Alle inzendingen over tuinen

2448 resultaten.

Sorteren op:

Fotosessie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
De koning ging met zijn gezin Ook dit jaar de tuin weer in Waar ze zich vol overgave Toonden aan de fotografen De koning lijkt steeds meer te krimpen En denkt eraan zich op te pimpen Hij komt volgend jaar op hoge hakken... Als koning kan je toch niet dieper zakken…
H.M.S.20 juli 2019Lees meer >

TOEVAL

snelsonnet
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 637
Ineens ontving ik een berichtengolf Er lag een roofdier in een tuin te pitten En kort daarvoor, gaat u er maar voor zitten: Trof Silvia De Wolf-De Wolff de wolf Zo'n naam maakt uiteraard de tongen los Die komt van 'silva': dat betekent 'bos'!…

Ontdooiing

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 244
Ik sta in de tuin zonder conclusie. De grond is zacht. Dat is genoeg.…

Metafysische fonteinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Erasmencyclopediae weet niet hoe teen zowel als tander zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert Doch voelt des al en niet te min aan thee en water tot zijn kin dat hormonale sluizen door aorta en verborgen kamers in hemels vredige paleizen zich openen in ruime baan Gutsend aardstralen neerdalend in geurrijk afrodisiacale tuin…

Verstandeloos besluit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 905
Op een zwoele zomeravond Schoot het me te binnen Had er nooit zo over nagedacht Begon allemaal in de tuin We dronken er wijn En praatten er de hele nacht Koetjes met kalfjes, van alles door elkaar Niets waar we niet over praatten Elk onderwerp kwam aan bod Hoe pijnlijk of plezierig het ook was Kijkend naar de tuinstoelkussens Waar we samen…

Kleurenpracht

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Ik zag de tuin als een mooi schilderij, Speciaal op dat moment alleen voor mij. Maar plots was mijn droombeeld weer kapot En ging mijn gevoel weer helemaal op slot. Maar ondanks alle sombere en verdrietige gedachten Wil ik niet meer op een droombeeld wachten.…
Carin Vink23 oktober 2008Lees meer >

Vermoeidheid

gedicht
3.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 17.255
Als wij, de grote mensen, moe zijn Van het praten met elkaar, Als wij moe zijn van het slapen Met elkaar, het wandelen En handeldrijven met elkaar, Het tafelen en oorlogvoeren Met elkaar, als wij zo moe zijn Van elkaar, van het elkaren Van elkaar, dan zetten wij de kat Op onze schouder, gaan de tuin in En zoeken de kinderstemmen achter…

Onder het zonnezeil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Piewan3 november 2026Lees meer >

Hoop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
De tuin had eens een groen gazon met schroeiplaats van te hete zon de kale schaamte nu met wit bedekt, vertrouw erop dat zacht groen gras diep in de aarde rust en in de lente wederkomt, zodra de eerste vogels zingen.…

Tafeldame (weet je nog?)

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
Hier nog mijn lichaam ondoordrongen, terwijl in andere tuinen ongezien tegen de winter in al bloemen bloeien. Leer mij ontluiken.…

Gemis

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Klussen met mijn vader Lekker zwoegen in de tuin Of gewoon iets samen slopen Weer een muur of pui in puin Samen met mijn ouwe Zonder praten heel veel doen Onbetaalbare momenten Meer dan goud of een miljoen Samen is nu over Wat er rest is zo'n gemis Eenzaam sjouwen in dit leven Omdat hij er niet meer is…
Hookie24 april 2003Lees meer >

waarneming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 897
gulzig en bloot glijdt hij door mijn tuin een spoor achterlatend op planten, stenen en mijn schoen. een spoor van slijm en glinsterende belletjes gevuld met regenboog. ik volg zijn patroon van gaatjes in blaadjes en voel me week; zo'n tedere schade aangericht door duimgroot naakt.…
ingeborg20 maart 2004Lees meer >

het leven kwijt

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.930
op m’n vraag hoe het met haar gaat zegt ze bedrukt ‘ik ben mijn leven kwijt, misschien wel verloren’ we lopen samen door de tuin, ze bukt zich, plukt een bloem in haar gelaat verschijnt ‘n lach zij heeft het leven weer betast de geur nog lonkend geroken…

er schuilt een monnik in mij

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.157
wandelend naar het oude klooster langs zachtgroene weilanden en sluimerende bomen fluiten vogels mijn vermoeide voeten blijmoedig welkom kerk en gangen, tuin en water ademen nog rust en tijdloze stilte het voelt alsof ik hier thuiskom er schuilt een monnik in mij…

Zomertenen

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Je bent nooit te oud om de zomer te plukken of met de woorden te spreken van geroezemoes: de tuin vol hoofden de bloesem de appel de vlinders en de dansers in het gras van vandaag. We wiebelen van oud naar jong en genieten; de zon op volle kracht en de tenen in de lucht.…

VIJVER VAN GELUK

hartenkreet
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.286
over het groene gras bij de brug waar ik jouw schittering las zittend rondom jouw bloeiende weelde kleuren mijn gedachten waar je mij een wijze les leerde groen gras niet langer bruin vijver van geluk achter in mijn eigen tuin…
waterlelie23 februari 2006Lees meer >

Springbalsemienen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
in de tuin die het gras vochtig draagt zie ik kikkers dansen de lange ledematen op het stof dat kan veren een zomerlang we zochten salamanders toen; de keien draaiden en oude huid verpulverde dat je niet begreep hoe dat toch kon, de verandering het gras was langer de armen en benen kort…

vasthouden

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.120
ik raapte een scherf op ergens in een Griekse tuin hij lag daar zo half in en uit het zand er zit een rode knikker in mijn handtas die ik nooit terugvind maar hij brengt geluk vandaag heb ik een peer gekeeld zo maar gevierendeeld ze krijste niet eens het is dit moment het nu van deze zomer dat geen voorbijgaan kent maar een blijvend…
jandeb24 augustus 2006Lees meer >

Boos

gedicht
2.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 45.443
Hij voelde zich veilig in zijn woede: als iemand die zich op een mooie dag onderdompelt in een warme tuin. (De wind kamt de heg liefdevol in model, kinderstemmen klinken alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht en ver weg.)…

slaapstand

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 739
in de kamers van mijn tuin lopen mensen van niet hier voorbij de grenzen van bestaan figuren met hun hoofd in slaapstand een denkbeeldige pauze in beeld op zwart wit soms praten ze met iemand die aan het sterven is mijn hand is wel eens geweest het voelde groots ik dacht mijn naam te horen het was de wind die sprak…
klaes30 augustus 2007Lees meer >

herinneringen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Ik wandel in de tuin van mijn herinnering waar prachtige bloemen bloeien die mijn hart steeds doen gloeien maar waar ik ook het kaf van het koren moet scheiden om mij te verlossen van alle pijn en lijden dat kost tijd tot er een dag aanbreekt er alleen geel goud koren zal zijn en geen spijt…
ria1 september 2007Lees meer >

november

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 898
nu uit de tuin de rozen verdwenen zijn kale stelen en doornen grijnzen boven het bladertapijt alles ruikt naar vergankelijkheid zoals vochtig mos veert onder je voet en moddergrijs glijdt trekt de tijd zich in zichzelf terug schijnt maanlicht warmer dan de naakte winterzon…
rietvr15 november 2007Lees meer >

Het klooster

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.182
De kleuter die ik was, zag overal kloosterzusters zich bewegen in bruine habijten en dan geheimzinnig verdwijnen in duistere spelonken van gangen en stallen, in verboden tuinen, uit zijn wereld voorgoed. De vensters van het convent zijn donker. De laatste nonnen bidden de completen in de kapel van Sint-Annadal.…

voor 1 keer weer kind zijn

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.718
Een knuffel halen als ik verdrietig ben, Mijn moeder die door het raam kijkt hoe ik door de tuin ren. Kon ik nog maar 1 keer kind zijn, Want dat lijkt me toch fijn.…
silvia katuin23 augustus 2008Lees meer >

Van vogels

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 757
In het schoonste blauw te zweven als een reiger trots barre koude eigenlijk niet zo groot een sperwer op een paal maar wat een aandacht het is daar weer het borstje rood maar nee hoor het is ieder jaar een ander wat is hij zwart die merel in mijn tuin die snavel oranjegeel hij vlecht al plannen…
delius18 januari 2009Lees meer >

Op vlinderwuivers

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 773
op wuivers van een groene vlinder spreid ik de armen wijd zucht mee van blad op tak in de tuin naar ginder waar een welriekende serafijnenstruik dromen verwent met zoet en eeuwig licht om nog meer boezemgeur te verstuiven aan dansende zielen waaraan vedergewicht is toegedicht…

Natuurgetrouw

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 652
N Het bed in de tuin het schildert ons niet een park Een eeuwigdurend plantsoen voor altijd vastgelegd Een bed in de moestuin als vergoeding als beloning. Het is niet moeilijk om een plant een boom te tekenen Nerven en een bladerkroon echte kleuren te schilderen. Hoe huwen we met duizenden vaders in ons hoofd. ©…

Weersvoorspelling

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 682
Wolken kondigen jouw terugkeer aan zuidenwind in de zeilen van de boten tegen de stroom in naar mij Herfst kwam, winter ging voorbij Jouw gewaden hangen te luchten vangen de lentegeuren uit de tuin waarin alleen jij mijn gedachten nog steeds gevangen houdt…

Balans

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
De werkelijkheid zie ik door mijn raam mensen lopen voorbij de tuin driftig gesnoeid lantarenpalen stijl overeind een grauwe ochtend in maart Twijfel over het zichtbare want wie is die man achter dat raam zijn bestaan nooit verklaard dromend over de balans van wat hij won of verloor.…

Onenigheid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
ik loop door de besmette weiden passeer de tuinen van onwil niets is bespreekbaar het is enkel maar ik die verder moet met de onbegrepen infectie van door anderen gekoesterde leugens dolzinnig word ik van deze onwezenlijke feiten de bevuilde woorden de valse beschuldigingen ik schreeuw (inwendig) zilver mij dan meeuw maar ze luistert…
Nadine26 april 2010Lees meer >