1853 resultaten.
Kanttekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Hoe heerlijk is het om te strooien
Met ongezouten commentaar
Een opgezette boom te rooien
En vellen is verdedigbaar
Hoe zalig takken af te zagen
Een stam te klieven voor de haard
Om plat te branden alle dagen
Het is de moeite meer dan waard
Hoe wreed is het kritiek te kerven
In bast en schors van levend hout
Om te verwonden, te doen sterven…
Teken aan de wand
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
576 Zijn liefde is van hout
haar liefde is als vuur
samen bouwen ze een
huis met brandmelders.
Vazen wachten op bloemen
paraplu's wachten op regen
zomerjurken wachten op de zon
en ik, ik wacht op jou.…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het brandende hout klonk
tegen een achtergrond van leugens
over het verborgen bedrog;
vergeten bloedlijnen
als ongewapende bogen
liggend voor vluchtende voeten,
met de jaren in het vooruitzicht
die het gemoed verder opzweepten
onder het gekwetter van leeuweriken.…
als de goede mensen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
347 hoe een stevige simpele bank staat
temidden van droeve mitsen en maren
voor jouw recht-door-zee aanwezigheid
hoe in een amalgaam van bespiegelende beelden
de bomen in de buurt ruisend van je getuigen
vredesduiven onstilbaar koeren
hoe rondom het overwinningsstilleven
een eenvoudige houten bank
alles in beweging blijft
hoe we doorheen…
Op de stoep
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
219 Stond ik jarenlang verwachtingsvol
telkens stil bij een deur met klingel
dat zowel buiten als van binnen
kleur gaf aan het verleden
het kraken van de houten vloer
stoorde niet bij een stille overgang
naar bedachtzamere jaren
waar liefde diep geborgen zit
de klingel haar deur gesloten houdt
weerklanken er alles aan doen, opnieuw
haar…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
84 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout.
Langzaam sta ik op en wandel
Weer terug en voel me blij
Vrienden te hebben, die niet praten
Over wat ik hun net zei.
1947…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 En op het blande zonpad waar
de merelzang nooit zweeg, het goud
is morsig nu; 'n kleiïg weke grond
strengelt in grauwe banen zwart door 't hout,
en 't hout is arm en kaal en menigwerf gewond.
Hier ligt als 'n juweeltje diep in schrijn
zo menig pas, lieve, van u, begraven,
ik ruik weer geur heerlijk zoete jasmijn!…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 berken stonden in blad
weilanden leken op een uitgestrekt
groen tapijt waarop de zon gul
en warm haar licht strooide
bovenop de heuvel van het beukenbos
schitterde een uitbundige eik
haar bladerdak was een troostende moeder
die bescherming en verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos moest verwoest
met het hout…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 De leegte die je achterliet is groot,
als een meubel dat tot op het hout is gestript.
Toch drupt de troost hier heel zachtjes binnen.
Kijk naar de werkbank, naar je zoons.
Zij dragen jouw liefde voor het vak nu in hun handen.…
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 Die geven het aan de andere
aaneengeschakelde halve manen door,
tot ze zijn aangekomen in een
houten ton, of op het slurpende gras.
waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.
De mens, die het als een schouwspel
ervaart en tot rust komt.
Het moet niet veel zijn,
om gelukkig te zijn.…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
De verloren zoon
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.790 Naar contact werd niet gezocht
Hij is van het zelfde hout gesneden
De liefde die werd afgekocht
Het onkruid werd gemeden
De vraag naar het verleden
M'n leven op de tocht
Bevestiging die ik zocht
Op eigen risico betreden
De verloren weg weer terug gevonden
Het gegunde respijt
Met alle hoop weer heen gezonden
Nu is hij aan het einde…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
Pril geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Er hangt een wiegje in de struiken
fijn gevlochten en stevig gebouwd
van allerlei kleine stukjes hout
de vorm geheel naar oergebruiken
Diep verscholen voor vijand en vrind
door takken in tederheid omvat
gehuld in een hemeltje van blad
gesust door het zuchten van de wind
Twee lijsters zingen er met hun beidjes
een jubelend lied op hun allerbest…
drift in het stappen van mensen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.033 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen, hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle verdwazing…
Hoofdpijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.472 de puinhoop in mijn hoofd
groeit gestaag ruimtegebrek
is een knelpunt de hulpdienst
moet helaas prioriteiten stellen
er rommelt iets in mijn bewustzijn
een kapotte tegel wordt pijnlijk
uit de puinhoop verwijderd
ongeverfd hout ter zijde gelegd
het sloopbedrijf is ingeschakeld
om de puinhoop in mijn hoofd
op te ruimen de grijper krijgt…
Duivelsdans
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
935 De overburen klieven goud uit oud hout,
wakkeren de haarden en zwaarden.
Het warme meisje strekt haar benige tenen,
scherpt blanke nagels en splinters.
De overburen spannen touwen over het pad.
Worden de bouwvallige houtwallen verhangen?
Het warme meisje wast haren en geblauwde ogen.…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
Go: het bordspel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.219 Witte en zwartje steentjes
Vormen de meest
Ingewikkelde patronen
Op een bord van zuiver hout
Traditioneel Oosters spel
Ontstaan zo lang geleden
Toen wij alleen
Met bikkels konden gooien
Waar spelers kyu en dan
Atari plaatsen in het linkerveld
Op zoek naar een manier
Om tot een overwinning te komen
Twee kleuren zwart en wit
Liggend…
Speelt geen poppenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
761 zij sneden hout
in sobere trekken
trokken strak hun
voorgekleurde draden
aan in sober gaan
geleerd om zelf het
leven te ontdekken
jij zag de nerf
polijstte zacht
tot ik weer
vlammen kon
telde alle ringen
vanaf de bast tot
je bij de kern was
jij gaat niet voor
het kruis maakt geen
nieuwe marionetten
speelt geen poppenspel…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
OUD LAND
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Tere stralen door het hout
oude paden uitgesleten,
stoere den en slanke berken,
doorzichtig groen, ragdun en fijn
door het zonlicht niet vergeten.
Een grote kei en meerdere
als ik me niet vergis.
Hoe zijn ze hier beland?
Wie heeft dit graf bereid?
Geen antwoord op mijn vragen.
Tekenen van lang vervlogen tijd.…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Het zal kreunen op
het harde hout en
mijn ziel voor eeuwig vrijlaten.
Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.
Het zal barsten op
mijn gehavend graf en
de dood zal uit
een granieten steen ontwaken.…
Leven en dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
2.239 Dus leef vooral je leven
en zorg dat je niks mist,
want je ligt daarna voor eeuwig
in een kale houten kist.…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 in een oogopslag van slag
de dag dat ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms…
Bedankt 2 0 0 8 -
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
4.583 Een vernevelde knipoogt reeds
naar het nieuwe jaar & wenst
alle schrijvers & dichters
van gedichten.nl:
licht in uw luchter,
hout voor jullie kachel,
brandstof in uw auto,
brood & wijn op de plank,
originele hersenspinsels & amusement...
maar vooral véél gezondheid,
vriendschap & warmte
in jullie lijven in het nieuwe jaar!…