Alle inzendingen over schuilen

912 resultaten.

Sorteren op:

Jumbo Syrië en Lidl

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
ook boodschappen deed op haar iphone heel veel doden laat zien ze praat als een Amsterdamse zonder moskee haar heldere stem terwijl de regen weer losbarst denk je dan aan al die doden en die oorlog dat zeg je ook terwijl je opeens denkt aan mandarijnen die je vergeten bent mandarijnen mandarijnen zeg je niet zolang je staat te schuilen…

Ze kwam, zag en ging

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 959
Ze kwam ooit in mijn leven als echte reddingsboei kon bij haar schuilen, kon bij haar huilen ze stond aan het hoofd van een prachtig gezin.…
An Terlouw10 oktober 2015Lees meer >

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

gelukkig ongelukkig

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
herinneringen zijn in goede tijden mij tot vreugdevuurtjes lichtpuntjes ook zijn het als bij momenten ik somber of verdrietig ben telkens weer mis ik dan toch jouw hand in de mijne de lieve kroeltjes ook langs wang of in het haar terloops gegeven telkens weer omheen mijn schouders mis ik dan jouw armen die tegen het alleen mij een schuil…

toe, lief

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
zwevend op vleugels om jou heen toe huil niet meer ik blijf jouw liefde zoals in elke herinnering jij de mijne bent toe stap uit de leegte die jij met tranen vult terwijl het boek vol is dat wij samen schreven toe laat je niet pakken door de kou van eenzaamheid warm je hart en handen aan de souvenirs van onze passie toe schuil…

Een mager plagiaat?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
twijfelaar in het nauw, ben ik die wezel die de rust niet vinden kan, een slingerend uurwerk tussen beide polen, zo wordt ik bij al hun slachtoffers opgeteld, moet ik leven naar het oordeel van de doden, of moet ik kiezen zonder beide te verliezen, maar wat geeft het, ik weet niet waar ik bij gebaad ben, is dat de moraal of humor, of schuilen…
Pama5 oktober 2019Lees meer >

Rood

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 392
Mijn huid verbrandt sneller dan ik kan schuilen; de zon bepaalt zelf hoeveel plaats ik mag nemen. Mijn bestaan— een vlek die zich telkens weer moet uitleggen, tot de stem vergaat. Rossig. Het klinkt bijna teder, tot je voelt hoe vaak je kleiner wordt om geen brandhaard te zijn.…
Nathan11 december 2025Lees meer >

Alona

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
dichtbij hypnotiserend één minuut lang in haar zwarte negligé Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden mijn wereld tussen wadden en een drukbevaren noordzee met op de bodem datakabels en onder water russen Jouw wereld een gevarenzone met één druk op de knop het luchtalarm dan moest je voor de zoveelste keer schuilen…
Xander8 december 2024Lees meer >

De nachtuil

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Ik regeer als een vorst over al het nachtelijk gespuis, over vele konijnen en talloze soorten muis die wroeten en woelen tussen gras en angstig schuilen in struikgewas. Dit alles is echter vergeefs en overbodig, al dat geritsel en gerutsel is onnodig. Schrikwekwiekend zwaai ik met mijn vlerken en verricht ik mijn koene roofdierwerken.…

spot en spel

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Voor die koude grillen zou ik liever schuilen Op een droge, warme zolder Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind Je oog spuwt schichten Ik kaats de donder terug Je wil mijn weekste vlek belichten Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten En sla verstrooid Als naar een drinkende mug.…
Wim Veen31 augustus 2004Lees meer >

Om een dierbaar iemand te missen

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.052
willen bellen of even snel naar je toe op de fiets ik heb je nog altijd zoveel te vertellen Gewoon nog even met je praten over nieuwe mensen die ik heb ontmoet of om van jouw kant te kunnen horen: Met mij gaat alles goed Of als ik het niet meer zag zitten dat ik bij jou uit kon huilen ik hoefde dan niks te zeggen mocht altijd komen schuilen…
lin b5 oktober 2004Lees meer >

gedachte

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.324
kijk, de knoppen staan op bevallen en de bomen komen weer in blad zo hoop ik verder te leven probeer te lachen en soms te huilen meer m'n gevoelens te beleven maar soms ook bij een ander te schuilen dit zal me nog veel moeite kosten en of ik me die getroosten zal?…
Piet Netten28 november 2004Lees meer >

eerste reis

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.135
van Cuba, omringd door koraalrif de inboorling zweeg over de goudader en wekte de koorts op kerstavond brak het vlaggenschip op een zandbank met het wrakhout bouwen ze het dorp, heffen de toorts hij zet koers naar de dageraad, de orkaan splitst hen bereikt de vulkaan van de Azoren het fort op de heuvel van Lissabon tot de koningen die schuilen…
wim veen17 oktober 2006Lees meer >

de Bijeenkomsten

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 664
Neen is vergeven Het Ja is aanvaard Ongewoon oneven Onjuist het gedode paard Het besluit doet huilen Vuile regen laat schuilen Verdelen van vaten opslaan Belangen dwingen tot ruilen Lachen met een drankje is vrolijk De politieke clown vaag grappig is olijk De jeugd te voorzien met munitie is scherp Winst gegeven oorlogen niemand die…

14. Bewustzijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos de woorden die nodig lijken berusten op een spel zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…

Antiheld

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 942
krepeerde dubbel snel Knetterdepri al die jaren Los geslagen al die tijd Met alle winden meegevaren Grote stukken weg of kwijt Langzaamaan gaat het nu beter Zachtjes tekent zich herstel Droom ik terug naar ons verleden Als ik even met haar bel Haar stem hoor en het liefst wil huilen Dit niet doe daar dat niet past Ik wil niet achter fouten schuilen…
Hookie10 september 2010Lees meer >

welkom

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 679
hoor ik een stervensroep als een schouderkloppende schaduw op het water tot jij mij weer verder stuurt, voorbij het zachte vraagteken dat zich als een golf omhoog werpt en alle zinnen vult met wakkerend zout tijd is niet meer dan een ontmoeting het vruchtbaar beminnen of verloochenen van iedere dwaasheid tussen wijzers vrij om in te schuilen…

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand. D' oneindigheid van lucht en water leeft In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen, Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.…

SPEL VOOR DE TOEKOMST

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
De poelen van het kleine bosmoeras gaan schuil tussen elzen en krullende struiken. Harde slijkbanken vol muntkruid ruiken zelfs in de dichte kluwens knellend gewas. Moeder eend onderricht haar kuikens kras: al zwemmend verkennen, telkens duiken doet aanstaande levensstrijd speels ontluiken.…

A6

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
deze zeer korte strijd en ik zie zelfs de golven verworden tot de regen verborgen in mijn ark draaien de vegers op stand zeven en mijn wielen verzetten bergen met een snelheid van ongeveer 109 de muziek nog wat harder en de verwarming ietsje hoger intimiteit met de anonieme verbruiker ik zie rode lichtjes bij de vleet ik wil gaan schuilen…
Gerjo Gerrits12 december 2011Lees meer >

Het laatste punt?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 937
Ongeschonden, onbespoten herkende ik het lover, waaronder we konden schuilen, ik ken haar vruchten maar vrees het snoeimes van de tijd, ik loop over in woorden van twijfel na het slotpunt van een gedicht, een poging tot meer gewicht, al blijft het wat pover.…
Pama22 mei 2013Lees meer >

Dwaalsonnet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Misschien is daarom vreugde maar van korte duur, want wat innerlijk rusteloos vuur zoekt is nooit daar waar glinsterende bomen schuilen voor de milde zon. Hun bladeren werpen een schaduw op het heden, als tonen zij dat gisteren naar herinnering is vergleden. Is daar de plek waar deze reis ooit begon?…
Iniduo16 oktober 2013Lees meer >

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Matte zon bleef schuilen. De wegen-eiken staan als ijle tuilen, Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen. De lucht vervullen blijder geen geruchten Dan, uit een verre hofsteê, honden janken En 't altoos eendre kling der paardenbellen Versmelt met donker dodeklokken-luiden.…

Sage

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Ik schuil niet in mijn lijf, maar in de Elyzeese Velden - incarnatiecrash. Ik ben het doodskopaapje dat gisteren gestorven is - hopeloos. Ik ben twee Siberische lynxen op de snelweg naar Nairobi - krankjorem. Terug naar het Huis van Dromen voeg ik mezelf weer rustig in - onontkoombaar.…

Dropsteen

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 951
Zó gaat het morgen in het gister schuil; Zó kwam Mathilde mijn gemoed vervullen, En kreeg mijn ganse ziel daarvoor in ruil.…
Jacques Perk19 november 2015Lees meer >

500?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
wist in een streek of land, waarin ook ongewild bent gestrand, niemand verlaat z’n eigen huis vrijwillig uit een gesloten labyrint van angst, geweld, op die vlucht bestaat een kind die ongewild van de ouders scheidt verloren op een helse tocht, bestaans- recht wordt betwist het recht om te zijn, die te omarmen te laten schuilen…
Pama3 juli 2020Lees meer >

De zanglijster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
In een nog deels verduisterd bos roept zij met een gouden keel speels haar omgeving aan; wekt zij een vogel- paradijs op te staan vanuit haar schuil- plaats tussen het mos.…

De weemoed van december

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dagen die moede ontwaken in lage witte nevels die lang blijven hangen over de winterse akkers over de middag glipt soms de zon even door de wolken om plots weer te schuilen achter een regenbui alles in de natuur wordt stervensmoe en neemt afscheid van de laatste herfstdagen de bomen lijken op naakte skeletten in de schemerende avond…

Grenzen gaan en komen.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
zijn in beide handen, verbleekt maar blijft ongelofelijk rein, dat woord is waar, stilaan genoeg, de gevoelsgrens ontelbaar overgestoken de handen uitgestoken even niet geaaid zodat wereld sprakeloos wordt, stilstaan is het antwoord, zonder te hebben verwoord ligt dat in het heden of nog verder in de toekomst niet te schuilen…
Pama2 april 2020Lees meer >