1184 resultaten.
Geef liefde wederom een naam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
633 Waar ogen branden in het licht
verschijnen tekens op het raam
- toe schat, keer nú het droeve tij
geef liefde wederom een naam -…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
In samen slapen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 ik volgde de
lijnen die langzaam
in je hand verschijnen
kende hun naam wist
waarvoor ze staan en toch
kon ik hun loop niet rijmen
voelde warme energie
onder je huid waar al
het zachte leven klopte
jouw reageren was
geen verweren maar een
zoeken naar totaal contact
ik wist dat jij er was
met heel je wezen en
kon mij zorgeloos…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Hiaten van de nacht verschijnen.
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.…
Vonkten in exegese
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 zijn naam in het
stof van de tijd
profilerend te schrijven
zijn woorden
werden gezien
door fanaten gelezen
helaas niet altijd begrepen
onthechting had
het mes in logica
en syntaxis gezet het
verhaal in opbouw geplet
zijn referenties
werden xenofoob
de aardse samenhang
verroestte tot schroot
nog lang bleef
zijn lijfelijk verschijnen…
Zoals zonnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 Schepsels die verschijnen,
uit stof en energie,
kunnen mensen zichtbaar zien.
Zij leven.
Schepsels die verdwijnen,
als energie en als stof,
worden onzichtbaar.
Zij zijn niet dood.
Gestorven schepsels blijven,
in gedachten en in ideeën,
die onsterfelijk voortbestaan.…
Hun sferisch gevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt de
kunst verstaan
om te gaan
met mensen
die net even
anders waren
kon hun
boeken zonder
woorden lezen
in talen die
nog geen stem
formuleerden
las lichaamstaal
uit hun verschijnen
beantwoordde
die in soepele
lijnen met een lach
en sprekende ogen
had de intuïtieve
aantrekkingskracht
van gelijkgestemden
die herkenbaar…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig strand
tril ik over mijn hele lijf door een trage kou
doch je ziet mijn lach
en woon nu in het land
met de liefde waarvan ik hou
ik teken deze verschijning…
Vakantieparadijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb altijd
kleuren gedragen
die mij niet
flatteerden
ook wisselen
ging niet goed
wat wij ook
probeerden
blond en
met een lichte
huid ja daar
kwam je echt
niet mee vooruit
in licht pastel verdwijnt
de eigen kleur snel
als vuur in de hel
in mijn verschijnen
leek volmaakt
te verdwijnen
in kleine hinten
die goed bedoeld
toch…
PILLETJES
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 doet
je door jeuk in je neus wroeten
allemaal van die rare dingen
daar weer eentje tegen
tast ze aan – je herinneringen
bezorgt je hallucinaties
en problemen met je ejaculaties
waarvoor moet de mens zo boeten
daar tegen zouden ze nog eens
eentje uitvinden moeten
kortom waarom kan een mens
niet meer zoals het hoort
normaal verschijnen…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Maar dan verschijnen voor mij
alsnog je woorden,
in oververhitting,
en de symboliek
van Liefde.…
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 dat niet kan schrijven
ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven
“kom pacifisten laat uw roep
nu horen, het is belangrijk
in deze barre werkelijkheid”
begint de brief voorzichtig
en dan wanneer ik eindelijk de rivier bereik
zie ik een gezicht verschijnen…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 De epseklepsen snijden de epsen,
zwaaien met plakken
kletsen de monden dicht
dragen het broden te berde
alles ten brode
om d' espe
De dieren der democratie
de laagst gemene deler
De beklozen zijn filosofen
stemrecht zonder woorduiteinde
Kloefkappers kappen bekentenis
van de woorden
Isolex solex olex
brommer van dogma
Recht rechts…
Wolken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
844 Wolken drijven vloeiend
Langs de blauwe lucht
Niet wetend waarheen
Wolken samen of alleen
Gedreven door de wind
Wolken als plukjes watten
Rafelen ze zich uiteen
En pakken ook weer samen
Het spel van de wolken
Niet wetend waarheen
Wolken ver langs de lucht
Donker kunnen zij verschijnen
De aarde wordt zwart gekleurd
Het moment van verlatenheid…
Stralend op mijn balkon
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.082 Herinneringen aan een met liefde overladen slaap
Verdwaasd kijk je in mijn ochtendogen
Je zachte glimlach laat zien dat je wakker bent
Je leunt naar voren en wenst me welkom in deze nieuwe dag
Een nieuwe droom die kan beginnen
Ik sluit mijn ogen en geniet van je pesterijen
De liefde die je geeft gaat dieper dan ik kan begrijpen
Een verschijning…
Staren
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.683 ik kan nu alleen nog maar staren
naar alle vage beelden die voor me
lijken te verschijnen
ze gaan weg en komen terug
ik zal nu alleen nog maar staren
me bedenken wat er is gebeurd
alles overdenken, ik moet mijn
ogen spoedig laten rusten
ik wil nu alleen nog maar staren
niet naar hier, niet naar daar
alleen naar jou wie ik nu mis
je…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 En als ik aan 't geluk durf vragen,
Dat eens de dag verschijnen mocht,
Waarop hare armen mij omhelsden,
Waarop haar mond de mijne zocht,
O God! dan kan ik niet beseffen
De zaligheid van zulk een lot,
En mij besluipt een stil vermoeden,
Dat ik moet sterven van genot!
----------------------------------------
uit: Vroege Gedichten (1895)…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Ik kan het niet verdelen
Liefde is niet zomaar iets
Overdonderd door je blonde verschijning
En aanwezigheid zomaar uit het niets
Verbijsterd door je zoete lippen
Ondeugend in je ogen
Ik waan me in de wolken
Op bergen, 10.000 meter hoge
Ik mag dit niet voelen
Alle realiteit verbiedt
Maar wat is deze wereld
Als je fantasie niet ziet…
De kat van de buren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.294 Het dier zal weer met
scherpe klauwen en tanden verschijnen,
gezien zijn miauwend: “Buurman, tot later!”…
op sterrenjacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.867 de regenpijp of kan ik zo in het riool
bij wormen onder het maaiveld wacht het abattoir
zal ik me dronken dood rijden in de coentunnel
voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant
op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld
ben ik een naamloos wit kruis in wanhoop beland
je vraagt een monument niet naar zijn naam
en sterren verschijnen…
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 je levensverhaal is opgetekend
in scherpe en in zachte lijnen
over de strakke droge vormen
van jouw zongetaande verschijning
mijn ogen lezen leed en liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
in roemrijker bundels bind je regendichten niet
oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen
verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is elke stap er één teveel
om te verdwalen in grillige schaduwen
die spontaan verschijnen…
Wachten
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.145 Gij zijt hier niet... ik luister stil
Naar 't suien van de wind der nacht,
Die stadig uit het duister wil
Verschijnen... waar ik op u wacht.
Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet.…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt gezogen
wees mijn lief
in dagen van gesloten wolken
draag mij over hoge bergen
ik zie jou
in een droom met
kleurrijke pauwenveren
je lijkt zo nakend puur
laat mij jou
hemelse verschijning…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank voor lente gevonden heb
of nog beter
dat alleen mijn verschijning
een lentegedicht is.…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.581 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Vanmorgen reed ik op de fiets
En je raadt het al ik zag bijna niets
Er hing een mistige deken om mij heen
De wereld was zo klein, ik leek wel helemaal alleen
Op zich is dat niet zo erg
Ik zie er toch niet tegenop tegen die berg
Tijdens de druk op mijn pedalen
Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat…