Alle inzendingen over bitter

1090 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwenoud?

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
Waaruit jij korrels vrolijkheid blaast uit de toekomst in beide monden, zoet en bitterheid, parels op de lippen die we luisterend vonden. Slaap maar door mijn gerijpte vrucht, droom je los uit de wortels van het mos, laat jouw kristallen zaad nippen aan het licht, kiemend in een eeuwenoud gedicht.…
Pama24 januari 2013Lees meer >

niet meer weten wie we zijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
wie ben je op die foto als je hart bitter weent om het kind op je schoot omzwachteld in gebroken wit laat het prille leven niet gaan nu wanhoop uit de hemel stort begraaf het kind niet in haar laatste slaap we willen het wiegen in onze armen in het open veld onder de zwarte hemel in het hoge gras zullen we naar de sterren kijken…
J.Bakx21 april 2024Lees meer >

Van heel ver...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Voor vreugde is het nooit te laat, al zal die vanaf nu gekleurd zijn door een schaduw van verlies, van storm soms ook, van bitterheid of heimwee naar de tijd die nu voorgoed is afgesloten. Maar langzaam zullen wonden helen. Dit lijden delen we met zo ontelbaar velen.…
Adeleyd19 augustus 2014Lees meer >

Aanstekelijk?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
Nog ben je niet vatbaar voor mijn ziekte, toch zet ik de besmetting in als wapen, alles op het spel te zetten op de huid van de aanstekelijkheid tot ik vroeg of laat de ogen sluit, elk woord vooraf te wegen als bijdrage aan de jaren vriendschap in bittere zinnen die alles beloven daarna misschien dan weer te vegen in de verstrooide…
Pama17 oktober 2014Lees meer >

~De Zwaluw~

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 797
Zijn oude ogen tranen, bovendien heeft hij het bitter koud. Een veer gelaten toen hij een zware storm moest ondergaan. Zijn laatste opdracht mag hij niet verknallen. De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan. Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis laat hij zich biddend naar beneden vallen.…

De zeiksnor

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter en is niet echt tot glimlachen in staat, zijn oogopslag is vrij van elke schitter; hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat. Maar met zijn snor is wel het meeste mis, die geurt en kleurt gelijk zijn eigen pis.…

De spin en de bij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Het lot maakt wat zoet is soms wrang; met het bitter sterft het bijengezoem te midden van het levende groen. ja toen, ja toen zag ik de cyclus van het leven gesponnen in een aards netwerk tussen het groen en het vermiljoen.…

Droom je los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
buigen sterren en de maan, naar dat kleine stukje grond om de schoonheid even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waarop ik je vond, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast in de toekomst van beide monden, het zoet van bitterheid, ongecultiveerde parels op de lippen die we fluisterend vonden slaap maar door…
Pama15 december 2015Lees meer >

Vroeg of laat?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
Niet elk woord vooraf te wegen als bijdrage aan de jaren vriendschap in bittere zinnen die alles beloven om dan misschien dan weer te vegen in de verwaaide as van vergetelheid verteerd in tomeloze bergen liefde waarmee de wereld ook is geïnfecteerd word je niet vatbaar voor mijn ziekte toch zet ik de besmetting in als wapen in…
Pama29 juli 2020Lees meer >

Alicia, ook dit is wonderland

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
Aha sprak het konijn dat plotseling naast haar stond hoogmoed komt ten val wij zien mensen graag krimpen die groter willen groeien dan ze werkelijk zijn en ze huilde bittere tranen terwijl het konijn een leedvermakelijkheidsdansje danste zo groeide zij kleiner dan haar schaduw en zelfs kleiner dan de vriendin van het konijn…

Voorjaar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Een lekker warme tijd breekt weer aan De bittere kou is eindelijk uit de lucht De lange strenge winter is op de vlucht Die heeft wel goed zijn best gedaan De vogeltjes in de tuin tsjilpen maar door Zij verheugen zich ook in deze tijd En zingen hun lied uit dankbaarheid Zo met elkaar is het een geweldig koor.…

ontredderd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
bestaan voedt in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning zonder land met hoge wallen van ingetogenheid al het zoete is de honing in mijn drank, het zout de zee waar ik in baad, het bitter…
elze30 augustus 2016Lees meer >

Behouden thuiskomst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Als het strand en de zee waren wij met zijn twee We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen. Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof. Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…

Bloemen van de verleidelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Wij wenden ons derhalve niet met afkering in bittere weemoed met spijt. Die gulle gave zal ons doen eren wat de bloemen ons geven in de lentetijd. Wij laten leven wat onze beleving zo weldra met zo veel vreugde zal vervullen. Uit oprechte dankbaarheid over wat de natuur aan ons zo weelderig wenst te onthullen.…

Ander onderwerp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Ik wil alleen nog schaamtevol dit kindekind vermelden nee wacht natuurlijk ook de moeder zo kortgeleden nog dezelfde ademtocht nu dan opnieuw verbonden door de zoog zoog zonder zog moeder-kind als bitter kleur- tableau van magerte neergezogen voor verdorring tussen wijs- en middelvinger zie een verdroogde onvrucht toegang tot de melkeloze…

Geduld.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Gelijk Gij niet gezegd hebt, toen Ge zocht mijn ziel, verloren schaap, in bitter lijden - een lijden met U groeiend door de tijden, en dat zich, slinger-rank van doornen, vlocht rondom uw huivre leden, tot het mocht als dolken-kroon u door de slapen snijden: ‘genoeg! ik deed genoeg u te bevrijden!’…

Les

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.633
Men moet de dichters niet veel vreugd vermaken; Laat ze wrang worden tot ze heilzaam zijn, Als kruidendranken die genezend zijn; God geeft hen 't zoet eerst als zij bitter smaken. Voert men de jachthond vet, hij jaagt niet meer. De vink zingt beter als hij is verblind. Niet zonder tucht krijgt men een man van 't kind.…

ons huis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
hoe mijn huis ons laat wonen en jouw huis de mijne is wie o wie glazuurt de pannen poetst de vensters babyblauw ik leef in samen, met jouw verhaal verlichten slechte tijden met wat schraal gepraat, ach laat toch de stemmen zwijgen waar liefde lichter is als steen, zwaarder dan welke nacht dan ook drink ik mijn bittere uren aan het gelag…
elze26 augustus 2019Lees meer >

Fluistert je naam.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Mijn hart kent geen lente of zomer meer, maar alleen een bittere kou, mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer, het is winter, zonder jou. Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken, de muziek van deze melodie zal mij dragen, naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken, want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
J van Dijck28 februari 2022Lees meer >

nu dat ik dood ben

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
zo’n garageverkoop de spullen die me bezig hebben gehouden smelten langzamerhand in de lentezon het is toch lachen al de regels en clausules en dit bittere geschil achter de lachende maskers glanzen de scherpe snavels nu pakt de sterkste aasgier de botten zie wat ik had zie wie ik was hebben of zijn?…

Liefje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
we varen op een zee van tijd het strenge vaderland ligt achter ons we zijn ervan bevrijd de kinderen met goede wind verzeild gekoesterd en geklonken en waar de diepte is gepeild de bittere herinneringen in zee gezonken ik heb je in de bloei gekend jij zag mijn wilde streken en gaandeweg werd onze horizon vanaf dezelfde plaats bekeken…

We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
voor zijn dood nog hebben gespeeld ‘deinend als de zee’ in zijn laatste gedicht bekommert hij zich slechts om de melodie boven elke ritmiek en zelfs thematiek die amper ter zake doet dit moet goed tot mij doordringen ik moet stevig voort met drinken uit zijn mateloze verzen alle fris getapt de smaak van insomnia intussen is bitter…
Sjors Boesch26 december 2025Lees meer >

Voor H.

poëzie
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.682
Toen bleef door 't droomspel van de ganse nacht die oude smart mij bij, haar bitterheid heb ik in veel gepeinzen overdacht. Ontwakend, heb ik mij verbaasd, hoe wreed de ziel onwetend in zichzelven snijdt en 't eigen teder weefsel diep ontleedt.…

WILG en POPEL

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.539
, En lijdzaam op de blijde stonde wachten, Dat zij door golfjes worden overplast: Men moet de popel, die zich buigt, verachten, De treurwilg, die de wolken zoekt, misdoet, - Want elk moet, wat hem past te doen, betrachten; Wie, wat zijn aard beveelt, verricht, is goed; De duif zij zacht, maar de arend toon' zijn krachten, En gal zij bitter…

lauwerkrans

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.176
voor me klaar staat zowel bij dag als in de nacht Terwijl voor hem ook niets teveel is als hij geduldig op mij wacht Hij neemt mij beschermend in zijn armen bij hem ben ik veilig uur na uur Hij schenkt mij zijn zachte warmte als het koud is kil en guur Ook kan ik stilletjes bij hem wenen met van smart verscheurde pijn En nog meer bittere…

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Zij (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ik ontdek de kerven, beten, knepen Als sporen van lust op haar rug Ons lied duurt, een bitter, laf graaien Naar haar troebel grasland Stiller dan een steen Zat zij in haar rieten kooi De weerstand geknakt Verweesd het kruis dragend Met verkrampte lippen Haar tong in de klem Tot er een huivering door haar ging Haar geketende polsen rusten…
Wim Veen1 augustus 2005Lees meer >

O, dat ik haten moet en niet vergeten!

poëzie
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.925
Dat ik nooit dat bittere brok kon eten, Van stil te zijn en héél ver weg te gaan. Eén hoop slechts, één, één enkel zoet vermenen, Eén weten, maar ik kàn het niet geloven...…

Afgebrand

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Vastklampend pomp je vacuüm, mijn vlees weekt zich in je los De onvolkoren halmen toornen bitter in de zon. Piramides van bloemen, pluimende fakkeltoortsen, brandende geuren gonzen mijn eindeloze nederlaag. Bloedzuigers werpen tongen, wespen steken zich krom. Zo wijzen alle wegen als assporen naar jou.…