets te zeggen
heb jij mij toen gekust
er was niets uit te leggen
stelde jij mij gerust
nooit vergeet ik meer die avond
vier voeten in het zand
we zagen duizend sterren
op een verlaten strand…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Maar helaas, hij glijdt weg
als het mulle zand
tussen mijn vingers.”
Zei ik daarop:
“Ik ben de tijd, het mulle zand,
de zoele wind, een kringel rook.”
Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Het zand in haar navel, een ijsje in haar hand.
Smelt het, dan zand erover. Strand vlakt uit.
Ze noemt de wind een val, blaast hem aan
bovenhuids. Uit de zee doemt mist die haar
inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer.
Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan.
Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen
in een glasfiguur.…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 De wind speelt zacht door m'n haren
en veegt sporen weg hier in 't zand.
Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.
Er is iets wat ik zou willen delen:
Zie hier, een wonderschone dag.…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 alles verstrijkt zover je kan kijken
de lijken reikhalzen onder 't zand
het gedruis wuift iedere inbreng weg
erosie strijkt een vers paneel
onophoudelijk
't licht van de zon tart 't dodelijk heelal
daarmee is niets meer gezegd…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 en jij waant je ook reeds in het hotel
we kleden ons uit, spoelen al het zand weg
in de douche; jij staat er als een gluurder
schaamteloos sla je ons gade, zie je hoe we kussen
tot ik je vriendelijk maar kordaat aan de deur zet
en wij verder doen achter dit afgesloten gedicht.…
Over missen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als ik dat toesta
zie ik ons weer in het zand,
en ieder die en wat ik mis vòòr me
en ben ik weer,
al is het een moment
compleet.…
Mama kijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Ze zwaait naar mij mama kijk
speelt in het gras de aarde draait
rond kraait door zomer en regen
van wit zand naar zwart zand
een varkentje is ze knorknor
en nog een keer nog een keer
een twee drie sier sijf
singers heeft ze en siese soeten
die overal op klimmen mama kijk
handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen…
Schaakmat met Mendelejev
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
372 en riep
O Oxygene, met je notabene
toon je tintelende
ultrasone stimulatie
in novatieve non-invasieve
zuurstofnitrogenen
Schaak met alle elementen
vier de koningspaardenteugels
schaak en steiger in de beugels
breek uit je kluister vier de vrijheid
dans tot je enkels in het zand…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
322 In velden waar de sport zijn glorie vindt,
verstrengelt zich de macht, zo stil en traag,
als wolken boven het veld, maar o zo vaag,
een spel dat niet de echte winnaar zint.
De regels zijn gezet, de lijnen strak,
toch schuift men met de pionnen heen,
als sterren aan de hemel, echt gemeen,
de macht maakt van sport een wrange plak.…
Dan is er het beeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Als woorden niets meer zeggen,
Louter stuiten op een muur
Van betonnen onbegrip,
Dan is er het beeld
Dat laat zien hoe het was,
Hoe ik het heb beleefd,
Dat opluchting geeft en
Een onbelemmerde ademhaling
Mogelijk maakt,
Zodat ik in mijn beelden,
De trauma's van de wrede tijd
Geleidelijk verwerken kan…