1206 resultaten.
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Voor H. Gouda
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.203 een doel, werd een doel
Een engel op TV
Nooit meer zag zij hem
Haar ogen keken in huiskamers
Ze vond hem niet
-Als Vergeving een gezicht zou hebben
Dan zou het de hare zijn
Wanneer Oprecht geïnterviewd zou worden
Zou het er zo uitzien
Wanneer Eerlijkheid zou antwoorden
Dan zouden het haar woorden zijn-
Jaren van pijn maakt zelfs grilligheid…
Sneeuwlandschap
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.330 Of nog:
het grillige lint der Zwarte Nete
met hangwallen van sneeuw
en in het gestolde land
de nu intense siddering
van levend water.…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De vorm van de boom
met de grillige schoonheid
van een kathedraal van zand
of van een
geniaal schelpensculptuur
uit een kinderbrein gevloeid
en met de vormen van een wolk
die misschien enige verkoeling biedt.
De kracht van de boom
in een gierende storm.…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht
rondom ingevat door herfstkleuren
zoeken mijn voeten hun weg
door de grillige…
Wisselen de lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
431 plotseling draait de wind
zo grillig als het herfstgetij wisselen de lijnen
voor alles is een tijd;
een tijd om verantwoording af leggen
een tijd om lief te hebben; een tijd om te troosten
en een tijd om getroost te worden
in Gods werken levend
waar alles met liefde en hoop begint
vinkt bloeit
danst en musiceert het
boven de nijdige…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 We nemen plaats aan de voet van het epos
volgen de grillige sporen van het heldendom
met jou kijken we naar het dansen van de vlammen
Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost,…
MOOD INDIGO
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.798 Ik had hem lief, niet om zijn lijf
dat parelzwart op glad parket
zijn onbereikbaar leven had,
maar om dat eeuwige geheim.
Mood Indigo.
Vergeten was de heden tijd
nu ik de oerbron in mij wist
en ik het eindelijk begreep
dat heimwee soms gelukkig maakt.
Mood Indigo.…
Kindergraf
gedicht
3.5 met 71 stemmen
51.290 Hier ligt het grafje met de zoden glad.
Het is het sluitstuk na een kort ontwaken:
een meter aarde om gelijk te maken,
wat voor een ogenblik verheffing had
tegen een moederarm, niet meer dan dat.
En beide armen langs het lichaam slaken
en denken, denken: waar moet ik geraken
met kinderstoel, commode, wieg en bad?…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 de tubes liggen half leeg geknepen naast schroefdopjes
deze verf heeft vele kanten
ze dekt het wit of laat zich doorzien
in dunne, gladde lagen
een mengsel van poeder en olie
dat in droogte vergeelt…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik drijf:
de Attersee rondom
is glad, blank
en donker
Ik drijf:
mijn oren aan
een doop ten onder
horen het gemompel
van de aarde.
Ik ruis
mij uit het water, luister:
wat dienen zich
hier ongevraagd
de prachtigste geluiden
aan.…
Slechts dat kleine kruis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 Het kleine witte kruis herinnert nog
aan de drie omgekomen soldaten
een weg voor hen zo onbekend
waar zij hun leven hebben gelaten
De weg was glad en kronkelig
en ook hun snelheid was te hard
drie gezinnen waren in diepe rouw
en heel de dorpsgemeente was verward
Tachtig zou daar prachtig zijn geweest
maar jonge mensen willen zo graag meer…
Ontkleedde mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.754 je hand ontrimpelde mijn huid
streek zachtjes glad
wat in groeven van verdriet
zijn bedding al gevonden had
ontkleedde mij ging teder
plagend langs mijn borsten
tepels richtten zich fier op
door het laveloze dorsten
cirkelde steeds lager langs mijn buik
vertoefde diep tussen mijn benen
ik haalde jou binnen bereik
tot onze passie was…
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 Na een troebele
nacht ligt water glad over radeloos
gras, een zuiver blinken tussen
wolk en vroegere weide. Stroom
gaf zijn richting voor stilstand,
niemand mist iets; longen, mijn
vurige vlerken, mijn vlammende jas!
---------------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 Fel oranje en glad
zonder zwaartekracht
zwevend leven
zij ziet nooit een lach
toch lijkt hij tevreden.
Vader komt binnen
beweegt dromerig speels
een vinger langs glas
het dier volgt met plezier
hun dans kan beginnen.…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los,
als beesten, als gekken, als lemmingen,
als gestrande potvissen, alsof het niets is,
alsof wij de deur niet al veel eerder hadden gesloten.
------------------------------------------------------
uit: 'Zo helder zagen we…
De Steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
904 door druk,
ondanks dat wrijving hem slijt
Hij is hard als hij valt,
aangetrokken door zwaartekracht
Hard wanneer gegooid of gevangen,
wees op hem bedacht
zijn leven is lang,
en staat schijnbaar stil
Kritiek doet hem niets,
hoewel geen ijzeren wil
Laag bij de gronds,
zijn omtrek als domein
Erop of eronder,
dat is zijn terrein
Glad…
Biconaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Kwikzilverig rollen mijn gedachten
als korrels over de gladde vloer
(de koortsthermometer gevallen
en wij, als kinderen ademloos toekijkend
hoe mamma de druppels met stoffer en blik
opveegde van het donkere zeil)
'vandaag doe ik een dagje niks
of nee, ik ga mijn zaagwerk voorbereiden
heb ik maat 58 of is dat te klein
de Lidl heeft een overall…
venusheuvel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.827 als haar bekken kantelt
dan vlucht de vlinder van onder haar oksel
dan wringt zij zich los uit een harnas van was
en breekt zij uit een schaal van schrik
zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt
altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij
of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep
zij plukt de bloesem van de amandeltak
ik bijt…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Winterse kou...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
926 De glibberende meerkoet
op het gladde ijs,
de rijp die grassprietjes
naaldwit uitvergroot
De koperwiek die naarstig
voedsel zoekt in bermen
Ganzen op zoek naar
open water passeren
door de lucht in zwermen
Schaatsers blazen
warme ademwolken
in snijdende winterwind,
die wangen rood
laat blossen
De lage zonnestralen
toveren kleuren in…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 worden
omdat het aan de ribben kletst
of schots en scheef
een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons bindt
als een wig uit elkaar drijft
en ons sluiten als een gladde…
Impulsief
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
768 Als later toch mocht blijken
Dat ik het allemaal verkeerd heb gedaan
Zo achteraf bekeken
Altijd tegendraads ben gegaan
Dat waar niemand op gerekend had
Toch ten uitvoer heb gebracht
Vaak over glad ijs gegaan
Veel dunner dan 1 nacht
Bruggen bouwde en weer afbrak
Waar niemand het mogelijk achtte
Ongeduld omarmde, drammerig
Nooit uitblonk in…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 42 stemmen
1.369 je tuin een levend schilderij
in de klimrozen hangen
pinda’s voor de mees
en de verwilderde parkiet
maar de vlaamse gaai
zie jij daar liever niet
die veelvraat is brutaal
je rozen doen het goed
de rododendron ook
beide in diverse kleuren
en de pas geknipte haag
vormt een gladde kraag
bijna op gewenste hoogte
om jouw favoriete plek…
Boom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
883 pleisterplaatsen
voor vogels van divers pluimage
ze kwamen en gingen
hingen hun buidels
vol hoop en zegen
onder zijn oksels
groeven zich in
onder zijn schors
terwijl hij een
zwanenzang componeerde
hij spande zijn netten
tot ver buiten de bebouwde kom
van heinde en ver kwamen ze
om de jaarringen in zijn bast te zien
hij streek zijn bladerdek glad…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde…
stromen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.355 glipt me door de vingers zoals
een sterke stroom ontsnappen wil
bij elke bocht of waterkant
en nergens is een dam
het laatste beeld van jou verdwijnt
vloeit uit de palmen van mijn handen
drijft weg naar onbereikbaarheid
de richting keert zich van me af
nog even kijk ik om en zoek de bron
waaruit de onderstroom geboren is
ik volg het gladde…