977 resultaten.
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven
het uitzicht…
Zon, strand, zand, wind en.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Donkere wolken kwamen aan
een wind stak op best hard
beter nu naar de boulevard te gaan
echter voor 'k zover kwam:
Werd ik gezandstraald niet gering
kijk een uitje op strand met uitzicht op zee
Is 1 ding,
maar al dat zand waar 'k niet om vroeg
was wat ik mee naar huis droeg.…
herinnering 25 jaar nadien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 en geborgenheid
thuis rustte nu in muren overwoekerd
door wingerd wilde hop lager de varens
oude mossen witte lelies
de trap hing moederziel alleen, boven was
gezonken in een hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten - zwaar van kersen abrikozen en druiven
het uitzicht…
Vredesweek, opening van de
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik voel het voortschrijdend inzicht
en in gebed zonder omzicht
een uitzicht
onder ede
met rede tot
VREDE!
Dit alles
geïnitieerd, georganiseerd
door de Raad van Kerken
een pragmatisch, lichtend
en hoopvol voorbeeld
voor de Raad van Moskeeën
leidend tot alomvattende
VREDE!…
in bloedrood gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
657 je hebt
mijn bodem doorgrond
vond zand zee en duinen
een plaats om ongestoord
te struinen langs
de lijnen eb en vloed
het weidse uitzicht
deed je goed gaf ons de moed
de plek om van elkaar te houden
liet je drijven in de zee
ontdaan van alle zorgen zo werd
vandaag weer ongemerkt morgen
nam je mee in vele vergezichten
maar pas…
De vlekken rode wijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
774 voordeur piept welkom of kreunt donder op
ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt
en luister naar de schaduw in de kamers
een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik lees niet meer de vlekken rode wijn
geef geen oordeel over scheuren
laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren
zie jij de angst zie jij het uitzicht…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.
De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 zwarter kon die dag niet worden
zelfs niet donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer te beginnen
ben in de hoogste boom geklommen
mijn angst was groen mijn benen blauw
het uitzicht…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten -zwaar van kersen, abrikozen en druiven-
het uitzicht…
De winterdichter?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
394 Als ik naar de kalender staar,
geen sneeuw hindert het zicht
door de bomen blijft het bos
het bos in dit licht groeit het
uitzicht in het kijken dat ik het
verzon, verder dan de zoom van
het inzicht tot aan mijn horizon
er is niets nieuws in de verwachting
achter de zon, geen vlok te zien
als dit uitblijft, is ook de nacht niet
uitzichtloos…
de bieb
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 gekleurde fantasie in verrassende akkoorden
nooit zijn de boeken lui of moe
én je mag altijd naar ze toe
je droomt hier weg tussen ontelbare zinnen
die je vertellen over strijden, over beminnen
over wat anderen horen en zien
wat je zelf ook hebt meegemaakt misschien
je dwaalt langs wegen waar je nog nooit bent geweest
en geniet van het uitzicht…
Géthsémané
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 Maar wel als Phoenix
en altijd met het uitzicht op melk.…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 Met jou zou ik kunnen wonen in een caravan
waar hij nu staat in Saint-Tropez of ergens vlakbij
en ik zou het daar geweldig hebben: uitzicht op water, op zee,
mijn boeken mee, misschien tekenmateriaal zoals wasco,
krijt en enkele kleurpotloden.…
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals moeders zich van nature
ontfermen over hun welp
zo vertrouw jij op je ogen en oren
of zoals dat open venster
een blinde muur biedt als uitzicht…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 en route naar klaarheid
is trappen op en trappen af
het lijkt zoeken doch men wordt
geleid ook berg op en berg af
het gaat zoals het behoort
in wezen met blinddoek als bril
en uitzicht op dichte mist
men ademt enkel wijl men
zonder hengel naar toekomst vist
de gedrevenheid is als de mens
rennend roepend het hart smachtend
naar d'enkel…
Geen nieuw getto voor den Haag zuid-west
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 niets goed
dan publiek en fast food
de chaos die zij achterlaten
is voor meeuwen en
de talloze ratten die lachen
naar mannen in rode pakken
dus zingen dansen en
tiktokken ze allemaal
op de keiharde muziek
van dezelfde automaat
want horizonnen
verdwijnen als zij
de zon nooit meer
zullen zien schijnen
het geld is er al
voor uitzicht…
Uitwisseling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
603 niet
De tweede ver weg,
gebogen over buro hij
En ik in de zon
aan de vaart op een bankje,
zag roeiers voorbij,
honden waarachter baasjes
zelfs één die mijn bankje beplaste
Appte vriendin die zelf
massage meer nodig,
ik zou haar eerst,
maar zij zat in zon al te lezen
elders in park
Nu appte ik tweede weer
mijn plek en mijn uitzicht…
herinnering 30 jaar nadien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 geborgenheid: thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in beslag genomen
buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven
het uitzicht…
WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
348 NIeuw Land
zelf geboren op het Rotterdamse Noordereiland
hoop ik heel snel voet te mogen zetten
op mijn Wadden-Vriendeneilanden
het onbewoonde Rottumeroog- en Plaat
maar nu zet ik wekelijk voet aan grond
op de prachtige eilanden van Amsterdam-IJburg
daar woont mijn geliefde 19 jarige dochter Giulia
'n mooie vrouw en het mooiste uitzicht…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 al vroeg drijven donkere wolken
door de kamer waar behang boeken weerspiegelen
en als altijd de eerste zuchten niet kolken
maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput
.…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Wandelaars genieten van verandering
bij 't aanzien van perk en uitzicht, roemen
de oude kunst van tuinbewerking.…
Rijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Naar vier kanten kijk ik
op ‘t uitzicht in mijn kamer:
richting keuken drie boeketten,
naar de muur toe schilderingen
familiefoto's bank,
richting tuin op groen
gekleurd de kaktusjes in vensterbank
En zicht nog op verjaardag
gisteren, in een fluisterboot
die langzaam onder wolken
waaiend wilgenblad bewoog
en kreupelhout,
glijend…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan grijpt het je..
Je weet het is op jou gericht.…
Campa
gedicht
3.2 met 16 stemmen
36.126 Ik trachtte jou te bellen, in de cel
die je een uitzicht op het kerkhof biedt.
De zon brak door. De stenen blonken wit.
Cipressen. De verbinding lukte niet.
Het ijzer van het hek ontsloot zich wel.
De kindergrafjes liggen hier apart.
Er waren een paar ééndagsvliegen bij.
Geen omber* foto's in een blikken rand.…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur
biedt geen bescherming
heeft geen ontferming
Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze.…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Maar de horizon
blijft altijd
uitzicht bieden op later.
Een duin beklommen,
het lef gehad
onzekerheid te ontmoeten.
De kunst verstaan
met zand, wind en water
nieuwe uitdagingen
steeds
positief te begroeten.…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Pijnlijke momenten van verdriet
stille passanten die zijn uitgereisd
Al mijn wensen vallen in het niet
Alles is los
mijn hoop is vergrijsd
Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Een mooie klim naar boven
wandeling met fraai uitzicht.
Die vrije wijde wereld!
Dan ga ik binnen, word stil,
op deze berg van diepe duisternis
sla ik mijn ogen op.
Hier stonden beesten, die mensen
als dieren behandelden.
Een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif.…
Ontluikende passie
netgedicht
4.7 met 77 stemmen
5.434 samen deden we het tij keren
'verpletterend' zijn je woorden,
storm en golven zwiepen met geweld op de rotsen
maar het is een rustgevend geluid en nergens anders te horen
dan alleen op het strand langs jouw beschermende duinen
de elementen trotserend en de wind die door mijn haar heen golfde
liet ik het waaien en genoot van het uitzicht…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 bent mijn zonsopkomst
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het uitzicht…