782 resultaten.
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 verraad,
maar om de pure waarheid
te naakt tegenover staat
een moeder schuift
wat stilte
voor wat zij niet
verdraagt,
terwijl de nacht
van binnen
haar naamloos verder
draagt
de mens leeft niet
in waarheid alleen
of enkel schijn,
maar ergens in het
schemergebied
tussen verdwijnen
en zijn
dus leggen wij wat
zachtheid op barsten…
slapen bij louis
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.860 Zijn vrouw, na dertig jaar nog bruid
Geen barst, geen scherven van verleden
Mijn god, wat is die engerd akelig tevreden
met welke reden
kwam ik en bleef als gast?…
pasen, vinkenoog en de sport
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
2.838 geluk
ik stelde belgië-nederland negentien negenenvijftig
het werd één tegen negen nee coentje deed niet mee
mijn vrouw zei tegen de sport meestal toch geen nee
mooi wel tegen mij
het wordt me te simpel en eenzijdig sprak zij ijzig
het breekt je op - met Pasen ben ik de klos
simon heeft vele essentialia in rijtjes klaar
noem maar op hij barst…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 die ons werd gegeven plots nogal verkort
begint te lijken op de droom waar je al half uit ontwaakt
met scherven op je ogen en een suizen in de oren
- het terneergestort lawaai van de gewonnen strijd -
nu ziet het er toch echt naar uit dat de kruik zeer lang
te water ging langer nog dan dorst verdroeg te lang
want statig zinken reeds de barsten…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 niet vaak of zelden, zeg maar dagelijks
doet het mij aan, alsof de dag er één is
die de mens moet door zien te komen,
en op het moment men maar even stil
staat, barst het gevecht met de leegte
los, met verwilderde ogen vol wanhoop
beschouwt men de wereld als vijandig,
-de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel
alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 En de steen die barstte, ach, in spreken uit
- zij lichtten, o, zij lachten - met een stem
waarin iets kapseisde. Ernst. Beschamend bewijsstuk.
Nat zijn de straten rond mijn reis. Wat wil ik?
Tranen als olie, straf, verlangen naar straf.…
Een groot pleeggezin.
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.787 We roepen dan wel eens barst jij dan maar zeg!
En ben je nog zo vervelend dan is daar weer die vaas,
het water dat werkt helend.
En daar waar een stengel geknakt is door groot verdriet,
ondersteunen we met z'n allen,
zo moeilijk is dat toch niet.
Anderen vinden ons misschien wel raar,
maar we kleuren zo goed bij elkaar.…
Dialogue Mystique
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.620 Mijn hart barst nog
Van woede en wee.
-------------------------------------------------
winche: stoom- of elektrische lier op schepen…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 Plots en geheel onvolwassen,
weende de harde barst, stil..stil, wees toch stil mijn hart,
terwijl de straat van London vol met witte pitsels lag,
die ooit een "gebundeld" puzzel vulden, de goede wil.
De wrede slagboom van het leven,
begreep de straat waarschijnlijk toch heel even..
de enthousiaste hartslag, opgehaald ..…
Een vaste burcht, die ook vaak huilt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.942 unser Gott”
Mijn man en ik zitten op rij 2
Voor mij een man van 95
Groot, grappig, gezellig
Naast hem zijn dochter
Een mooie, met mooi haar
De schriftlezing is opbeurend
Het einde van de wereld
Dus het einde van het leven op aarde
Ik denk aan mijn familielid
Combineer dat met de Burcht
Of te wel de ‘Omschaarde'
Ik geloof er geen barst…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 De golf van brandende emoties barstte vol uiteen
haar binnenzee een stille beproeving van gedachten.
Zout, stil, vol bitterheid voelden de slapeloze nachten.
En jij mijn volle helle maan, wilde jij van sterven leven?
Terwijl omringd met sterren de branding jou het vraagt
het kwellen en de pijn heeft jouw emoties uitgevaagd.…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 terwijl ik vuur uit mijn duizenden haren pers
dunne buizen over mijn gehele lijf
mijn hoofd brandt voor jou
mijn handen zijn tien pennen van stralend vuur
ik stijg op eigen kracht
dit is niet meer naar boven
ik kom eraan
mijn lichaam smelt
mijn botten ontploffen als hete lucht ontploft uit een moeras
ik straal
voel hoe mijn lichaam barst…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 etterende zweer, of vuil onder een kleed; ze was bang dat dat nimmer zou veranderen,
maar ze voelde dat er nood was aan rust en vrede, de mensen waren op: moegestreden,
zij zou er zelf wel voor zorgen, en niet morgen, nee nu direct, heden,
met haar eigen warm kloppend hart, ze was ten slotte een levend organisme,
dat nooit zou buigen of barsten…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)
ik zoemde uit, tot ver in de hemel
en keek neer op de aarde
lengte en breedtegraad waar
heel precies hun graven lagen
ik zag twee wit glanzende stippen, de één wat doffer
dan de ander
de één wat meer recent
en ik barstte…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 De zon brandt, de zon breekt, de zon barst.
Overal is geluk; in deze rode trem die voorbij snort
de brug af, geluk dat zich weerspiegelt in de ogen van mijn welbeminde.
En 's avonds zegepraalt het geluk in de hoog ijl-gele globes,
boven de spoorweg en aan het station; het geluk klingelt
uit een danszaal en verovert de ganse straat.…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 .
-----------------------------------------
* gebeuren = te beurt vallen
* onderdaan = onderdanig
* verstrooide zinnen = verwarde gedachten
* anegaan = overkomen
* mogen = kunnen, zullen
* leide = verdrietige
* de schoon' borst uit tot = de schone barstte uit in
* 't en baatte = er baatte
* En hebben tere traantjes = als tere traantjes…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Ze kan de lust niet meer bedwingen
en begint met zuiv’re stem te zingen:
"De lucht barst in zuurstokroze dampen uiteen
hier boven Susquehanna river, het water van bewustzijn.
Ik was hier even heel alleen
en voelde slechts mijn hartpijn.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Een windstoot, water, vlam, een knal,
Alsof de hemel barsten zal.
Wij voelen hoe de wereld kreunt
En onder onze voeten dreunt.
Vlak langs de grond ontvlucht de dag.
Al nader knapt de donderslag,
En roder slingert 't bliksemvier
Het heet verderf naar mens en dier.…
Een schot voor open doel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.169 souplesse uitgevoerd
Bijna tot een kunstvorm verheven
De adrenaline giert door het lichaam
Spieren in het dijbeen spannen zich aan
Wachtend op dat ene moment
Dat ene moment waarop de explosie losbarst
De mensen gaan staan op de banken
Hun geschreeuw wordt als maar luider
Vaders die hun zoons opzwepen
Het stadion lijkt uit zijn voegen te barsten…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 bijna witte vleugels
gespikkeld uit een droom ontwaakte nacht zo vroeg
een hand vol ochtenddauw gedronken van glanzende
grassprieten en enige uren die klonken als zware klokken
in een dorp tussen niet gespecificeerde bergen
waar mensen wonen ergens op aarde uit haar voegen
prei en uien oogsten appels in een gaard en bomen bloeien
druiven barsten…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 Dan dringt mij door de huid
Het bange water uit
Door kommerlijke zorgen,
Dies mij het harte barst
En wenst, alzo geparst,
De ongeboren morgen.
En nimmer ik de dag
Alzo gelukkig zag,
Dat zij mij vol verblijdden,
Voorwaar, ‘k heb uur noch tijd
Of ellik heeft zijn strijd,
Zijn lief, zijn leed, zijn lijden.…
's Levens Beker
poëzie
2.6 met 7 stemmen
4.804 Duizend die hem vrolijk grijpen,
Maar met harde vingers nijpen,
Breekt en barst hij in de hand;
Dan beklagen zich de droeven,
Dat zij 't vocht nog nauwlijks proeven
Of de zoetheid ligt in 't zand.
Andren netten pas de lippen,
Of zij laten hem ontglippen,
En zij doen dezelfde klacht.…
In oorlogstijd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
686 Zelf blijven
ze lafhartig buiten schot, ze leveren de wapens en de
oorlogsleuzen en het kanonnenvoer kan barsten.…
Bord van leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
814 door de keel krijgt
maar je moet slikken en doorslikken
niet kicken eerst gewoon slikken, later kakken
soms is het ook echter, echt kicken met je smaakpapillen
welke je beloningssysteem zo activeren tot hyper toe
van dat handje wat maar steeds naar het mondje gaat
als liefdes welke oneindig lijken maar lijdend stoppen
dan verschijnt er een barst…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 Zeker aardig maar ook te lustig
Toch verloofd met 250 bezoekers
Uitzet, huis bij elkaar doch geen belijdend lid
van hun gereformeerd geloof, wil nog even wachten
Met mijn persoonlijke belijdenis des geloofs
Maar mijn a.s. schoonmoeder speelt verdriet
dat ontbrandt bij mij enorme kwaadheid en woede
Woede die zijn weerga niet kent, mijn bom barst…
NONKEL
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
615 Met een huiveringwekkende vuistslag sloeg hij plotsklaps een barst in de memelige, armzalige keukentafel, zoals alleen een grote bonte specht dat kan, die tegen 7 meter per seconde op een verrotte boom inhakt, om weliswaar pas na drie weken werkelijk rammen, een hakspleet te bekomen, doch evenzeer zonder er enige pijn aan over te houden...…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Bazige bassen barsten de krakende graten van broze baarzen.
Lakeien laven zich lachend,
de bezige koning’s laarzen lakend,
aan bossen levende have,
van ‘t barre land.
Zwaar zand.
Brandend zand!
Vurige vlammen, zengende zwaarden, briesende paarden,
zingende meermin, wichtige woorden, zware waarden.…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 Ik had een vriend, o Heer, wiens hart was uitgezwollen
tot bijna driemaal de omvang van een mensenhart,
men heeft hem, toen hij sterven ging, bevochten,
hij wou zijn hoofd in twee slaan om de barst,
het trage barsten van dat hart niet meer te volgen.…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 Ter duine stuift het siddrend zand in wolken;
De wolken barsten bang, als waterkolken.
o Meesters, drijft in mij die driftendrang? -
Vloek 't kwaad, vloek smaad, door uwe stoute zang!…
SNERT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 U denkt wellicht: ~wat trekt die man van leer,
hij barst vandaag of morgen uit zijn voegen,
al is zijn maag zo sterk als van een beer.~
Mijn stoelgang gaat nog steeds gelijk een speer.
Nu het nog kan, eet ik met veel genoegen,
want heus het hart begeeft het ooit een keer.
XII
Want heus het hart begeeft het ooit een keer.…