764 resultaten.
Vallen
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.685 Beelden takelen af, worden doffe scherven
en later gruis dat verstuift.
Zie de as uit de urn waaien!
Kan je bodemloos vallen? Kan dat?
Hij glijdt in de waanzin
Spartelen is overbodig
als de vele kwade ogen jouw handen volgen.
"Ik verdraag dit schamel evenwicht niet"
Hijgen en denken:
Hemel! Het licht breekt in gloeiende stralen!…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
FLUXUS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
591 voortgevloeid
Uit KNIL, stal en theeplantages met welstand in sarong
Het lag niet aan haar, dat ik vele jaren later uit de te
Kleine wereld stapte die ik samen met haar in stand
Had gehouden, samen spatten we vulkanisch uiteen
Te midden van spaanders kansel, gedeukte orgelpijpen
En flarden toga, raapte ik bladgouden waakzaamheid
Scherven…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 En rennen, vallen en mijn stappen tellen
En hopen kom ik iemand tegen
Die in de scherven van gebroken zinnen
Nog zelveloos een ander kan beminnen
In dorre blaren kleurend in de regen.
Voetstappen, sporen en Kauwen in de toren
En daar een schim, een schaduw,
Op de markt op dinsdag; haring kopen
Appelspijs, selder, prei en zaden van anijs.…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 Er bestaan geen regels voor geluk
ook al zou je die zelf kunnen schrijven
al die pogingen lopen stuk,
op de tegenkant, die zal immers blijven
Het geluk van de stilte kan onbehagelijk worden
de stilte zelf oorverdovend of soms saai
het Griekse geluk van gebroken borden
gaat gepaard met scherven en veel lawaai
chocolade, voor velen puur genieten…
leven vieren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 van de mensen en de dingen om je heen
jouw lievelingsdier de kinderen
de partner
leven vier je hartstochtelijk
in hart en nieren
met vlinders in je buik
in de bevrijding
van ketens en last
leven vier je
in verplaatsing
naar nieuwe oorden
in nieuwe kansen
leven vier je
in de butsen en builen
van teleurstelling en verdriet
in de scherven…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
er spelen kinderen om me heen
ik kan voelen hoe ze lachen
waarom zou ik me nog verkwijnen
maar word haast gek van die gedachten
telkens heen en weer geslingerd
gek word ik van al dat gemaal
hoe snel de zon toch kan verdwijnen
Verbitterd houd ik in mijn handen
gebroken glas tegen mijn borst
scherven…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Ik draag de scherven van mijn verleden met me mee,
en zoek in jouw nabijheid het licht dat mij omarmt.
In het stille vertrouwen mogen tranen zachtjes landen,
waar woorden soms tekortschieten en gevoelens dieper gaan.
Onze liefde laat nieuwe hoop en inspiratie wortelen,
met ruimte om onszelf te zijn, in vrijheid en geborgenheid.…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik
Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren
Tot hij plots mijn droom
aan diggelen sloeg
scherven…
Picasso
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.039 heeft grijze snippers uitgespaard
de kleur verbannen
kubus en kegel dwong hij op een vlak
doorheen de schuivende hoeken van een gitaar
kijk ik als een kikker naar een wak
als een vogel naar een verknipt gebaar
een taartpunt snijdt een halve cirkel
vijf gemaskerde hoeren staren me aan
gekruiste armen achter het hoofd
omlijsten de scherven…
Prille liefde in de knop geknakt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
828 Een laatste beetje fonkelende gril
Kan bijna pijnloos zachtjes sterven
Het ingelegde hart in zout, ‘t kan haast niet bederven
Laat los laat gaan om mijnentwil
't Was alles nog zo reuze pril
Mijn geest ligt echt nog niet in scherven…
Prachtig perspectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Helder water
met Herm in beeld
Groots is de Little Chapel
de kleinste katholieke kerk
Slechts 5 hele meters lang
Ingelegd met
Keramiek, glas en schelpen
'Kitcherige verzameling
scherven', zegt de één. 'Meester-
lijk puzzelwerk'
Aldus vele anderen
In de mooiste kroeg gooide ik
Bullseye; een schot in de roos
Naast kleine kerk…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ik blijf altijd bij jou
Tot in de eeuwigheid
Bij jou is altijd vrede
Nooit een bittere strijd
En daarom blijf ik bij je
Bij je voor altijd
Maar toen was jij plots weg
Tranen vielen op de grond
En ik kon niet meer horen
De woorden uit jouw mond
Verdriet kreeg mij in zijn greep
Alles werd voor mij zwart
En in mijn borst lagen de scherven…
Zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 zwart, getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
Wat kinderen spelen om me heen
Ik kan voelen hoe ze lachen
Waarom zou ik me nog verteren
Maar gek word ik van die gedachten
Telkens heen en weer geslingerd
Gek word ik van dat gemaal
Hoe snel de zon verdwijnen kan
Verbitterd houd ik in mijn handen
Gebroken glas tegen mijn borst
Scherven…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 druppels herfst waar takken ademen
de introspectie van vergankelijkheid
Jij was mijn redder, voor de poort der hel
werd ik naar drempels van het licht geleid
jouw empathie is vele malen groter
dan simpelweg medemenselijkheid
O lyubov an elim inetalona
felicia amean malenkochana
laat ons nog eenmaal op de naakte vleugels
genieten op de scherven…
Op de stoep
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.446 Op de stoep
staart het meisje naar de scherven
verzonken in gedachten
Bij haar voeten ligt een stukje glas
het glinstert in het zonlicht
van de ondergaande zon
gewoonweg onweerstaanbaar.…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 eigenlijke zijn ingebonden tenen
dag vier
ik ben vingertikkende als een rekenmachien
is het geschrevene een hoofdrekening
dag vijf
wat regeert hier is niet de hemel
niet een schepper
het is het papier en de boekjes
en programma's waar opgedraven wordt
men interviewt er gemaakte onsterfelijkheid
wat dikteert is
een paar blauwe scherven…
Kralingse Bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 zijn wortels onbevangen
vaster, omarmde de waterkant
Het Kralinger Hout offerde zijn bijna bomen,
eeuwig jong, maar die het meest oud,
waaronder menigeen uren droomden
op als Hongerwinters brandhout
Het bos, wezenloos en afgemat
ademde, huilde en rouwde nog
met Rotterdam, nu zonder hart
ontredderd door een oorlog
Puin door strijd, scherven…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 ",
word ik een schelp
en trek langs vage oevers,
naar daar waar boom en bloem
tussen weelderig vochtig gras
in schoonheid bloeien
en de scherven der dag
uit mijn herinneringen snoeien...
Morgen...
Nieuwe dag, nieuw begin, nieuw leven...…
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 Gij laat aards heerlijkheid tot scherven
Door aards opstandelingen slaan,
En moeten wij ook met hen sterven,
Wij zullen niet met hen vergaan.
Heer, hoor! sta op! en kom ter neder!
En uit 't verstuivend wereldpuin
Vorm ons als nieuwe mensen weder,
En laat ons leven in uw tuin.
-----------------------------
voetschabel: voetbankje…
Tijden Veranderen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.656 Als een spiegel die op de grond valt, terwijl ik nog steeds de scherven opraap die me aan jou doen denken.
De tijden veranderen.
De tijden hebben mij en jou ieder op een eigen weg gezet.
Het pad loopt omhoog, het wordt een steile klimtocht.
En zonder jou, weet ik niet of ik de hindernissen op mijn weg omhoog wel aankan.…
Het Kerelskind*
poëzie
3.2 met 25 stemmen
5.310 - Du smidje, ’t zijn de scherven
Van vaders goede zweerd*;
Du zals* het mi hersmeden:
Het is ’t hersmeden weerd*.
- ’k Hersmede het di sterker
Dan ’t vaders hand ooit zwong*
Maar, waartoe wil ’t di dienen?
Du best zo bitter jong*.
- Du smidje van de woude,
Bij Lo !…
Mooie Nel.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Mijn droom viel toen in duizend scherven.
Ze was zo lelijk als de nacht,
zwarte kringen rond haar ogen,
een schorre stem, een dranklucht om haar heen.
Ik huilde, 't sprookje was gelogen.
Mooie Nel, wat is er met jou gebeurd,
wat is er van je terecht gekomen.
Niemand kijkt je nu nog aan.
Je leek zo mooi, ik mag weer verder dromen.…
Paasgezang over leven en dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.499 nu belust zijn naar een ereteken
Zullen aan 't eind van hun leven verbleken
Heeft hij ook veel macht en groot rijkdom verworven
Elke rijkaard en vorst is uiteind’lijk gestorven
Zo was het altijd en zo zal het ook blijven
Een jeugdig gezicht, niet gerimpeld, geplooid
Wordt door de getijden leerachtig gelooid
Gebarsten dromen – gebroken scherven…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 zij kennen
het bestraald geweten van de generaal de kardinaal
de pederast en zelfs de pronograaf in celibaat
als de vissen mensen wisten zouden zij wenen de zee
als de vissen eens wisten dat zij reeds weenden de zee
nu de lange tijd die ons werd gegeven plots nogal verkort
begint te lijken op de droom waar je al half uit ontwaakt
met scherven…
slapen bij louis
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.860 Zijn vrouw, na dertig jaar nog bruid
Geen barst, geen scherven van verleden
Mijn god, wat is die engerd akelig tevreden
met welke reden
kwam ik en bleef als gast?…
REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.946 KUNST- EN LIJMWERK
Bij moderne muziek
nieuwe composities
leer je luisteren
naar de schoonheid
van het ogenschijnlijk
onsamenhangende, losse
wat bij nader aanhoren
toch weer een geheel vormt
zoals de scherven van
een gevallen vaas zich
ogenschijnlijk onmogelijk
weer verenigen tot een geheel
beide vaak met
kunst en lijmwerk.…
Theatertrilogie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
717 gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
ze bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers die trachtten
hun spel te verstoppen
in kortzichtige realiteit
als acteurs droegen mensen
hun scherven…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 Alles zou ik doen en geven.. voor liefde
als lijkt het glas de scherven niet te geloven,
mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven.
Ken mijzelf.. want ik ben de keuze,
ga tot het universum en terug ..…