1980 resultaten.
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
44
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
781 Wat is jullie aantrekkingskracht,
Die mij dalen richting afgrond bracht?
Is de werkelijkheid zien dan zo’n groot verlangen,
Is verificatie dan zoveel gevraagd?
Omdat jullie alleen voor eigen belangen
De menselijkheid catastrofaal hebben belaagd.…
gewoon ik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.965 altijd maar denken aan een ander
sommigen hopen dat ik verander
blijf ik liever toch mijzelf
wetend dat ik nu
niet `t onderspit delf
wat in vroeger tijden
wel heel vaak voorkwam
en al mijn zekerheid weg nam
nu ik tig jaren later verder ben
is er toch iets wat ik herken
dat is mijzelf
zonder angst of falen
ondanks al mijn diepe dalen...…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
Laatbloeier ( 40 jaren )
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Ik verlang ernaar
om in zonlicht, de stralen
van mijn bloem te laten dalen
over al wat leeft.
Ik ben bang
dat degene, die van mij houdt,
de bloemblaadjes telkens plukt
met de woorden in vragen:
"Houdt ze wel
houdt ze niet van me...?"
Ik vrees nimmer
ik zal mijn geur verspreiden
en uniek bestaan.
Mijn bloem zal opengaan.…
Thuis is in het hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
740 We zijn gereisd
over bergen
en door dalen
langs wijngaarden
en door oude dorpen
verstild in de zon
We zijn gereisd
samen in het hart -
thuis van alle dagen
en nachten
En de tijd verstreek -
wegen vergleden -
en wij verstreken
De avond viel
en de boomkrekels zwegen
De nacht kwam
en in de diepe slaap
tijd en lichaam vergeten…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
926 Dit beseffen doet haar pijn
te moeten zeggen
nee,
er zal niemand zijn die mij hier zal halen
enkel mensen om haar heen
in diepere dalen
en vragen om haar hulp
maar niemand
nooit iemand eens sterker dan zij om haar heen
altijd wetend, ik ben het,
-ik sta echt alleen-…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Maar het mooiste huis staat overal,
in straat of steeg en berg of dal.
Het is een levend huis
in oud model gehuld,
maar binnenshuis is het vervuld
met ruime, dichterlijke woorden.…
Deze dagen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Om meer naar binnen
af te dalen
in onze wortels
hoe die zich kronkelen
de fijnste uitlopers
onttrokken aan het oog
en microscoop
oplossend in weidsheid
energiebron, intelligentie die
niet te bevatten
verbinding
met de grootste stilste macht
die elke bloem, spriet en kind
dier, insect virus en bacterie
laat leven en transformeren tot…
Vonkelt er een straal der zonne
poëzie
4.3 met 3 stemmen
903 Kom, terwijl die zielestralen
van het liefke in mij dalen,
zal ik moedig haar herhalen:
liefde, liefde zoet!
Hebt ge, kind, de straal der minne,
‘k voel in mijne ziel en zinnen,
d’eeuwige bronne voor u rinnen:
liefde, liefde zoet!…
beeld van dit moment
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
670 wat een zielig weer
donkergrijs, koud en veel te nat
de winter zwaait hier reeds de plak
mijn neus verstopt en zoveel meer
hou ook veel liever van de zon
met al haar warmte stralen
maar nu blijft enkel het water dalen
en dat bewijst een overvolle regenton
het weer blijft extra consequent
begint wel heel erg te vervelen
koude regen…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te dalen
naar de bloemen en de bijen
het ploeteren van de mensen
hun onmacht en betere weten
en de raven overal…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Annales
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Ik ben zonet een quote'je
komen halen
En las 'ik ben een man
van duizend talen'
Doch 'k moest al lezend toch
diep ademhalen
Ik zuchtte, want ik moest
er echt van balen
Wist hij van bergen niet,
noch van de dalen?
Als ik Turks Fruit lees
denk ik aan analen
Bij Tacitus alleen aan zijn Annalen!...…
Aura
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
727 Dan kan de vrede op aarde dalen.
Begrijpen we misschien een pietsje
waar we onze knusheid aan te danken hebben.
Zijn liefde straalt van ver...
Blijkt heel dichtbij!…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
Alchemische queeste
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
721 der aarde
ieder voor zich
begon als alchemist
en in hun queeste
trede voor trede
ten hemel stegen
doch aldoor dwalend
in hoger sferen
van hun grensloze
wijsheid meenden
de ring met de steen
der wijzen te hebben
gevonden, doch dat
was slechts rosetta
een raadselformule
een ultiem enigma
gestolde gedachten
die langzaam dalen…
mythische maakbaarheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
213 Alle verwachtingen
die hij de berg opduwt
en donkere dalen
die hij verder uitdiept
een lucht die zwaarder wordt
door de lasten die hij zichzelf oplegt
- het verzwijgen van dat wat leeft
waaronder ook de stilte zelf -
In dat vacuüm van zijn
probeert hij toch door te leven
zijn opportuun bestaan
waarin hij zich gezegend waant
want…
Willens en wetens
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.051 Zo weinig als we weten
en zoveel als we willen
zouden we geen van onze kinderen
het bos insturen, en toch
vallen we als bladeren in de herfst
als regen in het dal en geloven we
dat als het niet ergens goed voor
dan toch een natuurverschijnsel is.
----------------------------
uit: Tirade 393/2002.…
Ik weet dat jij er bent
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.032 Ik weet dat jij er bent
wanneer de tocht mij overvalt,
het dal mij opslokt,
het pad steil afloopt
en stenen zeer doen aan mijn voeten.
Jij zegt: kop op, als je
eens omhoog keek, jongen:
pijnbomen staan weer in bloei
en uit de rotsen groeit een plant
die hen in spleten breekt,
alles zal vlak worden, ooit.…
Intensiteit
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 de rode lava
brandt mijn zinnen
waar vurig diep
de eros troont
braakt de witgekraagde krater
die asse spuwt
die stenen gooit
en maalt de aarde langzaam
in vlammende tooi
de wanhoop uit de dalen
schroeit de witgekraagde krater
het wezen nog
in thanatos
waar tranen nooit
zo lang verblijven
dan een ogenblik
van spijt
omdat al het einde…
Speciale vriend
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
6.469 speciaal...zoveel hechter
zonder lichamelijke liefde
juist daarom zo veel echter
Zo diep...zoveel meer
puur platonisch
juist daarom zo verrassend elke keer
Veel emoties...veel verdriet
met een ander
lach ik zoveel niet
Geen verplichtingen...alle vrijheid
elkaar zoveel geven
toch zo weinig tijd
Op de hoogste pieken
en de diepste dalen…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
Pijnlijke passie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.584 gekuste hartstocht en
opzwepende passie
voeren mij naar
het zachte mos
daar nog eenmaal
de zonde beleven
zonder berouw
noch enige spijt
in de herfst van
het leven weer
de bladeren voelen
op mijn naakte huid
jouw liefde laat
mij groeien in
kruinen van genot
hemelse momenten
als fijn versneden dope
laten mij heftig dalen…
Regenboog
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
994 Dichters wonen in een hemel
Laten woorden vallen op de aarde
In vlammend vuur van licht en regenbogen
Raken zinnen in een mensenhart
Dichters wonen in een hemel
Moeten naar de aarde dalen
Worstelen met strijd en macht
Zoeken schone zinnen voor de Goden
Dichters wonen in een hemel
Een land verdwenen voor het mensenoog
Verlangt de aarde…
Jouw handen
hartenkreet
4.5 met 63 stemmen
5.234 het cadeautje
Wat ik van je krijg
Verlangen naar jou
Het branden van binnen
De lust die jij opwekt
Voel het aan mijn huid
Ik sta in brand
In brand voor jou
Ik stijg naar hoogten
Die ik niet kende
Drijf me hoger en hoger
Geef me meer
Dan je handen
Beweeg me met je lijf
En nog wil ik hoger
Met jou naar de top
Daarna samen dalen…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
Zoveel in eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
728 laat mij verblijven
enkel en alleen
op de zachte toppen
van je vingers
laat me niet stijgen
noch dalen
in dromen licht van toon
ik wil ontwaken
in de rust van je morgen
in mooie woorden zonder schroom
laat mij
je handen vullen
met alles wat vleugels heeft
in lage en hoge wolken
waar vertrouwen wordt gestreeld
ik wil verlangen…
HIJ IS ALTIJD DAAR
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.006 Langs bergen, dalen, stoffige zandwegen
overal kom ik God in mijn leven tegen.
Hij wijst mij elke dag weer de weg
verdwalen doe ik nooit met Hem.
Zijn hand leidt mij langs ravijnen
met Hem zal het leven verfijnen.
Elke dag is een nieuwe uitdaging
Ik ben blij dat ik met Hem meeging.…