804 resultaten.
De elegantie van de zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Hoe een zwaan vredig en verzorgd als een sneeuwwit
stroomlijnt over het spiegelend wateroppervlak waar zij haar
vleugels ook regelmatig openvouwt om vormen van windenergie op
te vangen tot ze weer in alle rust ontspannen en relaxen langs haar lichaam.…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 - Ik was een kind, en mat het leven aan de lach
van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren
der schemeringen om de bomen, en der jaren
om 't vredig leven van de roereloze dag.
En 'k was gelukkig in de schaduw van dit leven
dat naast mijn dromen als een goede vader ging...…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE MOEDER
Noch uw wonder-dolste daên
die vrédig als een herfst over mijn lippen gaan,
mijn zóon?
DE ZOON
Ik heb mijn wil een hárder beeld gegeven;
een ándre vrouwe leeft voor mijne onsterflijkheid...
Des ben ik droef, o vrouw die mijne moeder zijt.
Kán ik nog de' uwe zijn?…
Natuurliefde
gedicht
2.7 met 91 stemmen
24.768 Hij doet iets in verzekeringen op de Herengracht
Hij heeft voor zijn plezier een stukje Achterhoek gepacht
En kijk, we zitten weer in 't jaargetijde
Waar hij als natuurbeminnaar naar smacht
Dat stappen in de buitenlucht door al die kleurenpracht
Dat krieken van de morgen en het vallen van de nacht
Dat vredige, ja zeg maar dat gewijde
Er is niets…
Mijn Vriendin...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.101 Ik voel me gelukkig, ik voel me vredig,
dat is zoals het altijd was.
De zon zakt, ik kijk om me heen.
Ik ben verdwaald, word bang,
waar is mijn beste vriendin nu heen?
De zon staat laag, het gras groeit,
het blokkeert mijn zicht.
Ik kan mijn weg niet vinden,
terug naar de zon, terug naar het licht.…
De kerstboom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 En binnen scheen een vredig licht, we waren vol vertrouwen.
Het gaf ons rust, een warm gevoel omarmde ons.
We droomden weg met koek en zelfgemaakte chocolade
en "Stille nacht" klonk door de kamer.
En ik denk aan een mens, zonder huis en niets te eten.
Een mens dat warmte zoekt, maar kilte vindt.…
OP HET GEZICHT VAN TREKKENDE KRAANVOGELS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.441 Hem trekt zijn doel, naar 't eind der baan,
Door 't vredig zwerk staag westwaart aan.
Hoe lang zijn tocht ook duren mag,
Hij roert de vleugels dag aan dag;
Hij vult de lucht met blij geschal,
Gedenkend waar hij rusten zal!
Mijn ziel, raap wijsheid aan dit werk:
Streef hoger dan dit aardse perk.…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 En, wakker geschud, een steen in stilstaand water,
een schorre oerschreeuw in de nacht,
geschuifel van voetstappen in het trappenhuis,
de troostende klankkleur van woorden, heel zacht
uitgesproken, maar botsend met de drieste kracht
en het massieve geluid van een lange
dreunenend marcherende, zwaar gelaarsde massa,
die je intens naar vredige…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 Kerst blijf ik verbeelden
als een wit winterland
van oneindige sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen…
DE VADER, DE ZOON, DE ORGANIST EN CHRISTUS!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het was me het daggie wel geweest
vrijdag 25 juli 2025
niets vrije dag, robuuste arbeid als vader
voor moeder en ons kind
mijn ouderpartner en mijn dochter Giulia
De zomeravond viel in, zwoel en vredig
mijn lichaam en geest hadden rust nodig
ik zocht en herkende mijn eigen vader
na noestere arbeid voor moeder en 8 kinderen
mijn vader Gerrit…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Licht streelt het pad zacht
woorden fluisteren de ziel
stilte draagt het goud
Elke dag wandel ik door ‘t leven, opmerkzaam voor wat zich openbaart
de wereld fluistert zachte woorden, onverwacht, die mijn ziel verklaart
een lichtspel raakt mijn diepste wezen, taal en schoonheid in hun macht
de zintuigen ontwaken vredig, een stille dans van…
ode aan het bed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
182 Ode aan het Bed
Er is een plek, zo stil en breed,
waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden.
Het bed, geliefd en vaak bespot,
een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot.
's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt,
dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan.…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 De winteravond valt vredig vroeg
en blust het felle kunstmatige licht
van tl-buizen en computerschermen
hij sluit zijn kantoorjas met een zucht
de geur van lust die in zijn tas bleef rusten
wordt weer een belofte in de koude uren
hij stapt opnieuw de kille winteravond in
het perron is nu gevuld met haast en drukte
maar zijn kompas wijst…
parallel met de A44
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
882 braam reuzenvaren rietgras beukeboom
fluitekruid distel kleverklas en bitterkruid
de zuring koekoeksbloem en rode klaver
adderkruid ranonkel braam en wilde haver
meidoorn ahorn en eikenboom en els
kweekgras en vele andere grassoorten
besef plotseling hoe simpel en alleen ik ben
terwijl om mij heen alles in harmonie
met de grondsoort vredig…
verloren vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.598 als ik wakker word is alles stil en vredig
de wereld om me heen zo mooi en volledig
ik voel me vrij zoals de vogels daar buiten
die mij stil de morgen in fluiten
ik draai mijn hoofd naar de zon
en denk aan hoe mijn leven begon
op mijn wekker zie ik dat het tijd is om te gaan
ik sta op en kijk naar de foto die ik zie staan
een foto van een…
Het hofje
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.290 ‘k Ben weer in mijn oude hofje
Met zijn propere huizenrij
’ Bleekje met de appelbomen
Zonnig, vredig stukje wei.
‘k Hoor het suisend bomenruizen,
‘k Hoor de pompenslinger gaan,
En ‘t gesliffer van de muiltjes,
‘t Vrouwen-dribb’len komt aan.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Voor de feestvierder nog gehuld in laken,
die ’s nachts de uurtjes van de morgen stal,
gedoopt in feestgedruis en hol geschal
tot dit zoete schellen van vredig ontwaken.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Kerstmis – een naam die klinkt als ‘n sprookje
uit lang, lang vervlogen eeuwen tot het heden
toen ’ s winters de aarde rustig en vredig lag
en ‘t iedere dag dikkere vlokken ging sneeuwen.…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Hier welt slechts empathie, 'n heuse vloed aan vredige zinnen
waar ik gevraagd en ongevraagd de dagen mee ga beginnen.…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 'k Ga als kind op zoek naar d'elementen van magie,
als sterveling genietend van de windstilte
en het vredige gevoel van het bossenrijk.
Roerend in gedachtengang van alles (on-)wetendheid
op zoek naar licht, wijsheid en inzicht.
Poorten gaan dan open, andere weer dicht.…
Het Woud
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.183 Schoon, majesteitvolle Woud,
Rustig en vredig naar buiten,
Zegt ge wat binnen gebeurt
Slechts wie vertrouwd is met U.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Als ik constant naar buiten kijk,
besef ik, hoe koud de aarde werkelijk is
hoop ik, vredige momenten in kracht te vinden
het raam goudglanzend dicht bevroren
de zachte witte vleugels in de blauwe lucht,
bezweken onder eeuwige regendruppels
niets dat voorgoed verdwenen is.…
Kerst 2008
hartenkreet
2.7 met 33 stemmen
3.707 Kerst, het kindje is geboren
dat wordt elk jaar opnieuw gevierd
we moeten vrede beleven,
vrede betrachten, vredig leven.
Toch wordt niet iedereen
bij dit feest betrokken,
er wordt niets versierd
Er zijn voldoende mensen die
de Kerst alleen moeten beleven.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.
En bij een vijver tredend schouwden
We in donkre spiegel 't maanbeeld klaar,
Zuiver en rond, en de onverflauwde
Sterren, doodstil, omkringden haar.…
Aan de Vrijheid.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
912 Het erf dat ze ons lieten, hoe vredig en klein,
Is nog als de parel, zo zuiver en rein!…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 Ieder jaar wanneer het rond Kerstmis wordt
haal ik ‘n doos oude kerstkaarten uit de kast
die mij laten dromen van sneeuwland en vorst
zoals in die tijd toen het allemaal anders was
de huisjes lagen onder ‘n dikke vacht sneeuw
een smal pad liep kronkelend naar hun voordeur
waarachter vaag een schamel lichtje scheen
alles leek er nog vredig…
Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De aarde baarde als moeder,ligt daar vredig zoals het nu
mag gaan, met wachters omringd ook 't riet mag bestaan.…
het einde der tijden
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.513 staat open
vrees niet zo luidde mede de boodschap
hoe je je ooit in het stoffelijk gedroeg
ons fileprobleem vinden ze daar een grap
spraakverwarring gooit men er over de boeg
de poort staat open
aan geloof wordt niet meer gedaan
daar heeft men te veel van ons geleerd
elkaar omwille van de Heer verslaan
is te aards gebleken
de vredige…
Jonge dode.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.645 - O, kunt gij dan
Bevatten welke Macht zo rijke kracht
Schonk aan dit jonge lichaam, dat nu zacht
En vredig nederligt, als zeide 't stil:
- ‘Laat mij toch rusten; waartoe Hoger Wil
Mij geformeerd heeft, heb ik ál volbracht.’…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Blank, scharlaken, woest en vredig,
Franjig, strokig, effen, ledig,
Wapenig, vol walmen;
Staan zij naar de zomer luchtend,
In een windeloze uchtend,
Opgericht als palmen.
't Rusteloze vliegendom
Gromt en glinstert al alom
En beweegt zich vinnig
Om het groene tonnetje
Met het straalsgewijs zonnetje
In elks midden innig.…