Alle inzendingen over dorpen

930 resultaten.

Sorteren op:

Naar alle zijden ligt nu als een tuin

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.670
En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden, En voel de zee me omgaande al 't land omronden, En hoor de brekers storten steil en schuin. En eindloos hoog welft zich de nieuwe hemel, Die elk jaar komt met voorjaarszang en -kleur, En spel van zon en damp en wolkgewemel.…
Albert Verwey24 augustus 2024Lees meer >

Lof aan God

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.862
De steden, de dorpen, de kastelen, - als nesten aan de aard-bal - de rook der stoomboten op de bolle zee, en de storm-kapen met hun ruisend schuim, het warm tropenwoud, de krakende, witte waterval, zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen, de heldere roep-hoornen van uw Naam, de hoge gestalten, ver en ruim, zodat wij, mensen, diep en dieper…

Meeuwengeschreeuw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
korst, noch de worst nee `t zijn ook niet die meeuwen op strand of op 't plein, in een straat Nee, die vlak bij jouw raam die schreeuwen tesaam dat daar achter dat raam in dat houten bed op hen wordt gelet Ik doe dat omdat hun schreeuw door jouw gordijn gemengd met jouw adem jouw praten en voelen en tasten, mijn besef van mijn dorp…

Watou

gedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.999
Ik, die de zon als een gouden horloge las en de grote ogen van Homerus geloofde en verlangde uit te stijgen boven dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood, sta nu tussen de dichters, de opgewonden standbeelden, nog een en al enkelvoud in onze versteende kleren, nog helemaal koud van drank ondanks de septemberochtend, te poseren in…
Benno Barnard3 september 2020Lees meer >

Nacht in de tropen

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Haastige vrouwen sidderen onder de schemersluier verlangend naar het veilige dorp. De geur van wierook en het gemompel van gebeden kringelt op uit tempeltjes langs het pad. Dan stopt het krijsen der vogels! Geen oog doordringt nog het duister, geen hart kan de oerangst ontkennen!…

eerste reis

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.135
zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid waant zich op het grote oosterse schiereiland maar strandt op een nietige vlek in de oceaan hij verkent de moeraskust van Cuba, omringd door koraalrif de inboorling zweeg over de goudader en wekte de koorts op kerstavond brak het vlaggenschip op een zandbank met het wrakhout bouwen ze het dorp…
wim veen17 oktober 2006Lees meer >

Zeeland.

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Zeeland, waterland, weiland met duinrand Ganzen dansen in het akkerland Lieflijke dorpen en oude stadjes Het leven is er soepel en gladjes Monumentale gevels, bruggen en grachten Een rijke historie herleeft in gedachten Kanalen, dijken, plassen en weelen Stille plekjes en vogels die kwelen Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Peterdw.23 november 2006Lees meer >

Pleunie maakt het uit

netgedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.718
hun bat in een rechte lijn en valt dan plots en plat een Rus sloeg ernaar en dacht dat-ie ‘m had op tv ernaast zag ik lucht in een zwart gat Zo hebben ze er wel duizend in hun vat draaiingen dat ik zeg Joop joh waratjewat komt nooit meer goed wij op één levenspad je hele suikerspin ben ik meer dan zat Verhoogde de Brabantse nog op dorp…

Zolang zij waakt

gedicht
2.2 met 58 stemmen aantal keer bekeken 27.137
Zwart staat haar goed en toch rouwt ze niet altijd, wit is haar kleur voor de dieren op zondag in haar oude dorp, na een nacht waarin ze moeizaam vond wat ze niet wilde, na een ochtend van weer vallen in een bed van veren, waaruit ze dan vroeg. Handig als je moet vliegen in een droom om op tweehoog hoog te blijven.…

de ganzen van steen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
ooit vlogen zij voorbij de dorpen zagen de was hangen en een jong stel achter de schuur staan vrijen de haan van het kerkje draaide met ze mee naar het oosten, zijn koper blonk in het zonlicht, stemmen stegen verwaaid omhoog, vervaagden terwijl over de kreek op een terras muzikanten oefenden, zwaailichten van de brandweer door het vlaswerk…
Rieg18 februari 2009Lees meer >

DE KRUIDENIERSTER

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.638
Onder de toonbank houdt de la verborgen een dorps-historie, die geen derde ziet: de trots, de deugd, de neergang en de zorgen, in briefjes-van-de-week, betaald of niet. De winkelierster kan geen naam vergeten van de eigen mensen, of van wie, bedaard, met ogen, die van wind en verte weten, verankerd liggen, tot hun schuit weer vaart.…
gia kes15 maart 2009Lees meer >

'Toesies'

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik herken ze, de dorpse trutjes. 'Toesies' genoemd naar een dominee die ooit het Damdorp op z'n grond­vesten deed trillen. Jurkje, tasje, hoedje. Families zo groot, ouders vruchtbaar als Gods aarde. Ik heb het zien gebeuren dat dochters lossloegen en jong vastgeprikt werden.…

Morgen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.777
De bergen blauwen in de vert, De stromen blinken in de vlakt, De bloesemboom is wit-gesterd, Het dorp is rood- en blauw-gedakt. En mensen werkende op het land, En kinderen buitlende naar school, Zijn overal en niemand bant Van 't hart de droom waarin ik dool.…

DRIETAL

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 924
Vrije dagen in Spanje slijten moeder Anchie loopt overal kijkend met haar beide dochters door het drukke dorp aan de kust de zusjes Renate en Petra doorvorsen de winkel vol kleurige stoffen en lokkende beeldjes hun handen willen keurend voelen maar dwingen zich tot rust bij stromende gedachten als schuimende bergbeken die elkaar woest…
Han Messie31 januari 2012Lees meer >

al bijna winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
(mijn vertaling van "Stopping by woods on a snowy evening" van Robert Frost, 1923) Van wie die bossen zijn weet ik misschien zijn huis is in het dorp bovendien Hij ziet mij niet even stoppen en zijn bos bekijken vol met sneeuw en dieren Mijn paardje zal wel denken waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken tussen bossen en de bevroren…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen Van de avondklok, hoog in de lucht verreind. Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind' En ver de wereld in de glans van 't schone, Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen, Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…

Wiede Leegte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
wijde laagte stormvloed vaagde een landstreek weg het zeewater kwam helemaal tot Onderdendam water sleurde alles mee Reiderland werd binnenzee kloosters, dorpen, borgen verdwenen onder het slib wat losse stenen eeuwen lang en eeuwen later polderden Groningers het water terug tot de norm de Dollard in zijn huidige vorm achter de zeedijk…

Blijde Mijmering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen Uit een ver dorp rijzen de stille tonen Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.…

touw

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
gym touwklimmen in groepen is het vaak touw trekken om te kunnen overleven, zeker binnen het touw van de boksring mijn broer en ik zagen hem hangen aan een dik touw in de oude perenboom de koster luidde met een dik touw de zware kerkklok ze lieten de kist vroeger netjes met een dik touw langzaam in het graf zakken op ons dorp…

Hoogmoedig om te overleven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Van haar bewonderaars uit omliggende dorpen. Zij zochten plaats tussen haar andere getrouwen. om haar sierlijkheid beter te kunnen aanschouwen. De weinige witte zwanen die zich nu begeven in de kreken, op de vijvers en de beken, houden hun hoofd hoogmoedig opgeheven, In een poging om te overleven.…

moeders motto

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
als vader uit zijn dak ging vloog het serviesgoed door de lucht kalmte kees kalmte kan je redden suste moeder dan nerveus een vuurspuwende berg heeft daar geen oren naar de Vesuvius was vaders bijnaam in het dorp als vader uit zijn dak ging kropen de kinderen onder tafel daar zagen ze moeders handen die tranen op scherven veegden…
J.Bakx22 december 2021Lees meer >

Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Vidrus Fluvius kijkt niet om, glad en rimpelloos stroomt ze vandaag weer rustig vooruit, Als een rustig dorp op zondag gaat ze, geruisloos aan mij voorbij, het water raakt niet op, Vidrus Fluvius gaat nooit uit.…

Hercules

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
In 'Amateurs' laat Wim Overweg zijn licht schijnen over het gestuntel van de Amsterdamse naamdragers van de grote Griekse held - ooit wapenbroeder van Achilles en Odysseus - een blamage die tot in de verste uithoeken tot hilarisch leedvermaak heeft geleid, van de kleinste dorpen in de Atlas, tot de uitlopers van de pampa's in Tierra del fuego, de…
Maxim28 december 2023Lees meer >

In mijn geboortedorp

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Bij de kassa hoorde ik de taal van mijn dorp, keek naar de vrouw die ze uitte: mooi welkom in deze nieuw verbouwde supermarkt en meteen voelde ‘k me thuis Was verbaasd, hoe groot en luxe zocht naar vers geperst sap, vroeg het een medewerker half Amerikaans sprak hij ik kon het toch niet vinden, keek naar ander personeel, die afvulden…
Ralameimaar6 september 2024Lees meer >

Oogst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Op drie boomstammen zaten we in ‘t bos De zon scheen op het water waarin twee zwanen Walnoten zouden we die morgen rapen Eerst koffie uit een thermos, hoe het dorp nu verder, over yagyas en raad ook over vermeende wanen ‘k Filmde de plek even, dan liepen we ‘t dicht omzoomde pad met riet Vonden de bomen en de noten, vulden…

Mijn Bieb

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 175
Perrons vervagen losgeraakte teksten zetten hun reis voort, opgeslagen in systemen digitaal traceerbaar Terwijl mijn bibliotheek in het kleine dorp haar planken ontlast, blijven dezelfde namen aanwezig alsof kritische aandacht hen tegen verdwijnen beschermt, of slechts de toegang bewaart voor een beperkte kring die elkaar…

EEUWIG LANDSCHAP

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 95
De vogels zwijgen boven 't stille land, de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht. De avond raakt de wereld met haar hand en legt haar stilte op mijn gezicht. Is dit het leven, of een droom die leeft, een vlam die brandt en toch niet sterven wil? Een hart dat naar het eeuwige toe streeft en in zijn verlangen even stilvalt.…
bart devoldere25 september 2026Lees meer >

Etretat

netgedicht
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.757
Het veilige dorp van een mespuntje zee snufje zout waar de kiezels de branding doen rollen en klossen waar de winkels nog op hun hurken zitten bijeen op een plein waar de kleuren buiten de deur wiebelen plastic strandslippers ballen waterpistolen toeristen waar de naam kortom vredig is: Etretat Maar voorbij baai en bakens promenade…

‘s nachts is alles erger

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 846
doodging stap voor stap op die gitzwarte dag dat ik in die laatste nacht naast je zat hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd ik luisterde naar elke ademteug het bewijs dat ik nog steeds jou mijn geliefde had een streep licht vond de kier van de deur in deze zwarte nacht hoe ik lang geleden je hoorde zeggen in een café in een dorp…

de Symfonie van Jacob Slorp

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.268
op het marktplein van mijn dorp speelt de Koninklijke Fanfare gesteund door bier en ouwe klare de Symfonie van Jacob Slorp na tien volle en vijf halve noten onderbreekt men de geschreven muziek om op te staan met de hele kliek en wordt de alcohol snel ingegoten halverwege het schone andante raken de gemoederen verhit de dirigent heeft…