758 resultaten.
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 oudroze en gekarteld welft het oor zijn
tere schelp vermoeid naar binnen
broze oudgediende
vergroeid met wetenswaardigheden van weleer
oester
in een laatste stervensuur vol overgave voor
het crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl…
Variaties op honden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
617 “Ons hele volk”, sprak hij vermoeid,
“Wordt stelselmatig uitgeroeid.
Alleen om dat een pitbull (shit!)
Geboren wordt met zo'n boel pit.”…
De Machten en Krachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Engel van Vermoeidheid, kus de machtigen
/Hoor mij, zie mij, help mij
Engel van de Stormen, kus de wreedaards
/Hoor mij, zie mij, help mij
Engel van Gemakzucht, kus de manipulators en kwelgeesten
/Hoor mij, zie mij, help mij
Engel van Nalatigheid, kus de meelopers en profiteurs
/Hoor mij, zie mij, help mij
Engel van Vergissing, kus de huichelaars…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Ik smacht, vermoeide
Van ’s levens loop –
Mijn hope is weemoed,
Mijn weemoed hoop!
En ’k geef mij over,
Met blind geloof,
Aan U de Vader,
Wie me niets ontroof!
Daar is geen Priester
Die Hem verklaart! -
Doch U zoekt niemand
Vergeefs op aard.…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 We hebben hem nog een poosje bewonderend staan aanschouwen,
totdat de vermoeidheid bij hem toesloeg en de man steeds langer,
hangend in de lijnen van zijn zweeftoestel, op de grond bleef liggen
om op adem te komen.…
Verrotte kleuren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Starend verzwelg ik een vermoeid panorama
Van onheus bejegende armoelijers.
Ze stinken en verderf kleurt mijn beeld bruin,
Ik verwijs de verschoppelingen naar eigen idee.
Opgewekt lach ik hen zelfs uit en geef vervolgens raad.
Mijn vinger richt zich duidelijk naar een mistige horizon.…
Kloosterherinnering 3
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 Dus na de Completen, eindigend rond negen uur 's avonds,
sjokte ik vermoeid in mijn alsmaar zwaarder wordende,
zwarte habijt de akelig stenen trappen van het dormitorium
omhoog, waar de stofwolken alweer inhaakten, die ik
iedere week moest zien weg te werken, maar eenmaal
in mijn kloostercel smeet ik het habijt woest
op de grond en ging ik in…
De nacht fluistert mij geheimen toe
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 En te ruste gaan voor het vermoeide hoofd op een lelieblanke kussen.
Maar als het spook van de nacht over mij komt.
Dan krijg ik weer hallucinaties van velerlei aard.
Hart verkrampt en mijn waanzinogen gaan open.
Ik zie dan zomaar voorwerpen verschijnen boven en naast mijn bed die er niet zijn.…
Verslag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
148 ipv fotograaf wilde zijn
Het was in Utrecht
en we verlangden naar frisse lucht
na twee uur
bedompte filmzaal
Een oldsmobile
met hevig lawaai en uitlaat
moest net naast ons staan
waar wij zochten
wat we nog zouden doen
Het werd een middag Dom bezoek
waar we een bruid zagen poseren
voor camera’s
Zij niet eens blij,
eerder vermoeid…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 Wij vierden de zomer – wij stoeiden en gloeiden,
Tot we eindelijk, vermoeiden, als beekjes vervloeiden. –
Maar één had geen lust en geen rust en geen duur,
Geen smaak in de room en geen oog voor natuur,
Geen lach voor de lach van het glunder boerinnetje,
Geen arm voor de arm van een geestig vriendinnetje...…
Je niet kennen
gedicht
3.7 met 37 stemmen
12.905 plannen
Het komt zoals het komt en verder moet je maar niet zeuren
Want je laat
Je niet kennen
Een week of twee geleden
Kwam je zomaar even langs
Ik schrok, want je kwam bijna nooit bij mij
De trilling van je mond
Verraadde vagelijks iets bangs
En ik dacht: O, mijn god, het is voorbij
En toen ik je zag zitten
Met je handen op je knieen
Vermoeid…
Een passie van onschatbare waarde
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.507 De maan verlicht de heldere hemel
Ik denk aan hoe ze me straks vasthoudt
Mijn hart vult zich met hartstochtelijk gewemel
Mijn voet gaat van het gas
Als ik de afrit naar haar dorpje pak
Steek gejaagd mijn laatste sigaret op
Pak nog een blikje uit het handschoenenvak
In de verte zie ik al haar huis
Nog maar een paar honderd meter
Zou vermoeid…
Nóg een keer !
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
641 van genot kreunend
vervoerd lik ik haar harde tepels
ze hijgt in mijn haar, steunend
het lauwwarme zweet
druppelt op de verwrongen lakens
met een wilde verbeten blik
van de ongelofelijk geile kick
snakt ze naar een orgasme
dan schreeuwt ze het uit
met een ontzaggelijk geile stem
vult ze de kamer met gillend geluid
ploft op me neer
en vermoeid…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Die 't kwijnend oog, door lijdens tranen
Verdonkerd, heldrer glanzen doet;
In 't matte hart, vermoeid van klachten,
Een stille blijde hoope voedt.
Ook mij, mij geeft gij zachte kalmte,
Na onrust, woeling en verdriet;
Door u is 't dat mijn oog, zo smachtend,
Al hopend naar mijn vader ziet.…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 de smeekbede in haar vermoeide blik
staat in een taal met onbegrijpelijke tekens
wanneer moet ik mijn liefje laten doden?
ze ligt nu zo ontspannen
vijand die een vriend kan zijn
hou je zeis nog even bij je
V.…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 mensenheugenis staat de hoop geschreven
dat eens de grote woorden als verzoening
mensenrechten, verdraagzaamheid
tolerantie, vrede en vrijheid tot een
nieuwe wereld worden
die hoop niet verloren, een droom van zo velen
de zoektocht naar vrijheid staat echt niet stil
als hersteld is, wat wij hebben verknoeid
rusten, zij die zijn zo zwaar vermoeid…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Vermoeid, en op hun hoede
Begeven ze zich op pad
Gevaar loert op iedere hoek van de straten
Zullen ze vandaag te eten hebben?
Zullen ze ooit naar school gaan?
Zullen ze overleven?
Boeken, het lijken fabels
Bestaan ze eigenlijk wel?
School,
Een onbereikbaar begrip
Kunnen ze zich ooit ontworstelen uit dit bestaan?…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 De kostbare well herstelde hij snel
en de put van de leiding bleek niet overgroeid,
alleen hij vermoeid, wist niet meer waar,
dus warm en koud water klaar.
Na mijn beurt de keuken zijn thuis weer,
toch gezeurd over teveel warm water gebruik,
't ging niet om het geld.
Irritatie zwommen we weg in de baai,
't spaarde de douche.…
De slaap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
6.080 Geen stromatras,
Die d'armen pas
't Vermoeide lijf ten leger was,
Hebt gij dáárom ontweken;
De krebbe, waar de deugd in rust,
Door noeste vlijt in slaap gesust,
Kan van uw goedheid spreken.
Ja, Slaap! kunt gij
(Schoon 't lot ook vrij
Balsturig op de stervling zij)
Des levens zuur verzoeten;
o!…
Jazz it up
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
698 een afrodisiac van jazz
voor zeer vermoeide nerds en kids
met funkadelic oren...…
Het onontkoombare menselijke lijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
730 Als ik vermoeid van de strijd maar op wil geven,
blijkt dat zomaar het teken voor mededogen.
Zijn greep verslapt en zijn tentakels verdrogen
en vlot verdampt hij zonder meer uit mijn leven.
Ik zit weer op de bank, uitgeteld maar content.
De overwinning is goddank toch nog behaald.
Maar weet dat je uiteindelijk níet zegepraalt.…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 Ik zal je laatste zucht nooit vergeten, want er zat
ontzettend veel verdriet en vermoeidheid in verborgen.
Hoe nu verder? Hoe kun je leven zonder zuurstof?
Zonder lichaam? In die volstrekte duisternis?
Hoe graag zou ik je maar één dag weer terug willen,
samen genieten van gebak, ijs, patat en rode wijn!…
Eenzame Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.408 die eens per jaar z'n hele kapitaal
aan kinderen geeft, voelt zich bekocht en schraal
De koude wind bijt door z'n dunne tabberd
nog nimmer voelde hij zich zó belabberd
bespot, verguisd, beledigd en vernederd
met pek besmeurd bijkans bekippenvederd
Hij weet zijn goedheid met geweld beloond
door onbegrip en argwaan weggehoond
steunt hij vermoeid…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Hoe laat je iets uitrommelen aan klanken
Met je innerlijke gids ontdekkingstochten
Je kamers doorwandelen in een winternacht
Jezelf als vermoeide vriend mee lopen.
Ik zag een tweetal op pad gaan
Er schemerde een flauw licht op Maastricht.
Mollen kwamen uit de grond.…
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 stiekem zou ik kijken,
Niet wetende dat jij ooit van mijn zijde zou wijken,
Het begin van jou, eindigt altijd in mij,
Maar in jou vind ik nimmer meer een nieuw begin,
De bellen luiden, dit is het einde,
En jij daalt langzaam in de koude grond neer,
Voleinding
Ik had je wel willen bekijken,
Maar mijn ogen waren zwaar geworden,
Vermoeid…
EEN DODE.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.831 De nacht zal ik hier bij u waken,
nu alle snaren sidd'rend braken
van uw vermoeide hartsviool,
nu gij ligt stil en uitgetogen,
met neergelaten wimperogen
en van uw mond breekt niet meer uit
het cello diepe klaaggeluid.
Hoe vèr-verstorven stil is 't thans...…
Offer der liefde.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.267 Op duizend plekjes hier en ginds
Vond ik, vermoeid van 't dolen,
Een rustplaats met mijn boek, in 't groen,
Voor 't zoekend oog verscholen.
Ik kon.....…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 ."
Vermoeid en verscholen achter de bomen nu
lacht de maan minzaam naar de wijze uil.
"Ik weet dat ik niks weet
maar geloven is mij te cru
zie mij als een vroedvrouw
ik zie het goede in vuil."…
Depressietrein
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.256 geïsoleerd, verlaten, wezenloos, ontzield, zielig, meelijwekkend, moeilijk, problematisch, beperkt, ingewikkeld, belemmerd, ziek, zwak, impotent, grauw, zeurend, vastgeroest, inspiratieloos, besluiteloos, onverschillig, vlak, brak, uitgeblust, verdoofd, geïrriteerd, zenuwachtig, prikkelbaar, vleugellam, doof, blind, verblind, ingevallen, slaperig, vermoeid…
Hier en daar
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
420 Dodelijk vermoeid val ik in slaap van dreigend gevaar niet bewust
het is het koude water dat me wakker kust.
Geen daar geen mensen en geen vertier
daar blijft daar en dit is hier.
De zee komt langzaam tot bedaren
er komt een schip, voorbij gevaren.…