1414 resultaten.
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 Merels groeten haar met gezang.
Eendjes op zoek naar een partner
verwelkomen haar met een liefdesaanzoek.
Wolken maken verwonderd plaats
voor glinsterende zonnestralen.
En haar gezicht (de zon) wordt
alsmaar mooier, spoedig is ze
een volwassen vrouw.…
Soms zingt een liedje...
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.107 Soms zingt een liedje zomaar in mijn hart,
een simpel wijsje zonder veel pretentie;
het groet de mensen want het weet,
de liefde is toch de essentie.
Soms zingt een liedje zomaar in mijn hart,
een heel eenvoudig ding, met kleine voetjes:
ze lopen zonder denken voort
en zenden jou ook vele groetjes.…
oude man
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 hij stond en groette de viooltjes
zachter ging zijn zucht langs lieve namen
in een duister gemoed- de dagen telden niet meer
zijn liefde wel, dat gold
en bracht zijn ogen terug naar nu
ik stond in mijn respect
liet een glimlach boven drijven (zonder schroom
verviel ze tot mijn warme woorden)
toen de zon wat mooier scheen verdween
zijn droomloze…
Ooit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
971 Ooit
stond ik grenzeloos in het leven
geen beperking aan de horizon
alles was mogelijk om te beleven
er was niets wat ik niet kon
Ooit
lag de wereld aan mijn voeten
ik vloog op vleugels van de wind
iedere dag kon ik vol blijdschap groeten
volwassen, bleef ik dat blije kind
Nooit
gedacht wie zal bepalen
of mijn leven is voltooid
is…
Kerst(vrede)licht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
568 ’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen
in vrolijke kleur en vorm overal
als een groet of om warm te onthalen
die eens geboren werd in koude stal
mensen lopen in feeststemming op straat
kopen cadeaus om elkaar te verblijden
alsof in heel de wereld nu om vrede gaat
en niet meer wordt gedacht aan strijden
dan denk ik schijnen al die lichtjes…
aan Sherazade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Vannacht gevraagd
aan de volle
heldere maan
doe haar groeten
die ver
hier vandaan
nog steeds wacht
op ons ontmoeten
in door jou
verlichte nacht
breng haar
mijn woorden
over liefde
en vertel
dat zij
moet weten
dat zolang Jupiter
Venus en Apollo
hun eigen
banen gaan
ik haar niet
zal vergeten
laat haar
tranen drogen
zij zal…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem van rots
wijst de plaats
waar je weggetoverd werd
jouw mondharmonica
blijft als laatste groet…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 Leven dat vol leegte
Is, gevoelloosheid die
De moderne mens kleedt
Die alleen voor zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel…
Kleine dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Het zijn soms kleine dingen,
die maken 't leven goed:
een woord, een stille glimlach,
een hartelijke groet!
Mijn ziele heeft naar 't grote
gehunkerd en gehaakt,
maar 'k werd in 't leven meestal
door 't kleine blij gemaakt!…
Ik ga slapen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Oneerlijk was je gevecht
Door die verschrikkelijke ziekte werd je lichaam zo slecht
Maar wat heb je gestreden elke dag weer
Op het end wilde je nog wel maar kon het niet meer
Afscheid nemen doet heel veel pijn
Maar je hart is gewoon gestopt en dat voelt fijn
Ook al is er intens verdriet
Je bent gegaan vol eerbied
Doe ze boven de groeten…
Keer om, keer om
gedicht
5.0 met 1 stemmen
17.888 Je danst in je sandalen
met voeten die groeten
met heupen als schakels
gemaakt om te draaien.…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 t Is elke dag kerst
in dit leven van mij
het licht wordt elke
morgen opnieuw in mij geboren
zo ook deze ochtend
waarop ook andere mensen
kerstmis vieren,
ik wandel met de hond,
adem de frisse lucht
en ik groet de planten,
de dingen en dieren -
vrolijk kerstfeest
zeg ik tegen de schapen
die bij de voerbak
langs het fietspad…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Zon in de morgen
geraakt gaat zij open en
groet hij de lotus.
Een fontein is hij...
tintelend licht op haar huid
dorstig haar lippen.
Zichzelf vergeten
stroomt hij door al haar dalen
de zee tegemoet.
De schaamte voorbij
drinkt zij de eeuwige bron
zo blijft zij nergens.…
in waarheids duisternis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
593 nee
niet in het duister
duister vindt
waarheid in het licht
vindt licht in
waarheids duisternis
weinig woorden
dragen waarheid
vluchtig
als een groet
ze verwaaien
worden niet gekend
ze gebruiken
is men niet gewend
een vreemde
dolend in het land
van eerlijkheid
herkenbaar
opgetuigd als echt
maar niemand
die toch voor
haar…
snert
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
631 winterhanden maken zich op
voor een onbetast lijf
vanwege roerloos omhelzen
afgemeten ooghoeken
slaapwandelen, groeten in het
voorbijgaan, nog gauw even
een chocoladereep tegen
ingezwachtelde vorst
twee kommen soep
een emmer die overloopt
een studie naar de akoestiek
van een toiletpot
de laatste druppel
voordat kruiend ijs alles…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
Overal want nergens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Mager, handen ruwe huid
een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn, geef me schoenen:
zolang ik loop leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten…
een vage flits
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
762 ik ken je in beweging
een arm die me groet
je haar dat ik in kleur
bij anderen ontmoet
jij bent in alle weging
een vage flits die me
steeds spitst op een
spontaan ontmoeten
in verwachtingsvolle ogen
zie ik al je welkomsgroeten
ik droom je overal
waar stappen zijn gezet
onmogelijkheden heb ik
naast me neergelegd
het lijkt of je…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 We liepen op modderige paden,
vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken…
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 ik ga je zien
kom uit de achtergrond
en kleur vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Lieve Evy Elisa
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
684 nieuwsgierig en ondeugend
deze wereld in
Dat je vrij als een vlinder
van alles een klein hapje mag proeven
Vliegend van avontuur naar avontuur
Dat je mag dansen
in het licht dansend
ritme van je naam
Mooie Evy Elisa
In al je pracht
kijk je de wereld
vol vertrouwen tegemoet
Gebakerd in onze liefde
En met de blik van een clowntje
Groet…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Mager, de handen ruwe huid
Een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn.…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt.
Een oude hippie in mijn hoofd
probeert te schaken met de wolken.
Misschien ... is dat het dus,
het onbegrijpelijke:
dat alles maar dan ook alles klopt,
zolang je maar niet probeert te denken!…
Prachtheer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
346 dat is ook niet waar ik aan refereer
hij is er altijd wel, en elke keer
als ik hem zie groet hij mij bovendien
Hij kent mijn nukken en ik ken z'n grillen
maar ook de keerzij - meer dan ik zou willen
en wat hij zei heb ik van hem geleerd
Ook wat mijn hart en ziel diep heeft geraakt
'word wie je bent, zorg dat je niet verzaakt
zolang je…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.539 Hij genoot van de zomerzon
van de vogels op het dak,
de bloemen op het balkon
en groette met gulle lach.
Fluitend liep hij om de hoek,
nietsvermoedend langs een groep
van wel zes of zeven man groot.
Hij zei: "Dag", en dat was verkeerd.
Ze sloegen en trapten hem dood.
Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Hij genoot van de zomerzon,
van de vogels op het dak,
de bloemen op het balkon
en groette met gulle lach.
Fluitend liep hij om de hoek,
niets vermoedend langs een groep
van wel zes of zeven man groot.
Hij zei: "Dag" en dat was verkeerd.
Ze sloegen en trapten hem dood.
Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.…