1348 resultaten.
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat ze krijgen
onbezorgd te verliezen aan vruchten…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
open schuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 als mensen zijn wij zelfvoldaan
aanmatigend en eigenwijs
bezeten door een grootheidswaan
verdreven uit het paradijs
op zoek naar wat zich nooit laat vinden
verlokt door wat ons pad maar kruist
objecten die het zicht verblinden
de lust die in ons wezen huist
zo plukken we de wrange vruchten
en zijn voor nu helaas verplicht
gedwee onder…
Voel liefde die ook fouten ziet
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 bellefleur en geur de mooiste vruchten
uit de boomgaard van ons leven
ze stonden daar hun hart te geven
als cadeau hun oogjes op ontvluchten
je glimlacht en ik hoor je zuchten
we ruzieden en zijn toch bij elkaar gebleven
hebben samen steeds een veilig web geweven
we bleven doof voor allerlei geruchten
ik voel liefde die ook fouten ziet…
Smartphones
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Spraakkunst krijgt
zo een eigentijdse communicatieve
vrucht. Ogen rusten koortsachtig,
geen oog meer voor de medemens.
Bereikbaar zijn is een grote
zegen, maar het verlangen tot
menselijke verbondenheid blijft
toch onze echte wens.…
Ja rozen
gedicht
3.7 met 9 stemmen
9.890 .
----------------------------------
uit: 'Verboden vruchten', 2017.…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 zo snarig dat ze zong
in de muil van de nacht
het was haar heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare letter
die de geest zou kunnen voeden
ach neen,
het vergezicht is dichtbij
sporen heb ik getrokken
en sta nu in de rij
waarin ik tussen
de rijpende vruchten…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Drie muren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik kwam van de Arafat
en kon de stad niet bereiken
ik stuitte op drie muren
gebouwd van verstand, die vrucht
van de boom der kennis
die verleidelijke slang
met de slechte naam
duivel
de duivel die sprak
tot Eva en Abraham
die zei: doe het, eet
doe het niet, offer je zoon niet
die zijn vrouw en zoon
opstandig…
ovulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 heeft u al gezegd
de winter is voorbij
en dat de lente
aan haar dans is
begonnen in de wetenschap
dat zij de baarmoeder is
van iedere vrucht ?
dat de zomer een vrouw
is van het Rubens model, mooi
gevormd en gedurfd
om gepenetreerd te worden
door elk exotisch wonder?…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
Ontgroeid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Ons wentelend in welbehagen
Bij tijd en wijle haast verschroeid
Ik volgde ons proces geboeid
Zag onze band gestaag vervagen
Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Om vrucht te dragen fors gesnoeid
Wij hadden veel gemeen bij vlagen
Mijn warme hart jou toegedragen…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas in schimmelzout en
vruchten…
gevallen liefje zoekt vrij
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.083 zoek naar heer
nu nog blauw/paars/groen/geel
mocht er twijfel zijn gerezen
ze maakte meteen een antithese
scharrel lonkt heel naar veel
men ziet heren als paddestoelen
rijzen bij avond met hete smoelen
geraakt door haar zinlijk vertier
net ter been meteen aan de versier
rond zingt steeds vilein gerucht
de schat wil passie in haar vrucht…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 Schilder mij, ik ben het doek
een broze maagd
nog leeg op wankele ezel
ik voel me doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten…
Jouw eerste bloesems
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 van ons leven
voorzichtig ontloken
in koesterende warmte
van liefde en licht
na de lange winterdag
ik wierp sombere
schaduw en kou van me af
genoot in extase van
leven in paradijselijke pracht
jouw waterval jeugd
vitaliseerde de wereld
met ongekende speelsheid
in een zo kleurrijke lach
fier heb jij zomers lang
de mooiste vruchten…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 heden verhaal ik van een vrucht
vaak niet door mensen gedoogd
ook ik ontloop haar gaarne
wil niet door haar kwijlen
ook niet voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 De overkant lokte je naar nieuwe ervaringen
waar je vruchten schonk in nieuwe levens.
Vingers blauw en koud.
Ze bevroren een hart in droef geklop.
Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Er was weer wind die in zijn blaadren greep
En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep,
En bloesem die tot volle rijpheid kwam
En jeugd die lachende zijn vruchten nam.
Hij werd de boom met de verborgen tronk,
Die overmuurs zijn late weldaad schonk.…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 O Maan
wat ligt toch in je wezen
met je schelmengezicht
je steelt plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.…