925 resultaten.
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
En thee die je mij schonk
Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
Bij vuurhaard en gezelligheid
Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
Jouw dagen telden teveel kruimels
Die je voor het vallen al wilde vegen
Jouw…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 En dan—een buiging, een snelle,
lage vlucht langs het blad dat al ruikt naar aarde, even
is hij in het bruin van het riet, tot hij terugkomt naar de boog van de boom,
alsof hij de klank van de plek heeft opgeslagen, alsof zijn lied de herinnering is aan het licht.…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
Als de regenboog ademt
netgedicht
2.5 met 55 stemmen
808 Als langzaam de boog vervaagt
in nevel en stilte het vredige weidse landschap
opnieuw omhelst, blijft slechts een zweem van vuur en kleur,
een zachte echo van de ochtend die het hart teder raakt en kostbaar houdt.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 Een slipje in de rozenstruik, een boog
van kleine dingen die passeren in het leven.
De klok tikt door, de avond valt nu snel,
een gin-tonic op de rooktafel geschonken.
De mensen zijn geen potloden, dat wel—
hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.…
In 't kneppelhout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
754 Daar waar de kneuters op de bogen
der sparrelaars hun sakkers zogen,
daar les ik dorst
aan borrelborst.
Daar hangen aan de twille twijgen
de snakkers van de volle vijgen.
In 't kneppelhout is 't een festijn,
daar waar de kneuters zijn.
En vraagt gij mij: wilt gij de knotters
niet scheren van de donze dotters?…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 De koning boog en wilde mij een keten
Omhangen – die ik hem met wilde hoon
Ontrukt heb en een hoovling toegesmeten.
Nu heeft een vrouw mij innig vroom omhelsd,
En in haar grijze ogen zag 'k mijn vrede.
Ik neeg – maar in mij brandde toch het felst
't Vuur dat mij voorschrijft buiten rust en rede.…
Zo gewoon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
7.285 Rijd haar naar binnen
Op de staander de klem
Zet haar op de rem
Het is echt geen dringen
Druk op de knop
Het is echt geen mop
Auto gaat weer omhoog
En ik ga met een boog
De auto weer in
Voor een ander begin
Het is zo gewoon
Een ochtend zo mooi
Rijdend over de wegen
Zijn er tegen negen
Tja zo gewoon
Slechts een ochtend zo mooi…
Kamer debatten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
960 Met alle aandacht heb ik die bekeken
Wat kan de kamer toch verschrikkelijk preken
En elkeen weet het nog een tikje beter
Maar van al dat gepraat klopt weer geen meter
Breedsprakig hield van Aartsen zijn betoog
Hij had weer heel veel pijlen op zijn boog
Hij werd geintrupeerd door Bos met vele vragen
Dit kon de voorman van de V.V.D, niet goed…
liefde in de Ukraine
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.213 ongewild
Wetende zijn passie wordt gestild
Wassend aan de kuip haar schort open
Waren zijn ogen naar binnen geslopen
En ervaart heimelijk wat niet mocht
Graaide opzwepend achter iedere bocht
En Olga wetende zijn begluurgerij
En toonde Serge tot aan kruis haar dij
Spande haar bilspieren hard omhoog
Terwijl zij nog verder naar voren boog…
Iris
poëzie
3.9 met 13 stemmen
7.225 Hij lacht...en zijn zucht jaagt mij, arme, in delucht,
En een boog van tintlende kleuren
Is mijn spoor, als ik wijk naar een droomerig rijk,
Waar ik eenzaam om Zephir kan treuren.…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 ‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde
En stierf in die onzal’ge stond.
Zo staart in Libië’s woestijn
De kranke pelgim, uitgestoten,
Verlaten door zijn tochtgenoten,
Naar hen, die reeds zo verre zijn.…
DE VRIENDINNEN I
poëzie
3.6 met 15 stemmen
4.620 Zij vond haar, omziend, bevallig:
De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen,
’t Dek afgegleden, de knieën hoog
En zelve in zachte boog.…
Mobiele meid
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.480 Haar lichtend grijze ogen,
kohlzwart omrande bogen,
kijken me nijdig even aan,
zien me niet werkelijk staan.
Dan lacht het mondje breed,
schatert opzettelijk wreed:
"Laat ook maar, deze meneer,
hier, daarin zie ik nu meer".
Haar knipoog is wat vettig.
Dat mondje, wel weer prettig,
richt zich nu tot mij en zegt:
"Isterzo.…
Koud Kunstje
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.455 kleuterkaravaan
En ja - hij haatte ze, die dreutels
die zo strontverwende vlegels
die hun keeltjes harder schraapten
dan met ijs ooit was gedaan
maar hij stond elke dag weer klaar
om koude kunstjes uit te delen
net zo lang tot heel de meute
weer het lachen was vergaan
Hij keek ze aan - zou zich vermannen
met een smoeltje uitgestreken
boog…
vrijgezel
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
758 maar warm aan als het winter wordt
als de zon niet schijnt en het licht je stoort
dan is het hard om steeds te leven met de pijn
van je eeuwige jeugd en de eenzaamheid
het is toch vreemd als je weet
het is maar schijn
hey vrijgezel
ben jij jezelf nog wel
kruip uit je illusies
doe open dat hek,je voelt regen
maar de zon brengt weer jou boog…
De pastorale bij de beek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 Verrast, wij keken beiden in die sprekende vissenogen
wilden graag weten wat zij ons toch wilden gaan zeggen,
zo kwam het dat wij ons steeds verder voorover bogen
nieuwsgierig te weten wat zij ons hadden uit te leggen.…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De bruggen over de rivier
bespannen met haar smalle bogen
het bleke water, waarin hier
en daar iets donkers wordt bewogen.
De vrouwen komen af en aan,
die in de kruiken water halen,
en met een doek gesluierd gaan
als in de Bijbelse verhalen.…
smart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Je ruikt andere geuren
Zo zwaar als het kon zijn,
zo loodzwaar
bijna niet te verdragen
kon toch weer
anders worden
je voelt je lichter
je komt dichter
bij je oude ik
je straalt weer met
je oude blik
in je ogen
die eertijds op vertrouwen
kon bogen
maar nooit vergeet je
die lichtstraal op de grond
die jou zo zag en zielig…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Op kouse'voeten in een wijde boog-
Langs het bed waar ik zo vaak
In je ziel, ons peinzen en ons minnen,
Je dijen, je borsten en je haren
De roze peluw en vers linnen.
Kon adem halen en het venster sloot-
Je voeten zoenen en je tenen tellen
Telkens tien en 'n keertje negen
In het kronkelen van je knieen in je schoot.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Na de regens ademen we het meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, de wind
vermaalt de beide kanten van de manen,
lust verlengt de schaduw van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt in
verwondering meer bevlogen, waarop
de fraaiste bewoordingen kan bogen,
want…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 en zie wat ik zei maar nooit wou:
zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten
het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee
hun boeken verbranden in de stormen van nijd
hun neuzen bloeden van al het ontkennen
een ijzige boog spant zich op wolken van vuur
en voor wie…
een dalende zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 ik was spontaan of impulsief
echter verstoord in mijn hoofse gedachtegang
maar toch boog ik, wijl ik mijn hoed met veer voor haar zwenkte
kruislings van boven naar onder,
ter harer gerief…
De rozenboog .
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
159 het inzicht, de wijsheid die men allengs verwerft
zijn als rozen aan een groene boog,
(van ijzer dan wel natuurlijk opgebouwd),
de groei doet de blije verwachting alsmaar stijgen
.…
Het geschenk
poëzie
4.2 met 72 stemmen
19.598 II
Daar was een grafje gedolven;
De scholieren stonden er rond,
En een oude man boog met moeite
Nog ene knie naar de grond.
Het koele morgenwindje
Speelde om zijne haren zacht;
Het gele kistje zonk neder;
Arm knaapje, wie had dat gedacht!…
Gedrocht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.693 Die zomer was het niet de zon die schroeide
Ik pelde het hemd van mijn schouders
Als een smeltend vlies
Een gedrocht boog over de modderpoel
Waar een hert haar keel smeerde
En wij baadden tegen de jeuk.…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 Maar, de nacht-trein gloeit:
traan van Laurentius in augustus-nacht,
glimworm in een ver veld,
goud-meteoor
die onder de blauwe nacht-boog snelt.
De nacht-trein zit vol mensen
die dromen, waken, denken, wensen
en vooral met pijn iets verwachten:
zij rijden dagen, weken, nachten
op de brandzwarte bol der aarde.
- Is God nog ver?…