3310 resultaten.
Zo ben ik ook
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.387 het wijdse
en ongrijpbare
zo de schepping is
ben ik ook
aanraakbaar
met handen
maar dan zo
gering van lijf
zo ben ik ook
ja, de voeten geaard
maar de geest
onpeilbaar diep
ze kan nochtans leeg zijn
of gestuurd worden door
een bovennatuurlijk brein
ik voel leven
op weg naar de dood
zie de zon in mist
ervaar ijs in…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Een tuimel van rood bloed
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 je schoot
het vliegen neer
in een tuimel
van rood bloed
de vlucht
schrok op
vloog weg op de
echo van het schot
een hoopje
veren in het gras
het lijf doorzeefd
met hagel is wat bleef
je schoot het vliegen neer
en bindt de poten op
nu poets je het geweer
jij laat geen veer…
Dromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 op dat moment
van samenzijn
dat ene vleugje van jou
nabij
zoals mijn lijf zacht golvend
kan bewegen
op de ademhaling
van jouw aanwezigheid
verlang ik naar de geur van lente
de kunst van liefde
van jou
vrouwelijk
in mij
zintuig voedend
de rakende stilte
langzaam voorbij
lichamelijkheid reist…
Verdwaald in de tijd
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.346 Langzaam verdwijn je uit je lijf
In vage reizen door het verleden
beleef je angsten opnieuw
Op de wand tegenover je bed
zie jij taferelen
die voor ons verborgen blijven
We zoeken je in een enkel woord
dat je af en toe ontglipt
En vinden je als een
in de tijd verdwaald kind terug…
Mijn laatste toeverlaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zijn handen zijn
van hout het stoffen lijf
lijkt eeuwenoud
geknakt ligt hij
te wachten op
de eerste die hem ziet
met opgewekte ogen
een blijde lach maar ook
vaak tranen van verdriet
hij was mijn kameraad
we deelden alles samen
mijn laatste toeverlaat
ik heb hem opgepakt
wil hem nooit meer kwijt
mijn jeugd in onafscheidelijkheid…
Franse tuin
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
554 ooit was ik keurig getrimd
gewied en heel formeel
mijn buxushegjes strak
geplant in rechte lijnen
tot stormtroepen mijn lijf
met schoffels en houwelen
kliefden, hakten en verbrandden
nu haak ik mij aan elke steen
door de modder naar de meet
maar in de grond
ben ik nog steeds dezelfde
kleine Franse tuin…
Lach of een traan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.131 Is dit mijn eigen ik
ik geloof dat ik stik
gevangen in mijn lijf
het voelt zoals ik het beschrijf
waarom laat ik het weer gebeuren
ik wil eigenlijk niet treuren
maar dan speel ik toneel
een glimlach is vandaag teveel
misschien bekijk ik het morgen weer van de zonnige kant
maar nu ben ik even in een verkeerde stemming beland!…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Verwachting van ellende op de wegen
Jaagt menigeen de stuipen op het lijf.
Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je ook kijkt.…
Het speelse lentelicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
651 takken wuiven trager
bladeren groenen donkerder
dan het speelse lentelicht
met energie beladen
strekken zij zich spreidend uit
haar bast voelt warm aan mijn huid
in ontspannen
vloeien krachten door mijn lijf
fluister dat ik altijd bij haar blijf
kijk op en zie
een wonderlijk gebeuren
de kruin herneemt zijn voorjaarskleuren…
het bed van glas
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
497 schilder mijn lijf
vereeuwig me
met je vaardige
slanke handen
mijn kunstenaar
je kunt haast niet
wachten
en ik voel me trots
als ik het
eindresultaat zie
daarna vrijen we op
het bed van glas
jij en ik……we zijn
bedreven in kunst.…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
het lot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Kan die ziekte stoppen
ik hou het niet meer vol
stoppen, ja nu
mijn hoofd is overvol
Mijn lijf doet vreselijk pijn
was het maar voorbij
dan hoef ik niet meer te twijfelen
dan ben ik niet meer lastig, zeiden zij
Begrijpen doen jullie me niet
en lastige mensen worden aan de kant gezet
dat is makkelijker dan begrijpen
en wordt er niet meer…
met losse hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw.
Hoezeer treft zij raak.
Rouwen heeft geen smaak.…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 als een dichtvriezende rivier
ontloop je vergeefs
het meesleurende niets
dat onder je door stroomt
en toch
je gaat ze te lijf
de pijnlijke groei
de spartelende worsteling
met angst en agonie
ruk je je los
je wordt die je bent
met onvermijdelijke moed
en dan
dichterbij de dood
de omgekeerde bloei:
leeg genoeg om vol te lopen…
Dichterschap
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
964 Een droom ligt in het dichterschap
boven het zomerse land
van zwijgende wolven
in dit eenzame lijf heb ik ooit
het hart van een kind gehad
zwerven moet ik nu in wildernis
over het veld van verlangen
terwijl communicatie
alsmaar stiller wordt
komen dromen terug
in mijn lichaam huilt
het hart van een vreemde.…
Zijn stukje wereld ben ik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
720 in deze wereld
waar de merel huilt
schuilt een man
onder mijn vleugels
hij verbergt zijn lijf
en zijn gezicht
het gewicht van leven
is te zwaar
ik laat hem daar
soms til ik mijn vleugels op
en laat de zon hem
zachtjes raken
zo lijkt het eventjes wat lichter
ookal weten wij wel beter…
onderhuids
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 hoe schuldig
is het kind
als de streling
het kleine lijf
wakker maakt
het weerloze
hart ontkleedt
hoe intens
is de zee
als de kleine
boot verloren
en verward in
ongrijpbare
stormen verdwijnt
hoe brandbaar
is de wanhoop
als de man
zoveel later
weet dat het
kind onderhuids
naar liefde zocht…
Vastvriezen in de warmte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 Kortgeleden
Streelde
ik jouw borsten
nog en nu
leven zij in mijn
gedachten
Oók toen, lag
jouw lijf tegen dat van mij
vrouw, wat was ik blij dat ik
jou toen intens mocht be-
minnen
'k Hoop en ver-
trouw erop dat die
tijd terugkeert en zich niet gaat
vastvriezen in de
warmte van onz'
liefde...…
Het ontcijferen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 in hiëroglyfen
van het leven
heb ik ooit mijn liefde
op jouw lijf geschreven
maar onze steen
van rosette is
verloren gegaan
in onrustige tijden
het ontcijferen
is ons niet meer
gelukt maar de kleur
van liefde is gebleven
als wij samen dromen
kunnen wij heel dicht
bij de betekenissen komen
in houden van elkaar…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 hij zag haar handen
zonder magie van
verborgen talenten
wist hoe tijd
groeven had getrokken
in vereelte huid
er was geen mystiek
in het aards vermoeien
dat werken heette
met een lijf dat
bij iedere beweging pijn
en ellende niet kon vergeten
toch was er altijd
de lach die in elkaar ontmoeten
zoveel blijdschap en warmte gaf…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Ik heb je gezocht
in de supermarkt
bij de bakker
in de ruggen van mensen
mijn roep tevergeefs
nu in stilte gedompeld
ronddolend in een
verstard geraakt lijf
in fluisteringen
je naam gespeld
alsmaar en alsmaar
tot ketting geweven
ik heb je gezocht
in het parkje om de hoek
bij de slager en in
het verhaal van een boek
en ik zoek…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…
Een blouse vol zomer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
634 Plotsklaps stond ze daar
ze had weinig om het lijf
haar bed voelde zacht.
Mijn lief droeg een blouse
waar ik van moest blozen
het blauw viel uit mijn ogen.
Strijkend langs haar dij
tot aan haar roze plooien
ik voel nattigheid.…
Loskomen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
411 Misschien worden we
onsterfelijke vogels
die door de ruimte
zweven en komen we
los van ons vleselijke lijf.
We houden ook niet rafelige randjes
en van kwetsbaarheid…
Dat zweempje blauw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
624 Uitgemergeld bleek, haar knokige lijf
stil in een hoekje weggekropen,
haar haren wild en vuilig-stijf
murmelend van ellende en straalbezopen
Maar in haar ogen rest dat vleugje blauw
waar mannen zich eens aan laafden
té veel verdriet voor dat tere lijf
godvergeten tussen al die beschaafden
De hypocrisie viert nogmaals hoogtij, en weer
wordt…
Zonsopkomst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Hier in mijn hartboezem
ruil ik jouw diepste adem
voor de zee, die rode gloed
van mijn naakte onderlichaam
mijn lijf siddert doorzichtig
door de gaten van het ochtendgordijn
deze dag, al vroeg onder regen gedompeld
is jouw lijf als een rots, bebost
maar onbegrepen, laat ik je gaan
ik was slechts tegenwind
en geef je mijn nachtvracht
voor…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Vooruit of achteruit mijn lijf wilde niet meer mee.
Zo werd ik aan de kant van de weg gezet.
Mijn karkas begint stilaan weg te teren.
Grote zweren krijg ik op mijn lijf.
Vandalen sloegen mijn ogen stuk
Kon zelfs geen regen meer smaken.
Zo verging ook mijn gebit,
Tussen bladeren, onkruid en slib.…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Wanneer een vreemde verdweesdheid
als een mistige nevel
geknecht in donkere knopen
rond haar lijf hangt...
Haar hart schreeuwt
haar hoofd roept
haar lijf brandt
haar mond dichtgenaaid
Woorden bulken
tegen haar binnenwand.
Als bliksemschichten
zoeken ze een uitweg
voor een scherpende snijdende pijn
Dit...
Neen...…
7 exitstrategieën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 zij respecteerde naar de letter
de voorgeschreven omgangsafstand,
maar heel haar lijf zat vol
met ingebeelde illegalen.
7.
foto’s van de privéstranden
onthulden hoe de elite er
schaamteloos flaneerde:
met naakte mond
en hand in hand.…