8248 resultaten.
Onder een Amsterdamse wolkenlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Het verschil tussen non fictie en fictie
was nog maar nauwelijks aanwezig
die regenachtige ochtend vroeg
bij de openbare boekenkast
ze bracht wat oude boeken weg
waarin ze haar naam had doorgekrast
ze nam een natuurgids mee
om in de herfstmaand stil te dromen
alles was nu uit en thuis
de juiste afstand werd genomen.…
Cumulus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 De slakjes ontwaken
na een frisse regenbui
en als je goed kijkt
zijn de wolken
nu ze breken
met helium
gevulde
schaapjes
in de rui…
Reflectie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Drijven mijn angstige gedachten,
als donkere wolken langs de zon,
waar ze verdampen.
Hier vind ik werkelijkheid!
Rijkdom, vrede en geluk.
Geniet leven dat nooit eindigt.
Voor ons allen al begon.…
Zomerhemel
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
471 Wolken spreken vaak
in droom en werkelijkheid
unieke beeldtaal.
Wanneer gevarieerde wolken ontwaken in
een ongeziene hemel waar ze ogen als bolletjes katoen
tegelijk is het bijzonder om hen te zien voortbewegen zodat tijd even
stilstaat en het kind in mij hen een voor een probeert te vangen met de twee handen.…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 De aarde ligt eenzaam en begraven
onder een ijzig web van dichte mist
en niemand die zo’n dag wil bewaren
van wolken, treurnis, zonder licht.…
Wolkendek
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
465 als ieder wolkje
maakt niet uit hoe klein
zo kortzichtig zou zijn
en denken o wat ben ik toch alleen
dan zou er nooit geen
wollig wolkendek meer zijn
als ieder mens denkt ik ben alleen
ga naar buiten kijk om je heen
heb een warm woordje
over voor iedereen
en vervult dat niet je wens
ervaar dan als je kunt de natuur
en voel hoe troostend…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
Ze is prachtig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 maar
Ook met kleur
Als de wolken
De stress en het verdriet
Zijn weggevaren
Is ze prachtig
vergeet dat niet…
Weerwolf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 dreunt tot in mijn hart
De mooie wolken zijn ontwricht
Het regent dat het giet
Dit was mijn fantasie toch niet
Het slechte weer is echt
Die weerwolf was echt slecht!…
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Laat je meedrijven op de wolken,
laat je ondergaan in de zon.
wees niet bang voor het donker,
geloof in het leven, het is één groot wonder.
Kijk maar in de ogen van het kleine kind,
zie de tranen aan jou gericht.
Vang ze voorzichtig op in je hand,
want het zijn de parels van het licht.…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
[ Wonen er wezens ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Wonen er wezens
in de wolken? Wie is daar --
aan het rommelen?…
[ In flarden trekken ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 In flarden trekken
er wolken langs de hemel --
De maan is ver weg.…
altijd zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 ik loop op wolkjes
zo zot van de zon
ik loop op wolkjes
als jij dat eens kon…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Het stijgt,
als damp van een vergeten mond —
een fluistering
die zich vermomt
als openbaring.
Niets raakt mij meer.
Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude…
Plukken van het Universum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
421 de wolken hingen zo laag
dat ik er met mijn vingers doorheen kon strijken.
de sterren — zo zichtbaar,
zo zichtbaar dat ik ze kon tellen, één voor één.
alsof ik ze uit de lucht kon plukken,
als vlooien uit het zachte vel van de wolken.
maar ze bleven hemels,
magnifiek,
fragiel,
onmisbaar in het dromen over het universum.…
Een zondagmorgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 De wolken drijven
langzaam voort
en doen me denken aan wat komt.
De oorlogen gaan
ook vandaag weer verder
en mensen sterven
van de honger, van de pijn.
O, mocht het nu toch gauw
weer anders zijn.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Avondlucht ademt
een tapijt van witte wolken
stilte kijkt mee
De lucht spreidt boven
mij een dun veld van lichte vlokjes.
Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.
Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in gelijkmatige lijnen.…
Aquilegia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
71 met mildheid van schreden
zachtheid van tandeloze wolken
regenloos tot hemel
als wisseling van denkbeeldige wacht
hedendaags bezongen
nog onvoldragen tot meimaand
dit is werkelijk nieuw leven…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
Ver Weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.021 Als wolken samenspannen,
boven het gewelf
van de stad.
Als krachten ontspringen
vanuit het niets,
voel ik me zwak.
Ik hoop, ik wil zo graag
zijn als
die wolken.
Voorbij te drijven,
in kracht, zo sterk
heel ver weg.…
een dag met een gouden randje
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.000 Achter de wolken schijnt de zon
en geeft deze een subtiel gouden randje.
ik wou dat ik hem pakken kon
daar op het veerse strandje.
Ze schittert zo prachtig in het meer
het zijn net diamantjes.
Wat is het toch heerlijk om hier te zijn
met die wolken met gouden randjes.…
Blauwtje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 wolk camoufleert
zeewater op kruistocht
…
gevormd met zon
dan wind opgezocht
…
waar wolken barsten
een zondvloed optreedt
…
alles wordt verdronken
behalve het leed
…
het gevecht
voor meer blauw
op onze planeet…
mijn ogen dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 En ogen hebben niet meer de brille,
Maar dromen heb ik nog steeds niet verleerd,
Ik vertrouw op hem die wolken beheert.…
Zij
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.459 het mooie meisje
de zware stem en de lieve lach
de mooie rode haren
zij ligt nu onder de grond
de lol die wij hadden
was weg
jij was er niet meer
nooit meer de mooie rode haren zien
en de zware stem horen
dacht ik
tot de avond dat ik jou weer zag
mensen zeggen het is je verbeelding
Maar ik weet dat het niet zo is
ik weet dat jij elke…
de kale beuk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
386 heur haren
wij lijken
als toeschouwers
kleurloze voyeurs
wij nemen slechts waar
dat de deur op een kier staat
voor de laatste tocht…
de hand van mijn moeder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
962 Yn it lân fan memmes hannen
kin in bern noch bern wêze
sûnder de plichten of bannen
fan foarkomme of genêze
mei in mem kinst swalkje yn ‘t ferline
oan har hân de earste stapkes dwaan
har stim sil nea ferdwine
kinst har samar in boeketsje jaan
ik wist net fan it teare teeguod
in stoel dy’t krekt yn dý hoeke past
fan in ferske dat ynienen…
Naderend front
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 altijd bewegen willen
Om plaats te maken voor de tijd
Die wolken nooit laat verstillen…
Boven de regenboog
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 BOVEN DE REGENBOOG
Ik zweefde boven wolken hoog
boven een dode wereld, ver weg
Voorbij een pastellen regenboog
en wist nogmaals heg noch steg
Ik zweefde met de wolken mee
dwars door een frêle regenboog
En toen, je gelooft ‘t amper, zeg
trok jij voorbij mijn geestesoog
Ik zweefde achter wolken aan
evenwijdig aan mijn regenboog
Ik ontdekte…
Peter Petersen
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.271 Wie in de oorlog Roma (1) was én Jood (1),
Die Peter Petersen zou ze wel krijgen.
Het heeft geen zin diens rol nog te verzwijgen,
Als nazi was hij debet aan hun dood.
Wél onderwijsvernieuwer, géén genie:
Bij hem kwam (1) en (1) steeds uit op (3).…