Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

Panter

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 790
Bleke maan beschijn mijn zangerige zanderige pad hoor haar zingen, de muze van dit gelaat.…

Gegrepen door

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
muziek doet de rokken bollen de hakken stampen op de vloer lijven glijden langs elkaar heen hun gelaat strak en serieus arm hoog in de lucht de andere hand trekt de rok in de maat terwijl hij om haar heen danst in het zwart, haren gladgestreken voelbaar klinkt de passie door in hun dans, ogen kijken vurig samen bewegen zij innig…
LadyLove7 september 2007Lees meer >

Mishandeling

netgedicht
4.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 2.726
De woede vreet de ruimten leeg holt woorden uit woedt wreed maar zweeg gaf geen geluid het offerlam in pijn gehuld, verlaten mag niemand haten nooit hulp vragen moet alles maar verdragen wie lijdt heeft schuld wordt daar gelaten gesloopt in slecht geduld kan toch niet praten verslagen maar mag nooit klagen wie huilt wordt niet…
chatfant13 maart 2007Lees meer >

Goedheid, góedheid...

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.408
- Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg, en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam en bedrogen, wou slapen gaan met Uw gelaat in zijn moede ogen...…

zou ze?

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
gelegd hij voelt uitermate bewust haar helende handen in die van hem, oprecht terwijl hij in haar ogen blikt staat hij op het punt van levend of doods niet vandaag, maar ook niet veel later wat door de lucht knettert hoeft geen ijle pijl te zijn hoewel hem dat best kan, maar het lijkt veeleer begrip hij vraagt hoopvol en wacht gelaten…

De storm is gaan liggen

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Niet bepaald een storm in een glas water meer een storm die woedend woedde nu gelaten is gaan liggen totdat alles weer hersteld is?…
an terlouw19 januari 2007Lees meer >

als de dag van morgen

netgedicht
3.8 met 47 stemmen aantal keer bekeken 2.172
vertel mij van dromen, nog verborgen, maar waarin zeker het verleden wordt ontnomen ik ga nog één keer langs bij de velden van weleer die verhalen van droogte en diepe verlatenheid die nog steeds de huid bekrassen, keer op keer en waar mijn levensvocht verdampt in gelatenheid herinner mij aan de dag van morgen die vertelt…

Halleluja

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.245
Onder het oppervlak van je gelaat Zwerft het boze het onverlaat Slapend in bedwang als jij het houdt Blijf ik waakzaam heb je nooit vertrouwd Als jij huichelachtig je profileert Toegewijd liefdevol presteert Ben ik angstig verward ineen Weet ik ongemeend en ben alleen Tot die dag in genade zich meldt En de arts mij glimlachend vertelt…
Ivan Grud1 februari 2008Lees meer >

Een laatste afscheidsgroet

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.613
bloemen sieren je houten kist de kleur past ongenoemd bij jou zacht speelt klassieke muziek en ik hoor, je neuriet mee het besef dat het goed is zo wordt in mooie woorden geschetst waarna de laatste melodie begint een enkele traan valt gelaten even strelen handen zacht over het hout dat je omhult een nieuw begin, voor ons een einde dit…

de weg

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.043
Ik tik mijn zinnen in het late avonduur dat al naar enen loopt met zekere gelatenheid De weg die mij altijd voor ogen stond die weg die zeggen ze die ben ik kwijt Mijn trots kan mij niet veel meer schelen Hij wordt langzaam door hen gesloopt Stond hij nog recht en fier voor wat ik dacht dat ik presteerde nu is hij slechts een vage…

Echo

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
een nimf zong bekleed met dromen over het dal van Hebron tot aan Athene weerklonk haar stem oogvijvers verzonken in het smalle waterlint ook dat bezat een brede bron van geesten fluisterend tussen de rotsoevers door maar geen blik op haar porseleinen gelaat voor altijd sluipt ze nog achter ons aan ----------------------------…

Florale guerilla

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vrije vechters van voorheen door handen in cultuur gebracht schutten nog verweekt hun vrucht doch kruid schiet op uit gaten en kieren groent gelaten tussen steen in vervuilde lucht met ondergrondse levenskracht zo gaan er de geruchten spaart zich zaad voor later als het land van schraalheid kwijnt waar getild gewas verdwijnt in doorgekweekte…
Ludy Bührs11 oktober 2008Lees meer >

Laatste trein

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Wat gelaten stond je voor me en ik snikte met een brok want ik kreeg nu in de gaten dat ik jou hier moest verlaten toen mijn laatste trein daar wachtte op de wijzers van de klok en het fluitsignaal viel samen met de eerste wintervlok Van het raam zag ik je zwaaien en de trein schoof met een schok over veel te natte sporen langs dat wat…
jan haak19 oktober 2008Lees meer >

als een alias

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.060
hij had het veld geruimd met diefstal zijn sporen gewist geen haar of pluim gelaten dat nog aan hem kon herinneren want hij wenste haar vrij van gevoelens als schuld of anders de twijfel die hem had belaagd nog maanden na zijn vertrek het onderhuids gevraag of wel of niet of wat dan ook hij wist waaraan hij was begonnen hij moest er niets…

In het licht van de tijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
Aangetrokken tot het onbekende tuimel ik door 'n prachtige stroming meegezogen, op de melodie van de wind brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen stuurloos aanschouw ik de schoonheid terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend sta plots oog in oog met iets wat eindbestemming heet, voelbaar is het gelaten word ik me bewust van waar het…
LadyLove21 maart 2009Lees meer >

Lentewacht

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 811
Zijn moeder zal wel overleden ze was toen al oud, maar zijn gedichten houden reeds in de herfst winterslaap draaien zich op hun zijde als ze snurken In het gelaat vallen strepen zo vredig liggen ze helemaal niet bang De wereld vergaat toch wel buiten binnen leven ze heel lang Als wakker ze worden met trommelgeluid rijen vormen in marsgelid…

Vrouw

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.274
gedrochtelijk staan wij en massaal geheven tegen de rottend-paarse hemel van verlangen hijgende nacht mijn vale handen tasten even het slierend kransen van uw blauwe haren, die, gif en scheemring, vachten hemel waren over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal, waarin uw ogen, spitse spleten, hangen: een groen signaal. --------------------…

" Binnen de context "

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 553
Blijf moedig ouwe dichter drijf je pen niet stuk, blijven boeken zonder lezers, achter - gelaten onder stof, bijeengebracht tot schimmel van gedachten, die je deelde met een zielspartner op een ander halfrond, wachtend op alle woorden die je stak in het schrijven van een verbond, waarin een nog niet geboren kind rust in z’n chromosomen,…
pama19 februari 2010Lees meer >

In het licht van de tijd

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 465
Aangetrokken tot het onbekende tuimel ik door 'n prachtige stroming meegezogen, op de melodie van de wind brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen stuurloos aanschouw ik de schoonheid terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend sta plots oog in oog met iets wat eindbestemming heet, voelbaar is het gelaten word ik me bewust van waar het…
LadyLove14 maart 2010Lees meer >

Sneeuw en Radar mijmeringen

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.248
oei dacht ik sneeuw en glad zou ik het redden maar wat een geluk ik was niet de eerste kon dus heerlijk in die grote voetstappen de mijne zetten de voetstappen die een man voor mij in de sneeuw had achter gelaten ja zeker weten een man kan me niet voorstellen een vrouw met zulke grote voeten zo kwam ik veilig thuis en nu nog de…
windwhisper30 november 2010Lees meer >

Vergezicht

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 917
Gelaten. Stromen woorden uit met troost overladen monden in lege ogen woekeren tranen mijn diepste wonden. Ik draag met jou mijn liefde voor het leven waarin ik alles samen met jou verloor. Ik draag je nu voor het laatst. Raak ik je aan de wereld kwijt. Verse aarde de eeuwigheid.…
Rudi Tiri14 september 2011Lees meer >

De laatste seconde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
Het was nul één voor de tegenstander mijn vader schreeuwde voor zijn club als geen ander het mocht niet baten zijn club had hem in de steek gelaten hij had niet zomaar een kaartje gekocht meer dan aan zijn familie, zo leek het, was hij aan zijn club verknocht thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket dan was het weer als altijd hij…

verleden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 731
ik verborg mijn gelaat hoorde geen nieuws over je, zo vergingen dagen en nachten en je zit nog in mijn gedachten, in mijn geest de roos verwelkte en ik riep naar de maan tooide me toen in mijn mooiste kleed en was voor een nieuw seizoen gereed en al woon je ergens - diep verstopt - nu in mijn geest… ik deed alsof je er nooit was geweest…
Fairouz25 november 2012Lees meer >

Naar voren kijken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.299
Bejegend zijn, gekleineerd Tot op het bot, dat Onder het kwetsbare lichaam Onzichtbaar aanwezig was, Van vele malen verlies met Bijbehorend verdriet van Er niet mogen zijn - Nu ben ik verder met drie jaar Goddank goede hulp en kijk ik Weer naar voren, naar het licht Van de dag, en heb het zwarte Donker voorzichtig achter me gelaten…

voor de gebrokenen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
de zon schijnt op ontbladerde bomen takken gehuld in donkere herinneringen stof in de zwervende wind de trein raast in sporen voorbij dierlijke klanken achter gelaten in nevels af en toe trekt een wolksluier op haar nauwelijks hoorbare snikken ze zeggen dat ze lacht een vrouw in foetushouding weerspiegelt in stilstaand water…

wijnglas

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
in een helder patroon liggen barrels glas uitgebreid verspreid het veger en blik onaangeraakt in de hoek gelaten een klein kind loopt gewiekst in een vrolijke dans langs de brokken, naast het gruis een rammelkast passeert een schelle brom dendert door bedeesd kijkt het meisje achterom en lacht haar moeder toe later pakt ze een…
klaes5 juni 2013Lees meer >

Voortschrijdend inzicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
om een of andere reden die zo op het oog nogal onbenullig lijkt tel ik de tegels van de stoep voordat de grond onder mijn voeten bezwijkt ik wijk van diepgezonken wegen mijd ingesleten, rechte paden stap door het oog van de naald wuif takken weg, blijf doorwaden met spinrag in het bezwete gelaat met licht tussen gebladerte als respijt…
Iniduo6 september 2013Lees meer >

Poppenkast

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Een groot wit papier gepakt dwerg en hoer plat gemaakt ingekleurd en uitgeknipt Zij is groot, houdt hem aan zijn duim moeiteloos omhoog Alsof hij uit het kader valt denkt met een sardonisch gelaat aan de klaagmuur in Jeruzalem Vrouwen met de Torah in de hand zij lezen voor hardop als mannen Joodse man die Allah Akbar roept tot bloederige…

er is niets anders (voor J.W.)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
keek hij omhoog en zong een lied dat zacht door het stof zweefde en wegstierf in de hitte van de dag in het donker leek hij in de aarde op te gaan lichtflitsen zigzagden door de duisternis van zijn gesloten ogen zijn hoofd duizelde van de sterren aan de heldere hemel het verstrijken van de tijd liet zich zien in zijn gekerfde gelaat…
J.Bakx12 december 2013Lees meer >

De traan

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 868
ik voel een traan in mijn ooghoek een beetje vocht gevuld met verdriet een emotie die de vrijheid zoekt en die daardoor de bron verliet die traan bezit een stukje van mijn leven een moment dat ik heb meegemaakt een pijnlijk bericht dat werd gegeven waardoor ik even uit balans was geraakt de emotie neemt afscheid van mijn gelaat een vrije…
Ron Blok26 december 2013Lees meer >