Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

een mooi gedicht

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Een mooi gedicht is los als room niet opgeklopt ruim in het vel woorden als gordijnen die de grond net niet raken ruimte die je uitnodigt binnen te treden te rusten zonlicht valt naar binnen Naar binnen zo ga je er doorheen het gedicht zit nu in jou je bent los het klopt je danst waarbij je voeten de grond net niet raken je woorden…

C L O W N

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Één oog open één oog dicht één oog schaduw één oog zonlicht Éen wang zonneschijn één wang verdriet Z'n eigen ogen Zie je niet In zijn spel tragiek De kunst is zijn mimiek De lachers op z'n hand Al staat zijn hart in brand Elke voorstelling weer Opladen, keer op keer Nooit humeurig Nooit down Ach ja, hij was maar 'n clown.…
metha22 juni 2003Lees meer >

Omdat ik van je hou

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 974
Ik nam een grasspriet tussen duim en vinger en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog (die dingen zitten soms vaster dan je denkt): groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen, wit: dit heeft nog nooit zonlicht gezien, zei ik, maar nu wel, helaas, met alle fatale gevolgen van dien. Waarom doe je dat nou?…
Frank Oonk31 oktober 2003Lees meer >

rust

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.098
door onze haren streelt de wind die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn voel de kracht groeien vanuit je hart het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen een schittering van zonlicht treft jou de voorgrond ligt voor je open maak je passen rap voor de schaduw komt en je wachten moet op nieuwe kansen normaal een kus, dan weet je dat…

ZOMERAVOND

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.686
Elk begin is heilig zwanger van een zwellend universum ook wanneer je langzaam je witte bloes losknoopt doorheen de stilte als het droge knetteren van een insectenvleugel en het bleke zonlicht zachtjes vallen laat op je bange schouders, ik echter ben gevangen in de diepte van je navel.…

Overlevering

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.352
Maar geen beter antwoord op de vraag waar je vandaan komt dan beelden van september: zonlicht over water, torens in een rode avond en klein de haven, waar twee geliefden klinken op het einde van hun zomer en hun jeugd. ------------------------------------------------ uit: 'De val van verf en roest', 1993.…

Bijna wit .....

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Met langzame streken strijk ik het verleden van de muren en fluister zachte woorden van liefde weerkaatst door het felle zonlicht, ontvang ik die éne straal en lach heel stil de dagen voorbij elke lijn of rimpel zoekt in het leven haar weg naar gehuilde tranen, sneeuw veegt wit in de vroege ochtend jouw naam in ijspegels langs…
metha3 januari 2005Lees meer >

Wereld

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Door de ramen heen komt de wereld mij tegemoet het zonlicht projecteert de wetenschap op mijn gezicht groot is de wereld want het alleen zijn en dan weer niet is in juiste evenwicht De bomen zijn niet dichterbij gekropen en de wolken drijven hautain over mij heen toch is de wereld heel wat groter geworden met de wetenschap van…

Januari (rondeel)

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
sneeuwvelden en ijs dan al die rukwinden en regenvlagen die ons brengen griep en winterplagen terwijl wij dromen van ’n zonneparadijs - hoe somber zijn die korte januaridagen met een hemel van eentonig grijs Ons humeur krijgt ‘t zwaar te dragen daarvan zijn vele depressies het bewijs de dode takken tonen ook hun grijns… ‘t gebrek aan zonlicht…

zonnebloem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
een raaf blinkt als staal in het zonlicht het avondrood kleurt de daken het boomblad wiegt in de wind het rode stof van puin waait uiteen in lege straten de mus klemt zich vast aan de rand van de dakgoot de nacht vergrendelt de lippen legt je het zwijgen op we weten van wrede mensenhanden van sterven in een koude leegte en…
J.Bakx16 april 2024Lees meer >

Slinger van Rode Rozen

hartenkreet
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.641
rode rozen Gedrapeerd rond mijn hart Doornen secuur verwijderd Een geurende nieuwe start Mijn glimlach lijkt oneindig Zweef licht door mijn leven Als een dansende zonnestraal Van een roze gloed omgeven Ogen vol levenslust stralen Iedereen die naar me lacht Dromen lijken uit te komen Zo gehoopt zo lang gewacht Schaduw vangt nu zonlicht…
car19 januari 2007Lees meer >

hoe je toch

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 486
hoe je zonnebloempitten plant de bodemlagen uit je hoofd bant toch over het lot van Aleksej N tobt denkt aan bordjes van de kindercrèche hoe je een vogelvlucht ziet je ogen pogen haar te volgen hoe je toch omkijkt naar het ravijn aan het speelgoed van Alice denkt hoe je het onkruid wiedt de bodem adem geeft en zonlicht biedt je toch…
J.Bakx10 maart 2024Lees meer >

Silhouet

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Kijken naar mijn schaduw met het zonlicht in de ogen, onafscheidelijk met elkaar verbonden en net zo bewogen, zie ik in de schaduw van elk persoon je onvergetelijke silhouet, zie ik in elke beweging van een lied het perfecte couplet, vriendelijkheid van woorden samengevat in een vraag van kansen, kan mijn schild van dapperheid me nog beschermen…
Marcel6 maart 2008Lees meer >

De zachte dood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
zag het zonlicht valer worden wind schraalde in een al veel te droog seizoen aarde verloor haar bloeiend groen kleuren verdoften hun glans in een tekort aan pigmenten zelfs ziel kreeg geen kans om even te gloeien de smidse van schepping loeide niet vlamde amper in zuurstoftekort voor het blauwe segment dat echte hitte…
wil melker24 augustus 2020Lees meer >

Als een kind

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 933
Als een kind met open ogen staarde ik over zee waarboven meeuwen dartel vlogen en buitelden naar benee Schitterlichtjes in het water bruisen uiteen op het strand waar golfjes kabbelend terugstromen van het geribbelde zand Schepen lichten op aan de evenaar in een stralend zonlicht verschijnen ze groeien van een vaag silhouet tot een beeld…
Magali28 augustus 2008Lees meer >

Ik ben jouw schaduw niet

hartenkreet
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.978
Ik ben jouw schaduw niet, niets dat ik achterliet, het zonlicht ging verdwijnen, nu zie ik hem weer schijnen. Ik ben jouw schaduw niet, door hem, die de zon weer schijnen liet, laat ik me eindeloos verwarmen , in liefdevolle armen. ‘k Beleef het leven nu in zonneschijn, geen schaduw meer te zijn.…
Jan A. Jansen16 februari 2009Lees meer >

De mei van Gorter

gedicht
2.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 12.700
mijn balkon - een papieren ooievaar kan niet vliegen en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht en mijn huis is ook geen rots bezocht door Griekse of Germaanse goden is het mei in mijn agenda, zo is het mei op mijn balkon - het is een hemels ding het is mijmering, aankondiging van dreigende waanzin is het en er is weidsheid en zonlicht…

Scotch

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 9.516
auto's schuiven over het viaduct, koopwaren over een lopende band zoals bij Alice wordt klein groot en groter klein, in fel zonlicht schitteren contouren van het wonderland en als ik mij niet vergis is het de oorzaak die gevolg is, is het de supermarkt die dicteert dat ieder beeld een kopie is van een kopie en omgekeerd je kunt je gevoel…

vaal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
in de schemering waar winden snijden oppervlaktes doortast door waterschaatsers omringen ze een gevallen vaal blauw gewaad geknield voor de hoogdagen der ongewissen stromen rivieren langs mauve beekjes door, waar berken staan met eekhoorntjesbrood al op de knieën gedwongen in het vaal gele zonlicht dat moerassig in het…
john12 juli 2009Lees meer >

dekens

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
er zijn ook dode dagen bij waarrond de wereld draait geen zonlicht schijnt warmte een zoete herinnering is van een lange hete zomer ze bosvruchten raapt bruine vruchten zoals haar huid nog een beetje getuige van zon is westenwind gaat op collectetoer vult zijn bladerenmand tot aan de rand richt zich dan oostwaarts waren er daar geen wijzen…
Jandeb24 oktober 2009Lees meer >

niemand

hartenkreet
4.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.775
het kind op de schommel in het zonlicht dommel ik maar schrik wakker in het licht van de maan dan is het tijd om te gaan en dansend door bossen omhels ik de bomen vertel al mijn dromen niemand neemt mij met zich mee dus dans ik ver...tot aan de zee die daar altijd op mij wacht en elke nacht een ander lied zingt niemand bedwingt mijn…

Tweestrijd

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 581
we zijn niet als schemer twee gelijke stroken aan elkaar gebonden we zijn niet als het zonlicht over het vlakke land in dromen verzonken we zijn als blauwe olie en brak water met afstand als tussen rand onvermengd hand in hand verstrengelend de kracht van poëzie vleselijk wensend - nee - hoe kunnen onze ogen in één knipperende…
Chloë27 maart 2010Lees meer >

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
zo ver boven duinen uit eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim dat duizend schelpjes brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem…

Bijna herfst

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan dan zullen ze allemaal in de zomer in volle glorie in het zonlicht staan en zullen alle bijen met hun willen vrijen. Zo anders vergaat een mensenleven. Het kent wel een lange volle bloei, maar daarmee is het ook gedaan. Het sterven is het einde, zo is het ieder mens gegeven.…

Knaagdier

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien het wezen is geboren om te knagen die taak is door zijn schepper opgedragen er is een eeuwenoud en vast stramien hij wentelt zich in groeiend onbehagen de chaos is voor hem de haute cuisine hij vegeteert op vrees en bovendien zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen bij zonlicht lijkt het beest…

Rembrandtcyclus 10: anno 1645: rond de Omval

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
’t Is niet zozeer dat ik alleen rust en stilte binnenshuis vereer voor even afstand wens te doen hoe dierbaar ook de verf sleept toch de etspen, droge naald mijn passie, langs het leven van de stad lokt het landschap overweldigend door al het zonlicht op het water van de Amstel smeekt schoonheid rond de Omval ook naar het geschept Chineespapier…

Denkwerk ( 2 )

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
middagzon waarin het ijs zich tot bloemen vormt een verlept boeket op een schuurraam de merel op het tuinhek een poging doet iets lieflijks de stille hof in te zingen daar, waar de kale winterbomen mij links en rechts treurende omringen in die kou zoek ik naar iets waaraan ik mij kan warmen, koesteren zoals het bekoorlijke zonlicht…

In de duinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.300
Daar is het blanke zonlicht overal en vult de dag zijn beker tot de rand. Hij spiedt de kleuren, die in 't fijn kristal spelen, als in een kelk van diamant. Lichtdruppen storten in een parelval ; hij ziet niet, hoe zijn achteloze hand de blanke lichtdauw spilt, een zilverval van zon op witgrijs zilvermos en zand.…

Eindelijk bijna lente

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
En kinderen zien spelen die vliegers oplaten en dan dat beeld vast te houden -gaat vanzelf- om het later met vreugde weer op te roepen en het daarbij behorende zonlicht.…
c. paris22 februari 2011Lees meer >

Schetsen van verbazing

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur door schetsen van verbazing geen eelt door te relativeren alleen lente die zingt in het hart in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter stille overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds…
mobar24 januari 2024Lees meer >