Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Nacht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 764
Een duik in het duistere niets geen verantwoording noch schaamte voor mijn vlucht uit het geraamte van orde, schijn, het "menselijk" zijn ben oneindig klein een waarnemer van reacties en chemische interacties in het lichaam dat mij vervoert sta even stil, ontroerd leef in een wonder weg het gedonder van een ver verblindend iets.…
James Turnip18 november 2006Lees meer >

In jouw ontwakende ogen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Diep-blauwe oceanen die al het bestaande ontluisteren van zijn donkerste weemoed die al het bestaande mooier maken Het wolkeloze zenit van het noorden en het zuiden elk leven voedend met een azuren gloed paarlemoeren rivieren die het lied aanschouwen der ontwaakten, nimmer bewust van de duistere nacht…

Sterre 2007

netgedicht
3.8 met 63 stemmen aantal keer bekeken 6.714
Opnieuw een ster ontdekt uiteindelijk uit twee bestaat Zij blazen zich op in fel licht al zeventig dagen vergaat want anders niet ontdekt Zoveel helderheid die in het donker verdwijnt opgemerkt aarde bereikt De passie van een ster is het lichtsterktse te zijn het duister voorgoed weggejaagd, op de vlucht…

moeder aarde

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
zij zal haar armen om je sluiten en je het hart van moeder natuur tonen Haar schoonheid herstelt de eeuwige pijn Pijn gevuld met haat door het duister een gedoofde vlam zal weer branden Als de aarde weer herstelt en de ziel weer terugkeert in jullie koude harten der haat…

geheimtaal

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 885
nacht nog in geheimtaal in lispeling van geboorte het kind nog in nauwsluitend vlees een duister wezen fluisterend langs oude huizen geschapen - een ziel zo jong ik kende namelijk haar naam je liet me gaan in jouw geheugen maar dan uitvergroot ik durfde te zien om ooit verder te komen…
klaes11 september 2007Lees meer >

De laatste droom

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Duistere nachten Beklemmen mijn oude ziel Angst voor het moment Wanneer er niemand weer zal wachten Mijn vleugels spreid ik nog één maal Zwevend naar die mythische plaats Zonder angst of ademnood Waar ik kan wachten op de dood Wakker worden voor de laatste keer Mijn dromen herinner ik me niet meer…

Op scherp

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Zwarte krassen luid kermend getekend door genagelde klauwen welke de huid in het duister machteloos de volle laag geeft smeken sereen glimlachend doch inwendig woedend om waanzinnig tedere handen die gebroken lijnen verbinden eer zij haar waarheid vermoordt…
metha5 januari 2008Lees meer >

van gene zijde

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 915
er is zuchten van gene zijde ze stuurt klanken die ik nog nimmer hoorde vrije taal naar eigen hand ze legt haar bloot in duistere onbekende driften evolutie kent geen stilstand in de trein van creativiteit scheppend in kansen laat zij de wereld vollopen in wijsheid van krachten zo zal het zijn……
klaes13 januari 2008Lees meer >

jij

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.069
en toen stond jij daar in volle glanzende glorie zacht schitterend krachtig mooi te wezen een zegen, hartverwarmend je gaf me onverwacht, onvoorwaardelijk vochtig verlangend de levenskus in het gesluierde duister van ons gehuurde bed nu weet je wie ik ben, liefste en ik zie de diepe glinster voor altijd in je hemelse hart…
Marlène10 februari 2008Lees meer >

Opgelost...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Schaduwen slopen mee in zonbeschenen gaan Steeds groter wordend in het nakend duister Vergetend de milde zonnestralen Vergetend het licht te vertalen in vreugd en levendige dagen, loste de schaduw op in inktzwarte nacht De doemdenker had daarop gewacht, kreeg zijn gelijk…

opgejaagde haastigheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
zie hoe regenwolken en snerpende windvlagen de rode vonken van ’t ontwaken wraken als een uitgebroken gril en opgejaagde haastigheid de morgen stikdonker tracht te maken zodat wij blind moeten zoeken naar die glimp in het duister om niet doelloos verder weg te glijden…

Koude winternachten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Uit de stille brief die je me stuurde vallen eenzame letters in somber duisteren krijgt jouw fluisteren een onbestemde klank in koude winternachten vriest de liefde aan het hart door waanzinnig verlangen nu ik je steeds vaker niet begrijp is dreigende leegte onberekenbaar aan vergankelijkheid onderhevig.…

rood tapijt

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
soms moet je terug naar de waanzin om te begrijpen dat het klaar ligt ergens op een plank vol met stof draag mij opnieuw door het duister luister het komt en pakt het neemt en lacht hard en koud muren oud stenen bloot het licht blauw tapijt rood…

Aan A finale

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
de storm komt spoedig aan het licht krachtig als een orkaan ze weten helemaal nergens wat vanaf het duister laf ik moet nu echt gaan een glimlach en een traan van boven naar beneden op weg naar het heden het water is het antwoord een juweel in een plant als het woord om mani padme hum…
marcus neuborg25 september 2010Lees meer >

Onstuimige geesten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Novembermaand al stervend in bijzonder avondlicht ontlokt een herfstig diepe toon nu 't winterse zich neervlijt in duister en in kou. Onstuimige geesten jagen mijn gedachten vluchtig door 't heelal als rijkelijk gekleurde bladeren. Nieuw leven ontstaat weerspiegeling in evenwicht.…
Corry Broer8 november 2013Lees meer >

TERUGKEER VAN HET LICHT....

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Het duister vol huiver spel van schimmen ......silhouetten Het is.... twaalfde maand maand van winter weghollend licht Hoop, dat mijn gedicht u allen bijlicht in deze donkere dagen Geniet van de balletten die tegen het vallen van avond tegen het decor van hemel zich afspelen met in de hoofdrol: zonlicht en wolken.…

hunker

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
ik ben een wolf onder de wolven buil bronstig mee in 't koor niets menselijks is me vreemd ik schuw geen platitudes ik hou nochtans van al wat onbereikbaar is, van duistere symbolen tot lichtende sterren helaas ik ben de man die naar de zon wil lopen maar vastzit op het kleverig asfalt: de hunker zelf houdt me gevangen.…

De deur

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Nu, in het duister, staande tegen een grijze muur, staat hij doelloos de doorgang naar niets te versperren. Maar, zolang de tijd, zolang de hoop, ééns weer door opening ruimten te ontsluiten.…

Februarilicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Ze vertelt over het donker, duister van de winter, dat de heimwee naar de zomer ternauwernood verdraagt; ze zweeft in een soort gedicht over 't bruinverkleurde klimopblad waar de herfst het hart uit at maar de nervatuur vergat en door het frêle raster valt het bleke Februarilicht op knoppen barstensvol lente.…

Wolkenverven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 525
Peinzend over de donkere kant van de maan zag ik vrij plots het mogelijke alternatief pakte verf en kwast en een hoge ladder en begon mijn eigen hemel te scheppen witte wolken naast diepblauw de duistere kant bleek slechts een schaduw van mezelf…
geeraardt1 december 2017Lees meer >

De zonsondergang

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
Een duistere sluimerende avond begint steeds vroeger. Zomeravond met gevoel, je moet dankbaar zijn dat die er is. Met rust in de aanloop naar de nacht, is het prachtig dat de zon op een mooie manier onder mag gaan. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd6 augustus 2019Lees meer >

lockdown

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
met zachte gebaren wilde ze de betekenis van zijn woorden weren maar het gif was niet te keren ze zocht de weg in het duister en nu ze in de kelder zit ruikt ze de verrotte geur ze hoort een wolf huilen steeds dezelfde zijn achter dezelfde tralies hoe komt hij tot bedaren hoe komt zij van haar plaats?…
J.Bakx22 november 2021Lees meer >

Onderweg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Maar het kompas van onze harten had zich slechts duister toebedeeld waar licht ons meer dan welkom was. We waren onderweg, steeds verder op zoek naar nieuwe horizonnen in de zoete duisternis van de nacht.…
mobar6 augustus 2022Lees meer >

krampend hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
in de blauwe koelte op de heuvel zal ik blijven als het hart zijn slagen mist en het duister groeit in mij bij het doven van het hart zal ik de pracht van de linden noch de weemoed van de wolken voelen in de diepe donkere nacht zal ik blijven in de blauwe koelte van de heuvel in het dal leven dromen voort…
J.Bakx21 oktober 2022Lees meer >

Lichtpunt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
woorden laten zich niet schrijven beelden liggen nog niet vast op het doek al zullen kleuren zich nimmer vermengen door dromen van vroeger souvenirs zijn bewaard voor generaties die komen gaan, tot hun plek gevonden is evenals de jouwe wetende dat jij daar bent en licht geeft in het duister…
LadyLove31 maart 2023Lees meer >

Onmachtige liefdeszaken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
De vijand heeft zich beeldschoon ingebeeld hoe het is om bevriend te zijn met de schone nimfen van de nacht En jij daar in die verte in diep duisteren weet dat ik niet meer naar je zal luisteren zolang je me bedelt om geld dat verzacht voor liefdeszaken moet het leven zuiver zijn de mens in zijn grootheid is dikwijls klein dan knaagt er…

koude maan

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 423
hij danste met de dood tot hij abrupt in het duister sprong sprakeloos liet hij haar met scherven achter het verlies was een zwaard tussen haar schouderbladen een stilte huilde diep in haar hart in de namiddagen van eenzaamheid het werd winter de tijd kwam tot stilstand de koude maan toonde haar heldere gloed…
J.Bakx1 september 2025Lees meer >

Eeuwig licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Daar zoek ik het mysterie van het duister na de dood. Daar moet het licht zijn het licht begrenzend het levensaureool wat geboren is in die kerstnacht. Klein en weinig is het licht. Groot is de liefde en de vrede. In de gedaante van een kind en de glans van die ster.…

Vroeger licht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 183
De luiken zijn gesloten, Leven van licht verstoken, Nacht de dag verdreven, Eeuwig 't donkre duister.…

LAIS CXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
Deze wereld is de wereld niet voor hen: zij beven niet in vreze vol met nijd zij heeft aan het voor haar een gouden pen het schrijft hen uit de leugens van de tijd. In ’t welven van verschoven eeuwigheid wordt zoeken zelf gevonden en het is drievoudig git door ieders duisternis. Haar klare stem is van beklemming vrij, een golven dat tot straal…
Dirk Vekemans24 december 2020Lees meer >