1857 resultaten.
Hittegolf.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.044 wat plakt mijn klamme hemd
aan rug en schouders vast
wie laat mijn zilte vocht
uit poriën verjagen
wat slaat mijn lichaam loom
tot rusteloos verkeren
wie wekt mijn ontembare dorst
met volle teugen niet te lessen
het is de zomerse golf
van zwoele verzengende hitte
die beweging bevriest in warmte
en het leven als koorts bedwelmt…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 De boothals van je
beige trui
zakt zomaar
van je schouder.
In bed blijkt kniehoog
gras te staan.
--------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
Junk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
954 haard heb jij toen verlaten
jezelf blootgesteld aan doffe ellende
maar jij had dat zelf niet in de gaten
Voor mijn gevoel dook jij onder
in een roes van fout verlangen
langzamerhand kon jij niet meer zonder
waar zou jij nu weer uithangen
In zes maanden werd jij jaren ouder
vergald, verslaafd en verguisd
nu zoek jij weer naar die ene schouder…
In't voorbijgaan
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.470 ik kom even voorbij
om ieder gedag te zeggen
ben nog steeds onderweg
om mijn ziel te verplaatsen
en elders een nieuwe zaligheid
aan te leggen
de einder komt in zicht
mijn hart ontwaart nieuw licht
schouders dragen
de laatste lasten
*
wilde dit melden
mocht je mogelijk
in vragend duister tasten
ik kwam voorbij
om te groeten…
Tweetaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Je lijkt te spreken in twee talen
Ik wens hier maar één van te verstaan
Hieraan ontleen ik mijn bestaan
Tot je woorden mij zullen vermalen
Ik kan nog altijd vrijuit ademhalen
Voorlopig schaak je simultaan
Maar ooit zal ik de prijs betalen
En hieraan ten onder gaan
Ik proef je lach nog op mijn lippen
Je hoofd tegen mijn schouder aan
Het…
Ik treur, maar misschien teveel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 verlorenen
die er niet meer zijn,
ik treur om de jaren die voorbij zijn
en nooit meer terugkeren,
ik treur om al die nutteloze acties
met zoveel doden tot gevolg,
ik treur, omdat er een vader
zijn kind liet sterven,
vergat het af te geven op de crèche,
ik treur,
maar kan er beter mee stoppen
vooraleer ik de wereldbol
op mijn schouders…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Ik voel nog de geknepen hand,
of dein op de schouders mee.
Soms hoor ik het piepen van zijn been.
Zijn gewonnen beker stond op de tv.
De slome zon leunt tegen het raam,
huidplooien kerven zijn gezicht.
Gesloten ogen vragen om stilte,
wat wil ik zeggen in het laatste licht?
Van alle ondenkbare dagen
houdt nu de gevreesde dag halt.…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Kijk niet over de schouder
naar de oude eucalyptus boom.
In een smalle straat van glas keert
mijn buiten niet naar binnen.
Geen weg terug en niets te verliezen:
ik ben wat je van me weet.
Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan
De schouder…
Luister
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Geef stilte een naam,
inhoud aan niets
draag wind op je schouders
bevochtig je hoofd met dauw
en luister naar vogelzang.
Geef eenzaamheid een naam
laat massa zwijgen
dring door in het diepste bewustzijn
van menselijkheid en liefde
luister naar een stem die roept.…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
Intercontinentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Over het verlies
werd tijdens de intercontinentale vlucht
zucht, met
werkelijk geen woord meer gerept
schouders ontlast
Lezen, eten, doezelen en slapen
dan een goed gesprek
Torens van kalmte
doen voor altijd dienst
Hoewel hoogte, werkelijk
van ondergeschikt en inferieur
au fond geen belang…
Houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ik kijk dagelijks over mijn schouder
zoekend naar de dingen die ik herken
de dagen worden echter steeds kouder
ondanks de nieuwe wegen die ik verken
eigenlijk heb ik geen zin vooruit te kijken
om het vertrouwde achter mij te laten
steeds maar weer de tijden vergelijken
ik voel mij steeds verder verlaten
niet tegen het leven opgewassen
verloren…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 Ik wacht op een schouder,
een tedere lach.
Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.
Vastklampend aan herinneringen
blijf ik hangen in het verleden.
Maar angst voor de toekomst
Verpest al het fijne.
Alleen warme herinneringen,
Tot het einde.…
achting
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
531 tik ze op de schouder
en zeg dan welgemeend
bedankt voor wat je doet…
en nu
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 loop ik langzaam terug
proef hoe het ooit voelde - toen ik jouw kist
op mijn geschokte schouder droeg
blauwe plekken denderden
tot wonden in m’n ziel
waar touwen, geleid door liefde
heel zacht
jouw lichaam lieten gaan
tussen zand en warme wensen
leeft de hemelsleutel in jouw hand
het hart van vele mensen
aan de rand - ze
treurden…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 ze kijken een beetje rond bij de ander
en het liefst bij iemand niet te bekwaam
ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Tekenboek van liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
609 Ik teken een horizon
in het tekenboek van liefde
er ligt een lichaam te zonnen
een zomer straalt over zijn schouders
een zon tovert een lach op zijn gezicht
wolken kietelen hem met schaduw
ik kan zien dat hij van me houdt
hij tekent een boom naast mijn illusie
om de dromen in stilte te bewaren
nu de zon lager zinkt
en de maan een lach…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 Ik wilde dat ik vliegen kon
naar een land op verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een…
LAIS CCXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar
waar handen ijlen naar zijn handen maar
het komt niet aan. Een hese klacht vertakt
zich in de snedigheid van zijn gebaar.
Bliksemschicht. Weelde. De angst blijft intact.…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
ik streelde tweedehands
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.532 ik streelde tweedehands
je plooien en de vouwen
voelde me nog mans genoeg
om als een vent van je te houden
ik streek langs ruches die
zich bolden om de soesjes
die waren opgeklopt met room
een sensuele opgefokte droom
jouw handen trokken
kreukels uit mijn spieren
gaven schouder weer profiel
ik kon mijn feest gaan vieren
maar mijn…
Zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
848 Waarom zou je niet spreken
over je verdriet
leg die jas van zwijgen af
het verzwaard je schouders
je leeft zo geremd
bewandel openbare wegen
denk niet dat verdriet
alleen bestaat wanneer
het wordt verzwegen
als daar pijn en zorgen zijn
het er al vele jaren is
deel gerust in alle eenvoud
jouw veelvoud van hetgeen
jou al jaren droevig…
je lach is al verleden tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.046 uitzicht
kijkt naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden, hebt gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en
je lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol is zacht
net als je wangen
je schouders…
jij mijn jongensdromen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.147 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
je hield je hoofd
wat schuin
de schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
en je ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
ogen keken dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag…
R.E.U.Z.E.N.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Laten we Abrahams mosterd
maken van Goliath en Atlas,
Orion en Grutte Pier;
schouders ongevraagd beklimmen
van Polyphemus, Kumbhakarna,
Gogmagog én Hrungnir;
niet vergeten hoe te leven
als Balor, Jentil, GVR,
Gargantua, Pantagruel;
In gedachten door de tijden
van Gulliver, Ellert,
Brammert, de Hecatonchiren.…
Empathie-test
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
316 Ontkennen, ontkennen, ontkennen
de eerste reflex van een regime dat
psychologisch een puber is gebleven:
alwetend, chronisch
verongelijkt en eeuwig
aangevallen gevoelend
de dood van mevrouw
Renee Nicole Good is een
internationale empathie-test
of je huilt of je haalt
je schouders op.…