Alle inzendingen over gemoedelijk

952 resultaten.

Sorteren op:

Dagelijkse kost

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
Al heb ik geen vleugels die kunnen breken al heb ik nog geen regenbogen verwijdert, ik verstil wel keer op keer met open gemoed als loge van een traan uit de nacht als windekind. © 10-4-2018…

Troubadoursescapade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei de altoos vigerende blaaskakerij het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd maar welaan, heugt uw gemoed deins niet voor het ritueel in greppel en sloot kleurde 't water reeds rood thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…

Egidia, wo bist du bleven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
Egidia, waar waart gij met de blik van uwe geest waar rust het boze oog van uw peilloos diep gemoed en welke alchemie voert u als kwade genius in 't schild?…
Xander10 december 2024Lees meer >

Depressieve Buien

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.340
vent, wankelend heen en terug zoekt vergeefse steun voor zijn slappe benen Een oude fiets hangt troosteloos en verroest met één wiel vastgeklemd aan de oude brug bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer ‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest pist over mijn molières, schurft op zijn rug een depressie hangt over de stad en mijn gemoed…

Uit het raam

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
Ik zou wensen dat het voorjaar kwam Het geel en goud komende dagen omarmd Nu vormt het weer nog steeds een dam Zonder dat dit ons gemoed verwarmt. Want de lente is als een mooie droom Hoe sterfelijk is ook het heden Is als levendige muziek komt op stoom We trekken voorwaarts en weg uit het verleden.…

BURGEMEESTER WUITEWEG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Hoge statige loverkruinen en jonge ranke bomen omhelzen vol heilzame adem Drachtens rustig maar arbeidzaam leven aan de gemoedelijke weg genoemd naar Smallingerlands geliefde burgervader oude bezadigde woningen staan broederlijk en zelfbewust naast huizen waarin vernuftig geld heerst steeds stuwend daadkrachtig denkwerk zetelt de grote…

Fanfare-corps

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.512
Een warm en onverwacht verdriet, eerbied voor de gewoonste dingen, neiging om hardop mee te zingen, en dan te huilen om dit lied ontstond in mijn verwend gemoed. Ik voelde me bedroefd en goed. ---------------------------------- uit: Parken en woestijnen (1977)…
M. Vasalis24 februari 2013Lees meer >

Wachters Op Morgen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn gemoed bleef altijd op de vrijheid gericht. Ik heb met een mes op de muren geschreven. Mijn hand kerfde telkens dezelfde naam. Ik heb klanken naar een melodie toegezongen. Mijn lippen gevormd naar een harmonieus gedicht. Zo zal ik mij van dag tot nacht houden Tot ik mij verliezen kan in jou. Zonder hoop is er geen leven.…

De homogenezers en genezeressen en het uiteindelijke resultaat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
met mij, je man, je leider, je voorbeeld schiet op we moeten gaan" ze pakt haar jas, tas en hoed en intussen de 6 geboren kinderen voor de wandeling naar de Grote kerk een euro, een pepermunt en niet hinderen de kinderen met geen stok te bewegen: 3 homo’s, 2 lesbo’s en 1 biseksuele meid tot genezing van wat niet was bedoeld gedijen gemoedelijk…

hollands glorie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
zand hartstochtelijk bezongen vindt gevleugeld een vervolg in de duiven op de dam gejurkt in nederlands oranje bedekt zij uitdagend zedig haar kanten witte broekje terwijl zie zwierend en zwaaiend uit volle borst haar tonen zingt met moppen van formaat die ooit niet tailleur misstonden luchtig zij vrolijk ondeugend de avond en het gemoed…

Zonder liefde kan men niet beminnen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Mijn gemoed bleef altijd op de vrijheid gericht. Ik heb met een mes op de muren geschreven. Mijn hand kerfde telkens dezelfde naam. Ik heb klanken naar een melodie toegezongen. Mijn lippen gevormd naar een harmonieus gedicht. Zo zal ik mij van dag tot nacht houden tot ik mij verliezen kan in jou. Zonder hoop is er geen leven.…

een doorgaande weg

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
wereld dreigt zich voor haar taak te verblinden waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig lijkt een er geen toekomst, is het als het ware tossen of een dichte mist trachten op te klaren wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht of ongeremd laat gaan dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst al vele mijlen verder, zakt het gemoed…

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak omlijnde paden elke stap laat nieuwe afdrukken achter ze zucht haar schaduwen verraden schoonheid en verval Ze weet het ze weet ook hoe ze straks weer bloeien mag Er is niets om te verbergen de frisse, vochtige dauw in haar ochtendgloren, zoals ik zag omarmt me met warm gemoed…

Poëzy

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Zijn uitdruk, neen, moet geen vertolking zijn in rede, Geen kunst; maar zelfgevoel dat uit de boezem breekt; Geen dichtspel dat ten schouw op fiere brozen trede, Maar 't uitgestort gemoed dat onbedwongen spreekt. Doch zie, wie dicht zo?…

Waarom uw blik...

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.258
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit bij 't schittren van de reinste schatten dat elk gemoed naar 't uwe trekt? Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel, in wondre wonne en zonneschijn; maar 't leven kwam, de sluier viel, die 't al met toverwaas omschemert, en naakt bleef de aarde als een woestijn.…

De Vogels

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Op zwart zaad Is een vogel ontzaggelijk kwaad, En hij zou een vinkenbaan, Als hij naar zijn gemoed te werk ging, wel aan duigen willen slaan. Doch onder zijn grootste ongelukken Rekent hij de handel in broekjes en krukken. Een vogel vliegt soms dag en nacht; Doch hij wordt er ook vroeg voor opgebracht.…

Petri tranen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.271
O vrees en hoop die kwellet mijn gemoed! O vuur dat mij die ziele branden doet! O ogen, niet meer ogen maar rivieren! O ijver blind die u niet liet bestieren Maar roekeloos deed treden mijne voet In dit gewest, waar mijnes Here bloed Wordt na getracht van dees verwoede dieren! O tonge die mijn tong tot leugen dreeft!…

meeuwbericht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 962
lang staarde ik uit over de onstuimige zee de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee het repeterende ritme van eb en vloed werkte heel rustgevend op mijn gemoed intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel daarginds aan het einde van water en lucht zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht mijn gedachten…

Stenen kabouter

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
gedane beloften in donzen kussen smoort door zweet en smart doordrenkt in tranen in eerbied voor de ongewone dingen in omzoomd en autonoom domein, daarin geneigd om luidkeels mee te zingen met de stenen kabouter die hengelend naar aandacht in het ritselend riet en met hen mee te gieren in hun theatraal gebied een wisselend refrein in mijn gemoed…
pama17 maart 2008Lees meer >

- Jeruzalem -

hartenkreet
5.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 970
Israëlische klanken trekken trots voorbij, ooh weemoed vul mijn gemoed, vraag niet van onschuldigen het bloed.…

- Strelende handen -

hartenkreet
3.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.429
Strelende handen vol natuurlijke menselijkheid voelen zo vertrouwd aan als van jou, langzaam samensmeltend, in elkaar dicht van mijn doorwoeld gemoed naar mijn gezicht strelende handen die wel willen, onbehendigheid bekorend weten te omtrekken, melodisch imponerend en heel zacht, als was er goddelijke liefdeskracht verdriet verkleind de…

Een witte wenk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Het luchtruim oneindig vredig, nu veilig Mijn vrees blijft nu ver Links van ons de lagere landen Belaagd, onthaald op onweer en plagen Zo’n aanzien bedroeft mij Die kant heerst de Dood Rechts, ruw doch rijker in kleuren Hier dalen wij neder Een dal onbekend Tot mij glinstert een gouden juweel Streelt mijn gemoed, heelt mijn verlangen…

Antonie K

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Ik verplaats me in jouw gemoed door dodelijke moeheid te verbeelden in een psychisch nooit eindigende strijd, dan is ultieme slaap een optie, de dood niet het ergste, je verzet je even niet en glijdt weg in een wak van de tijd.…
Custor16 oktober 2010Lees meer >

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
Waar ook de mens zijn woning vest, Gaan lief en leed gepaard : De vreugdestralen van 't gemoed, Zij zijn de ware zonnegloed, In elke streek der aard.…

Maatbeker van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Zijn het de gedeelde beelden ontstegen uit de zoekgeraakte schimmen, die zich aan het gemoed klampen, in een laatste poging zich van het duister te ontdoen, zich aan het licht van morgen te laven en uit de eerste zonnestraal een glorieuze dag te spinnen, het ongewisse te weerstreven om de aangeboren angsten te overwinnen?…
Pama30 april 2013Lees meer >

Slavernij

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.863
Ach, hoe menig kloeke hand, Ach, hoe menig blij gemoed, Hoe veel harten zacht en goed, Hoe veel flinkheid en verstand, Zag ’k verdronken in een glas, Waar (in steê van 't zuiver nat, Dat uit bron of duinwel spat) ’t Vloeiend vuur uit kruik of vat, ’t Hels jenevervocht in was! Ziet!…
J.P. Heije29 november 2013Lees meer >

De weifelende schone

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Daphnis zou mij wel verwinnen, Want hij heeft een eêl gemoed. Daphnis, ja! ik moet u achten.... Zacht! - zo dit eens liefde waar?.... Neen! dit moet hij nimmer wachten! 'k Min hem niet - ik acht hem maar!…

't Is nu de kentertijd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Het is nu ook de tijd dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt: uit de vloeibare lusten en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste, als in oer-oude dagen d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen, of als nog heden in 't heelal telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal, een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…

Stadskanaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Kerf getrokken langs een lineaal totaal kaarsrecht zo ver ik kijken kon en het loopt door achter de horizon zo eindeloos recht dat voelt slecht waar ben ik terecht gekomen nergens troost in mijn dromen heeft een water bochten Stadskanaalsters kochten drugs en drank om dat kanaal recht als een plank te vergeten niet langer door hun gemoed…
Sjoerd Visser5 september 2020Lees meer >

Banda

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
hamerende kop Wat een zwalpend afleggen opeens betekent Per strekkende meter van gezwoeg Want nagenoeg niet gerekend Was op windstreken voor de boeg En de Australische stuurman's verbale dictaten Die derhalve gramstorig exploderen In een duizend bommen en granaten Van driftig scheldkannoneren Houten prauwen daarentegen Peddelen gemoedelijk…
Henk Jonker5 februari 2016Lees meer >