1418 resultaten.
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
825 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Niet alle daken zijn van steen,
druppelt er verdwaalde regen doorheen.
Je zult moeten vluchten naderhand,
wat ons redt is onze vijand.
Hoor je de klok tikken tijdens het idee
dat de tijd niet met je mee
maar achteruit je gedachten verlaat
en je alleen maar naar beneden gaat.…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 ik wil bouwen
geen ruïnes schonen
op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd maar welluidend
de onbekende gebiedersstem:
hier geen dubben of beramen
je slechts verwonderd toevertrouwen
aan avondlucht tussen daken…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar dak…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 Het is geen huis dat ik voor jou
heb kunnen bouwen geen dak dat ik
uit riet gevlochten heb geen bed
dat ik heb uitgelegd.
De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 laat me zwemmen in jouw ogen
maar niet oeverloos op zee
hou me dichter almaar dichter
neemt jouw liefde mij dan mee
of zal ik heel lang moeten dwalen
zonder oponthoud misschien
jou dan langzaam aan vergeten
daar ik je nimmer meer zal zien
of zullen we groeien wij tesamen
in de diepste zin van het woord
het van de daken schreeuwen
totdat…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood zijn de daken…
Het Tuinhuis
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.357 De lentemiddag komt met een groen licht
Over de daken, met toeters en bellen,
U altegader in dit huis vertellen
Dat dromen niet voor praktijk zijn gezwicht.
Wij samen, doe het zelvende rebellen,
Verbouwen ieder schuurtje tot gedicht
Om niet, als u, Muze, in katzwijm ligt
Het zonder onderdak te moeten stellen.…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Huizen staan om diep ademen,
een zwaar ruisen op lichte grond,
dromen haperen dan weer overgaand
in het vast ritme van onaantastbaar
slapen onder stille daken.
Langzaam wordt het weer licht op de weg,
de hand heeft de koppeling verzet.
Tussen waken en dromen ligt de horizon,
de motor gonst een mededeling om.…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Tot boven het dak stijgt warme damp
vanuit de ingeperkte bron
en het uitzicht krijgt een waas.
En dan nog is er geen storm
voor nodig om de dingen los te wrikken.
Een vertrouwde hand legt eenvoudig verband
dat de verdere looprichting bepaalt.…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er zitten eksters op het dak
zo van die harteloze krengen
die niks als deernis komen brengen
voorlopig houden z'hun gemak.
Er kruipen mieren op mijn borst,
ik vraag me af wat is hun streven
waarom dat naarstig jachtig leven
van al dat peinzen krijg ik dorst.…
Onzeker pad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
532 De vloer begint te schuiven
het plafond gaat uit zijn dak
de tijd loopt over naar de vijand
en zegt: 'Sorry voor het ongemak'
Haastige mensen lopen voorbij
als kippen zonder kop
de regen heeft pootjes gekregen
en de brievenbus zit op slot
De wind wiegt het koren
het groen zit goed in zijn blad
de kleedkamer zit als gegoten
maar geen…
Winterfolklore
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
458 Het sneeuwt, d’ellende is op slag vergeten
De burgers voelen zich weer even kind
Plezier is het dat hen weer samenbindt
Het heeft hen al een tijd niet meegezeten
Er stuiven fijne vlokken van de daken
Haal alle soorten schaatsen uit het vet
Bureaucratie, belastingstelsel, wet?…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 het uur is een bal van schelle vogelstemmen
over de daken en een zachte gift voor de man
die zijn brommer start achter de schuur.
de klokslag van het halve uur blijft zweven
in een onveranderd leven.…
Openbaar kunstbezit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 net
van krioelende mensen
Bij de nieuwe brug knijpt een schip
twee dekken scholieren uit:
een lang lint oranje petjes
golft boven de brugleuning
naar de overkant en schildert daar
een lijn door de straten
deinend vanaf de dikke staart
die staat te dringen
onderaan de trappen in de tuin --
bespied door een kat
op een heet blikken dak…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 Wit berijmde bomen
daken van huizen
het gazon met glinsterende
Pareltjes bezaaid
grachten en beken met
een dikke ijskorst bedekt
de winterhemel helder wit
scherpt de maansikkel
om harder met de vrieskou door te gaan
wonderlijk mooi ; een witte kersttuin!…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
Kinderen in Gaza
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
428 Ergens op aarde viel
een bom
op het dak van het huis
waar de kinderen speelden
dat ze niet ziek meer waren.
Hier genoten wij zo van de stilte
en de rust.…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 Ooit was hier welvaart
bloeiende handel, een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 woedende trots
zijn vele oorlogen
om met weids vertoon
te zegevieren
waarbij verwonnen vijanden
als slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger
een ruime zitkamer
onder een dak…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Was ik maar een kilometer
lang, dan kon ik alles beter
overzien en misschien verdragen,
en dan kon ik mij vol behagen
uitstrekken over die daken
en die woninkjes fijn kraken
alsof ze schelpjes waren,
hun huisdiertjes uit mijn haren
kammen, miertjes die zo merkwaardig
menselijk waren
maar zoveel aardiger
zoals ook de wereld leek
wanneer…
dromen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.912 Starend over de daken
Bang voor enge beesten
Kroop ik onder het laken
Al die sterren,
Wonen daar mensen?…
Sinterklaas
hartenkreet
2.9 met 48 stemmen
4.452 Waar ben ik toch mee bezig
wat is dit voor een vak
met een stel zwarte halve zolen
en een paard op een koud dak
En dan die hebberige liedjes
over sinterklaas kapoen
met een ongegeneerde eis
over het vullen van hun schoen
Ook de naam kapoen die haat ik
ik haal even Van Dale aan
en volgens deze bijbel
is een kapoen een gecastreerde haan…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Ik strooi de as van miljoenen doden
op de daken van tempels en kerken,
verblind daarmee de starende goden.
Met mijn laatst mij gebleven krachten
haal ik knoken vanonder de zerken,
mep botweg ùw god uit ùw gedachten.…
als ik naast je lig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.566 als ik naast je lig
zo stil naast je lig
in ’t vroege ochtendlicht
de geur van liefde nog rond je heen
de eerste vogel het dak aanraakt
een vroege auto de straat opzoekt
weet ik dat het goed is
en dat ik je gevonden heb
op de plek die ik vergeten was
zo heel dicht bij
maar soms zo ver
zo vergeten ver
als ik naast je lig
jouw haren…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…