14941 resultaten.
ALTIJD WAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Koop je een bos bloemen voor je vrouw,
van pure verrassing valt ze flauw.
Een mooi glas oude wijn,
blijkt het azijn te zijn.
Naar de dokter voor een piepje,
is het zo'n gevaarlijk griepje.
Wat je ook doet,
het is nooit goed.…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.
Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…
Odysseus’ verhaal; na de val
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
77 Hoe ik als enige de boog spannen kon,
welke ik gekregen had van gastheer Eurytos
aan het hof van Mykene, zal ik nooit bekennen;
en waarom ik nimmer mijn doel miste,
- dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook,
er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’.
In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt,
het was een manier om recht te spreken
over…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os
en ezel het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij
doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld,
mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld
door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde,
wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden.
De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven,
het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven;
de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden,
herinneringen…
Odysseus’ verhaal; keer-op-keer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.142 Ik zal niet alle verhalen vol onwaarheden herhalen
of weerleggen, rechtzetten noch tegenspreken, die
door de eeuwen heen over mijn reis zijn verschenen.
Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste
leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende
trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen
van mensen op…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Wie in levenden lijve, dagenlang, tussen de andere lijven,
stinkend en uiteindelijk ook stervend, half verzuipend
op een kluitje in de buik van een houten paard heeft gezeten,
weet wel beter, daar word je niet sterker of mannelijker van.
Maar wij, wij waren nog niet zo ver, wij gingen nog lange niet
naar huis.…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren,
toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij
de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe
knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen.
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in
eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…
Liefde is als een bloem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.003 Liefde is als een bloem
Een bloem die bloeit
Die bloem bloeit heel langzaam
Maar eens, bloeit zij sneller en mooier dan ooit…
WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.777 Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.
Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
Geboortegrond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 Geen span
paarden waar men nu haastig rijdt
Eens per uur stokte een trage lijnbus
het spel van kinderen uit de buurt
de halte met vreemde dame werd begluurd
Het alles mocht niet langer zijn en dus
mis ik het klaterend geratel ondertussen
van paard en wagen met schuimende melk in bussen.…
De ploegers
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.296 De trotse paarden trekken
het glimmend ijzer door den grond
en doen met kluiten, mals en rond,
de akker zich bedekken.
Eén man staat aan de ploeg
en één ziet, dat het recht gaan zal,
en beiden hebben zij aan al
hun aandacht niet genoeg.
Dan komt het tot een draaien,
de wijde zee van klei weer in.
De paarden houden even in.…
droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Te paard, te paard riep de strijder en sprong op haar ros
De overwinning kwam er, in 2002 in het Abbekerkse bos.
Een verbeten strijd met een overwinning op het volk deugniet.
Dit jaar op het plein klonk voor de heldin het Abbekerkse volkslied.
Er was geschiedenis geschreven door een meisje zo mooi en frivool.…
Slotpark
gedicht
3.4 met 165 stemmen
42.064 Toen onder noorderwind
de sparappels hun tocht
begonnen over de vijvers,
de pauwen waren afgedaald
van hun roodstenen muur,
verschoof een zonnewijzer
’t hele uur – ten teken
dat de koningin ’t gesprek
geopend had met de peon
wiens handen wonderzacht
met paarden konden zijn.…
de witte merrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.859 hij stapt het ronde pad waartoe besloten is
tot diepe groeven af wat denken kan gaat dolen
hij is patroon en tredend paard en koldermolen
die malend wat nog heugt versmalt tot puur gemis
straalt door het trillend stof een gulden baan van licht
of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen
dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering
ruik ik het branden
van het nog hete ijzer
in geschoond eelt
ik mocht geschrokken zijn
het paard…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Angstige vlucht
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
925 Brandgeur zet de nacht
in een haastige gloed,
de paarden vertrappen
rozenstruiken op hun vlucht.…
Ridder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.884 Met een grassprietje in mijn mond
droom ik mijn dromen onder de bomen
en fantaseer jou mee in het idee
dat jij als ridder te paard onvervaard
mij in galop achterop hebt genomen
jouw bruine vos is pittig maar braaf
met teugels los rijden wij door het bos
een blokhut wacht het wordt al nacht
wij drinken wijn en proeven van liefde
nee, nooit…
de prins
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.983 "
"nee, de kus was zonder passie"
de prins bleef een kikker
de prinses werd oud en dikker
maar na vele, vele jaren
van wachten, turen en staren
werd de kikker opnieuw verkikkerd
een prinses, jong en geen dikkerd
hij sprong van blijdschap rond
en kwaakte "prinses, hier op de grond"
maar haar paard hief zijn poot
trapte de kikker doodgewoon…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Oude paarden schudden met de bekken
Boven ’t schuim: ze slepen ’t net ter ree*.
Vissers rijden op de ruggen mee,
Doen hun best het paard tot moed te wekken.
Zie, men keert… en de oude dieren trekken,
Nu de vissersjongen roept: hoi hé!
’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
748 Toch zie ik aan de horizon
op een zandweg
witte paarden naderen
ze zijn te vroeg om
echt te zijn
meer schoonheid kan de dag
nu niet omsluiten.…
PERMANENTE DIJKBEWAKING
snelsonnet
2.3 met 10 stemmen
1.732 Door de stijging van het zeeniveau
krijgen we in Nederland problemen.
Zelfs met betere alarmsystemen
wordt het toch een rampscenario
Ook gezeten op een paardenrug
krijgt men natte voeten, blijkt al vlug.…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
De springhengst in de klaverwei
poëzie
4.4 met 8 stemmen
2.628 De Springhengst in de klaverwei
Is in zijn amourettes vrij,
De kater ’s nachts op ’t hellend dak
Een gade zich kiest op zijn gemak
De wakkere haan steekt nooit zijn neus
Dan in het kipje van zijn keus,
Terwijl de weegluis aan de wand
Slechts Haar zijn woord en hart verpandt
Wier beeld, als hij de sterfling beet,
Zijn borst van wellust hijgen…
Een ploeger
poëzie
2.9 met 15 stemmen
3.235 Ik zag een ploeger in het morgenrood
met vaste stappen gaand achter zijn paard
over het braakland, volgend heel bedaard
maar moeizaam sturend en een vogel floot
en 't was als vreugde over die stille daad,
die ploeger, wijkend naar verten heen
en kerend weêr, op 't wijde land alleen,
de grond bewerkend voor het nieuwe zaad.…
fisherman's friend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.118 het leven is als de lente
met mijn tweejarige voorop
gebabbel overal zijn paarden
ook koeien en alles nazeggen
verder telkens bellen en sturen
bijna in de sloot belanden
af en toe helemaal achterover
elkaar in de ogen zien
zachte wangetjes en de handjes
die echt naar iedereen zwaaien
het geeft zo een weldadig gevoel
sterk spul dat fisherman's…
IK WAS DE PRINS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 ooit was ik de prins
op het witte paard
die sprookjes uit
kon laten komen
ook al was het maar
in onze dromen
jij weet wel dat ik je die
illusie nooit heb ontnomen
en dus ga ik je
vannacht weer zoeken
daar in dat kasteel
of die verlaten stins
en ik zal je vinden en
kussen tot het ochtendlicht
je ontvoeren naar daarginds
daar…
Bolderkarren
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.071 De bolderwagen rollend langs akker en bos
Over zandgeelbelopen pad, stuifstoffig
Hoofdknikkend paard, de teugels los
Hij weet de weg, sjokkend, sloomsloffig
Warme zomernamiddag, loom en klam
De bak vol met aardappelen en graan
Op de bok zit de boerenknechtenman
Heeft zojuist zijn dagelijkse werk gedaan
Op weg naar vrouw en een bord met grutten…