Alle inzendingen over onrustig

1223 resultaten.

Sorteren op:

In de waan van de dag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Hoog boven de waan van de dag, vliegen vogels naar de horizon, waar geen mensen onrustig jagen. Diep onder de waan van de dag, stromen ondergrondse rivieren, waarin dromen zwemmen naar de zee. Voorbij de waan van de dag, dromen zieners over de toekomst. Kinderen fantaseren met hen mee.…

Belegen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 910
stimulerende elan van onze volwassen kleinkinderen wij zijn gelukkig met de redelijke gezondheid van onze al oudere eerstgeborenen wij zijn tevreden ondanks de huidige krakemikkige staat van ons lichaam en ons tanend geheugen wij zijn ons bewust van de ons toegedichte wijsheid; berustend, rijpend en goed belegen wij zijn soms onrustig…

Geen voetstap...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
zal ik meer willen zetten op uw gebonden grond geen afdruk op de stranden korrels zand zullen mijn vrijheid niet beletten onrust zou mij overkomen het mes op de keel voelen als vee samengedreven Europa krijst op de stier die briest in de aanval hoe schoon ook het land dat eerder is aangedaan binnen grootse steden en historie, schrei…

Lege huls

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Ik nader opnieuw het frisse ochtendgloren na een doorwaakte nacht vol onrustig getob. Ik weet nauwelijks nog wie ik ben en in mijn bed kroel ik met de luizen en het andere ongedierte. Laatst kreeg ik een tongzoen van een rioolrat. Ik dacht dat een bepaalde queen zich had vermomd. Suffe ik.…

Wolken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
welke veldslagen in welke luchtlagen wolken afleggen valt niet te zeggen onrust alle dagen bolle wolken vermengd met vlakke vlagen vechten en wagen zich in elkaars lagen ver boven de grond met zonnehitte waar zij in elkaars vaarwater zitten uit elkaar drijven of samenklitten stil onverstoord gaan zij voort bouwen dikke wolkenkragen…
Sjoerd Visser21 augustus 2020Lees meer >

Ben jarig

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
En d’ ongenode aandacht brengt wat onrust Maar die wordt wéldra hartelijk weggekust. En dan wordt er geklonken en gedronken op welzijn en, dat hoort erbij, gezondheid … om snel, gelukkig maar, en bijna ongemerkt te switchen naar een ander wapenfeit. Je wordt nu weer wat minder zichtbaar En blijft zolang als mogelijk in het heden.…

Speelbal

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 324
Als een speelbal gedreven in stromende massa's geen drijfveer kennend die mijn onrust voedt. Slechts de hoop bewarend dat mijn doel de vrede is waarvoor ik mijn levenlang gebeden heb.…

Oude vriend Nieuwe vijand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 154
Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur Naar jou en je methodes Naar je dansende lemmet Jij oude vriend en nieuwe vijand Ik weet al van je les Laat me gaan en laat me staan Laat me los van je greep Ik wil niet meer bestaan In je onrust en in je pijn In je leugens en bedrog Jij oude vriend en nieuwe vijand Wanneer Laat je mij eens…
Lola13 juni 2026Lees meer >

Zien

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.092
met nieuwsgierigheid keek ik ik heb je pijn gezien je angst je overgave ik heb je weg zien zinken in een onbekende zekerheid vol aandacht zag ik je stervende gezicht de verkramping en benauwdheid weggewist in een genadig zweven tussen leven en dood ik wist nu komt het de kalmte die je lichaam was de onrust geweken het hijgend ademen…

Nu ligt mijn leven als een stille plas

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.355
Mijn willen en mijn wensen stierf in mij, En wat bevreesd en wat onrustig was, Ging met mijn laatste diepe smart voorbij, Waarvan ik kalm en oud en wijs genas. Mijn ziel ligt als het vlakke water stil, Dat zelf niets zijn en niets bereiken wil, Maar, wat het ziet, eenvoudig wedergeven. Ook ik wil niets in eigen ogen zijn.…

Bloemen

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.470
zilver vonken Dat strepen krast in het verschiet Waar zomerzon wordt uitgeschonken Op marmerwit en zwart graniet Dwarrelen bonte vlinders dronken Van nectar die het leven biedt Een jonge vrouw waant zich alleen En laat haar tranen vrijuit stromen Het grindpad knerpt, ga er niet heen Hij wilde niet dat jij zou komen Dan ruist er onrust…

Je ziet mij....

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.776
Je ziet een afbeelding en denkt oh, een heel gewone vrouw maar alles wat erin mijn droevig hartje speelt blijft altijd een geheim voor jou Je ziet niet mijn littekens ook mijn ziekzijn zie je niet misschien een traan in een ooghoek van intens beleefd verdriet Een foto zie je niet ademhalen geen borstkas onrustig op en neer blauw aangelopen…
Moeke2 september 2007Lees meer >

Na een jaar varen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
Ik brak een lans en lichtte langzaam mijn anker ongewapend voor de strijd Een zeeslag moest het wel zijn want mijn zeeën waren altijd onrustig een vlakte leek het maar eronder schuilden monsters Jij als een soort Orpheus suste ze, deed ze op de bodem van de oceaan hun hoofd te slapen leggen hun ogen en oren in het zand Een deel van…

en toen werd het stil

netgedicht
3.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.362
ik zie dagen, eenzaam en graven niets dan graven een straat die uit het grijze gat kruipt en wijst naar een glazen brug plastic water wuivend als zeewier tot net achter de dode bocht een stronk die met haast rechte groeven knielt tot elk geluid gevangen is en ik zie vogels, niets dan vogels vacuüm verpakt onrustig dromend…

strak langs de vloer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
dans je mijn scherven nog fijn kristallen tonen verwonden je voeten pijn is een maat vereist concentratie losheid gevangen in haar achterban de dans is voor twee strak langs de vloer door ontmoeting onrustig in het knarsen van zand de strepen het vuil kwamen later ruimte voor twee werd gevuld met obstakels al dansend verworven…
wil melker20 oktober 2005Lees meer >

Van alle reis terug nog voor de reis begonnen

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.103
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd? - Alle einders zijn ontgonnen en elke tocht gemeerd. Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen, en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên? - o Dorre brand der ogen na nodeloos geween!...…

Joris

gedicht
3.6 met 105 stemmen aantal keer bekeken 26.567
Ik heb vanavond, met de poes op schoot, de onrust uit het beestje weggestreken, waarbij de goedzak mij heeft aangekeken met ogen zo onpeilbaar diep en groot, dat het mij één moment heeft toegeleken als was hij eeuwen lang al deelgenoot van het geheim van leven en van dood en nu dan op het punt stond om te spreken.…

Het verkeert-Sonnet

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.860
Hij verdween frequent in stadse nachten ging er te keer als een wellustig dier ontwaakte op vreemde plaatsen van vertier terwijl zij onrustig lag te wachten. Zoals zo vaak keert het noodlot het tij zij zwalkt door de nacht als mannenverslindster terwijl hij in zijn rolstoel angstig wacht.…
Custor27 maart 2007Lees meer >

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
stoelen door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden…

Nooit te laat

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.730
momenten Soms hier Dan weer daar Ik kan er mee leven Anderen vinden het raar Het gaat er maar om Dat het is wat het is En ik weet dat je terug komt Daarom nooit het gemis Van een vlinder die fladdert En voor ’t eind van de dag Voorgoed is verdwenen Dàt is dierengedrag Met jou weet ik zeker Dat je komt en weer gaat Ja ik houd van die onrust…
winkebinkie18 januari 2008Lees meer >

Verlangen naar vervlogen tijden

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.399
De stilte van de nacht brengt onrust in mijn hart. Ik loop verzonken in gedachten, wie zal er op mij wachten ? Flarden, herinneringen doen pijn deze winter zal anders zijn. Waarom zal ik het mijden, dit stil verlangen naar vervlogen tijden ? Jij zult me geen liefde meer schenken, misschien zul je vanavond nog even aan me denken.…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap. Niet de scherpe natuur van de zaag wierp de man terug uit zijn dromen maar de huiver van de boom die in het hoofd van de man was aangeplant. --------------------------- uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

De ogen wild

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
jij wilde dat ik galoppeerde de ogen wild en staart gestrekt de zomer tegemoet heb je in een late lente ooit ontmoet we graasden van het malse gras wist niet dat jij een voorkeur voor paardenbloemen had ik schurkte in mijn stal de onrust weg naar morgen wilde met je draven weg van alle zorgen in het stille groen wat aandacht…
wil melker26 oktober 2008Lees meer >

de stille herfstavond

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
de stille herfstavond gaat aan tafel snijdt de bleke maan aan legt sterren op de borden waar eerder de onrust van een stormachtig verleden op lag uitgestald het brengt de mensen buiten trotserend de koeienkoppen boven de mist zij waren nergens zo thuis geweest de stille herfstavond gaat van tafel boert een bescheiden bries en…

Theo

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 565
Als het spotlight aflaat niet meer streelt En men denkt het verkregen alleenrecht te verliezen Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon Aangehoord met…
Ivan Grud12 december 2009Lees meer >

Joris

snelsonnet
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.752
Ik heb vanavond, met de poes op schoot De onrust uit het beestje weggestreken Waarbij de goedzak mij heeft aangekeken Met ogen zo onpeilbaar diep en groot Dat het mij een moment heeft toegeleken Als was hij eeuwenlang al deelgenoot Van het geheim van leven en van dood En nu dan op het punt stond om te spreken.…

bloemlezing in de tuin

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 747
baart die zich niet kunnen weren tegen de bewegingen van het water wanneer wolken stil liggen en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam het oor leeg, naast het zwijgen van het puin hij rolt wat verder, valt terug tegen alles wat pijn doet en uit het leven meegebracht totdat ook hij zich vastklampt mijn hart wordt koud en onrustig…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
De onrust en de lichtbewogen ontvanklijkheid van hare trekken zijn weggewist en overtogen door maanlicht, dat in zachte plekken gestort ligt over kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…

Gewoon wij samen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 997
Onrust, kriebels, verlangen naar jou. Er komt zoveel boven. Dit gevoel is zo fijn maar maakt me zo onzeker. Moet me inhouden als ik je zie. Ik zou je zoveel dingen willen zeggen. Met je lachen, praten, vrijen... Samen een strandwandeling maken "Gewoon wij samen" Maar dan die verdomde werkelijkheid. Ik zit hier en jij zit daar.…
Liselore22 november 2011Lees meer >

Zie

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.983
lees een boekje over bomen: zie zijn lot in wintertooi, toch zal er weer kleur op komen lentegroen het mooiste mooi lees een boekje over pauwen: zie zijn wanhoop als hij ruit, toch komt er weer zelfvertrouwen straks een verenvolle huid lees een boekje over zeeën: zie zijn onrust bij een storm, toch golft hij straks weer tevreeën na de…