Alle inzendingen over boog

925 resultaten.

Sorteren op:

Als een wolk alleen

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 401
Een wolk drijft alleen boven dansende bloemen stilte vol lichtheid Als een wolk alleen reis ik langs heuvels en rivieren, tot plots mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.…
CB1 juni 2025Lees meer >

Confetti

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden En thee die je mij schonk Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk Bij vuurhaard en gezelligheid Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken Jouw dagen telden teveel kruimels Die je voor het vallen al wilde vegen Jouw…
John15 juni 2025Lees meer >

Melkweg in de lucht

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 416
Melkweg in de lucht stil glijdt het licht door de tijd geen begin of eind Onder sterrenboog vraag ik niets en krijg alles een adem lang licht Liggend op mijn rug, gedragen door de draaiende aarde, strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
CB29 juli 2025Lees meer >

De druppels van de herfst

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 324
En dan—een buiging, een snelle, lage vlucht langs het blad dat al ruikt naar aarde, even is hij in het bruin van het riet, tot hij terugkomt naar de boog van de boom, alsof hij de klank van de plek heeft opgeslagen, alsof zijn lied de herinnering is aan het licht.…
CB11 oktober 2025Lees meer >

Wanneer vleugels terugkeren

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Vleugels keren zacht naar het nest vol licht en rust stilte draagt hen mee Hun sierlijke vlucht opent de weidse lucht als een adem, een boog van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
CB18 november 2025Lees meer >

Als de regenboog ademt

netgedicht
2.5 met 55 stemmen aantal keer bekeken 808
Als langzaam de boog vervaagt in nevel en stilte het vredige weidse landschap opnieuw omhelst, blijft slechts een zweem van vuur en kleur, een zachte echo van de ochtend die het hart teder raakt en kostbaar houdt.…
CB22 november 2025Lees meer >

Stemmen uit Amsturia

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 79
Een slipje in de rozenstruik, een boog van kleine dingen die passeren in het leven. De klok tikt door, de avond valt nu snel, een gin-tonic op de rooktafel geschonken. De mensen zijn geen potloden, dat wel— hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.…

In 't kneppelhout

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 754
Daar waar de kneuters op de bogen der sparrelaars hun sakkers zogen, daar les ik dorst aan borrelborst. Daar hangen aan de twille twijgen de snakkers van de volle vijgen. In 't kneppelhout is 't een festijn, daar waar de kneuters zijn. En vraagt gij mij: wilt gij de knotters niet scheren van de donze dotters?…
N. Wamelink28 januari 2005Lees meer >

Zomeravondzoem

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.542
Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam boven opoe’s bank, de tuin en de regenput snuivend de geur van appel en braam windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op…

De ontdekker

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.042
De koning boog en wilde mij een keten Omhangen – die ik hem met wilde hoon Ontrukt heb en een hoovling toegesmeten. Nu heeft een vrouw mij innig vroom omhelsd, En in haar grijze ogen zag 'k mijn vrede. Ik neeg – maar in mij brandde toch het felst 't Vuur dat mij voorschrijft buiten rust en rede.…

Zo gewoon

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.285
Rijd haar naar binnen Op de staander de klem Zet haar op de rem Het is echt geen dringen Druk op de knop Het is echt geen mop Auto gaat weer omhoog En ik ga met een boog De auto weer in Voor een ander begin Het is zo gewoon Een ochtend zo mooi Rijdend over de wegen Zijn er tegen negen Tja zo gewoon Slechts een ochtend zo mooi…

Kamer debatten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 960
Met alle aandacht heb ik die bekeken Wat kan de kamer toch verschrikkelijk preken En elkeen weet het nog een tikje beter Maar van al dat gepraat klopt weer geen meter Breedsprakig hield van Aartsen zijn betoog Hij had weer heel veel pijlen op zijn boog Hij werd geintrupeerd door Bos met vele vragen Dit kon de voorman van de V.V.D, niet goed…
e.t7 december 2004Lees meer >

liefde in de Ukraine

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.213
ongewild Wetende zijn passie wordt gestild Wassend aan de kuip haar schort open Waren zijn ogen naar binnen geslopen En ervaart heimelijk wat niet mocht Graaide opzwepend achter iedere bocht En Olga wetende zijn begluurgerij En toonde Serge tot aan kruis haar dij Spande haar bilspieren hard omhoog Terwijl zij nog verder naar voren boog…
Ivan Grud8 september 2005Lees meer >

Iris

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.225
Hij lacht...en zijn zucht jaagt mij, arme, in delucht, En een boog van tintlende kleuren Is mijn spoor, als ik wijk naar een droomerig rijk, Waar ik eenzaam om Zephir kan treuren.…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde En stierf in die onzal’ge stond. Zo staart in Libië’s woestijn De kranke pelgim, uitgestoten, Verlaten door zijn tochtgenoten, Naar hen, die reeds zo verre zijn.…

DE VRIENDINNEN I

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.620
Zij vond haar, omziend, bevallig: De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen, ’t Dek afgegleden, de knieën hoog En zelve in zachte boog.…

Mobiele meid

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.480
Haar lichtend grijze ogen, kohlzwart omrande bogen, kijken me nijdig even aan, zien me niet werkelijk staan. Dan lacht het mondje breed, schatert opzettelijk wreed: "Laat ook maar, deze meneer, hier, daarin zie ik nu meer". Haar knipoog is wat vettig. Dat mondje, wel weer prettig, richt zich nu tot mij en zegt: "Isterzo.…

Koud Kunstje

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.455
kleuterkaravaan En ja - hij haatte ze, die dreutels die zo strontverwende vlegels die hun keeltjes harder schraapten dan met ijs ooit was gedaan maar hij stond elke dag weer klaar om koude kunstjes uit te delen net zo lang tot heel de meute weer het lachen was vergaan Hij keek ze aan - zou zich vermannen met een smoeltje uitgestreken boog…

vrijgezel

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 758
maar warm aan als het winter wordt als de zon niet schijnt en het licht je stoort dan is het hard om steeds te leven met de pijn van je eeuwige jeugd en de eenzaamheid het is toch vreemd als je weet het is maar schijn hey vrijgezel ben jij jezelf nog wel kruip uit je illusies doe open dat hek,je voelt regen maar de zon brengt weer jou boog…

De pastorale bij de beek.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Verrast, wij keken beiden in die sprekende vissenogen wilden graag weten wat zij ons toch wilden gaan zeggen, zo kwam het dat wij ons steeds verder voorover bogen nieuwsgierig te weten wat zij ons hadden uit te leggen.…

De stad

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.954
De bruggen over de rivier bespannen met haar smalle bogen het bleke water, waarin hier en daar iets donkers wordt bewogen. De vrouwen komen af en aan, die in de kruiken water halen, en met een doek gesluierd gaan als in de Bijbelse verhalen.…
Jan Prins26 december 2011Lees meer >

smart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Je ruikt andere geuren Zo zwaar als het kon zijn, zo loodzwaar bijna niet te verdragen kon toch weer anders worden je voelt je lichter je komt dichter bij je oude ik je straalt weer met je oude blik in je ogen die eertijds op vertrouwen kon bogen maar nooit vergeet je die lichtstraal op de grond die jou zo zag en zielig…

Dat Je Sterven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Op kouse'voeten in een wijde boog- Langs het bed waar ik zo vaak In je ziel, ons peinzen en ons minnen, Je dijen, je borsten en je haren De roze peluw en vers linnen. Kon adem halen en het venster sloot- Je voeten zoenen en je tenen tellen Telkens tien en 'n keertje negen In het kronkelen van je knieen in je schoot.…

Geen verlies van tijd?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Na de regens ademen we het meel van molenstenen, malend onder de wieken van de molenaar, de wind vermaalt de beide kanten van de manen, lust verlengt de schaduw van korenschoven, patronen van de toekomst zijn vervangen in wat ons verder onderscheidt, raakt in verwondering meer bevlogen, waarop de fraaiste bewoordingen kan bogen, want…
Pama3 september 2019Lees meer >

over dichters

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
en zie wat ik zei maar nooit wou: zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee hun boeken verbranden in de stormen van nijd hun neuzen bloeden van al het ontkennen een ijzige boog spant zich op wolken van vuur en voor wie…

een dalende zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.323
ik was spontaan of impulsief echter verstoord in mijn hoofse gedachtegang maar toch boog ik, wijl ik mijn hoed met veer voor haar zwenkte kruislings van boven naar onder, ter harer gerief…

De rozenboog .

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
het inzicht, de wijsheid die men allengs verwerft zijn als rozen aan een groene boog, (van ijzer dan wel natuurlijk opgebouwd), de groei doet de blije verwachting alsmaar stijgen .…

Het geschenk

poëzie
4.2 met 72 stemmen aantal keer bekeken 19.598
II Daar was een grafje gedolven; De scholieren stonden er rond, En een oude man boog met moeite Nog ene knie naar de grond. Het koele morgenwindje Speelde om zijne haren zacht; Het gele kistje zonk neder; Arm knaapje, wie had dat gedacht!…

Gedrocht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Die zomer was het niet de zon die schroeide Ik pelde het hemd van mijn schouders Als een smeltend vlies Een gedrocht boog over de modderpoel Waar een hert haar keel smeerde En wij baadden tegen de jeuk.…
Wimper5 december 2003Lees meer >

De nacht-trein

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.784
Maar, de nacht-trein gloeit: traan van Laurentius in augustus-nacht, glimworm in een ver veld, goud-meteoor die onder de blauwe nacht-boog snelt. De nacht-trein zit vol mensen die dromen, waken, denken, wensen en vooral met pijn iets verwachten: zij rijden dagen, weken, nachten op de brandzwarte bol der aarde. - Is God nog ver?…