930 resultaten.
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin
Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden,
En voel de zee me omgaande al 't land omronden,
En hoor de brekers storten steil en schuin.
En eindloos hoog welft zich de nieuwe hemel,
Die elk jaar komt met voorjaarszang en -kleur,
En spel van zon en damp en wolkgewemel.…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De steden, de dorpen, de kastelen,
- als nesten aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper…
Meeuwengeschreeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 korst, noch de worst
nee
`t zijn ook niet die meeuwen op strand
of op 't plein,
in een straat
Nee, die vlak bij jouw raam
die schreeuwen tesaam
dat daar achter dat raam
in dat houten bed
op hen wordt gelet
Ik doe dat omdat
hun schreeuw
door jouw gordijn
gemengd met jouw adem
jouw praten en voelen en tasten,
mijn besef van mijn dorp…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.999 Ik, die de zon als een gouden horloge las
en de grote ogen van Homerus geloofde
en verlangde uit te stijgen boven
dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood,
sta nu tussen de dichters, de opgewonden
standbeelden, nog een en al enkelvoud
in onze versteende kleren, nog helemaal koud
van drank ondanks de septemberochtend,
te poseren in…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Haastige vrouwen sidderen
onder de schemersluier
verlangend naar
het veilige dorp.
De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!
Geen oog doordringt nog het duister,
geen hart kan
de oerangst ontkennen!…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar strandt op een nietige vlek in de oceaan
hij verkent de moeraskust van Cuba, omringd door koraalrif
de inboorling zweeg over de goudader en wekte de koorts
op kerstavond brak het vlaggenschip op een zandbank
met het wrakhout bouwen ze het dorp…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Pleunie maakt het uit
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
4.718 hun bat
in een rechte lijn en valt dan plots en plat
een Rus sloeg ernaar en dacht dat-ie ‘m had
op tv ernaast zag ik lucht in een zwart gat
Zo hebben ze er wel duizend in hun vat
draaiingen dat ik zeg Joop joh waratjewat
komt nooit meer goed wij op één levenspad
je hele suikerspin ben ik meer dan zat
Verhoogde de Brabantse nog op dorp…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 Zwart staat haar
goed en toch rouwt ze niet
altijd, wit is haar kleur voor de dieren
op zondag in haar oude dorp, na een nacht
waarin ze moeizaam vond wat ze niet
wilde, na een ochtend van weer vallen
in een bed van veren, waaruit ze dan vroeg.
Handig als je moet vliegen in een droom
om op tweehoog hoog te blijven.…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 ooit vlogen zij voorbij de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk…
DE KRUIDENIERSTER
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
2.638 Onder de toonbank houdt de la verborgen
een dorps-historie, die geen derde ziet:
de trots, de deugd, de neergang en de zorgen,
in briefjes-van-de-week, betaald of niet.
De winkelierster kan geen naam vergeten
van de eigen mensen, of van wie, bedaard,
met ogen, die van wind en verte weten,
verankerd liggen, tot hun schuit weer vaart.…
'Toesies'
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
577 Ik herken ze, de dorpse trutjes.
'Toesies'
genoemd naar een dominee
die ooit het Damdorp op z'n grondvesten deed trillen.
Jurkje, tasje, hoedje.
Families zo groot, ouders vruchtbaar als Gods aarde.
Ik heb het zien gebeuren
dat dochters lossloegen
en jong vastgeprikt werden.…
Morgen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.777 De bergen blauwen in de vert,
De stromen blinken in de vlakt,
De bloesemboom is wit-gesterd,
Het dorp is rood- en blauw-gedakt.
En mensen werkende op het land,
En kinderen buitlende naar school,
Zijn overal en niemand bant
Van 't hart de droom waarin ik dool.…
DRIETAL
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Vrije dagen in Spanje slijten
moeder Anchie loopt overal kijkend
met haar beide dochters
door het drukke dorp aan de kust
de zusjes Renate en Petra
doorvorsen de winkel
vol kleurige stoffen
en lokkende beeldjes
hun handen willen keurend voelen
maar dwingen zich tot rust
bij
stromende gedachten
als schuimende bergbeken
die elkaar woest…
al bijna winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 (mijn vertaling van "Stopping by woods on a snowy evening" van Robert Frost, 1923)
Van wie die bossen zijn weet ik misschien
zijn huis is in het dorp bovendien
Hij ziet mij niet even stoppen en
zijn bos bekijken vol met sneeuw en dieren
Mijn paardje zal wel denken
waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken
tussen bossen en de bevroren…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker
binnen het touw van de boksring
mijn broer en ik zagen hem
hangen aan een dik touw
in de oude perenboom
de koster luidde met een
dik touw de zware kerkklok
ze lieten de kist vroeger
netjes met een dik touw
langzaam in het graf zakken
op ons dorp…
Hoogmoedig om te overleven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
466 Van haar bewonderaars uit omliggende dorpen.
Zij zochten plaats tussen haar andere getrouwen.
om haar sierlijkheid beter te kunnen aanschouwen.
De weinige witte zwanen die zich nu begeven
in de kreken, op de vijvers en de beken,
houden hun hoofd hoogmoedig opgeheven,
In een poging om te overleven.…
moeders motto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
706 als vader uit zijn dak ging
vloog het serviesgoed door de lucht
kalmte kees kalmte kan je redden
suste moeder dan nerveus
een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
de Vesuvius was vaders
bijnaam in het dorp
als vader uit zijn dak ging
kropen de kinderen onder tafel
daar zagen ze moeders handen
die tranen op scherven veegden…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Vidrus Fluvius kijkt niet om,
glad en rimpelloos
stroomt ze vandaag weer rustig vooruit,
Als een rustig dorp op zondag gaat ze,
geruisloos aan mij voorbij,
het water raakt niet op,
Vidrus Fluvius gaat nooit uit.…
Hercules
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 In 'Amateurs' laat Wim Overweg zijn licht schijnen over het gestuntel van de Amsterdamse naamdragers van de grote Griekse held - ooit wapenbroeder van Achilles en Odysseus - een blamage die tot in de verste uithoeken tot hilarisch leedvermaak heeft geleid, van de kleinste dorpen in de Atlas, tot de uitlopers van de pampa's in Tierra del fuego, de…
In mijn geboortedorp
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
621 Bij de kassa hoorde ik
de taal van mijn dorp,
keek naar de vrouw die ze uitte:
mooi welkom in deze nieuw
verbouwde supermarkt
en meteen voelde ‘k me thuis
Was verbaasd, hoe groot en luxe
zocht naar vers geperst sap,
vroeg het een medewerker
half Amerikaans sprak hij
ik kon het toch niet vinden,
keek naar ander personeel,
die afvulden…
Oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Op drie boomstammen
zaten we in ‘t bos
De zon scheen op het water
waarin twee zwanen
Walnoten zouden we
die morgen rapen
Eerst koffie uit een thermos,
hoe het dorp nu verder,
over yagyas en raad
ook over vermeende wanen
‘k Filmde de plek even,
dan liepen we ‘t dicht
omzoomde pad met riet
Vonden de bomen en de noten,
vulden…
Mijn Bieb
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 Perrons vervagen
losgeraakte teksten
zetten hun reis voort,
opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar
Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,
blijven dezelfde namen
aanwezig
alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,
of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring
die elkaar…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 Het veilige dorp van een mespuntje zee
snufje zout waar de kiezels de branding
doen rollen en klossen waar de winkels
nog op hun hurken zitten bijeen op een plein
waar de kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn geliefde had
een streep licht vond de kier van de deur
in deze zwarte nacht
hoe ik lang geleden je hoorde zeggen
in een café in een dorp…
de Symfonie van Jacob Slorp
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.268 op het marktplein van mijn dorp
speelt de Koninklijke Fanfare
gesteund door bier en ouwe klare
de Symfonie van Jacob Slorp
na tien volle en vijf halve noten
onderbreekt men de geschreven muziek
om op te staan met de hele kliek
en wordt de alcohol snel ingegoten
halverwege het schone andante
raken de gemoederen verhit
de dirigent heeft…