1655 resultaten.
arbeidsvreugd en -smart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
951 je hebt je baan te danken aan de mijne
door werk van mij sta jij niet in de kou
besef het goed als ik ging staken zou
de reden van bestaan voor jou verdwijnen
je zou me hiervoor dankbaar moeten zijn
zo sprak de ooievaar tot maagre hein
je geeft me werk ik kom erdoor in nood
zo diende hein de vogel van repliek
je arbeidt volgens mij te fanatiek…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 ik heb wit gezien
waarvan de schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder…
Ronde van Vlaanderen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.874 Flandriens
gekromd zoals de bomen
vernijdigt zich de strijd
over kasseien wegen
windop tegen de tijd
melkkoeien slaan op hol
door 't heuv'lend platteland
wanneer de waaier spint
en zich bergop verkrampt
lichtvoetig over muren
bemerkt de favoriet
hoe bij het Hemelrijk
de tegenstand verschiet
geledigde bidonnen
dwarsen furieus de baan…
Bedrogen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.841 boven
En toen viel je weer
Je viel door de mand
En je zag je zat fout
Maar kan het je schelen
Volgens mij laat het je koud
Leer je dan nooit iets
Je wint niet van mij
Ik weet nu de waarheid
En zoiets maakt me blij
Ik voel nu niets meer voor jou
En dat heb ik ooit veel gedaan
Maar andere misleiden
Is voor jou je vaste baan…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
In de minne.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Afspraken, in passie snel gemaakt
beloftes, even licht en vlug gedaan
meegenomen in een zilveren wind
in banen van licht van zon en maan
Langs sterrenhemels en planetenstelsels
verstrikt, verward, verloren geraakt
tussen vele vertelsels
op heet zand, in heerlijk warm water
Schat, geloof mijn handen
geloof mijn lippen en mijn ogen
ik…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Crisis
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
747 Je baan staat zeker op de tocht!
Je huis kan je niet verkopen!
Je verwacht een beer na iedere bocht,
elke dag op betere tijden hopen.
De tv lijkt wel een fontein
van slechte berichten.
Soms denk ik, ze vinden het fijn,
ik zie het aan hun gezichten.
Crisis in de polder.
Calvijn zijn boze droom.…
Verstandelijk gesproken
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.142 Niets dan elkaar, geen
baan, geen geld, alleen een
krakkemikkig krot.
Natuurlijk brak ze jouw
vliezen en kwam ze wel.
In haar zag ik jou hernieuwd,
en een anders zijn in wording.
Door haar groeiden we samen
in een onverbrekelijk lot.…
j'accuse l'église
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 waarom heb je nou niet gezegd
dat je van plan was dood te gaan
ik had je zo graag nog even geknuffeld
nu lig je daar in dat koude graf
en ik mag er enkel voor staan
met zoveel mensen om ons heen
die niets weten van mijn straf
niets weten van mijn pijn
van de warmte die eens was
en eigenlijk niet mocht zijn
toen we
tot de vrees voor paus en ban…
BIJNA KERSTMIS
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.062 In geslepen banen sluizen trams
verlangens door, bij vlagen gierend,
bellend. Auto's horten dampend
door het steedse heen, zebra's
over tussen citybags met koopwaar.
December stuwt ons winkels in,
het infarct van kassa's langs.
Muzak spoelt onze oren: liegt dat vrede
geboren wordt in overdaad -…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou - prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde niet bestaan
en derailleer in eigen baan…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
Sluier van tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.759 Elke dag komt weer dat moment
dan sterf ik eigenlijk net niet
maar het feit dat jij verdwenen bent
bezorgt mij vreselijk veel verdriet
Ik zie alles door een sluier van tranen
onophoudelijk dwaal jij om mij heen
ik probeer die lange weg te banen
maar ik voel me zo verdomd alleen
Ik zal jou absoluut nooit meer vergeten
met jou samen was mijn…
De paden op, de lanen in
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
593 Ze huppelen door die nette laan
Waar mensen met een vette baan
Tevreden wonen op een kluit.
Ze springen rond door buurmans hof.
Joechei, joechei, ’t is in de mei!
Geharkte aarde, dát wil groeien.
De buren, in hun oudste klof
Hebben geen dag meer onkruidvrij
Terwijl die plantjes heerlijk stoeien.…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren
in een baan van cirkels en hyperbolen.
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.…
aan Sherazade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Vannacht gevraagd
aan de volle
heldere maan
doe haar groeten
die ver
hier vandaan
nog steeds wacht
op ons ontmoeten
in door jou
verlichte nacht
breng haar
mijn woorden
over liefde
en vertel
dat zij
moet weten
dat zolang Jupiter
Venus en Apollo
hun eigen
banen gaan
ik haar niet
zal vergeten
laat haar
tranen drogen
zij zal…
Omdat!?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 Omdat we niet meer in staat zijn,
te vertellen van de leuke voorvallen
We zijn alleen in staat gebleken,
te mopperen over het weer,
de baan, de warmte of kou,
de zoutheid van het eten.
Neen, liever staan we stil, bij alle ongein
die maar niet verdwijnen wil,
daarom gebeuren nare dingen!…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Als drenkeling weet ik mij in haar ban,
waart zij als schip rond in mijn hersenpan:
redding gehuld in nevels van de dag.…
Voor Atje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.485 Moeder ging uit schaatsen
eerst op de korte baan
je wilde meer dan kaatsen
steeds verder zou je gaan
Wat Diane, Ireen en Marije doen
heb jij hen voorgedaan
jij was de eerste kampioen
zij kunnen in jouw schoenen staan
We groeiden op met Atje
zoals met Ard en Kees
als sportvrouw nooit een watje
ging je voor elke race
Nu heb je ons…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 Weidse stromen
nemen met volle teugen vrij baan
slechts in genadevol glinsteren
wijken de smalste vlakken ruim
op de drempel van branding
ruist milde adem schuim
tot zandig zout ergens achterblijft
smeden licht en water verbond
alsof zwaarte wegdrijft
het land nooit bestond
ginds, in het hier…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 de wijzer volgt traag
een vaste baan hoog
tipt de klok de tijd aan
een aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Baan je schietend,
snijdend of spuitend een weg.
Ga dan
zoals je gekomen bent
naakt
de zee in, de nacht in, het niks in,
waad door het water, schreeuw, ween
en loop heen.…
Gelukkig zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Gelukkig zijn begint bij je zelf
Niet met je liefdesleven, niet met de baan die je hebt,
niet met je vrienden die je om je heen hebt, maar met jou
Niemand kan jou gelukkig maken
Niemand kan jouw lot bepalen, dat ligt aan jou
Je hebt de hele wereld in je handen
Als iets fout gaat kun je het vaak veranderen
Het ligt aan je eigen gedachtengang…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…