912 resultaten.
Jumbo Syrië en Lidl
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 ook boodschappen deed
op haar iphone heel veel doden laat zien
ze praat als een Amsterdamse zonder moskee
haar heldere stem
terwijl de regen weer losbarst
denk je dan aan al die doden en die oorlog
dat zeg je ook terwijl je opeens
denkt aan mandarijnen die je vergeten bent
mandarijnen mandarijnen zeg je niet
zolang je staat te schuilen…
Ze kwam, zag en ging
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
959 Ze kwam ooit in mijn leven als echte reddingsboei
kon bij haar schuilen, kon bij haar huilen
ze stond aan het hoofd van een prachtig gezin.…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 Ik schuil en denk stilzwijgend,
brand dan maar in de hel!…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
gelukkig ongelukkig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
625 herinneringen
zijn in goede tijden
mij tot vreugdevuurtjes
lichtpuntjes ook zijn het
als bij momenten ik
somber of verdrietig ben
telkens weer
mis ik dan toch
jouw hand in de mijne
de lieve kroeltjes ook
langs wang of in het haar
terloops gegeven
telkens weer
omheen mijn schouders
mis ik dan jouw armen
die tegen het alleen
mij een schuil…
toe, lief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 zwevend op vleugels
om jou heen
toe
huil niet meer
ik blijf jouw liefde
zoals in elke herinnering
jij de mijne bent
toe
stap uit de leegte
die jij met tranen vult
terwijl het boek vol is
dat wij samen schreven
toe
laat je niet pakken
door de kou van eenzaamheid
warm je hart en handen
aan de souvenirs van onze passie
toe
schuil…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 twijfelaar
in het nauw, ben ik die wezel die de rust
niet vinden kan, een slingerend uurwerk
tussen beide polen, zo wordt ik bij al hun
slachtoffers opgeteld, moet ik leven
naar het oordeel van de doden, of moet ik
kiezen zonder beide te verliezen, maar wat geeft
het, ik weet niet waar ik bij gebaad ben, is dat de
moraal of humor, of schuilen…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Mijn huid verbrandt sneller
dan ik kan schuilen;
de zon bepaalt zelf
hoeveel plaats ik mag nemen.
Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.
Het klinkt bijna teder,
tot je voelt
hoe vaak je kleiner wordt
om geen brandhaard te zijn.…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 dichtbij
hypnotiserend één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden
en een drukbevaren noordzee
met op de bodem datakabels
en onder water russen
Jouw wereld een gevarenzone
met één druk op de knop
het luchtalarm dan moest je
voor de zoveelste keer schuilen…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Ik regeer als een vorst over al het nachtelijk gespuis,
over vele konijnen en talloze soorten muis
die wroeten en woelen tussen gras
en angstig schuilen in struikgewas.
Dit alles is echter vergeefs en overbodig,
al dat geritsel en gerutsel is onnodig.
Schrikwekwiekend zwaai ik met mijn vlerken
en verricht ik mijn koene roofdierwerken.…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Voor die koude grillen zou ik liever schuilen
Op een droge, warme zolder
Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind
Je oog spuwt schichten
Ik kaats de donder terug
Je wil mijn weekste vlek belichten
Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten
En sla verstrooid
Als naar een drinkende mug.…
Om een dierbaar iemand te missen
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.052 willen bellen
of even snel naar je toe op de fiets
ik heb je nog altijd zoveel te vertellen
Gewoon nog even met je praten
over nieuwe mensen die ik heb ontmoet
of om van jouw kant te kunnen horen:
Met mij gaat alles goed
Of als ik het niet meer zag zitten
dat ik bij jou uit kon huilen
ik hoefde dan niks te zeggen
mocht altijd komen schuilen…
gedachte
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.324 kijk, de knoppen staan op bevallen
en de bomen komen weer in blad
zo hoop ik verder te leven
probeer te lachen en soms te huilen
meer m'n gevoelens te beleven
maar soms ook bij een ander te schuilen
dit zal me nog veel moeite kosten
en of ik me die getroosten zal?…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 van Cuba, omringd door koraalrif
de inboorling zweeg over de goudader en wekte de koorts
op kerstavond brak het vlaggenschip op een zandbank
met het wrakhout bouwen ze het dorp, heffen de toorts
hij zet koers naar de dageraad, de orkaan splitst hen
bereikt de vulkaan van de Azoren
het fort op de heuvel van Lissabon
tot de koningen die schuilen…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Neen is vergeven
Het Ja is aanvaard
Ongewoon oneven
Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst
het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos
de woorden die nodig lijken berusten op een spel
zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…
Antiheld
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
942 krepeerde dubbel snel
Knetterdepri al die jaren
Los geslagen al die tijd
Met alle winden meegevaren
Grote stukken weg of kwijt
Langzaamaan gaat het nu beter
Zachtjes tekent zich herstel
Droom ik terug naar ons verleden
Als ik even met haar bel
Haar stem hoor en het liefst wil huilen
Dit niet doe daar dat niet past
Ik wil niet achter fouten schuilen…
welkom
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
679 hoor ik
een stervensroep als een schouderkloppende
schaduw op het water
tot jij mij weer verder stuurt, voorbij
het zachte vraagteken dat zich
als een golf omhoog werpt en alle zinnen
vult met wakkerend zout
tijd is niet meer dan een ontmoeting
het vruchtbaar beminnen of verloochenen
van iedere dwaasheid tussen wijzers
vrij om in te schuilen…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.
D' oneindigheid van lucht en water leeft
In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen,
Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.…
SPEL VOOR DE TOEKOMST
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 De poelen van het kleine bosmoeras
gaan schuil tussen elzen en krullende struiken.
Harde slijkbanken vol muntkruid ruiken
zelfs in de dichte kluwens knellend gewas.
Moeder eend onderricht haar kuikens kras:
al zwemmend verkennen, telkens duiken
doet aanstaande levensstrijd speels ontluiken.…
A6
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 deze zeer korte strijd
en ik zie zelfs de golven
verworden tot de regen
verborgen in mijn ark
draaien de vegers op stand zeven
en mijn wielen verzetten bergen
met een snelheid van ongeveer 109
de muziek nog wat harder
en de verwarming ietsje hoger
intimiteit met de anonieme verbruiker
ik zie rode lichtjes bij de vleet
ik wil gaan schuilen…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Ongeschonden, onbespoten herkende ik het lover,
waaronder we konden schuilen, ik ken haar vruchten
maar vrees het snoeimes van de tijd, ik loop over
in woorden van twijfel na het slotpunt van een gedicht,
een poging tot meer gewicht, al blijft het wat pover.…
Dwaalsonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Misschien is daarom vreugde maar van korte duur,
want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar
waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon.
Hun bladeren werpen een schaduw op het heden,
als tonen zij dat gisteren naar herinnering is vergleden.
Is daar de plek waar deze reis ooit begon?…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 Matte zon bleef schuilen.
De wegen-eiken staan als ijle tuilen,
Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen.
De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.…
Sage
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Ik schuil niet in mijn lijf,
maar in de Elyzeese Velden -
incarnatiecrash.
Ik ben het doodskopaapje
dat gisteren gestorven is -
hopeloos.
Ik ben twee Siberische lynxen
op de snelweg naar Nairobi -
krankjorem.
Terug naar het Huis van Dromen
voeg ik mezelf weer rustig in -
onontkoombaar.…
Dropsteen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
951 Zó gaat het morgen in het gister schuil;
Zó kwam Mathilde mijn gemoed vervullen,
En kreeg mijn ganse ziel daarvoor in ruil.…
500?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
435 wist
in een streek
of land, waarin
ook ongewild bent
gestrand, niemand
verlaat z’n eigen
huis vrijwillig uit
een gesloten labyrint
van angst, geweld,
op die vlucht
bestaat een kind
die ongewild van
de ouders scheidt
verloren op een
helse tocht, bestaans-
recht wordt betwist
het recht om te zijn,
die te omarmen te
laten schuilen…
De zanglijster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 In een nog deels verduisterd bos
roept zij met een gouden keel speels
haar omgeving aan; wekt zij een vogel-
paradijs op te staan vanuit haar schuil-
plaats tussen het mos.…
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 dagen die moede ontwaken
in lage witte nevels
die lang blijven hangen
over de winterse akkers
over de middag glipt soms de zon
even door de wolken
om plots weer te schuilen
achter een regenbui
alles in de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 zijn in beide handen,
verbleekt maar blijft
ongelofelijk rein, dat
woord is waar, stilaan
genoeg, de gevoelsgrens
ontelbaar overgestoken
de handen uitgestoken
even niet geaaid zodat
wereld sprakeloos wordt,
stilstaan is het antwoord,
zonder te hebben verwoord
ligt dat in het heden of
nog verder in de toekomst
niet te schuilen…