1419 resultaten.
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
omdat het morgen is, omdat het regent en
omdat ik graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Fietspaden
door de Sellinger Bossen
alle remmen los en
je e-bike vliegt, zweeft
Bont Zandoogje
als had je als vlinder geleefd
Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken…
Hittegolf (Ik hou er niet van)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 tjonge jonge wat een hitte
ik zit zwetend in de tuin
de zon staat knalgeel aan de hemel
en ik word rood in plaats van bruin
nu begint mijn huid te jeuken
kleine bultjes op het lijf
allergie verplaatst zich sneller
terwijl ik van mijn stoel afdrijf
wat een onzin hier te zitten
terug naar binnen gordijnen dicht
en een grote ventilator
slechts…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.000 Zout is voor mij oorzaak
van een bruine huid,
want ik leg de dingen
erg simpel uit.
Ik vind socialisme
zonder meer verkeerd,
want ik ben nu eenmaal
ongecompliceerd.
Praat ik over liefde,
dan denk ik slechts aan vlees,
want ik moet bekennen,
dat ik niet veel lees.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 Het landschap is van craquelé oud,
bruine bomen kruimelen stofgoud.
In een diepe toonaard schept een weg
traag warm licht op de avond.
Een reiziger gaat in vormloze jas,
op de schouder een zwaar pak.
Hij wenst aan het eind van de reis
zich van het gewicht te ontlasten.
Het is al laat.…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
Mijn Vlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 Ik hou van alle bruine benen
en ook de witte zijn me lief
maar ’t liefst is mij mijn hartendief
die kogelrond is van mijn genen.
Haar tijd begint nu echt te dringen,
ik zoek een gastvrij vlezig nest
als zij het nu maar niet verpest
kom Vlo, behaarde mensendingen.…
Roestbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
708 Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik
Een grote steen die plofte keihard neer
Op het gazon, net naast de conifeer
Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik
Verroest, zei ééntje die was omgedonderd
Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur
Zodat de hele buurt het ding bewondert
Men groef een gat –in ’t late middaguur
Er werd gepraat…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen
als kinderen van het platteland
de ruggen waren bruin…
cocaïne
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
560 zijn ogen waren echt verblind
van mooie vrouwen, sportwagens en zo
zijn geest was nog zoals van een kind
hij dacht ook nog aan drie bungalows
zo wou hij op een korte tijd
illegaal veel geld verdienen
startte een handeltje zonder spijt
in het dealen van bruine cocaïne
de gevolgen lieten hem vooral koud
want een geweten had hij niet
hij…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij die bleke middagzon
op late rozen in de tuin
een kikker in de regenton
tussen het lover goud en bruin.
Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend vuur
met mijn boeken en mijn schrift.…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ze liet me een foto zien
van hen beiden
van achter genomen
hand in hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor '…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 wat zoek je in mijn woorden
de lach die jou bekoorde
ogen die je spreken
een tedere kus en handen
die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je…
Daar zijn woorden voor
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Verschillen trekken grenzen
en daar zijn woorden voor:
baby, kind, man en vrouw
rood, bruin, geel, dom en slim
zwart, wit, landgenoot, barbaar
We weten er alles van
er is een reden
dat wij onschuldig en
anderen daders zijn
Daar zijn woorden voor
en ook antwoorden: straf, pest
crash, bommen en granaten
doodslag, jacht, gas en brand…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 De beukenhaag danst
naar de pijpen van de wind
beweegt met alle stormen mee
Het verdorde blad huivert
trilt rilt onder de grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen
schijten ze de wereld
wit, zwart, alle tinten
bruin…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Trui, trui, trui
fluisterde je zachtjes
tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
Joanna Maria Bollaert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Drie eeuwen lang rustte uw naam
in bruine inkt op vergeeld papier.
Het had bij één regel kunnen blijven,
zoals bij zovelen vóór en na u.
Maar uw zoon, priester,
weigerde die karigheid.
Hij schreef niet over uw dood,
maar over uw leven:
uw stille goedheid,
uw handen die gaven
zonder terug te vragen.…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 Een nieuwe werkelijkheid spreekt
zich breed uit over nauwe stegen
waar hij de wolken bijna kan aanraken:
De euforie is waanzinnig brutaal
in de argeloze stenen achterbuurt
hij zwerft door de oude straten
onderweg naar de havenwijk
die openligt voor ongelovigen
met hier en daar luid geblaf
van een verdwaalde bruine hond
en blonde kinderen…
Van alles één
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.123 Hij had één hemd, één broek, één jas, toen zij
hem voor het eerst zag, geen cent op zak, ze zag
de blik in zijn bruine ogen, wat daarin bewogen
en keek recht in zijn ziel, was het daarom dat
ze op hem viel?
Ze weet het niet.…
Smelten en samen bloeien
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
815 ze zingen neuriën vol romantiek
Over hun integratie bij harp en vioolmuziek
Zo allen tegelijk in mijn overvolle tuin
Heel liefjes bloeiend in gekleurd tuniek
Overstemt mijn poolkapsmeltverdriet
Want statisch is de natuur toch zeker niet
Is mijn natuur ook zo rekbaar om de bloei
Gelijk met andere mensensoorten te voltooien
Zodat mijn bruine…
Herfstliedje
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.632 De laatste bladren bruinen,
De zon verguldt de tuinen,
en maakt hun sterfuur hel.
Vaarwel, vaarwel.
O, schoonste groet,
Van reislust, zuidelijke oorden,
Van afscheid aan het Noorden,
Of zich een vogel spoedt,
O, schoonste groet.…
Zoektocht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.082 nee, die donker bol gevormde tweeling
steekt nog boven al je bruine krullen uit
zij loeren mens na mens, ding na ding
zij loeren naar mijn blanke huid.…
onze kerststal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.209 schaapjes Maria
de kribbe zeven sterren
het Kindeke Jesus de herders
drie Wijzen van ’t Oosten
allemaal in triplex Joseph zat los
bovenop met twijgjes
mijn pappie gemaakt
laatste jaar
voor ik geboren werd
het stro op de grond
echt - kwam uit de
varkensschuur
toen kwam
de moderne verbeelding
van fabrieksklei onder 'n boom
niet alles bruin…
Benvinguts
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.445 het miro rood, blauw, groen
het bruin van tapies
we zwerven door de stad
als cava-bubbels in
de gevels van gaudi
op de carrers en avenidas
en geen bedelaar die
ons humeur bederft
we maken zelfs geen ruzie
vermijden elke hondenstront
montjuic, raval, gotic, hola !…