6134 resultaten.
[God heeft een huis gebouwd]
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.837 God heeft een huis gebouwd en dak
en zoldering bespannen strak
met kommer, druk en droefenis,
weedom er de bevloering is
en alle wanden zijn bekleed
met zorgen en met harteleed
en in betreuren ingehuld;
Hij heeft de goeden er in weggeloken
en toegesproken:
de sleutel van uw deur is het geduld.…
Huis vol gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten
het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten
in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren
ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust
had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten
maar met de sleutel
in het slot schrok alles…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne.
Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…
Noord Zuid, Huis Uit
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
1.258 Op het moment dat men weer wil gaan boren,
ontstaan in Amsterdam rondom die plek,
verzakkingen in panden door een lek.
De ondergrondse dreigt nog te ontsporen.
Vandaar dat de gemeente heeft besloten
in allerijl het draagvlak te vergroten.…
VAN NEGERHUT TOT WITTE HUIS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
551 Doof was hij voor haar nederige smeken
Al wist hij dat zij ‘s morgens zou gaan huwen
Hij zag het bloed niet haar wangen stuwen
Hij kon haar maken en hij kon haar breken
Hij was de meester, hij bezat de zwepen
Iedere slaaf kende daarvan het klappen
Vooral wanneer hij trachtte te ontsnappen
Menige rug had littekens en strepen
En vele oorlogen…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 We nemen dingen zoals ze komen
Na het aanpassen is er slaap
Kille nachten, zwarte dromen
Het onderbewuste opgeraapt.
Onder de schaduw van de vleugels
In de schemer van de nacht
Losjes voeren van de teugels
Kost me ineens alle kracht.
Neem de wind in alle zeilen
Zodat het leven vooruit gaat
Probeer imago op te vijlen
Het leven gaat zoals…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
23 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Over met de deur in huis vallen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 In sommige gevallen
Moet je met de deur in huis vallen.
Zeker als je gaat proberen
Iemand te arresteren,
Die het nog niet heeft willen leren.
Ja, dacht de arrestant,
Al dat geweld in dit land.…
KEN JE EIGEN HUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
649 eindeloos veel ramen, vele soorten
krijgt invloeden van buitenaf
hij krijgt terug, wat hij eens gaf
hoe mooier men van binnen is
de reacties uit de wereld zijn niet mis
het bewustzijn komt van binnen uit
het leerproces is heel erg zwaar
denk goed na, het keerpunt is reeds daar
dat je niet weer op moeilijkheden stuit
het is dus, ken je eigen huis…
zelfs als ik naar huis ga
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 vanaf een veilige afstand zie ik je tranen
ze stromen in momenten van grote angst
en dat voor zo’n klein meisje
kleine handen uitgestrekt
zoekende naar hulp, gereed om te slaan
benen gemaakt om te rennen
om te vluchten
vanaf mijn veilige afstand sla ik je gade
meer kan ik hier niet voor je doen
wat rijst uitdelen, je veiligheid garanderen…
Thuis van huis (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.045 zwijgen door jouw gemis
het is de telefoon die soms toch nog even overgaat
jouw foto's aan de muur krijgen een heel ander betekenis
het licht blijft uit,
voor nu wordt er nog veel over je gepraat
en straks woont er iemand anders in jouw huis
en daarna word je voor velen een "weet je nog.."…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 van
Papier en verf gemaakt;
En in je andere arm voer
Je het meisje van je dromen
Door het landschap van je jeugd,
En durf je voor het eerst
Zonder angst buiten de veilige muren
Van je ouderlijk huis te komen,
Ga je volkomen op in dans,
In klank en in haar met wie
Je gelukkig bent…
Huis ten Bosch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Als je je huis niet grondig onderhoudt
Ja, ramen zemen en een keertje stoffen
Maar voor de rest de boel dus laat versloffen
Dan tocht en lekt het en moet er verbouwd
Kozijnen, leidingwerk etcetera
Stuur Bea toch de rekening maar na.…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,
Mijn eigen waarde
Die aarzelend terugkeert
Naar het verlaten huis…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
Het behouden huis (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 zij liepen de muziek achterna
die hen bracht naar het strijdtoneel
al werd er niet gestreden
maar er werd poëzie gevierd
het behouden huis de leidraad
welke op velerlei manieren
de passie had aangewakkerd
evenals het opgestookte vuur
één voor één namen ze de vloer
en lazen hun pennenstreken voor
over liefde, intens gemis
zandkastelen…
Zoekende in eigen huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Niet in de kamer
van mijn vreugde,
noch in die
van mijn verdriet –
achter elke deur
keer op keer
verlatenheid.
Maar in de kamer
van mijn zonden,
daar zit wenend
mijn Heer.…
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ach jij
ik kwam je tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je…
Verdwalend in Gods huis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
757 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden als je buigt of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht en wit
beesten smakken mond en…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
NIEUW LEVEN IN HUIS!
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 onder donsdeken
in een wiegje -
smakkend tutgenot…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
één - gezind - huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 vervloekt en veracht
want ze lieten me buiten staan
en namen mijn minnaar af
delfde voor mij 't graf
steeds weer opnieuw
op de wegen des levens
lieten ze mijn vrienden
de andere kant opkijken
hun motto is graaien, de economie
moet blijven draaien
hoe lang heb ik niet getracht
hoe lang heb ik niet gewacht
naar het
één - gezind-huis…
Haal de zon in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 Haal de zon in huis.
Laat haar schijnen.
Laat haar schijnen in je hart.
Waar liefde is zal haat verdwijnen.
Krijgt het leven een nieuwe start.
Want onder de zon ben ik geboren.
Vond ik mijn eerste levenskracht.
Heb ik mijn onschuld verloren
aan de liefde die nimmer wacht.…
DRUK BEZOCHT HUIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
372 Wat een lust om het grote gokpaleis
te bezoeken zonder wil tot spelen.
Slechts kijken naar kleuren, die zich verdelen
in felle lichten en rustig zwartgrijs.
Geschuif, gerinkel en hortende wijs
klinken uit kasten van spannend beleven.
Draaitafels snorren bij afwachtend beven.
Kreten versterken de uitdagende prijs.
De schilder, dichter en…
Je rekent erop, een huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 vrienden doen
wat ze kunnen
ze helpen me
Niet zozeer om mij te helpen
maar als antwoord
op mijn onuitgesproken vraag
Het is vanzelfsprekend
dat het kan verkeren
en vanzelfsprekend
dat ik toch geborgen ben
hier, bij elkaar, hier
in dit huis…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Mijn huis heeft gladde tegels
muren, die de wrekers wit wassen
van de geronnen noodzaak
om uit de weg te ruimen
wie op anderen neerkijkt
achter dekmantels werkt
niet voor rede vatbaar is
of anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van…
Mijn huis heeft grote bedden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Mijn huis heeft grote bedden
waarin naakte mensen kreunen
en meisjes verkracht worden
door andermans eenzaamheid
De gasten betalen voor
het wassen van de gordijnen
die ze na de nacht strelen
met hun zachte handen
Ze verwachten geen eelt
van de dag, ze herschikken
en ruiken, plukken de bloemen
niet zelf, leven binnen
waar ze zonder…
de lange weg naar huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 iemand een vader en
zijn kleine zoon vast
hij laat me kijken naar
het kind dat teer verschanst
in het landschap van
vaders armen rust
zachte gebaren betasten
het kindergezicht
mollige handjes vleien zich
op mannenschouders
het geraakte hart wordt licht
in ademloze tijd
iemand achter de lens
legt het weerzien vast
de lange weg naar huis…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 De kamers zijn groot, in de gang is het stil,
het huis voegt zich niet meer naar mijn wil.
Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan,
terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan.
Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.…