1080 resultaten.
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de lage zon
mijn enige kompas.
Wat zoek ik hier, in deze richtingloze leegte?…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
twee fauteuils én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om…
gerede twijfel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.526 poetst en schuurt tot
alles glimt en blinkt
in een simpel ritueel
tussen ontbijt en het
middagmaal ligt een
blanke zee van tijd
waarin haar energie
tomeloos kolken slaat
met koffie als hiaat
maar na de morgen
kruipt gestaag iets
van twijfel in haar
kleine zekerheid en
staart zij naar de TV,
denkend aan niets
achterover op de bank…
gemist
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.536 mis de onbezorgde dagen
van weleer
en de nachten
die veel langer leken
ik mis de zorgeloze vragen
telkens weer
en de antwoorden
die zo simpel bleken
ik mis het tweedehands matras
(ons eerste bed)
waarop wij ons zo vaak
hebben verloren
ik mis de “koude” plas
(buiten toilet)
waarbij je ook de buren
goed kon horen
ik mis de oude bank…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 Mijn zomerzon zag 'k in mijn tuinen schijnen,
Zelf in groen licht op wiegelende bank;
Een open schoolraam galmde in zeur'ge klank
Van kale en korte Karels en Pepijnen.
Zo, daadloos, boven 't leven, kijk ik toe:
Mijn wereld ligt in de avondzon: 't wordt laat.
Mij zelf en and'ren heb ik ondergaan.…
Ze zitten er warmpjes bij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.445 We zitten in de schaduw op een bank.
't Is zondag. Met m'n dochter observeer
ik heel ontspannen auto's in 't verkeer.
We hebben nét geen hinder van de stank.
't Is druk. Ze zitten maar voorbij te zoeven
in Golfen, Smarts en sleeën, niet relaxt,
integendeel, ze lijken we behekst.
Wat zijn we beiden blij, dat wij niet hoeven.…
het moment
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.497 hooguit, vier bij vier
wachtend op het volgende moment
bezoek van een heer of dame
gehuld in smetteloos wit
brengend het eten, tabletten of prik
Daar zit je dan,
geleefd het leven
gedanst en gezweet
het kroost opgevoed
overdenkend wat eens was met een gevoel van weemoed
hun komst op een vast moment
vragend hoe het met je is
wippend op de bank…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
beelden uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
811 hier zit ik dan, alleen op de bank
tranen in mijn ogen, brok in mijn keel
keek net naar beelden uit mijn verleden
en het werd me eventjes te veel
we zijn al vijf jaar uit elkaar
ik dacht dat ik het vergeten was
maar nu ik het terug zie
voel ik weer hoe goed het was
wat doet het pijn om het terug te zien
onze liefde voor elkaar
de tranen…
Zijn wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.241 Of op de bank te springen, om vervolgens op je kop te staan.
Nergens ben je voor te vinden, niets wil je doen.
Alleen even stoeien kan leiden tot een zoen.
Maar je leidt je eigen leven.
En bent niet in staat te geven.
Je bent er wel maar eigenlijk ben je er niet.
Als wij je zo zien geef dat een hoop verdriet.…
Hallo meneer de Uil...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.045 Opa duttend in zijn stoel,
mijn ouders samen op de bank.
Mijn zus en ik keken
naar de "Fabeltjeskrant".
Maar oma vouwde in haar eigen wereld
haar zakdoek op voor de honderdste keer.
Zij leefde in Alzheimerland met
haar eigen "Fabeltjeskrant"...
Dag lieve kijkbuiskinderen.…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Alléén in mijn gedachten kon ik eens gaan wonen
maar nooit vond ik ergens onderdak
Een eigen bed en huis voor mijn gemak
Doch slechts onder struiken mocht ik dromen
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis…
Kaarslicht in jouw ogen
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.380 jouw ogen verwarmen mijn hart
jouw adem verwarmt mijn gezicht
de adrenaline gloeit verliefd
haast zichtbaar in het kaarslicht
gisteren wist ik nog niet
wat ik vandaag zou gaan bereiken
je opende de voordeur van jouw hart
en liet me naar binnen kijken
eindelijk zijn we hier samen
gehurkt op de bank, tegenover elkaar
gedachten en gevoelens…
een jaar verder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.100 Een jaar voorbij
Zittend achter mijn pc , starend door het raam
Ik kijk maar zie niets
Gedachte blijven cirkelen in mijn hoofd
En jij, ja je bleef behulpzaam
Zittend op mijn bank , starend naar de tv
Ik kijk maar zie niets
Een film word afgespeeld in mijn hoofd
Wil jij nog een kop thee
Zittend achter het stuur , starend naar het…
Aan een man in de supermarkt
gedicht
4.0 met 36 stemmen
12.811 De rij in, dan naar huis, deurmat, ijskast,
de bank, de oven, later weer die slaap.
Ik ben zo bang dat je niet eens bestaat.
----------------------------------------
uit: Mijn naam is Legioen, 2012…
Mijn droom, mijn zegeningen
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.012 Ik droom mijn droom van de prins op het witte paard
op de bank liggend kijkend naar de Tour ligt mijn
eega, met snor en baard,
ik droom een droom van een prachtig kasteel, inclusief
mijn op wenkend dienend personeel, kijk in de rondte en
zie van dat laatste dan niet zoveel...…
Gedicht
gedicht
4.1 met 44 stemmen
13.491 Langzaam ben je jezelf geworden, niet langer
degeen die mij in het holst van de nacht kwam redden
uit elk geheim, we noemen geen details,
veranderd worden in drukwerk, onbeperkt groeien
en het is alsof er nu je jezelf bent geworden
minder gevaar steekt in bepaalde plekken
in huis, de lege schoenen onder de banken,
het gat achter de trap, het…
fotoboek
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.842 Ik mis jouw pracht
Je tenenlopen
Jouw even weg zijn en weer terug
Een kus die blijft
De kleine ruzies
Het weten: dit gaat veel te vlug
Want ik werd schaduw, jij steeds lichter
Jij danste leven, ik bleek mank
ik maakte ruzie, jij gedichten
Nu zit ik hier met al je foto’s op de bank
Zo gaat het dus
Dit heet dus sterven
Dat jij vertrekt en…
De kortste dag - Deel 7
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.573 Ik ben net thuis
liggend op de bank
verzinkend in gebeurtenissen
de éénklank
met jou
mijn hart dat zich uitpakt
beschrijft de dagen
en nachten
in poëtische verslagen
ik kan niet wachten...…
opgesloten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
546 List en bedrog, gaat het door
je heen, list en bedrog en je loert met grote
ogen om je heen en je bent overtuigd: alles
is van steen en je bent hier niet, een stem
roept van veraf en steeds dichterbij, het is
je vrouw die op de bank zit, heel vlakbij-…
Het enige, ware lentegedicht van 2008
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.382 Wereldwijd sloegen de banken op tilt,
want aandeelhouders waren opgelicht,
met nu ook het geldklimaat zwaar verkild:
niet het tijdstip voor een lentegedicht.
Het voorjaarsoverleg geeft de werkman
in zijn portemonnee weinig gewicht,
maar zijn bazen pakken miljoenen an:
niet het tijdstip voor een lentegedicht.…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen hermetisch gesloten
Een hond loopt los
Ze pakt een willekeurig boek
En kruipt in een hoek van de bank…
Afscheid van Petra
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.040 Het is allemaal niet meer duidelijk
ambivalentie neemt de overhand
paniek slaat toe
de vuurrode bank dreigt te verkleuren
onder de omineuze gulden speren van Ra
Maar tevergeefs, het doek valt
op het commando van een korte, kleine
nietsontzienende klik
verdwijnt het leven uit de gloeiende kamer
langzaam, in een angstwekkend gestaag tempo…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
AVOND-SCHOOL
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.899 Stoffige lege banken, waarop veel
Inktvlekken en ingesneden figuren
Werpen hun schaûwen langs de doffe deel,
Gesleten door het schuiflend voeten-schuren.
De jongens rammlen met hun tekendoos,
En trekken lijnen op het mat papier,
En gapen eens, en werken weer een poos,
En kijken op 't horloge elk kwartier.…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten,
hij ligt op de bank, lui uitgestrekt,
zijn tong gaat even rond zij bek,
in gedachten gaat mijn blik naar buiten.
De koffie wordt op tafel gezet,
ik wacht even, het is nog heet,
de slagroom maakt ‘t compleet,
helaas, de hond heeft opgelet.…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 woorden gekregen van rondtrekkende geesten,
van dode dichters, dronken schrijvers,
van invallen, impulsen van liefde, van haat,
van wat er staat, een foto,
de krant, zo’n slordige hoop kleren
van gisteren naast het bed,
vingerafdrukken op glazen, het zand van schoenen
die buiten wandelen,
die deuk in de bank,
nog warm.…
Weekend
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.308 Even zitten op de bank
Altijd die terugblik
Het bekende gevoel, de angst
Daar zijn de tranen, zoals verwacht
Ik sta op en doe de was
Daar ben je weer
Je komt de kinderen brengen
Rug recht, sterke blik
Ging het goed, oké en dag
En de kinderen, ik sluit ze in mijn armen
Met een treurige lach…..…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog de vijver zich bleek
rond mijn lichaam, schuifelden banken…