848 resultaten.
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Allengskens wordt het stille nu,
gaan schuilen zijn de winden;
de vlagen wijken ruggewaards,
en ‘t regenleger snelt,
beneden, in de geulen en
de goten, met geweld,
om asem, in de ondergang,
en veiligheid, te vinden.…
jij maakt mij man
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
4.868 werkelijkheid
is het tot passionele waanzin
echt niet ver; hier in jouw bed zo warm, heet
de lenden nat en brandend vuur
laat baden ons in ’t zwoele zweet
ontwapen eindelijk mij en jou
vergeet de schuchterheid
weet dat dit nooit voorbij zal gaan
ook als het schreeuwen van genot
tot in de verste hemelen reiken
zal ‘k nimmer van je zijde wijken…
Rozen op het strand
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.402 Ik wandel met mijn kinderen op het strand
- dat valt niet mee, als één je been vastklampt -
op een koude zondag ergens bij Wijk aan Zee
en snak naar een vers kopje Earl Grey
Ik kijk wat de zee brengt naar de kust,
rommel die waarschijnlijk nooit wordt gejut:
rottend hout, een jerrycan, een plastic buis
en een bos rode rozen onder het schuim…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 bij gevaar nog niet zo stug of elk viel
op de stad terug uit niemandsland
na elk beleg beging de tijd zijn weg
grondig langs de eens zo stille laan
gezichten kwamen, namen gingen en
leefden er een levenslang bestaan
voorbij in voorspoed ongewisse jaren
kwam tijd voor Zandbergs nijverheid
en bouwden sterke mensen toegewijd
hun wijk…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Opgesloten in een dodenkamp rotten,
weggeworpen bewoners wijken krotten.
Toleranz vergeten de trappen afgejaagd,
jodengeweld zo genadeloos afgemaakt.
..ter herinnering aan opgesloten leed.…
dingen van alle dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
727 documentaires en ATW
ja dat laatste al sinds jaren
maar zèlfs nu niet meer elke dag
maar voor een detective of een thriller
of een misdaadserie
daar sluit ik mijn ogen echt niet voor
gisteravond met silence wittness
had ik tranen in mijn hart en ziel
wat een misstanden waren dat
het was reality zoals het daar toe gaat
in de arme wijken…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 werkte jezelf te pletter in kathedralen
als een schilderende huurling van de kerkelite
maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst
en de aparte manier van vernieuwing in houdingen
gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor
de religieuze kunstenaars uit het verre verleden
en waarom ook niet, hun ernst was even ernstig en
wij wijken…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 ‘t Wordt een slanke berk,
buigzaam, rank en sterk,
laat zich door wind oostwaards wijken.
Zijn zilveren bladeren
beschaduwen de parkeerplaats
in zinderende hitte,
koele waaier.
Uit de verte tooit zijn herfstgeel
waar wij wonen.
Na 15 jaar hoog als ‘t dak,
trots als een vlag….…
Missus est Angelus...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.066 Kom, kom, keerselicht ontsteken,
eer de nacht aan 't wijken gaat,
hoort gij 't haantje lustig preken?
Kom, sta op, de klokke slaat!
't Is Gods Engel die 't verkondigt,
dat Messias u verwacht,
die gedoold hebt, die gezondigd,
dag en nacht!…
Kerst in de Jordaan, dwaallichtjes en Kerstman
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Witte gewaden wandelen door de wijk
Jordaan-Zuid, Hazenstraat, Brouwersgracht,
Konijnenstraat, Elandstraat en Elandsgracht
krijgen bezoek van wat! en dan komen
de opmerkingen, de verbazingen,
maar vooral de vragen:
“wat, zijn het monniken?”
“wat een mooie muziek!”
“Wat bijzonder!”
"wat prachtig"!…
Hunebed Highway
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
565 Dan neem ik alvast de wijk
De kortste route naar
de bron der A
Ter hoogte van de Drentse Hunzerug
Op goed geluk - ik moet immers nog terug
Van 't lustrumfeest der Light Poëtica
We zijn er bijna, de l'Europe Allée
Puur grootspraak!…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Want terwijl alles in een razende stroom zich voortbeweegt,
weet je dat tijd niet altijd is wat het lijkt, niet altijd een rechte lijn,
maar een beweging die je omhelst met haar zachte stroom van momenten,
die je in je eigen tempo ervaart, terwijl alles om je heen blijft rennen en wijken.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Enschede huilt nog, zacht, onder
stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed
luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer
begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Het huisje prijkt,
-een omgebouwde schuur in alle eerlijkheid
aan de strandkant van een idyllische wijk,
-met uitzicht op een binnenplaats.
Maar dat is wel het laatste waar
de welopgevoede,
de uitvreter,
én de prinses der paarden,
-niet te vergeten,
zich druk om maken.…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Mijn hooggevoelige ziel vindt rust in jouw nabijheid,
waar oude pijnen wijken voor een zachtheid die verbindt.
Twee vrije zielen, geraakt in hun diepste wezen,
ontdekken samen de warmte van een oprechte liefde.
In de ruimte tussen onze woorden groeit verbondenheid,
en mag ik met heel mijn hart mezelf bij jou zijn.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 Maar Hij, die 't waakzaam oog
Op haar verdelging hield,
Gebood de storm te wijken;
De blijde zon kwam weer;
Zij stond, gelijk voorheen,
Met loof en knop te prijken.
Nu stijge dankbre geur
Uit hare kelk omhoog,
Om Gode roem te geven!
Het zwerk toog saam; 't werd nacht!
Der bergen ceder viel!…
In The Ghetto
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.273 bedwongen
Turkse jongen
van vijftien jaar oud
voor een oude fiets
maakten zij hem koud
Kalm met Edah- tas
en hond
loop ik voorbij
foto en bloemen
Zogenaamd cool
en zonder gevoel
want gek genoeg
als ik enig emotie zou tonen
ben ik
het volgende doel
Waarom geeft het intergreren dan
zo'n hatelijk gevoel
in mijn wijk…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Voel, hoe ’t steeds bevestigd vergelijken
Onzer leden reeds tot waanzin stijgt;
Wij, die éénvoud wilden, moeten wijken
Voor iets in ons, dat naar scheiding hijgt,
En dat, ingetogen, zich vergroot
Over liefde, en dat ons zal doen haten.
Ga, geloof niet dat ik je verstoot,
Want uit welk verenen?…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 En als de steen niet wijken wil
Breekt hier dadelijk mijn verzet
Open in een stroom die zich
Over elke barrière
In geur, woord en gebaar
Naar jouw natte lippen tilt
En dan …
Stil me maar ……
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Je zet alles aan de kant en bepaalde mensen moet wijken
omdat je één ding weet: dat jij dat doel gaat bereiken.
Dan kom je hem tegen die grote stenen muur.
Je kunt er niet omheen en deze val wordt erg duur.
Je hebt namelijk niet de juiste naam
en mag met lege handen blijven staan.…
Iets te veel.
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
628 Zo ga ik nog te veel, nog tegen regels in
Te veel niet willen wijken…
Te veel in alles mijn zin willen krijgen….
Maar zo ben ik soms te somber,
of veel te emotioneel.
Is er gelukkig nooit iets echt aan de hand,
Ja hou van het leven dan weer veel te veel.…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 (die nu rouwend om een ander is)
Mijn wijk binnen komen rijden,
jongetjes zien klimmen over hek,
die me in een vlaag doen denken aan mijn kind,
waarvan 'k kort daarvoor nog het graf,
waarlangs ik reed, dacht te bezoeken, maar toch niet deed.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 bemint wat tederheid misschien
'k Hadde in uw ogen, - meren waar nooit dagen dalen,
maar wondre bloemen soms, en rodere koralen,
en in haar vreemde schoot de schoonste schelpen rijk;
en ook, misschien, voor wie de diepten door mag staren,
dáar, waar de nachten al hun duister broedsel gaêren,
zo voor zijn peilend oog de wâ der drabben wijk…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 En nu verrijkt gij met uw schat de rijken,
Als droeg gij water in de zee:
Men ziet u niet in de arme wijken;
Gegoeden deelt ge uw goedren mee.
't Satijnen schoentje vloeit van gaven over,
Die ge uit uw korfje stromen laat,
Daar 't houten klompje, grof en pover,
Door u vergeten, ledig staat.
Kon u aldus op eens het graf veranderen?…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 De huizen hoog, hij wacht,
Wacht en wenkt mij uit de wijk, de pijp.
Hij gaat mij voor op het grote plein,
De kleine tuin van vroeger toen rijp
De druiven aan de stokken, de wijn.
Hij opent kort de deur, de kleine
Zijingang. Gaat u toch voor, ik dacht
U hier, welkom, te tonen fijne
Schilderijen.…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Als de steen niet wijken wil breekt hier dadelijk mijn verzet
open in een stroom die zich
over elke barrière in geur, woord en gebaar
naar jouw natte lippen tilt en dan … stil me maar…
Bandjir (voor Eddie Van Halen)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 wou
Gezien ze zich tweederangs achtte
Met echtgenoot en loten in de hoogbouw
Zoals ze insgelijks ons Insulinde
Waar Jan in big bands musiceerde
De rug toekeerden om die politionele sfeer
Der destijds onbeminde acties
Namen zij met het aanstormen
Van Rock 'n Roll en Dolle Mina facties
Naar Californie op baanbreken
Van tante Beverly de wijk…
Gedichtendag een slinger liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wie op deze speciale dag naar geluk wordt geleid
zo verbonden af wil wijken van traditionele paden
zijn " haar " met liefdesgedichten wil overladen
wordt tuinman , juist nu en voor altijd zonder spijt .
Sinds deze dag voel jij je dan nooit meer berooid
heb jij later al vaker dan eens 't roer omgegooid.…
BLOK 16, i.w. Centrumeiland, Amsterdam-IJburg (het individue voor het collectief)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 sessie 1
werk aan de winkel maar
vooral in nabuurschap
werken aan waar(pr)achtig wonen
door de warrige wirwar aan
gemeentelijke en bouw-voorwaarden,
en de bewoners-wensen, verlangens
overvallen mij al die varianten
denk dan "Dat wordt (be)studeren Jan"
Ik zelf woon in de Zuid-Jordaan
ben daar de JordaanDichter
maar ook die zo levendige wijk…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Als ik kon,
zou ik nimmer van je zijde wijken
en angst verbannen
als vrije keuze.
Ik zou mij over willen geven
aan je bruisende persoonlijkheid,
die niets verlangt
en alles opent.
Hier wil ik verblijven —
niet gevangen,
maar volledig opgenomen
in jouw genade.…