2665 resultaten.
de vlucht van Simone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 In haar verwaaide dromen
Had ze het gezien
Ze was de droomgetuige van
De rode sneeuw in december
Ze heeft het aan niemand verteld…
radio
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
592 luister
naar de radio
al die stemmen
die van ver komen
zijn opeens hier
maar zo ver weg ook
en de regen
van het regenwoud
veel luider
dan het sneeuwen
ergens
in Siberia
dat hoor je
zeker bijna niet…
Verhelderend
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.037 als de wind gaat liggen
en de kou uit de lucht is
dan breekt de hemel open
door jouw stralende lach
die het laatste ijs als
sneeuw voor de zon doet smelten…
Komen en gaan.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
778 Kom, sprak jij,
toen je me niet zag
Ga, zei je, toen je niet keek
Luidkeels misverstanden
vergarend verlaat je me,
de achterdeur openlatend
Nergens zie ik meer
je voetstappen
in de sneeuw…
wintergedicht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.036 vanmorgen viel de sneeuw
kleedde grauw in onschuld
voedde de hoop op ooit
in een witte wereld
ademt mijn land nu stilte
bevriest voor even het kwaad…
Voetspoor
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
600 ze had nog zo gestampt
winterlaarzen met profiel
waarmee ze goed
grip had op de weg
glimlachend keek ze om
zelfverzekerd dat hij haar
spoor niet kon missen
ging ze naar binnen
toen begon het zachtjes
te sneeuwen…
languit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
673 als kussen
vanuit de hemel
vallen
sneeuwvlokken
op onze
gesloten ogen
kust
sneeuw
onze woorden
ongesproken
de ban
ongebroken
sneeuwblind
zijn wij…
In onvolbrachte missie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.108 Als sneeuw voor altijd
die zon
verliest soms ook mijn hart
Natuurlijk niet
van alle elementen
Slechts van de medemens
die kracht
dácht te kunnen
elimineren tot en
met de allerlaatste vezel
in onvolbrachte missie…
Zondag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Ik rek me uit
in zonnestralen
trek de donderdag aan
en laat me onwaarheden
op de mouw spelden
daar ik gisteren al
op de waarheid
geklonken had
brokkelt deze
af als sneeuw
voor de zon
die mij tot dan toe
nog niet gevonden had…
oorlog & oorlog
gedicht
4.3 met 6 stemmen
13.647 zij komen glanzend overgevlogen
onder de bloedende moeder
smelt de eerste sneeuw
onder wuivende palmen
monstert hij de nieuwe limousine van zijn schoonzoon
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichte', 2002.…
Geloof kwijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Ik ben niet meer
Die ik was
Onbevangenheid verdwenen
Als sneeuw op 't groene gras.
Ik ben kwijt
Wat ik ooit had
Ben vreselijk op
Mijn hart getrapt.
Ik was zoekende
Naar het verlorene
Maar besloot te stoppen
Met het zoeken naar:
Het onvoorspelbare…
om de tuin geleid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 opnieuw valt er sneeuw
mijn hoofd lijkt
doorzichtig als glas
alles is zo helder
en toch
denk ik aan niks
herinneringen
wat zijn dat eigenlijk
zijn ze echt?
als alles wit is
vallen de
verschillen weg…
licht leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 in de winter begrijpt hij
-het heeft lang geduurd-
dat in hem een zomer huist
het gras tillt de sneeuw omhoog
-in trage kleine tijd-
het licht raakt hem aan
tilt hem uit de duisternis…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Alleen wij zien deze sneeuw, de stad slaapt.
Als de dag de droom oplost en ik wakker word,
liggen onze handen verstrengeld, en jij, mijn lief,
slaapt – stil - verder……
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 de uren vielen als los zand
op de ongelezen ochtendkrant
binnen oog- en oorbereik
hing de deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder niets zinnigs op de teevee
verveeld hing als een dooie…
En dan de vissen van H.J. Doff
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
2.869 Van hoek links naar hoek rechts duurt maar even
ook al zwemt hij op z'n dooie gemak.
Elf vingers waren toch zeker genoeg
(of had ik het verkeerd gezien misschien)
toen ik, verlegen, vijf ervan vroeg
(en waren't er vervolgens maar tien)?…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Van binnen ziek en vermolmend
wacht hij berustend totdat hij
na de dooi wordt gerooid.
Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid,
tooien zich in het voorjaar weer
met volle bloesempracht.…
Tot ooit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.064 zomaar van mij heen gegleden
mijn geliefde zus
heb je niet te lang geleden
wat 'n geluk dat ik je nog sprak
samen met Femke kwam ik je opzoeken
niet wetend dat het de laatste keer zou zijn
kwam je mij onlangs bezoeken
naast me zitten op je dooie gemak
uit het zelfde nest geboren
doch schelen wij dag en nacht
konden verhalen uit '…
Atletiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Dan verzet je slechts je streven
Dus ga niet bij de pakken zitten kniezen
Het kan nu eenmaal dooien en ook vriezen
En dan moet je dat extra duwtje geven
De edelste der sporters zijn d’ atleten
Bij wie de duvel op de hielen zit
Als drs. P zijn dodenrit
Vol gas!…
Nieuwe talen
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
429 er fluisteren
nieuwe talen als
de wind op steekt
uit diep dalen
en ons de nooit
gehoorde verhalen
vertelt uit vroeger tijd
al na de eerste dooi
toen alles in zijn
volle tooi de kop
opsteekt horen
wij een donkere
dissonant in het
lichte lente lied
het klinkt niet zo zuiver
als de veelstemmige
jubel die in kleur en
geluid losbarst…
Het gouden horloge van m'n vader beloofd in 1973, schrandere conclusie in 2025!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.007 Ze zijn daar goed in, in mijn familie Krediet
oude koeien uit de sloot halen, verhalen
vooral dooie koeien uit dooie sloten
en niet alleen over personen: familie etc
maar ook goederen, spullen, ditjes en datjes
zoals het horloge uit de erfenis van mijn vader
ja, ja, ik was het lievelingetje van hem
stond als enige vermeld in zijn testament…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.
Maar ìk was de zon,
en zìj was de sneeuw.
Zìj was de prooi,
en ìk was de leeuw.
Ik was nóóit alleen,
ik voelde veel geluk.
Totdat zij kwam,
ze maakte alles stuk.
Nu is alles andersom,
en leeft zij mijn leven.…
Kerstengelen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.597 je laat je vallen achterover in de sneeuw
voorzichtig zakken mag natuurlijk ook
dan doe je de armen open en dicht
gelijkertijd de benen ook
als je opstaat is het precies
een engel vers in de sneeuw
van je eigenste formaat
jij krijgt natuurlijk horens
en een gevorkte staart…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen).…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten
tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 lichte versie van de nacht
er blijft niet veel over
de wereld sluit, ik mis jou
Ik kijk en talm en wacht
nee, niet op jou, op iets
in mijzelf dat er nog niet is
mijn gedachten lossen op
in de sneeuw, als lichten
die opdoemen en doven…