837 resultaten.
Stof waarvan we zijn gemaakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Woorden zijn als sporen
in de sneeuw of vervliegen
of in de rukwinden van de wind
bedekt of verwaaien, raken
verloren onder het laagje stof van
geluk en verdriet, voortgedreven
op goed en slecht van twijfels
van alles wat krom is en uiteindelijk
toch weer recht, te geloven dat
elke smoorde voetstap wordt gehoord
door de ziende en de…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Eenmaal namelijk door die dorst naar kennis gewekt
voelt het of mijn gedachten met veerkracht zijn bedekt.
In ons stemming geel met wit gekleurde kamervertrek
heb ik alles weer opnieuw gastvrij op het rijtje gezet.
De goudenregen, de palmen, vlinderboom en seringen
geven ook gedachten en steeds meer van die dingen.…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een wit kleed bedekt de wereld,
geluiden gedempt.
Een zachte en kleurloze hemel,
zo onbestemd.
Een zacht suizend knisperen dringt door,
witte vlokken vallen op je jas.
Vormen een witte laag als as,
smeltende sneeuw bereikt je oor.
Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 Zachte tonen van fluwelen muziek
Dansen gedwee door de kamer
En blijven steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 de doden zijn allen even oud
in mijn sterven haal ik haar in
ik reis naar m’n dorp om haar te zien
sta weer op de plek van toen en wacht
sterke associatie draait de tijd terug
ze fietst er als toen elke dag om vijf uur
haar rokje waait op, ze lacht naar me
ze fietst daar nu al veertig jaar
als ik de lange weg huiswaarts keer
bedekt…
Naar Sapfo
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Zweet bedekt mij en ik word gegrepen door huivering.
Zolang ik jou ken
Is alles te dragen.
Elke dag opnieuw mis ik je, wil ik jouw stem horen.
Elke nacht droom ik over je, over je ogen,
je haar en over je lippen.
Steeds weer word ik gegrepen door verdriet
als ik bedenk dat ik nooit de jouwe zal zijn.…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 De eerste, onrijpe sneeuw viel als zuivere kerstversiering
bedekte onmerkbaar de stationsgebouwen, de perrons,
de daken van de huizen in het noorden van Frankrijk,
er soesde een bodempje sneeuw op de landerijen.
De trein verwijderde zich schokkend van Parijs,
onwillig bemand door een man in uniform,
verstoten door de stad.…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 mijn ziel bedekte, de gladde oppervlakte,
met een sporenhoeveelheid
bevangen door de vruchtige warmte,
de samengekitte onregelmatig aarde
en de frisheid, van de heldere wateren
..zag ik het vergeten groen.…
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 Haar tengere lichaam schokte
toen zij hem opeens ontwaarde
Wat hem uit ‘t donker ontlokte
dat hij het wel met haar klaarde
Haar stem leek bijna bevroren
toen hij haar de mond bedekte
Hij fluisterde: Je bent verloren
als ze, wat hij wenste, verrekte
Haar hart hamerde als bezeten
toen zijn hand de weg verkende
Haast aan alles had hij gezeten…
- Bedwelmende Magnolia geur -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Een allerlaatste noot
grande flora
bedwelmend van nature
verdampt als
broze lentegeur
in volle fleur
tussen tulpenbomen
onderscheidbaar
en toch geheel
zuidoostelijk eenzelfde
naar de natuur getekend
met vreugdevol gevoel
staat een magnoliaboom
contrasterend
en alles beheersend
eeuwigdurend
kraken zijn twijgen
bedekt
statig…
We blijven naakt?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 vertraagde echo’s na een winterslaap,
stilte beroert de aanwezigheid, raakt
met de ketting de schaduwen met de hand,
restje DNA waarvan de code niet is gekraakt,
bedekt de oogleden toe, verder blijven we naakt.…
OostvaardersPlassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Met een donzen wit tapijt
wordt het groen van de natuur bedekt
en geluid gedempt.
In de verte, goed verscholen,
houdt een jager zij jachtgeweer
in de aanslag,
stevig omklemd.
Een hinde,
steekt haar natte neus snuffelend omhoog.
Er klopt iets niet,er dreigt gevaar!!
Het is haar hart dat niet meer klopt.
Door een kogel doorboord.…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Lijnen in het landschap, die zich jaar na jaar, weer overschrijven,
aarde die straks opnieuw bedekt zal zijn met groene weelde
die dit land, gelijk een schilder, in duizend kleuren penseelde
tot alleen de sporen, naakt en koud, in oneindigheid weer overblijven……
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 de waanzin van poetin hamas netanyahu
maar niets van dat alles
niets is minder waar
we beginnen met regen
en hagel en sneeuw
en af en toe plaatselijk regionaal
ontstaan er weer wissels
die storen, bevroren
en treinen die weigeren
verder te rijden
na nachten van bittere ijzige kou
enkel nog matige tot strenge vorst
plaveisels bedekt…
Lees!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
454 Wij moeten meer gaan lezen
dan gaan schrijven
maar welke dichter houdt z'n woorden binnen
wat rijmt er nou op winnen en verzinnen
getatoeëerd op lubberende
lijven
Er komt geen jota uit dat
lillend vlees
geen tittel kan op poriën
gedijen
laat staan daar waar een minnaarshand wil vrijen
die liever niet 'ik schrijf' zegt
maar 'ik…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu in 't poolgebied gelijk.
Ik laat geen gaven na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk de rij
dat bruine Dafje van van Doorne
dat de karrenwielde spaarde
het is je moeder hè - zei één
terwijl ik schamend het beaamde
en mijn kaken er bedekte…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Bij elk omhoog gevlogen woord,
Lachend op straat gesproken,
Vond ik een hartewens verhoord,
Een knop in mij ontloken;
Totdat mijn ziel vol bloemen stond,
En ik, de geur-doorwoelde,
Niets dan het bloeien van mijn grond,
En 't zo bedekt-zijn voelde.…
Jij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.179 doen
dreven op dezelfde getijden
we waren 'young and restless' toen
te jong om verlies te lijden
en wat eerst gewoon aardig was
werd een passie die nooit genas
onze gedachten haakten in elkaar
als schakels van een keten
ik was de leerling-tovenaar
die van het verbodene wilde eten
jij was de balsem op de roof
van oude oorlogswonden
bedekte…
MIDWEEK FIERE STEDE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 rond op de
Kermis, spreekt met leerlooiers
Wolwevers en vrije schippers
Het huivert nog bij een terechtstelling
Schiet textielarbeiders te hulp, prijst
De spinmachine en betast Dulle Griet
Staart verbaasd naar twee gouden
Zwanen, van elkaar wegzwemmend
Aan de gevel van een Huis van plezier
Het zet nog klokken stil, keert glazen om
Bedekt…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 wanneer in moulin saint-martial
greet als hollands glorie
haar arena neemt
des arcades kraai
zingt voor volk en vaderland
in het geheugen wakker
van en uit de hemel
de sterren van weleer
johnny's jordaan
als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de duiven op de dam
gejurkt in nederlands oranje
bedekt…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen
de zonnebloemen kinderen
om ons heen
met ‘t hart naar boven en de voeten in
het met dauw
bedekte…
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 We zijn als vertraagde echo's afgedwaald, in
die aanwezigheid blijft alles in het ongewisse,
bedekt het de oogleden en lichaam toe, blijven
we verder naakt, naast de focus op vooruitgang,
het kleinste en het onbekendste wat ons raakt.…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Het volgen van een vroom pad
is wandelen langs wat staties
ik vond al langer het park
iets vredigs hebben, maar hoe en wat
Zelfs beelden en een altaar
staan er dag en nacht klaar
beschut door een omvangrijke nis
ooit bedoeld voor d 'heilige mis
het geloof vertoonde ooit de gebeurtenis
Deze plek bedekt deels
de uitlaatroute met mijn honden…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Wanneer de kunstmatige lichtbronnen huiskamers en
het straatbeeld overnemen, geniet ik nog van het resterend
natuurlijk licht van de dag, een zijde wordt bedekt door de schaduw
van een ander, de overgang met kleine stapjes vooruit in groot fenomeen.…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen
Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt
en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk,
kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten;
de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat
Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Bedekt met mos en enge zwammen op stelen.
En de bomen waren hoger dan de kerktorens van Keulen.
En heel hoog in de bomen zag ik monden van hout die spraken tegen mij.
En dat kwam van grote hoogte.
Als een parasol werd opengevouwen bedekten de takkenbossen mij.
En uit de boombasten zongen vele monden.…
De aardrijkskunde geeft geen antwoord
gedicht
3.0 met 40 stemmen
15.527 Waarmee bedekt men oosterbenen
In 't vreemde plaatsje Westerbroek?
Wie zit er stil in 't dorpje Wippert?
En wie is wie in 't Friese Wie?
Zijn er alleen maar kromme benen
In het Noord-Hollands Krommenie?
Kent men in Noordeloos geen Noorden?
Wie komt in Voorin achteraan?…