Alle inzendingen over lijf

3310 resultaten.

Sorteren op:

Zo ben ik ook

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.387
het wijdse en ongrijpbare zo de schepping is ben ik ook aanraakbaar met handen maar dan zo gering van lijf zo ben ik ook ja, de voeten geaard maar de geest onpeilbaar diep ze kan nochtans leeg zijn of gestuurd worden door een bovennatuurlijk brein ik voel leven op weg naar de dood zie de zon in mist ervaar ijs in…

Twee paarden

gedicht
3.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 15.022
Verloren in de warmte van het andere lijf kijkend naar de horizon. Zo staan en het gras vergeten. ------------------- uit: 'Memo', Plint.…

Een tuimel van rood bloed

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 611
je schoot het vliegen neer in een tuimel van rood bloed de vlucht schrok op vloog weg op de echo van het schot een hoopje veren in het gras het lijf doorzeefd met hagel is wat bleef je schoot het vliegen neer en bindt de poten op nu poets je het geweer jij laat geen veer…
wil melker23 januari 2010Lees meer >

Dromen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 542
op dat moment van samenzijn dat ene vleugje van jou nabij zoals mijn lijf zacht golvend kan bewegen op de ademhaling van jouw aanwezigheid verlang ik naar de geur van lente de kunst van liefde van jou vrouwelijk in mij zintuig voedend de rakende stilte langzaam voorbij lichamelijkheid reist…
Chloë19 februari 2010Lees meer >

Verdwaald in de tijd

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Langzaam verdwijn je uit je lijf In vage reizen door het verleden beleef je angsten opnieuw Op de wand tegenover je bed zie jij taferelen die voor ons verborgen blijven We zoeken je in een enkel woord dat je af en toe ontglipt En vinden je als een in de tijd verdwaald kind terug…

Mijn laatste toeverlaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
zijn handen zijn van hout het stoffen lijf lijkt eeuwenoud geknakt ligt hij te wachten op de eerste die hem ziet met opgewekte ogen een blijde lach maar ook vaak tranen van verdriet hij was mijn kameraad we deelden alles samen mijn laatste toeverlaat ik heb hem opgepakt wil hem nooit meer kwijt mijn jeugd in onafscheidelijkheid…

Franse tuin

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 554
ooit was ik keurig getrimd gewied en heel formeel mijn buxushegjes strak geplant in rechte lijnen tot stormtroepen mijn lijf met schoffels en houwelen kliefden, hakten en verbrandden nu haak ik mij aan elke steen door de modder naar de meet maar in de grond ben ik nog steeds dezelfde kleine Franse tuin…
Stig Hansen17 september 2011Lees meer >

Lach of een traan

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Is dit mijn eigen ik ik geloof dat ik stik gevangen in mijn lijf het voelt zoals ik het beschrijf waarom laat ik het weer gebeuren ik wil eigenlijk niet treuren maar dan speel ik toneel een glimlach is vandaag teveel misschien bekijk ik het morgen weer van de zonnige kant maar nu ben ik even in een verkeerde stemming beland!…

Waarschuwing

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
Verwachting van ellende op de wegen Jaagt menigeen de stuipen op het lijf. Zodat ook ik van schrik al half verstijf, Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen. Het toppunt van de veiligheid bereikt, Geen Overweg te zien, waar je ook kijkt.…
Wim Overweg8 december 2012Lees meer >

Het speelse lentelicht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
takken wuiven trager bladeren groenen donkerder dan het speelse lentelicht met energie beladen strekken zij zich spreidend uit haar bast voelt warm aan mijn huid in ontspannen vloeien krachten door mijn lijf fluister dat ik altijd bij haar blijf kijk op en zie een wonderlijk gebeuren de kruin herneemt zijn voorjaarskleuren…
wil melker1 februari 2013Lees meer >

het bed van glas

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
schilder mijn lijf vereeuwig me met je vaardige slanke handen mijn kunstenaar je kunt haast niet wachten en ik voel me trots als ik het eindresultaat zie daarna vrijen we op het bed van glas jij en ik……we zijn bedreven in kunst.…
fairouz3 april 2013Lees meer >

niet slapen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
in deze doorwaakte nacht hoor ik de klagende roep van een zwarte zwaan in dit winters noordland mijn slaapkamer als wachtkamer ik houd me doof maar mijn lijf wil slapen het duister breekt ben ik de waker die het vuur brandend houdt en wacht op wat komen gaat ben ik bang om me los te maken bang voor het verlies?…
J.Bakx1 februari 2014Lees meer >

het lot

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Kan die ziekte stoppen ik hou het niet meer vol stoppen, ja nu mijn hoofd is overvol Mijn lijf doet vreselijk pijn was het maar voorbij dan hoef ik niet meer te twijfelen dan ben ik niet meer lastig, zeiden zij Begrijpen doen jullie me niet en lastige mensen worden aan de kant gezet dat is makkelijker dan begrijpen en wordt er niet meer…
leidy31 augustus 2014Lees meer >

met losse hand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw. Hoezeer treft zij raak. Rouwen heeft geen smaak.…
sydhart18 december 2014Lees meer >

leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
als een dichtvriezende rivier ontloop je vergeefs het meesleurende niets dat onder je door stroomt en toch je gaat ze te lijf de pijnlijke groei de spartelende worsteling met angst en agonie ruk je je los je wordt die je bent met onvermijdelijke moed en dan dichterbij de dood de omgekeerde bloei: leeg genoeg om vol te lopen…
J.Bakx21 januari 2015Lees meer >

Dichterschap

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 964
Een droom ligt in het dichterschap boven het zomerse land van zwijgende wolven in dit eenzame lijf heb ik ooit het hart van een kind gehad zwerven moet ik nu in wildernis over het veld van verlangen terwijl communicatie alsmaar stiller wordt komen dromen terug in mijn lichaam huilt het hart van een vreemde.…

Zijn stukje wereld ben ik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
in deze wereld waar de merel huilt schuilt een man onder mijn vleugels hij verbergt zijn lijf en zijn gezicht het gewicht van leven is te zwaar ik laat hem daar soms til ik mijn vleugels op en laat de zon hem zachtjes raken zo lijkt het eventjes wat lichter ookal weten wij wel beter…
Dianah4 februari 2017Lees meer >

onderhuids

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
hoe schuldig is het kind als de streling het kleine lijf wakker maakt het weerloze hart ontkleedt hoe intens is de zee als de kleine boot verloren en verward in ongrijpbare stormen verdwijnt hoe brandbaar is de wanhoop als de man zoveel later weet dat het kind onderhuids naar liefde zocht…
J.Bakx27 april 2017Lees meer >

Vastvriezen in de warmte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Kortgeleden Streelde ik jouw borsten nog en nu leven zij in mijn gedachten Oók toen, lag jouw lijf tegen dat van mij vrouw, wat was ik blij dat ik jou toen intens mocht be- minnen 'k Hoop en ver- trouw erop dat die tijd terugkeert en zich niet gaat vastvriezen in de warmte van onz' liefde...…

Het ontcijferen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
in hiëroglyfen van het leven heb ik ooit mijn liefde op jouw lijf geschreven maar onze steen van rosette is verloren gegaan in onrustige tijden het ontcijferen is ons niet meer gelukt maar de kleur van liefde is gebleven als wij samen dromen kunnen wij heel dicht bij de betekenissen komen in houden van elkaar…

Zonder magie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
hij zag haar handen zonder magie van verborgen talenten wist hoe tijd groeven had getrokken in vereelte huid er was geen mystiek in het aards vermoeien dat werken heette met een lijf dat bij iedere beweging pijn en ellende niet kon vergeten toch was er altijd de lach die in elkaar ontmoeten zoveel blijdschap en warmte gaf…

ZOEKTOCHT

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
Ik heb je gezocht in de supermarkt bij de bakker in de ruggen van mensen mijn roep tevergeefs nu in stilte gedompeld ronddolend in een verstard geraakt lijf in fluisteringen je naam gespeld alsmaar en alsmaar tot ketting geweven ik heb je gezocht in het parkje om de hoek bij de slager en in het verhaal van een boek en ik zoek…

iemand ziet je

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
iemand trekt met kalk een witte lijn op de muur rond jouw lijf je bent getekend zonder schaduw verdwijn je in het donker je houdt een lege koffer vast een beetje bevend stapt je rechterbeen in de stroming van de ongewisse tijd een kalkrestje rust gelaten op het verstrooide haar iemand ziet je…

Een blouse vol zomer

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
Plotsklaps stond ze daar ze had weinig om het lijf haar bed voelde zacht. Mijn lief droeg een blouse waar ik van moest blozen het blauw viel uit mijn ogen. Strijkend langs haar dij tot aan haar roze plooien ik voel nattigheid.…

Loskomen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
Misschien worden we onsterfelijke vogels die door de ruimte zweven en komen we los van ons vleselijke lijf. We houden ook niet rafelige randjes en van kwetsbaarheid…
J.Bakx23 oktober 2022Lees meer >

Dat zweempje blauw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Uitgemergeld bleek, haar knokige lijf stil in een hoekje weggekropen, haar haren wild en vuilig-stijf murmelend van ellende en straalbezopen Maar in haar ogen rest dat vleugje blauw waar mannen zich eens aan laafden té veel verdriet voor dat tere lijf godvergeten tussen al die beschaafden De hypocrisie viert nogmaals hoogtij, en weer wordt…

Zonsopkomst

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Hier in mijn hartboezem ruil ik jouw diepste adem voor de zee, die rode gloed van mijn naakte onderlichaam mijn lijf siddert doorzichtig door de gaten van het ochtendgordijn deze dag, al vroeg onder regen gedompeld is jouw lijf als een rots, bebost maar onbegrepen, laat ik je gaan ik was slechts tegenwind en geef je mijn nachtvracht voor…
mobar11 maart 2009Lees meer >

stoer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 962
Vooruit of achteruit mijn lijf wilde niet meer mee. Zo werd ik aan de kant van de weg gezet. Mijn karkas begint stilaan weg te teren. Grote zweren krijg ik op mijn lijf. Vandalen sloegen mijn ogen stuk Kon zelfs geen regen meer smaken. Zo verging ook mijn gebit, Tussen bladeren, onkruid en slib.…

Witte vredesduif.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Wanneer een vreemde verdweesdheid als een mistige nevel geknecht in donkere knopen rond haar lijf hangt... Haar hart schreeuwt haar hoofd roept haar lijf brandt haar mond dichtgenaaid Woorden bulken tegen haar binnenwand. Als bliksemschichten zoeken ze een uitweg voor een scherpende snijdende pijn Dit... Neen...…

7 exitstrategieën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
zij respecteerde naar de letter de voorgeschreven omgangsafstand, maar heel haar lijf zat vol met ingebeelde illegalen. 7. foto’s van de privéstranden onthulden hoe de elite er schaamteloos flaneerde: met naakte mond en hand in hand.…
Dirk Vekemans31 augustus 2023Lees meer >