Alle inzendingen over rosé

1332 resultaten.

Sorteren op:

Graal Ridder

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Ik hechtte mijn Roos aan het Kruis En ben op reis gegaan. Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond.…
Julia T.13 september 2005Lees meer >

kunst loutert

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 954
weer zo'n verdomde zonsopgang de rozevingerige dageraad de oude visser telt heel langzaam de pasgesneden inktvismoten snij met een scheermes in het ros de huid van Aurora gaat bloeden haar lippen in de huid gekerfd schilder ze voor eeuwig en langer vast het beeld wil niet blijven, dwingt mij keer op keer te snijden in haar vel haar lippen…

je schillen gepeld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
ik schop de bladeren los zoek zomerin verdwijnen wil in de oogst de zon weer warm zien schijnen heb vruchten geteld je schillen gepeld en samen genoten van je langzaam ontbloten je sluierde lang voordat Amor de roos had geschoten de winter wordt zacht gekoesterd door zinnen die af en toe branden van binnen en knoppen…
wil melker7 november 2005Lees meer >

Telkens klinkt een woord

gedicht
3.5 met 52 stemmen aantal keer bekeken 22.686
Het kruis zal bloeien als een roos, en niemand raakt verloren in de nacht. En wie met open oren voor het leven koos, die geeft het woord een nieuwe kracht en luister.…

Plastic bloem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
De roos die ik had geplukt, rolde in een fabriekshal van de lopende band Toch smakte haar kus, en smaakte naar grind of grond Het gestroomlijnde lijf dat ik soms beklom, viel af als een bergpad vol steenslag Inmiddels rot mijn hart weg in 'n zompige wei naast de Hoogovens Wanneer water Wanneer zand Waar mengt men koude lijven…
Klaas Kat27 december 2007Lees meer >

Testament

hartenkreet
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.791
Denk aan een rode roos die ik heb ontmoet, neem afscheid van gisteren, ook al ga ik nu voorgoed.…

SLAPELOOS

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 853
een week geleden zei ik nog, dat ik slaap als een roos... ik heb het lot dus echt getart, sindsdien slaap ik nu waardeloos... om zes uur stond ik naast mijn bed, geen klok stond in de buurt... ik wist niet dat een donk're nacht, zo vrees'lijk lang toch duurt...…

Aarde

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in het pure licht, zoals een gesloten roos, gevlekt en oh zo kleurloos. Mijn armen openen in de wind. Genietend verlangt mijn huid naar de frisse geur, zoals het wuivende riet, rusteloos in haar oeverloos verdriet.…

Rozenkrans

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.855
Ik val op jou als een roos die zich hecht aan de zon. Zonder je licht blijf ik duister bid ik de dood voorbij aan mij voel ik me geknot in uitbundig lijden steken de doornen sterk in mijn vlees.…

Sonnet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Hij schiet op de foor nooit roos. Weldra valt het rode doek. "Wat scheelt er mevrouw? Bent U boos?"…
goalsurfer8 december 2008Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Roze lippen dimmen de koperen wimperstralen in rosse wenkbrauwharen. Nog even schiet het zonneoog felle schichten die doven in wolkenslierten vol roze zalmen en flitsende Lichten. Geruisloos glijdt het zonneoog diep in d’aarde en dooft. Stille schaduwbomen spoken huiverdromen. Koelte klimt in mijn huid want ‘t licht gaat uit.…
ORFO26 juli 2006Lees meer >

Vallende ster

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 619
En steeds weer verlangde ik naar het licht de rivier van kristal de roep van de ochtendvogel de dans van de windvlinder de geur van de roos die bloeide voorbij de schaduwen van eenzaamheid Daarom, menslief Gedenk niet mij maar alleen mijn woorden… de droom die erin schuilt... een vallende ster schitterend... heel even...…

De oorsprong

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 648
De zon - haar stralen strak op zijn gericht zodat zij komt tot leven geen duisternis blijft onverlicht het Licht is haar hergeven De roos verheft zich boven 't gras de mus begint te zingen onbekend met hoe zij was en hoe haar knoppen hingen De symfonie der natuur begint Hoor! Hoe zij op klanken zint Nu de bron is opgedoken Kijk!…

valentijn op het antwoordapparaat.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
'mijn hart kon alle vlinders die ik erin voelde niet meer dragen en ik stortte hulpeloos neer, in de ban en zo in de war van jou en hulpeloos ook, een baksteen in een rode doos mijn hart, een hand met daarin een nog bloedende roos en wolken donker in mijn hoofd gedraaid en een zon die er vervaarlijk boven hing, pro- beerde ik…

Françoise

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 912
blauwe krullen op het parelmoer papier strijk voorzichtig als was het perkament mijn hand over het vel ik blaas jouw naam in witte krullen over de bloeiende zee die eindeloos zal golven tot daar waar ogen de einder raken ik plant jouw naam in rode krullen rond de oude plataan waar lelietjes der dalen hun kopjes zullen heffen voor de roos…
Hanny12 september 2009Lees meer >

Zintuigen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Vormende letters worden woorden En woorden laten boekdelen spreken Laten we het geschrevene in verre oorden Gedachten worden dan niet vergeten Gevoelens kennen geen grenzen Zo zijn gedachten eindeloos Zie alles door het vlies van de lenzen Blind van verlangen, jij mijn roos Ik vang je geur, meegevoerd met de wind De stilte laat zijn oorverdovend…
Franklin19 april 2011Lees meer >

Ik sterf niet onherroepelijk

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 709
wat leef ik zegt de roos in een groet naar werkelijkheid waar reuk de tastzin is van het eind waar het boek zichzelf ontbindt eindeloos maar schragen en toch de val maken die was voorzien, voorzien van roestige spijlen dat als gif de weg door de aderen vindt leef ik in verlangens of droom ik de tekst op mijn graf, het maakt niet uit hoe…
elze17 mei 2011Lees meer >

Vannacht

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 965
Als in de herfst de laatste roos de fletse blaadjes af voelt breken die krullend opgaan in de wind, weet zo het lichaam, smal en broos zijn geest al grotendeels geweken dat nu zijn laatste tocht begint?…

Moment suprème

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
alles draaide om die ene vinger wenden en werking als lokkende vlinder verleiding in nieuwe lente manoeuvreren van komen en gaan spelend spel met dans en gezang in liefde verhuld met haar allerlaatste geil glimmende blik venijn en rode roos sleepte zij zichzelf naar het einde nog zingen de zigeuners na de messteek "Mi adorada…

Een reis te maken

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 554
wanneer ik naar de ogen van je kroost kijk mosgroen en zilverscherp wordt de afstand tussen het gemis kleiner of je hier naast me zit en praat zoals vanouds twee handen op één bolle buik te dun is het licht genadeloos in zweepslag slaat de klok de werkelijkheid raak achter mijn borst bloeit de witte roos open de stilte kabbelt traag…
Claire31 maart 2012Lees meer >

Komt goed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
Blootvoets over de rijp op het groen worstel ik me door een gordijn van mist beseffend hoe ik muren metsel en struikel over lange tenen van ijs Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken doorspekt van cynisme rennend langs lege populieren hijg ik wolkjes in cirkels In 't hoekje van jouw schaduw zie ik tinten, rose, wit, purper zeg…

IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.271
ik ben het zuiverste dier op aarde ik slaap met de nacht als met mijn lichaam en de nacht wordt groter in mijn hart in het donkere weefgetouw van je vingers borduur ik een nacht van eenzaamheid veelkleurig veeleisend veranderlijk ik ken alle tranen van de eenzaamheid sla mij maak mij open ik ben een roos van vrolijkheid kom hier vertrouw…

Het nieuwe begin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Stilletjes denk je terug aan de avonden waarop om halftwaalf de barbecue nog smeulde en de rosé werd bijgevuld? Voortaan moet er elke ochtend vers brood zijn, met verse moed. Je beseft weer dat een school discipline vraagt, en niet alleen van kinderen.…

Met de wind mee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
En ik geloof nog steeds niet dat God jou de opdracht heeft gegeven om haar voor twee ijzeren spijkers te laten beven terwijl jullie de doornen plantten alles wat tegen de wind ingaat om de roos uit haar schoot te plukken Na de trieste oorlog geschiedenis van haar ouders is ze nooit gaan haten ze is met liefde gerechtigheid…

IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS

poëzie
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 4.484
- De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte; het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos : aldus mijn ziel in 't land der Stilte ; alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos, een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande, staêg-nodend waakt en blaakt, altoos; en ik, met de armoe van mijn hoofd en van mijn handen…

Mijn trui.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
Keek neer op uitgebreide landerijen van vooral veel groen en geel en heel veel bloemenkleuren, tapijten, rose en wit en achter mij dat stralend helder blauw. Breien kon ze, recht, eindeloos recht.…

De Tuin Der Lusten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Waar een roos in het rood, Niet meer bang zal zijn voor de dood. Ik kus haar rode lippen in alle seizoenen.…

DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 728
De najaarswind zingt weer haar naam door de hoge beuken die met rosse blaren staan daar ligt een zerk, vergroend met mos een lentetuil viooltjes is reeds lang verdord.…

Picturale sotternije

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.369
Maar één klein rose veertje Dat viel net op mijn hart, tra la! - Ja 't was wel 'n gekke palmboom, Maar 't was ook maar een droom; En toen:- -- was 't uit!…

Thalassa

poëzie
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.305
En briesend sprong mijn ros naar voren, In onbevolen draf en steeg, En stond ter kruine. Onbewogen, Onder de koperrode maan, Aanschouwden onze ontroerde ogen, Onmetelijk, de Oceaan!…