Alle inzendingen

Beetje gek nu ik naar dat '2014' kijk alsof het een verre toekomst is. En neem dan '1914' en het lijkt een ver verleden. Dus waar ben ik nu? Ergens tussen die twee.

Ik kijk uit over de rivier maar ik denk aan de zee, jij bent mijn zonsopkomst mijn boek in de branding het brein van mijn intieme gewoonte boven diepe wateren met vrije vogels vlieg jij hoger riviervogel boven het stromend water naar mijn dromen … Ik kijk uit over de rivier ...

Woorden uit helderdere bronnen zonder geklater, sijpelen uit handen vluchten als H2O de l’eau s.v.p. Striemende regen scherpt het aangezicht dat zich afwendt van vallen wie droogt mijn haren? waar gooi ik verdronken kleren? Alles samen heb ik het water gereinigd van het woord De w...

warrelend waaien populieren bladeren om mij heen nat geel met zwarte stippen landen ze achteloos in goten en op paden wachtend op verrotting niet meer is het betoverende bladgeruis te horen dat mijn geest zo zalfde een zomer lang nu, met de kale winterwind om de oren groeit mi...

Hoe hard is het hart van de houthakker? Waar denkt hij aan wanneer hij zijn weg zoekt in het hout? Is er een geheim dat onthuld moet worden in het woud? Is er liefde, wederzijds vertrouwen, dagen zij elkaar uit om de eindbestemming te ontvouwen? Ligt er hoop op onbestemde plaats...

En dan, als elke zakdoek nat, het laatste woord gesproken is, de blikken rusten op de kist, dan kiest zij voor het middenpad. Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog, zo zonder angst alleen verdriet Ze kent haar plek, die had ze niet. Weet niet meer wie met wie bedroog Ze heeft een afspra...

Wind en regen, helemaal geen voorbereiding voor een witte Kerst, maar het is goed zo. Waar zouden we ook steeds de vreugde halen wanneer nog zoveel mensen op de vlucht zijn? Hoe kunnen we zo bekommerd zijn om dure geschenken wanneer er mensen zijn die dolen in de kou en zelfs niet weten of z...

steeds in december weet ze hem te versieren en af te tuigen

Op de dag toen van drie negens werd ik gevloerd Die maand september opeens voor het leven gedoemd De bomen kleurden al reeds licht teken van herfst 27 september 1990 vergeet 'k nooit en te nimmer Daar toen mijn leven, boem!, opeens explodeerde Mijn liefde voor de medemens vulde toen...

Aso verpakt in het Anonieme blik Dubbele knalpijp Immens lawaai Tien kratten Amstel In de kofferbak Luidsprekers die Dwars door glas En blik honderden Overbodige decibels in De ruimte lanceren De diepe bas die Mij het denken Onmogelijk maakt Doet dat op Een vaste dreun ...

Ben vergroeid Met de natuur En alle schoonheid Die zij meebrengt In het dik pak Sneeuw ben ik Die ene vlok Die onzichtbaar Met de andere Vervlochten is In de felle Regenbui ben ik Die ene druppel Die naamloos met De andere mengen Zal - in de ijsvloer Waarmee het kanaa...

Het is genoeg: kaneelbrood met de feesten een harde oude kaas erbij, walnoten en port Ga ik verloren in het strelen van jouw heupen vind ik mijn weg in het zachte vlees van jouw venusheuvel die duidelijk uit het landschap van jouw lichaam rijst? Zolang jij eerlijk bent duurt het feest ...

Het is al weer zo’n jaar of drie geleden dat ik logeerde in het AMC. Ze hebben daar toen flink in me gesneden en dat viel om de dooie dood niet mee. Twee weken voor de Kerst kreeg ik te horen -ik kon nog nauwelijks op mijn benen staan en had inmiddels vijftig pond verloren- dat ik nog n...

Ik teken sporen van te voren ontrafel zorgen in jouw gezicht weerleg de vragen aan de komende dagen nu de schijnwerper op jou is gericht blijf je stralen of zul je verdwalen in dit vroege ochtendlicht

Moeder van het Licht wijze woorden fluisterend in mijn duisternis.

Je waakte over mij, moeder vaak dag en nacht. Je zorgde voor me, vader alles wat je gaf, ook straf. Je bent daar voor me, zus en broeder, om samen te komen aaneen te smeden en werken met vereende krachten... tot broederlijk en vreedzaam gevoel! Het is het altijd durend waken van mens tot...

Ja, maar wat maakt een gedicht tot poëzie, vroeg ze terwijl ze tegen me aanhing, haar knieën ongemakkelijk tegen elkaar. Een gedicht is doordachte, gecontroleerde emotie, zei ik terwijl ze zich langzaam voor me opende doorleefde hartstocht maakt het tot poëzie, en langzaam liet z...

Je boomt je takken breed je ballen sieren een zilver een koord, een slinger een vorm, een rondeel Je naakt en spreid je armen wijd, je benen een V-hals, een lange lengte een vorm, een verticale haal Je zwijgt onder een kus me tak je stilt in lichtjes twinkel een ruis in woord, gevangen...

Het beeld vervaagt nog in mijn spel in grote lijnen etst de leegte jouw beleving wel je afdruk die in lachen kaatst het flonkeren dat de sterren in je ogen plaatst hoe kan ik dat ooit uit me wissen ik voel je adem langs de waarheid gaan proef je tranen in mijn eigen waan om je ...

nog glinstert een tegenstromende rivier de enige die implodeert naar het brongebied bevangen door water dat lotsbezegeling wist met wassende dunheid en afnemend debiet golvend door diepten van laag naar hoog jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert in het oeverzand staat geschreven ...

voelbaar dun speelt wind in stil verwachten dwarrelt sneeuw als schicht door lantaarnpalenlicht dempen voetstappen het naderend geluid vorst kraakt er bovenuit tot het klokje klinkt de wereld zich bezint op het goddelijk geboren kind

O Aarde, Aarde, die in donkre schoot Het goud bergt en het licht der edelstenen En 't erts, zo star, èn... de ogen draagt, die wenen En lachen om wit, ach! hun staag ontvlood, Boven 't dra welkend lip- en wangen-rood; Die op uw vlak, van zon dóór wolk beschenen, Als ogen lachen ...

In deze morgen zie ik dat de nachten Dragend geweest zijn, van extase zwaar - En onze dagen, lichtend in elkaar, Ernstig van de bezinning der gedachten. Boven de warreling van zwarte nachten En witte dagen, staan wij, boven 't jaar. En zien de harde oneindigheden naar Het wentlen onzer wer...

Kent u het 'Maurobriefje' nog van Bleker? Of anders wel de stekkerdoos van Sap? Een fout gebaar en een verkeerde grap Behoorlijk grote blunders, dat is zeker Maar miezerig en vals beredeneerd: Het anti-islamstickertje van Geert

Het is weer lente geworden. Twee kauwtjes op een kale tak. Zijn ze verliefd? Ze snavelen dicht bij elkaar. Alsof ze overleggen. Waar zullen we ons nest gaan bouwen? Hoe? Waarmee? Wanneer? Maar nooit.....waarom?

hij kijkt naar haar hoe haar mooie jurk tracht haar uit te kleden oh, hoe hij verlangt zijn fantasie gaat altijd over haar samen zwemmen ze logeren in een blokhut een koffer vol zon draagt hij mee voor het geval het regent zij danst voor hem en hij kookt voor haar hun leven samen...

Hij roept me Ik kom dichterbij Een warm gevoel Met elke stap Ik voel het in de stroming Elke herinnering gaat langs me Als de zachte lentewind Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten De stroming wordt sterker Ik word zwakker Hij kijkt naar me Ik ga steeds langzamer Grote stappen ...

met één oog kijkt het opgesloten kind vanuit de hoogte naar de wereld buiten in de binnenkant van het breekbare hoofd nestelt zich het versmalde leven het volgt een verdwaald dansend papier dat tot slot voorgoed in de goot beland het hoort de vleugelslag van overvliegende ganze...

Het doolhof met 12 omlopen in het hart kom ik met open ogen met mijn rode rozen in mijn hand door intense liefde overmand ik ben vergeten de terugweg te bepalen dat had gekund aan een snoer met kralen ik leefde jaren in een sluimerstaat waarin de ware liefde je ontgaat door de inspannin...

een mens vervaagd door eeuwen heen een mens vandaag is zo veel anders dan duizend jaar in 't verleden mens wist niet veel van aarde en de onschatbare waarde mens ploegde en zwoegde en ontdekte.... een mens vervaagd door eeuwen heen nu in het heden leeft mens steeds meer vi...