1487 resultaten.
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten en tekortkomingen
ben ik alleen veelzijdig en regelmatig
uitgesproken, blij scherp en stellig
niet voor een ieder echt vatbaar,
weet, vast wel voor die ene met geduld…
Solide?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 nest van de karekiet,
instinkt als solide fundament
zelfvertrouwen als onderdak
op doelstelling gericht,
vertrouwd het aardse slik
op wuivende stengels riet
wat trilt, niet wankelt in haar
evenwicht, niet in de heetste
zonnehitte, de zwaarste storm
of de stilste stilte breekt het
uiteindelijk niet, valt het
terug op geloof van geduld…
je donkert je stem
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
749 straalde een
eigen fel licht
een sterk gezicht
met fonkelende ogen
waarin blauw en groen
net dat tikkeltje bruin
moesten gedogen
je lach is innemend
en parelt je tanden
handen gebaren
de taal van je lijf
je donkert je stem
als je vraagt of ik blijf
mijn handen zijn open
met liefde gevuld
ik mocht met je lopen
die droom werd geduld…
001: een bitterzoete introductie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 ik wil je alleen maar slaan
je vastbinden aan een stoel
desnoods doe ik je pijn als ik
in godsnaam maar begrijp
wat ik lees
de meester in de poëzie
laat me begaan
hij glimlacht sereen als
een oude wijze monnik
geduld en liefde is genoeg
hij neemt me bij de hand
naar een donker huis
ik zoek op de tast een
lichtschakelaar hij laat…
TOOG VOL VREDE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
460 Op het donkerbruine hout
dampen sierlijke kopjes
geurige koffie
daarachter wachten in kasten
flessen drank geduldig
op hun beurt te mogen schenken
hun geestrijk innerlijk
glanst en wenkt verlangend
maant de bezoekers
vriendelijk tot zelfkennis
langzaam genieten met eerbied
voor het matige hoe veel
pils schuimt opgewekt
zingt…
Zeven ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Een oog rolt
uit een kas de
tent in van
een vrouw met
zwart haar
in een lange
vlecht zij wacht
eeuwen al op
een vleermuis
vliegt zij weg
haar geduld is
op met een oog
in haar hand
wenkt zij een
adelaar die
dadelijk komt
en samen zien
zij de wereld
door zeven
ogen
tot de zon
opkomt en de
adelaar landt
en de vleermuis
vertrekt…
oordeelvelling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
15 geachte gelovige
jouw gedachtes
kunnen heel
anders zijn
dan familie
vriendenkring
heb geduld
vind jezelf
vooral niet
verheven boven
hen op
dit moment
ieder zijn
eigen ding
jij staat
niet boven
Jezus Hij
de heilige
volmaakte Heer
de ongelovige
kan de
laatste minuut
van zijn
haar leven
zozeer
het licht
aanschouwen waar…
Verdriet en pijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.468 En wat ik doe gaat even traag
Ik ben nu even niet als toen
Ik kan eigenlijk niks doen
Niet dansen want dan doet het pijn
Niet doorzakken, dat vindt mijn lijf niet fijn
Alles met mate, veel rusten
Even een dutje, welterusten
Ik ben niet oud, of soms toch wel
Een pijnlijk lijf in een jong vel
"Gaat wel over" zegt de arts
Rusten, geduld…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn hete bloed
ik heb ze verguld
die integrale momenten
van intense liefde geduld…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos geduld…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Geduldig sluit hij je koude ogen
Tilt je op in je doodsgewaad
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
de frisse wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
987 de heldere dagen zijn voorbij
de knisperende sneeuw is als blubber
iedereen weer gewoon naar zijn werk
het leven is grijs monotoon en niet vrij
pijn is er of hij is er niet en niets helpt
beter dan geduld en afwachten ondertussen
stug doorgaan met werken tot de laatste dag
aan wat voor licht en idealen je zag
en wat je ook wilt doen of wilt…
Jij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 Ik weet dat je altijd
geduldig zult luisteren
zonder te oordelen
Je zult altijd
mijn hoofd in je armen nemen
en me een goed gevoel geven....
Net zolang
tot alle nadelen zijn weggespoeld
en de positieve dingen het overnemen om
het "ons" voort te laten bestaan!…
Voorgoed een vaarwel ?
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
2.042 Mijn geduld is op, mijn liefde blijft
ik heb door de jaren veel geleerd.
Zijn verslaving brengt hem naar de afgrond,
maakt ons leven tot een hel.
Nu heb ik voor mijn gezin gekozen,
is dit nu voorgoed een vaarwel?…
Achter werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
904 Met weemoed denkt zij terug
aan de speeltuin waar zij speelde
en oma achter haar schommel stond
om haar te duwen hemelhoog
Waar zij liedjes zong
in kinderlijke onschuld
en oma zong mee
heerlijk onbezonnen tevree
Kastelen vol gangen werden gebouwd
met torens rond
en oma hielp haar mee
lief en geduldig, samen zo tevree
Oma bezorgde haar…
STAMKROEG
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.607 Overtuigd van hun gelijk,
maar dat ze nimmer konden krijgen
vervelen ze mij met hun gezeik
of hullen zich in drinkend zwijgen,
van hun ego zo zelf vervuld
dat geen weerwoord wordt geduld.…
eerste minister
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
896 kijkt en minnestreelt,
heel beminzaam
lacht voor waar
hij hoort toe
steekt een hand uit
strooit schouderklopjes
welbespraakt gebaart hij
zelfverzekerd van
‘kweet het al
goed, zegt hij
wacht dus maar af
ontbloot zijn tanden
in welwillende lach
geen doorkomen aan
licht te zwaar
schudt een hand
dat is al wat hij geeft
even geduld…
De arbeider
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
7.516 Ik wil de trap hier wat verlagen
Ze zucht maar houdt van deze man
Die eenmaal alles met zijn handen kan
Maar vergeten is wat houden van
Betekende in vroeger dagen
Ze wacht geduldig tot de nacht
Tot hij het stof heeft afgeklopt
Zij koude handen in de zijne stopt
Weer weet wat hen tezamen bracht…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 ze is nog zoveel
een blos en twee parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk…
Dwaze moeders
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.203 Zachtjes en voldaan
slaapt een ruige wereld
buiten de barakken
ligt een vijg van kots
makke dwaze broeders
slapen achter heuvels
hun moeders zwerven in geduld
en beven in hun trots
De sterfelijkheid van liefde
graaft zich in duel
een ademtocht breekt vuige loeders
de sabels hun gezel
Een stoffig zadel
verrotte akkers
mirakels schermen…
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 Mag ik je troosten
fluistert de wind
ze antwoordt niet
ligt in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als…
Bevroren schaamte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 Als je even geduld hebt
en je koele hand laat liggen
op de plek van haar gêne,
voel je naast de ijzige kou
iets wat je aan regen doet denken.
Het is niet haar bedoeling
te huilen in jouw zicht,
maar jij bent haar slachtoffer,
je bent verraden met haar tranen
die jij hebt aangericht.
Was het maar anders, zoals ik het wil.…
ZO KAN HET ECHT NIET MEER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.174 Dan vraagt de geest die levend maakt
om veel geduld en dat vertrouwen
waarop je levenslang mag bouwen:
je droom was even losgeraakt.
Maar in de wind van je geloven
hoor je de toekomst in gedachten:
ook dit komt goed na zo lang wachten
want hoop laat zich toch nimmer doven.…
Rood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Mij stond het rode licht weer toe te stralen,
‘k zat opnieuw geduldig op wacht,
maar van mij hoor je geen klacht,
al zat ik gruwelijk te balen.
Nu is dit verhaal niet zo bijzonder,
maar toch, ‘k was er reuze treurig onder.…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Zien zonder te denken,
kunnen zien wat ik werkelijk zie,
in de eenvoud van het erfgoed van
een paardebloem die geduldig
wacht totdat een zekere bries
z'n zaad zal dragen naar een
hem voorbestemd gebied.…
Afscheid
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.145 Vragen die geen antwoorden meer vragen
omdat ze jouw geduld en aandacht niet meer zullen vinden.
En niet meer jouw bureau en dossiers vullen met
de kennis die overblijft.
Waar collega's jouw aanwezigheid misschien nog steeds zoeken of vergeten dat
je nieuwe bestemmingen bent gaan zoeken.…
het oogsten van geluk
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 de laatste scherven van geluk
gelijmd met deeltjes geduld
niet voor lang want het ruiterpad is
leeg van paarden en vol van wind
het halssnoer hangt van nek naar stuit
voeg daartoe iets van specie of cement
roer de dagen door de weken
en zie, de ziel zal breken
het licht zondert de schaduw
ver vanaf mijn reikwijdte, draagt
de molensteen…
O schaemle liefde-vlam
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.712 - geduld'ge brand, allene;
al weet ik éne, in winter-nacht,
wie géne zéekre lampe wacht;
die doolt door de arme landen;
die sukkelt, moe, door dode waan;
en - ziet, door 't rag van haar getraan,
het nódend licht niet branden...
1911…
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint. Laat dwalen de
geest en de gevoelens, laat ze dansen tot de avond.…