Alle inzendingen over trekken

2490 resultaten.

Sorteren op:

Stil water

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 988
Rimpels trekken over het gladde oppervlak van mijn gezicht. Zie je reflectie, zie je reflectie in mijn ogen. Zie hoe elke steen ook jouw gelaat veranderd. Laten we zwijgen, laten we zwijgen liefste en het stille water van dit leven met zachte vingers strelen.…

Verdriet

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Stil verdriet als ze opgedroogde tranen voelt trekken op haar gerimpelde wangen, intens verlangen naar hen die in haar geheugen dichtbij, maar in de realiteit van haar bewustzijn de strijd allang opgaven.…
an terlouw13 januari 2007Lees meer >

dagen herfst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
mijn nat geluk golft in de dans van zeven sluiers en ogen bronsten waar schemer melkwitte parels vlecht tot een glinsterend net over adembruggen rode nevels aan verre horizonten druipend omstrelen de zoom van jouw mistig kleed trek ik het uit in naakte helderheid wil ik de dagen van deze herfst gemeenzaam met je drinken.…
sunset21 november 2007Lees meer >

Ontreddering

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.372
De pijn in haar ogen het voelt of haar hart er is uitgerukt haar liefste ontnomen de dood zo wreed toegeslagen niets voelt meer goed koud en kil is de wereld de tijd die staat stil alleen verder moeten is wat ze eigenlijk niet wil maar kinderhanden trekken in de greep van mama wij zijn er nog laat ons nog niet in de steek…
Windwhisper15 januari 2008Lees meer >

Hier en ginder

netgedicht
4.5 met 69 stemmen aantal keer bekeken 2.369
Ach, neem dat boegeroep dan maar voor lief – en vergeet niet je laarzen aan te trekken.…

Zijden dagen

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.250
zilverzacht glanzend haar omlijst je lieve trekken rond diepbewogen ogen neus en mond jouw lijnen zijn gegrond in toppen en in dalen waarvan jij nog verhalen kunt door en door ervaren gekende bloei verloren bekoort nu zijden huid ruim gedrapeerd om je wezen blikken die het bewuste lezen waaruit ze zijn geboren…

MONDHARMONICASPELER

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Verlegen is hij de straat ziet hem noch staan noch zitten Naar hem trekken ze de gekste bekken Hij speelt bekende en onbekende wijsjes wind bladert door z'n bladmuziek Weg kijkt hij van de mooie meisjes die ronddansen in een driekwartsmaat Hij is verlegen raakt met geen mens ooit aan de praat Met zijn mondharmonica alleen…
Harry Daudt19 september 2008Lees meer >

Vrij ?

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 501
ondervond ik pijn bij mezelf of medemensen, lering te trekken, terug te keren bij het ‘zelf’, overschreed ik beider grenzen, de twee kanten van het leven, aan het einde bestaat er niets, is het om het even wat kan ik verliezen, in de nivellering van het duister en het morgenlicht, ontstaat er evenwicht, valt niets meer…
pama24 november 2008Lees meer >

Lijn 5

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Ik dacht 1 Lijn te trekken De constante, immer aanwezig Ik ben er 8ter Gekomen Taal leeft, verandert Steeds weer Bushokje, ook wel Abri genoemd Lijn 25 rijdt/leidt Mij direct naar huis Lijn 6 volgt Een omweg Over rails die Er toch al lagen Morgen pak ik Toch maar de fiets…
Fred18 december 2008Lees meer >

Gevaarlijke bekoring

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik ben wie ik ben dat wil ik nog zeggen nu mijn vrienden zijn verdwenen trek ik mij terug in de gevaarlijke bekoring van een emotieloze natuur met een laatste peuk in mijn handen toog ik mij naar de spiegel om mijn ego te ontwaren in diepere sobere kilte ontvloeit mijn zaad eenzaam uit mijn gedachten in dit festijn van leegte weet mijn…
mobar8 juni 2009Lees meer >

Stuifdromen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 565
Lichte gordijnen trekken grenzen voor het behang de schemering is bang. Luie druppels worden hard en duizelen als kleine herinneringen. De sneeuw leest haar dagen voorbij onzichtbare banden en wiegt zich in een ondichtbare slaap. De nacht wacht op haar adem, luistert naar het groeien van de sterren.…

Huivering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
sliertige zwarte schaduwen trekken donkere strepen in het licht van de volle maan schimmen zonder vorm rusten op de dode tak van de heksenboom zitten zij te wachten op hen die angst verloochenen ontkennen dat zij er zijn willen niet de waarheid zien dat ook zij, in de naaste toekomst als schaduwen aan het nachtelijk firmament sliertig…
Hieronymus26 oktober 2010Lees meer >

Oude Koreaan

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.106
Uit het wit gewaad rijst een ingevallen gelaat Waaruit, boven een spichtige baard, Een dunne pijp die tabak voor drie trekken bevat Op de borst hangt. De blik is verwonderd en berustend, van een Waardig onderdrukt ras.…

geen twee zijn identiek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
geen mens is zo gek of hij heeft een goede trek. ik begin , eindelijk, opa te snappen, die zegt: de mensen maken de almanak en god maakt het weer.…

Over de rooie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
De rode rukker wordt helemaal gek Want Deense vrouwen bekennen nu kleur Geven aan donker ineens de voorkeur Hun kwakje is dus niet langer in trek Hij werkte zich voor de bank uit de naad Ze zetten hem echter toch op zwart zaad ...Spermabank Cryos weert zaad van roodharigen.…
René Turk19 september 2011Lees meer >

Eenzaam en alleen....

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.094
inmiddels vanuit een hoek trek ik nog enkel aan een doek ...tot het valt..... Mijn vuisten eens gebald hangen nu slap en terneergeslagen klaar voor nieuwe, zo gevreesde, eenzame, verlaten, dagen... Want een weg terug zie ik niet meer.....…
Nicolien25 september 2011Lees meer >

Bericht aan de reizigers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Slakken trekken sporen door het land, schuilen in koepels van staal, bijeengedreven door onzichtbare hand. Te laat zijn ze, allemaal. Blindgangers die zich afwenden van elkaars aanwezigheid, zij die elkaar niet kenden, doden zwijgend de tijd. Vanaf hier scheiden elkanders wegen, eindelijk verlost van stremming.…
Iniduo7 januari 2012Lees meer >

Voor de ochtend kwam

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
gestroopt, flarden ego afgescheurd op zoek naar de zin van het leven diepere lagen stak ik af tot je liefde in zicht, de nacht voorbij sijpelde druppelsgewijs heb ik het rood gecheckt op zuiverheidsgehalte tot mijn bekken vol je vellen liet ik drogen met de noorderzon, benieuwd naar wat je straks na het ontwaken bij mij aan zou trekken…
JELOU19 maart 2012Lees meer >

Het zomert

gedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.156
Het gevoel een jurkje aan te kunnen trekken, een heel bloot jurkje en te flaneren tussen meneren met dikke jassen aktetassen vol met winterboterhammen en winterpaperassen. Ook het stiekem tonen soms ineens van achterstevens. ------------------------------- uit: 'Men zegt liefde', 2003.…

Hoe diep de afgrond is

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
Hoe diep de afgrond Is waar langs ik Gelopen, soms geslopen Ben, kan ik van hieruit Niet zien, geen meting Mogelijk om deze diepte Te peilen en van de juiste Mijlen te voorzien, Afgrond met op de diepste Bodem een sediment van Onverwerkte emoties die Mij met alle geweld Naar beneden trekken, en zonder Mededogen naar zich toe…

Marylin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
dat zo verlangt naar hoop, naar uitverkoren zijn nog klinkt in haar omfloerste stem de zekerheid van het geloof dat old soldiers nooit verloren gaan voor haar publiek is zij een film die verbloemt dat zelfs de daden van de macht leeg zijn als een verlaten nacht als de toneelgordijnen sluiten gaan de soldaten weer naar buiten en trekken…

niet gewacht (2)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
gulzige golven belegeren de muren die ons zandkasteel omringen de rollende branding dwingt het koninkrijk op de knieën voor een verwaterde overgave haastig trekken we lijf en leden uit het luie zand ingegraven verlies is er al voor het zich aandient wisten we het niet of deden we alsof tijd en getijde altijd in beweging nooit…
J.Bakx21 september 2017Lees meer >

December

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
hier ademt de tijd zijn zwijgen tussen kale bomen en bevroren land bewegen de dagen steeds trager onder een dekkleed van vrieskou hangt de nevel in schaars licht ik trek een grijze wolkenjas aan breek de laatste herfsttak doormidden en luister hoe hard de stilte klinkt nu de dagen weer in zichzelf keren…

Opspattend wit

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
je raakt ik voel je trek en deining jij wilt me terug als voor de scheiding je sist en rolt het schuimtapijt zacht neergevlijd heel langzaam voor me uit ik vlucht en zie een meeuw opspattend wit een felle schreeuw tegen de blauwe lucht jij bent voor mij de branding ik duik alleen te diep er is geen zachte landing een bodem…
wil melker21 september 2009Lees meer >

Een zwart gat in het uitzicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Met tomeloze energie Heb ik je gezocht, Mijn leven lang Uitgekeken naar ons Samenzijn waarin we Alle tijd uit het oog Verliezen, alleen nog Zicht hebben op elkaar - Met een verbeten trek Om mijn mond zoek ik je Maar vind je niet, Zie je niet, Want als ik naarstig Naar je op zoek ben Zie ik alleen Een zwart gat In mijn…

Blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Ze vliegen vliegen in 't blauw van hemel de aarde ver beneden hen Ik weet niet of ik eraan wen de trek van vogels hoe lang? naar waar? Ik zie en hoor hun schreeuwend afscheid de snelheid waarmee ze overvliegen naar daar waar voedsel is in overvloed insecten of zaden Het doet me goed dat ik ernaar mag raden...…

Voeling met de grootstad

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 479
Winkels trekken grote ogen. Het licht overspoelt hun goed. Het dagelijks getij, eb en vloed, van een grootstad in volle gloed. Torens krijgen opnieuw voeling met het aards paradijs van heden. Wagenkaravanen schoorvoeten op bedevaart naar het drukke hart van de stad, lichtend dag en nacht.…

interglaciaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
maandagochtend bij luwte van dit traag ontdooide lichaam ik kijk in mijn zeespiegel en zie een naderend eiland het tijdstip is onbeduidend want niets blijft bijvoeglijk voornaam de vroegte oogt nogal waterig aan het einde van de sneeuwrand met mijn hals over kop trekken tranen over beslagen glas blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
Iniduo27 januari 2019Lees meer >

Pim

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
straal je ook nog als het bloed ontploft in je ogen je posters wel jouw lijnen zijn gewist hun trekken nog niet thuis je was zijn nummer één het rode potlood haatte hij hij vuurde zonder vragen alleen de rechter kon het antwoord dragen de jaren spreken over van jou alleen jouw stem wordt niet gehoord blijkt niet meer recht…

Een doolhof

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
bomen trekken hun pakken aan creëren zo een doolhof waar gevleugelde vrienden zich weer veilig wanen onvindbaar lijken, daar groen de voertaal is, ritselen zij stilletjes tot de muziek aanzwelt en de dans is aangenomen leunend tegen haar in, hangen de grote jongens met wijd gespreide vledders als boven Madurodam waar zij schijt aan hebben…