2103 resultaten.
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt
als kind'ren voor de nacht, maar déze nacht gaat maanden duren.
En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst…
De wereld verandert
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
60 De wereld verandert ons
En wij veranderen de wereld
een beetje voor ons gemak
en om te eten, hemelhoog
bouwen we kamers en suite
gevleugeld en op wielen
leren het aan onze kinderen
leren hen te denken
dat de wereld verandert
door mensen, wat waar…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Geef ze maar thee
.....Luister, de bomen vallen
.....Heerlijk, het geluid van bijlen
.....die de boomgaard kappen
.....De tijden veranderen
.....Speel! Ik wil het vieren!
.....Dan kunnen jullie daarna vertrekken
Ik weet het niet, ik wil weg
Waarom zijn we zo oud geworden?…
Tussentijd voorbij De Poortloze Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 weg –
thuisloos zwierf ik onder de Vissen
aan de hemel, hun tijd is een lange
tijd op de klok van de aarde
De steden waren snel gesticht
in het korte uur van de Ram –
maar Waterman, jouw eeuwen
liggen nog ver in de toekomst
na de sterke mannen
Jij en ik wachten niet meer
we lopen voor, in onze tussentijd –
het kan niet anders, veranderingen…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
BLAUWE PERIODE
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
584 ----------------------
------------------------------------
men moet opnieuw en steeds opnieuw
zich uitvinden, zich uiteindelijk vinden
als op de oude route
de wegen lichtelijk vastgelopen zijn
dus, vandaag sluit ik mijn blauwe
periode af en begin de gele
zet het grof vuil aan de straat
zeg eindelijk waar het op staat
schrijf een brief…
[ Een mens verandert ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Een mens verandert
slechts als een ander hem dwingt --
Zelf kan hij dat niet.…
[ In het nieuwe land ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 In het nieuwe land
volg ik een vriend, stil stap ik --
in zijn voetstappen.…
Leuningen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 Dank alle leuningen
om je aan vast
om je omhoog te helpen
Dank jou ook dat ik altijd
iemand
denk te hebben
aan wie ik me vastklampen,
al is dat alleen maar in gedachten
alleen maar om dit
heel even
te laten lezen
Misschien is het ook veel meer
Want alles glipt zo snel
weg…
Stilte
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
466 De stilte ontwaakt
De maan bergt haar licht
Ontdaan wordt alles
Van tijd en gewicht
Laat maar gaan
Laat het maar vrij
Wat vrijkomt
verandert
In nieuwe stukjes
jou
mij
en wij…
De omslag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
385 voor ieder
openbarend
droeg het
witte licht
de zuiverheden
mee van de
neerslag van
leven zoals wij
dat onszelf en
anderen geven
de omslag was
enorm geweest
door de snel
veranderende
ionisatiegraad
waarmee licht
info gaf over
de geestelijke
gesteldheid met
wie je sprak
in samen bouwden
we contact op dat
alle kleuren van
de…
Bestaan in kleurrijk gaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 de dagen
worden zachter
maar lijken in
hun kleuren
feller te spreken
om een eigen
persoonlijkheid op
toon te brengen
na millennia de zon
te doen opgaan
zonder gezicht
en herkenning en
alleen in licht en
warmte de
communicatie
te verzorgen
ook de maanden
veranderen hun
profiel om in een
geëngageerde baan
met de aarde…
Herboren als genie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb
vannacht voor
het eerst je ogen
op zien lichten
uit de onrust
waar jij in slaapt
ook hoorde ik
het lage zoemen
van de frequentie
waarmee jij
soms met
anderen praat
die dislocatie
neemt je
krachten weg
en laadt niet zo
vaak maar wel
heel snel ook op
dan lijkt het
of je weer
herboren bent
ontdaan van
remmingen en…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Bij aankomst op HS begon het al ...
De hal bleek nog een vrijplaats,
maar buiten hingen gewatteerde dekens uit,
klaar om me in te kunnen sluiten.
Het kantoor voor het station
had de mist herschapen in hotel `Terminus`,
de gasten- en geestenburcht
waar vader en ik vroeger wachtten op de bus.
Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 doch vaak, verzekerde ik haar,
is het niet onze eigen wil
maar zijn wij evenbeeld der goden
gespiegeld in de smeltkroes
van hun telkens per seizoen
veranderende mode
Wij zijn hoe je het wendt of keert
tot op zekere hoogte
verzeild geraakt maar niet verdwaald
in een tableau vivant van
wisseling van gedaanten
als in Ovidius' metamorfosen…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.
Het adembenemend
kleurenspel aan de hemel ontvouwt zich
als een zucht, en raakt de diepte van mijn…
In overdracht
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
349 de probeersels zijn
legio en de veranderpot
is goed gevuld en toch
heeft men geen geduld
om de nodige wijzigingen
snel door te voeren
aardappelen in alle
soorten en een ander
groente beleid met
wisselende vitamines
daar kan geen pasta
de strijd mee aanbinden
ook niet als het gedrenkt
is in tomatenrood
van de beste kwaliteit…
De nieuwe aarde
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
302 je kent ze wel
mensen die alles
hebben gezien
en meegemaakt
ook dat zo uniek is
dat het erover
vertellen bijna als
zonde wordt ervaren
het probleem is
dat deze mensen
getekend zijn op
een deel van hun
lichaam dat
reflecteert in
zichtbare vorm
als verbintenis
de groep die
verbonden is
met uniek heeft
onderling veel
contact…
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Er ontbreekt een steen, tussen de stenen,
Zijn zwakke huid is in de wijk bekend.
Hij had zeer diepe schrammen, ongekend,
op hem rustte mijn voeten en tenen.
In de nieuwbouw kon hij pijnlijk aarden,
zijn metgezellen scholden hem vaak uit.
Veel liever had hij de plant met zijn kluit
dan de stoep dichtbij hem, zonder waarde.
Zijn ouderlijk…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 De wijze vrouw brengt in het leger Gods Woord,
maakt verre reizen, waar felle oorlog woedt,
geeft Nederlandse strijders troost en moed
bij levensgevaar in dreigend oosters oord.
In eigen land, als Kerstgebeuren gloort,
schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed
der Herberg, waar vrede in één gemoed
aan zwerver en rijke burger toebehoort.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Moet je een Vanessa zijn, een
vlinder die weet wat veranderen is
om oog te hebben voor levens-
langzame metamorfoses?…
Metabletica
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
234 Ter hoogte van de Zaagmolenweg
stond half verscholen achter bosschages -
u raadt het reeds, hoe kan het
ook anders -
een houtzagerij aan de rand
van de eikenbossen van Twickel
waar ik wel duizend keer
langs ben gereden
let wel, met mijn vélocipède
zo'n raleigh van engelse makelij
met een drietrapsraketdérailleur
- iets wat alle…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Scheve woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
135 Grote woede, kleine woede
Zonder woede is er weinig
verbetering, al blijft het
vaak bij kleine veranderingen
omdat we met twee maten meten
en met scheve ogen
de waarheid in het midden
laten liggen, voorbijkijkend
aan andermans kinderen
aan alles wat niet eigen is
Selectieve liefde, ja dan
zitten we met de consequenties
en verbijten…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt…
lykke
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
811 plots loopt daar iemand rond
en ziet de tranen van verdriet
veranderen in gekleurde tranen van geluk,
want nog nooit heeft iemand hem gezien
de jongen kijkt hem aan en leest
zonder ook maar een woord te zeggen
het geschreeuw vanuit zijn hart
waaruit alle woede is vergaan.…
DANK VOOR HET LICHT
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
881 Help me mijn uitingen te veranderen
help me mijn woorden beter te kiezen
help me mijn naaste niet te kwetsen
help me mijn geliefden te waarderen
leer mij beheersing te hebben
leer mij mijn gedrag te veranderen
leer mij mijn uitstraling aantepassen
leer mij nederig te aanvaarden
breng mij niet in moeilijke omstandigheden
breng mij op plaatsen…
Hulp
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Eenmaal moet het toch gezegd,
ik ben aangewezen op hulp van anderen,
en dat beste mensen, zie ik niet graag veranderen!
Want mijn huis, is schoon!…
Hart
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
900 Afgedankt, gedumpt en verlaten
zit je daar alleen,
een beetje iedereen te haten,
met niemand om je heen,
maar laat het nou maar komen,
je overspoeling van verdriet,
dan kan je daarna weer dromen,
van de dingen die je ziet,
en maak jezelf en anderen,
niet nog alleen maar zwart,
mensen kunnen veranderen,
iedereen heeft een hart...…
afscheid
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
3.232 Ik zou zo graag
terug keren in de tijd
alles veranderen
wat fout is gegaan.
Er is zoveel dat ik
had willen doen
zoveel dat ik je
nog zeggen wou.
Maar afscheid van je nemen
nee, dat is echt teveel gevraagd.
Je blijft in mijn hart
nu en voor altijd.
Je bent altijd bij me
waar niemand je raken kan.…