2035 resultaten.
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 Bleke maan
beschijn mijn zangerige
zanderige pad
hoor haar zingen,
de muze
van dit gelaat.…
Gegrepen door
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.037 muziek doet de rokken bollen
de hakken stampen op de vloer
lijven glijden langs elkaar heen
hun gelaat strak en serieus
arm hoog in de lucht de andere
hand trekt de rok in de maat
terwijl hij om haar heen danst in
het zwart, haren gladgestreken
voelbaar klinkt de passie door
in hun dans, ogen kijken vurig
samen bewegen zij innig…
Mishandeling
netgedicht
4.2 met 55 stemmen
2.726 De woede vreet
de ruimten leeg
holt woorden uit
woedt wreed
maar zweeg
gaf geen geluid
het offerlam
in pijn gehuld,
verlaten
mag niemand haten
nooit hulp vragen
moet alles maar verdragen
wie lijdt heeft schuld
wordt daar gelaten
gesloopt
in slecht geduld
kan toch niet praten
verslagen
maar mag nooit klagen
wie huilt wordt niet…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 - Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg
voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg,
en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam en bedrogen,
wou slapen gaan met Uw gelaat in zijn moede ogen...…
zou ze?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
705 gelegd
hij voelt uitermate bewust
haar helende handen
in die van hem, oprecht
terwijl hij in haar ogen blikt
staat hij op het punt
van levend of doods
niet vandaag, maar ook
niet veel later
wat door de lucht knettert
hoeft geen ijle pijl te zijn
hoewel hem dat best kan, maar
het lijkt veeleer begrip
hij vraagt hoopvol
en wacht gelaten…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Niet bepaald een storm
in een glas water
meer een storm die
woedend woedde
nu gelaten is gaan liggen
totdat alles weer hersteld is?…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
Halleluja
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.245 Onder het oppervlak van je gelaat
Zwerft het boze het onverlaat
Slapend in bedwang als jij het houdt
Blijf ik waakzaam heb je nooit vertrouwd
Als jij huichelachtig je profileert
Toegewijd liefdevol presteert
Ben ik angstig verward ineen
Weet ik ongemeend en ben alleen
Tot die dag in genade zich meldt
En de arts mij glimlachend vertelt…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
de weg
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
2.043 Ik tik mijn zinnen in het
late avonduur
dat al naar enen loopt
met zekere gelatenheid
De weg die mij altijd voor ogen stond
die weg die zeggen ze die ben ik kwijt
Mijn trots kan mij niet veel meer schelen
Hij wordt langzaam door hen gesloopt
Stond hij nog recht en fier
voor wat ik dacht dat ik presteerde
nu is hij slechts een vage…
Echo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
772 een nimf zong
bekleed met dromen
over het dal van Hebron
tot aan Athene
weerklonk haar stem
oogvijvers verzonken
in het smalle waterlint
ook dat bezat een brede bron
van geesten
fluisterend tussen
de rotsoevers door
maar geen blik
op haar porseleinen gelaat
voor altijd sluipt ze
nog achter ons aan
----------------------------…
Florale guerilla
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
657 vrije vechters van voorheen
door handen in cultuur gebracht
schutten nog verweekt hun vrucht
doch kruid schiet op
uit gaten en kieren
groent gelaten tussen steen
in vervuilde lucht
met ondergrondse levenskracht
zo gaan er de geruchten
spaart zich zaad voor later
als het land van schraalheid kwijnt
waar getild gewas verdwijnt
in doorgekweekte…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
als een alias
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.060 hij had het veld geruimd
met diefstal zijn sporen gewist
geen haar of pluim gelaten
dat nog aan hem kon herinneren
want hij wenste haar vrij van
gevoelens als schuld of anders
de twijfel die hem had belaagd
nog maanden na zijn vertrek
het onderhuids gevraag of wel
of niet of wat dan ook hij wist
waaraan hij was begonnen
hij moest er niets…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
892 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
" Binnen de context "
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
553 Blijf moedig ouwe dichter
drijf je pen niet stuk, blijven
boeken zonder lezers, achter -
gelaten onder stof, bijeengebracht
tot schimmel van gedachten, die
je deelde met een zielspartner
op een ander halfrond, wachtend
op alle woorden die je stak in
het schrijven van een verbond,
waarin een nog niet geboren kind
rust in z’n chromosomen,…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
465 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
Sneeuw en Radar mijmeringen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.248 oei dacht ik sneeuw en glad
zou ik het redden
maar wat een geluk
ik was niet de eerste
kon dus heerlijk in die grote
voetstappen
de mijne zetten
de voetstappen
die een man
voor mij
in de sneeuw
had achter gelaten
ja zeker weten een man
kan me niet voorstellen
een vrouw met zulke grote voeten
zo kwam ik veilig thuis
en nu nog de…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Gelaten.
Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.
Ik draag je nu
voor het laatst.
Raak ik je aan
de wereld kwijt.
Verse aarde
de eeuwigheid.…
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Het was nul één voor de tegenstander
mijn vader schreeuwde voor zijn club als geen ander
het mocht niet baten
zijn club had hem in de steek gelaten
hij had niet zomaar een kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij…
verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 ik verborg mijn gelaat
hoorde geen nieuws over je, zo vergingen
dagen en nachten en je zit nog in mijn
gedachten, in mijn geest
de roos verwelkte en ik riep naar de maan
tooide me toen in mijn mooiste kleed en was
voor een nieuw seizoen gereed
en al woon je ergens - diep verstopt - nu in
mijn geest…
ik deed alsof je er nooit was geweest…
Naar voren kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Bejegend zijn, gekleineerd
Tot op het bot, dat
Onder het kwetsbare lichaam
Onzichtbaar aanwezig was,
Van vele malen verlies met
Bijbehorend verdriet van
Er niet mogen zijn -
Nu ben ik verder met drie jaar
Goddank goede hulp en kijk ik
Weer naar voren, naar het licht
Van de dag, en heb het zwarte
Donker voorzichtig achter me gelaten…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
wijnglas
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
685 in een helder patroon
liggen barrels glas
uitgebreid verspreid
het veger en blik onaangeraakt
in de hoek gelaten
een klein kind
loopt gewiekst in
een vrolijke dans
langs de brokken,
naast het gruis
een rammelkast passeert
een schelle brom dendert door
bedeesd kijkt het meisje achterom
en lacht haar moeder toe
later pakt ze een…
Voortschrijdend inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 om een of andere reden die zo
op het oog nogal onbenullig lijkt
tel ik de tegels van de stoep voordat
de grond onder mijn voeten bezwijkt
ik wijk van diepgezonken wegen
mijd ingesleten, rechte paden
stap door het oog van de naald
wuif takken weg, blijf doorwaden
met spinrag in het bezwete gelaat
met licht tussen gebladerte als respijt…
Poppenkast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Een groot wit papier gepakt
dwerg en hoer plat gemaakt
ingekleurd en uitgeknipt
Zij is groot, houdt hem aan
zijn duim moeiteloos omhoog
Alsof hij uit het kader valt
denkt met een sardonisch gelaat
aan de klaagmuur in Jeruzalem
Vrouwen met de Torah in de hand
zij lezen voor hardop als mannen
Joodse man die Allah Akbar roept
tot bloederige…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet zich zien
in zijn gekerfde gelaat…
De traan
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
868 ik voel een traan in mijn ooghoek
een beetje vocht gevuld met verdriet
een emotie die de vrijheid zoekt
en die daardoor de bron verliet
die traan bezit een stukje van mijn leven
een moment dat ik heb meegemaakt
een pijnlijk bericht dat werd gegeven
waardoor ik even uit balans was geraakt
de emotie neemt afscheid van mijn gelaat
een vrije…