1504 resultaten.
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Schone wildernis,
sterk en tegelijk kwetsbaar;
ondergrondse weg
voor scherpe fabrieksvoeding
eerbiedigen elkaar hier.…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze schreeuwde
woorden met van
die scherpe klanken
die snijden in je ziel
waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek…
Aan de “Groten”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ze staan gereed stenen te werpen
naar hen die voor vrede leven
terwijl ze woorden met dreiging scherpen
tillen ze geen stenen omdat daaraan hun fouten kleven.
Regeer dan de aarde
en verpletter je zelf
je macht is van generlei waarde
men ziet jullie als “Prinsen van elf “.…
Geweten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Open oren open ogen
open hart niet te vergeten
dan openbaart zich ongelogen
het zo goddelijk geweten
dat eenieder kan doorgronden
die immers immer zelf nadenkt
zonder ooit te zijn gebonden
en ook de waarheid nimmer krenkt
Scherpe woorden kunnen schuren
zo gaan banden eroderen
wat ooit nog voluit mocht bloeien
zal verbaal geschroeid…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 s Nachts besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door…
Adelaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.055 De scherpe blik in je ogen
Je snavel steekt trots vooruit
Je vleugels die de lucht beroeren
Beangstigen
Constant je oog op de buit
Je weet hoe alles hoort te zijn
Je draait je cirkels groots
Je weet hoe macht een ziel verleidt
Verblijd
Genade is zo doods
Ik kijk je in de ogen
Zoek steun bij al jouw kracht
Gun mij ook die vleugels…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn er melancholisch gedicht
Op bladzijden van hoorn
Snel, hou me wakker, voor ik
De zakjes zout bloed weer aanprik
Met een naald van scherpe…
Lachbui
netgedicht
3.2 met 47 stemmen
23.937 je volop in de ogen
die als schaapjes over drijven
alsof ze onbeperkt kunnen blijven
zolang het blauw maar onbewogen
Ik verzoek je, zeg me wat er is
Verveelde zuchten; langs me heen
verkilde flitsen, verwerpen alleen
jij ziet het fout; jij hebt het mis
Onderdruk zuigt damp uit kring
stormen dreigt in koude vlagen
tot opheldering je scherpen…
De frêle vrouw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
421 zacht en warm
is de wind die
jouw articuleren
draagt en verstaanbaar
maakt tot in de verste
uithoeken van het
magistrale plein
jij de frêle vrouw
die boven alles en
iedereen was uitgegroeid
tot symbool van
liefde en begrip in
het menselijk
samenkomen en zijn
weg waren de scherpe
randen van agressie
en intolerantie
verdwenen…
Rif op Rijm
netgedicht
2.4 met 79 stemmen
91.801 wrijving gehad
bij vlagen nat als `k weet niet wat
golvend hoog als kippenvel
Bij eb luidt hier de schippersbel
en rust de mond niet achter blad
de neus wel open houden schat
want hoogtij kust het lippenstel
Het huwelijksbootje is cliché
daarmee sleepten vele dichten
de diepte naar het oppervlak
Alwaar kritiek ze steevast stak
als scherpe…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever. Eenden in een laatste duik.
In het zog het verwonde water
een lidteken na het snijden
herinnering aan het lijden
wie verzacht en wat baadt er ?
De nacht verkruimelt en ik vergeet
het leed dat eens het water spleet.…
Viswijf
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.990 Ze schold me uit met scherpe tong
schonk duivelspsalmen als beloning
plantte haar ring recht in mijn tronie;
schopte barbaars mijn hom so long
Zo werd ik hondsdol fijn geslagen
terwijl zij haar heil, bot en droog
in haaiefins mijn kant op spoog
alvoor mij snoekduik op te dragen
na nog meer vallen en gesmeten
werd er voornaam uit medelij…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 De ramen en de deuren blijven dicht,
in scherpe bochten kan hij schuchter klagen.
De ouderwetse tram met aanhangwagen
doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht.
De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen stellen wil.
De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken.…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
die in het hoofd van de man was aangeplant.
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Laagvlieger
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.443 Ze is nogal onpeilbaar
Een vlinder in de schaduw
Met een heel fel kleurenkleed
En een vlijmend scherpe tong
Zo balanceert en evenwicht
Ze tussen dag en nacht
Zegt of denkt nooit precies dat
Wat een ander haar verwacht
Ze lijkt zo snel uit haar lood
Maar is stiekem van staal
Deze vlinder vliegt te laag,
Komt nooit dicht bij de zon,
Terwijl…
Blijvend gemis
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.591 ’t Is al geruime tijd geleden
dat ik jou voor altijd verloor
ik zie jouw gezicht nog in scherpe beelden
en jouw woorden die ik met jouw stem hoor
Je was zo alles, zo sterk en lief
er bestaat gewoon geen alternatief
wat jij gaf kan niemand geven
Ik probeer te leven met die pijn
soms kan ik heel even gelukkig zijn
ik vecht nu voor een ander…
Echt tegenlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
571 ik heb je ooit
ondergedompeld in liefde
maar waar ben jij nu gebleven
in kleine speldenprikken
scherp rakende woorden
jouw tegengas dat mij deed leven
we hebben rotsen verkend
handen tot bloedens toe
opengehaald voor het mooiste zicht
maar altijd wist jij
toch nog een betere plaats
gezien vanuit echt tegenlicht
in een toegevend…
Schemer Licht
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
2.379 De nacht voorbij gevlogen
Schemer licht mijn ramen
Mijn geest helder en scherp
Uren die gedachten namen
Zoete pijn in stilte gedragen
Vervlochten met jouw zijn
Mijn liefde zo intens groot
Jouw hart voor mij te klein
Gevoel te zijn leeggezogen
Van alle energie ontnomen
De waarheid harder dan ooit
Leugens verminken dromen
Woede woelt…
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 slechts
gebarsten aarde
waar zich
de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren azen
De priemende ogen
op scherp…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve den nog
kan verpozen tot het end
hier strijdt op het scherp…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 ik heb een netwerk opgebouwd
waar menigeen jaloers op is
lijnen lopen niet altijd evenwijdig
ik ontwerp een splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.
Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Zo scherp, dat het “vroeger”, uit de toekomst snijdt.
Een filigrain dat droom van daden scheidt.
Ijl, als één noot door wijlen Miles geblazen
op een trompet van dun gesponnen glas.
“Nu” gedenkt gretig wat is verleden.
Hoedt zich voor de toekomst in gebeden
“Nu” volbrengt, wat nu begonnen was.…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Helder te zijn, scherp te zijn misschien.
De homeostase van de geest.
Naast alles telt die nog wel het meest.
Mezelf er toe zetten belangrijke zaken te ondernemen.
Tijd die ik niet heb, toch van mezelf claimen.
Tijd maken voor datgene dat telt,
soms onder zware gemoedstoestand geveld.
Ik zie het nu…
Gaan voor waar je voor staat.…
Kapotgemaakten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Ze vonden elkaar een tijd terug in ware liefde -
maar de scherven van het verleden bleven scherp
en snijden nogmaals hun lichamen kapot,
doet hun geesten bloeden.
Het residu is ontkenning van alle liefde
en alle passie. Alles wegmaaien, het graf inkelderen.
Immers, wat was is nog steeds en daar verandert niets iets
aan.…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 langzaam heft de drenkeling het glas
op het ondergaan van de zon, moedeloos
maar wel gezondigd is zijn vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling…