3285 resultaten.
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
Wat is dit vreemde leven toch?
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
657 Wat is dit vreemde leven toch:
onstuimig als de zomerzon
of leeggehaald als de bomen
in de herfst?
Alleen het essentiële is er nog:
het ademen, het kijken,
de liefde.…
Seizoenen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
791 samen zongerijpt
in zomertijd ons leven
waar de herfst reeds wenkt
dromen we lentedagen
op godverlaten stranden…
Stuntrijm (zonder titel #1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
676 Menig paar kerft in dit bos
Er in de boomschors flink op los
Die kale beuk daar - het is herfst -
Is ongetwijfeld het gekerfst…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.
De stilte wordt ondraaglijk.
Ik kijk om de hoek van morgen,
mijn handen vol verlangen.…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Er is geen mug meer die nog wil zoemen
als vroeger toen ik veilig lag
in mijn ver bed en ik de kamer
gevuld met droom en sprookjes zag.
Er is geen troost meer om mij te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.…
Als het over is...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.321 je niets meer hebt te geven
dan is er maar één oplossing
om zonder elkaar verder te leven
Als er echt geen hoop meer is
ga dan als vrienden uit elkaar
ook al zal het eerst verdriet doen
maar dan is het afgelopen, klaar
Lief en leed is tien jaar gedeeld
maar het vuur begon langzaam te doven
totdat het laatste vlammetje uitging
geen sprookjes…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen mug meer die wil zoemen
als vroeger toen ik veilig lag
in dat ver bed en ik de kamer
gevuld met droom en sprookjes zag.
Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 (om onder water te blijven)
ik maak gehakt van de sprookjes
ik schrijf over de werkelijkheid
ik ben een diepzinnig artiest
die binnenkort naar de bodem
van niet alleen de oceaan
maar van het leven op zoek
zal gaan. Ik schrijf stilistisch
dat je d'r koud van wordt.
Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen.…
se conde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 laatste niets
voelt luren in secondes, waar
zijn macht
heeft opgezegd
in het neergelegde zand
stroomt nóg de loper leeg, ik zweeg
maar weet vandaag
dat morgen
ook nog aan een pijnpunt vreet
heet wroet zijn tand
mijn hand neemt slechts de krant
die uitgezonderd zacht
in één beweging
tussen nu en morgen
zoekt
naar
sprookjes…
Greta Thunberg
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
589 De mintgroene dalen
omsloten door heuvels
van noordelijk Zweden in
midzomernacht
schijnen als rendieren-
reeën te baden
in 't gloedvolle magische
schijnsel der nacht
toppen en kammen
verlenen de wanden
een tondeldoosvuur als in
sprookjes gedacht
de jeugdige Thunberg
zag met lede ogen
het slinken der sneeuwranden
als het bewijs…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
OUDE MAN
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
861 met zo'n prachtige herfst
zullen er voor mij nog komen?…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Geloof me, vriend,
de herfst duurt lang,
te lang voor mij.…
Laat de goedheid van St. Maarten spreken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Maarten
spreken, wanneer de herfst een
koude depressie zaait in menig
mensenhart. Zo velen lijken nu
al weer reeds vergeten;
dat de natuur in hun leven nog
maar zo kort geleden ook zijn
royale kanten had.
Laat de goedheid van St. Maarten
spreken, wanneer de herfst de
de koude met een dik bladerdek
afschermt.…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.
Laat de herfstwind door je haren waaien
geniet van de kleuren in het kalend bos
gouden bladeren die tussen de stammen draaien
en zich uiteindelijk zachtjes vleien in het mos.…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 die ik
weer kan afstrepen op mijn
“ hoeveel herfsten nog te gaan kalender “
en dan denk ik
ook al tellen we de herfsten die voorbijgaan
maar de liefde die erin besloten ligt
laat zich nimmer aftellen…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 zomerlijke stonden
tot ‘t in de herfst opnieuw verdwenen is.…
boomt niet langer sterk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 wanneer de wind
grillig snelt
naar herfst
dan voelt
het leven
sleet
versukkelt het
na korte tijd
in aardse vergankelijkheid…
Andere kant (tanka)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
679 geurig en kleurig
sterfelijkheid en weemoed
herfst in vier clichés
ik ruik zoete stoofpeertjes
en geniet straks van hachee…
herfstfeest
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
957 de kabouter
die hier woont
verwacht veel visite
het zal het feest
van de herfst zijn
dat ze hier straks
wanneer wij weg zijn
vast uitbundig vieren…
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 was zo rijp
in kleur en geur een hemelsblijk
we oogsten nu nog extra dagen
die een volle herfst waar gaan maken…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 Mocht jij
je ongelukkig uitdrukken
het is je al vergeven
jij bent een oude toon
je hebt het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
jij wilt geen geheimen
meer verbergen
voor de herfst in Amsterdam
want het is…
Schimmen van mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
598 Schimmen van mijn hart zijn als esdoornbladeren in de herfst.
Eenmaal per jaar rood en de rest van de tijd groen.
Hun kleuren bijna eentonig op dat moment na.
Zo'n schim van mijn hart is een verlangen
Een verlangen dat komt, verandert en weer komt
Zoals deze bladeren in de herfst, zo zijn de schimmen van mijn hart.…
Jaargetijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
473 Toch is het volop herfst.
Oude gedachten waaien,
uit kaalgeworden bomen.…
Tuinen die ogen als goudbazaar
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
903 Zoals scheppers de emmers vol over einders droegen
Timmermannen leidekkers en matrozen tij aanjoegen
Getekend door vingers luchtig gezegend door een hand
In ‘t westen klom de zon steeds hoger in dat verre pand.
Uit de nacht zongen soms rijen om tal van frêle symbolen
Dood kan leven dierbaar elke kleur zijn van ook bosviolen
Ook in ‘t oosten…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 Schik de geplisseerde rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas…
Heimwee naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 paraat
waarom maken ze vaak doelbewust
elkaar en ook de wereld kapot
vroeger, ergens in een vorig leven
was ik een prins op een wit paard
in volle galop door sprookjesland
met een geliefde voor op het zadel
zo’n Assepoester of Doornroosje
misschien wel een Sneeuwwitje
goed werd beloond en slecht gestraft
ach geloofde ik nog maar in sprookjes…