3326 resultaten.
Het appelmeisje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
834 Ik geniet mateloos hoe je
in die ongeschilde appel bijt
Een onrijpe appel bovendien
Me daarna wat verzuurd aankijkt
met je verstrooide blik
gefixeerd op een onbestemde plek
En me laat geloven
dat niets je wat kan schelen
Je tandpastawitte tanden
in het vlees zet en
daar sporen achterlaat
als een carnivoor
in de nog warme prooi
Het sap…
Zij wil niet vrij zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.013 sombere nachten liggen voor haar klaar
te lang was de situatie zo gespannen
en ineens was zijn enige leugen waar
Zijn hart veroverd door een andere vrouw
haar hart en ziel gebroken in een seconde
lang was hij haar als een hond zo trouw
maar zijn levenspad was gelijk aan een rotonde
Hij draaide rond en nam de verkeerde afslag
haar achterlatend…
Terugdenkend aan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
766 terugdenkend
aan de laatste keer
dat ik door je haren streek
lijkt een eeuwigheid geleden
zal nooit vergeten hoe je naar me keek
met onze ogen
spraken we stilzwijgend
hoe innig ik je ook vasthield
werd jij zonder entschuldigung weggerukt
mij achterlatend, in een zee van wanhoop, geknield
voor altijd
zal ik je blijven gedenken
evenals…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Bij alles weet ik echter:
achterlaten doe ik niet
en een kans geef ik telkens weer,
laat ik vrij, ik probeer
ik bied.…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje achterlaten…
afwijkend gedrag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 hoe ik bepaal in wederopstanding waar tijd
zich verontrust in een zorgzame houding,
dient het leven zich als ingeschaald
vermogen bij mij aan
ik weiger deze conceptuele benadering
die mijn hersenen vergroten op een banale
wijze, ofschoon een late lobotomie slechts
een eeuwenoud litteken als een stigma achterlaat
ga ik mijn weg als tollenaar…
overstap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 ogen
simpele lesstof
een moeilijke school
de gouden meester
stelt me op de proef
valt een blad niet ver
van de boom
de volgende noot
klinkt uit een instrument
de schommel in de lucht
op een mooie pinksterdag
samen in de zon
voel ik mij een prinses
aan zijn witte hand
vermag ik alles
met Schrift binnen
wandelend vooruit
achterlatend…
Plaksels oude huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
285 Twee eeuwigheden, ongrijpbaar
als lucht, bewegen met mij mee
omhullen me altijd, de tijd
verbindt me met alles
dat ik niet ben, tijd is
het onzichtbare web
waarin ik leef
waarop ik blijf plakken
en mijn hoedanigheden
achterlaat als een oude huid
Steeds weer ontpop ik
laag voor laag leef ik
laag voor laag verteer ik…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Broederliefde heeft een mes
in de hand, soms steekt ze
anderen, vaker steekt ze jou
met teleurstelling, met boos
weglopen en je in leegte
achterlaten, vergeefs
te laten zoeken naar sporen
die je al lang zelf
vertrapt hebt
Dus moet ik wachten
Wachten of jij je ooit nog eens
naar mij toe zult keren
Na uitstel op uitstel
durf ik een…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Als Gods tranen over d’aarde vloeien,
En een zondvloed achterlaat,
Is des mensen verdriet,
Verdronken in Gods overvloed.
Niet de overvloed van Gods tranen,
Noch Gods après Moi,
Maar de liefde des mensen,
Die ’s mensen verdriet
Verdwijnen doet.…
Kaap De Goede Hoop
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.059 kijk ons daar lopen
ginds aan de horizon
van onze wereld
we sprokkelden wat warmte
en hebben het leven niet meer te leen.…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 halsstarrig de blik
op de horizon gericht
reist de geheimenbewaarder
langs bergen en door dalen
zijn queeste duurt reeds jaren
zijn mond en schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie…
Haar geluid vanuit de horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Nu ik jouw motto op de top van de duin koester
levert tot in lengte gespiegeld tot aan de horizon
jouw licht in het donker gebundeld met geluk
hoorbaar liefkozend met het aanstormend geluid.…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
REIS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
762 Kom met me mee
naar gouden horizons
naar witten stranden
en helder water
Kom met me mee
in dromen
gevoelens
in leven
Kom met me mee
Kom als jezelf
En blijf...…
als schepen op het water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.217 schepen glijden op het water voorbij
het lijkt net of ze wachten op mij
tot ze aan de horizon verdwijnen
toch blijven de lichtjes in mijn ogen schijnen
ze leiden mij naar een ander land
tot ik bij jou ben gestrand…
Vergissing (maandag 22-2-2010)
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
524 Horizon
zonder
zon.…
Vitaliteit
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
760 licht en schaduw dansen
het duet van 't leven
bewegingsritme ademt
in volmaakte harmonie
op een houten stepje
met rode banden
rolt een vrolijk kind
naar de horizon…
nieuw licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
648 je nam me mee
tot over de horizon
naar een ander stelsel
waar we werden beschenen
door vele nieuwe manen
waardoor ons zijn
in een geheel
ander licht
kwam te staan…
Mijn wil heeft het begeven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Mijn wil heeft het begeven
Waarmee ik levenslang
Naar mijn van te voren
Reeds geijkte mijlpaal
Standvastig door het leven ging
Te veel, te lang, te zwaar,
Uiteind'lijk losgeraakt van mijn horizon
Ging ik net zo lang door tot ik niet meer kon…
Tastbaar onzichtbare
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 Langs sporen van wind
lijnen van staal
trekt gelijk het web
van zwak evenwicht
banen van onwetendheid
in stralen van licht
tot aan de zekerheid
liefde die over
horizon schijnt.…
rimpelloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
570 verstilde aanwezigheid
reflectie van struiken
gloeiende horizon
ziel gedompeld in vrede
extatisch in eenzaamheid
wenst hij te delen
het ondeelbare
geen oord gerieflijker
voor een laatste woord…
Nabijheid op een horizon (1)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
832 Betekenis verloren
Waarde achterhaald
Beleving als concept
Tranen vrij vertaald…
Nabijheid op een horizon (2)
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.243 Mijn handen zijn leeg
Durven niet te strelen
Durven niet te kijken
Maar zien zoveel verdriet
Op jouw wangen rollen tranen
Mijn handen doen maar wat
Ze zoeken naar bereikbaarheid
En gebaren
Nabijheid op een horizon
Zo is het wat ik voel
Jij in bed en ik naast je
in de verte op een stoel
Zeggen kan niet
Wat niet te zeggen is in jouw taal…
Je horizon loze ziel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
463 mascara kleuren
iets verder dan
hun magische
pigmenten gaan
waar samen
zijn beperkingen
laat gelden
groeit hier het
kosmisch wonder
van de niet
aan te duiden
meerwaarde in
het mythisch geheel
het zijn ogen
en lach die
op wonderlijke
wijze de impact
van vorm en
kleur laten stralen
na het extravagante
indalen van je
horizon…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
De horizon heeft nooit gelogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Het zilver van jouw
Dode leven heb ik
Vandaag weggenomen,
Zilver dat hier en daar
Bemost als goud
Te voorschijn kwam
Glinstering van grote
Waarde nadat jouw
Liefde was uitgegroeid
En je leven ten einde kwam…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 De zon een blikken trommel
licht roffelt over blauwe vellen
horizon tot horizon gespannen
zo strak en koud dat het schrijnt.
Een sneeuwvlokkenzee golft
op de woestzieke poolwind
zwarte flarden tegenlicht
braken over het naakte land.…