1569 resultaten.
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
op haar voorplecht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
792 verbeten lach
ik stond niet
aan het roer
maar zekerde
de zeilen
en wachtte af
als altijd was
de wind aflandig
oploeven ging traag
we voeren weer
de koers opstandig
ankerden ook
buitengaats
er was voor ons
geen plaats te vinden
bij wisseltij en
dubieuze winden
ik heb haar hut gedeeld
de naald van mijn kompas
gaf mij de richting…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 zoek de eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
TEVERGEEFS
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
689 De uitgestoken hand werd niet gezien
liefderijke woorden werden niet gehoord
kleine goede bedoelingen werden niet begrepen
aanwijzingen in de goede richting niet opgevolgd
je zou toch denken in nood worden ogen geopend
oren gaan veel beter horen
gevoelens worden steeds sensitiever
overal wordt dieper over nagedacht
nee, niets van dat alles…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
Sparen, waarvan?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
779 wat hebben we gisteren gelopen
wij deden een daggie winkelcentra
ik er financieel op achteruit ga
de portemonnee jankt door het kopen
dan zie je weer dit, dan zie je weer dat
ben er gewoon overgevoelig voor
niet continu maar zo af en toe hoor
spaar ook niet meer omdat ik er aanzat
overheid stuurde me in die richting
eigen geld uitgeven…
RAMADAN: VRIJ- EN WILLIG!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Op zijn knieën richting Mekka
bidt hij tot zijn eigen God
ziet eruit als een gebod
maar het is zijn vrije wil
Zijn lichaam gaat straks vasten
eten en water laat ie staan
tot de zon is onder gegaan
maar het is zijn vrije wil
Ramadan voor man en vrouw
onthouding van vleselijke lust
voelt als licht en niet als must
want het is hun vrije…
De Driemaster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 reisde met volle zeilen richting Curaçao
Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman
Maar het schip leed schipbreuk
zonk naar de bodem van de zee
en daar bleef het liggen,
tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg,
statig de haven van Willemstad binnen schreed
en met gouden letters schreef:
‘De slavernij is voorbij
Ook hier…
Hoor mij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
644 Drijvend op een vlot dromend van ogen die mij raken
Hongerend naar jou,
Mijn dromen volgend in de hoop dat je er zal zijn
Mijn hart schijnt als de zon die ondergaat in de zee der wanhoop
Wat moet ik zonder jouw richting?…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
Zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 zij was niet compact
in tijd en ruimte
krioelde haar leven
sprong van hak op
de tak om toch daar
richting aan te geven
comprimeerde gevoel
in lach en ogen
geëngageerd en bewogen
regen zon en wind
gaven haar de ultieme
onschuld van een kind
zij lichtte op in verschijnen
luchtig en vluchtig maar
ieder nam haar als de zijne
allen…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
Een hartslag verwijderd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Vanuit de boezems
klept het leven ook kamerrijk een nieuwe
richting aan.
Een omloop van bloed zo hartgrondig
gestuwd; houdt een gevoel in leven
dat nimmer luwt. Het voedt de liefde
voor een paar zomerlippen.
Een winterverlangen dat niet mag
ontglippen.…
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 ZIJ
Zij was de sleutel naar jouw hart
Zij was de liefde die je aanbad
Zij was de kers op de taart
Zij was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 In de kale takken van de berk
pal voor het keukenraam
zat de hele dag al roerloos
een kleine grijze tortelduif
af en toe klonk een ~roekoe~
maar antwoord kwam er niet
de kleine jongen vond het zielig
hij opende voorzichtig het raam
en riep roekoe naar de duif
die keek even in zijn richting
maar reageerde verder niet
staarde daarna weer…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
Simpel kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Kerst hangt er een soort grote stille wolk
Het is er voor en door het hele wereldvolk
Het is geen mist of nevel of een witte waas
Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas
We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen
Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten
niets geloven in wijzen uit het oosten
of in sterren die over de richting…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En dan, verstild,
staat het uur te wachten
op ons
wanneer het in de koude winternachten
weer stil en ongemerkt…
bedachtzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 het gezang uit zuiver
bedachtzame kelen
nog voor even heb ik de grillen
van de leugens in bedwang, maar
ik weet mij dat spoedig de wereld
zoals een grondzee mij zal overspoelen
doch, ik schuw deze ruwte niet
want in mijn weten ligt er een schelp
aan mijn gehoor die me zegt
dat het morgen héél misschien
een wind zal waaien uit een richting…
Geestverruiming
netgedicht
4.8 met 52 stemmen
482 ik heb
geprobeerd
jouw puzzels
te leggen
het is me
niet gelukt
jij wilde
niets zeggen
jouw opvallend
bewegen
trok wel snel
ieders aandacht
door souplesse
en richting keuze
tegengesteld aan
die van andere
neuzen die voor
binnenhalen kozen
totaal opgaand
in jezelf op
een extatische
manier zonder enig
communicatief contact…
Hallucinerende wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 we dwaalden
gleden langzaam
van de wereld af
verloren stukjes
bewustzijn
er vielen gaten
in de trap die
we omhoog gingen
waar de stappen
zich vertilden
aan ons gewicht
het niet helderder
werd in de toch
steeds ijlere lucht
een vochtige kou
begon ons parten
te spelen want
zonder richting
verdwalen in een
niet aardse omgeving…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Kraakten noten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 verhalenlijn
zij zat alleen
in een gewone
stoel op het
toneel te praten
tot zij haar
hand had
uitgestoken en
wij hem hadden
gepakt om met
haar mee te
gaan naar
ver onbekend
zeker als het
om van binnen
uit gaat dat
liet zij zien
in blik en
lichaamstaal zij
regisseerde ogen
hand en stem
wij spoorden
dezelfde richting…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
Echo
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Ik hoor de echo van het heden
Die mij vertelt wat ik nu moet doen
Maar ik zie ook een schaduw naar het verleden
Die mij herinnert aan wat ik heb gedaan
De echo is luid en duidelijk
Hij geeft me richting en kracht
Maar de schaduw is zacht en vaag
Hij maakt me soms angstig en zwak
De echo en de schaduw zijn beide deel van mij
Ze vormen mijn identiteit…