Alle inzendingen over deken

1130 resultaten.

Sorteren op:

Drie sonnetten voor de maangodin - 1 - Selene

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Het donker dekt de dag toe als een deken de aarde krijgt vannacht een nieuwe maan zodat de oude pijn van het bestaan verzacht wordt en verjongt door dit nieuw teken Tot esbat tel ik nachten twee maal zeven maar onvermijdelijk breekt de dag steeds aan meedogenloos, hoe weet ik waar te gaan en wie te zijn en waarnaar nog te streven kil daglicht…
Lizzy8 december 2002Lees meer >

De lustenburcht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.752
De abdij is omkranst door getrimd gras, waarop de rijm glimt, want wolken vormen een verwilderd dek en de lucht is bevrucht met fijne spatten. Straks schuiven we aan, en keuren kristal, kleed, bestek.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

Anders

netgedicht
2.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Heb je wel eens daar gezien waar niemand ooit nog heeft gekeken Aan de andere kant misschien ben je voor een keer bezweken Heb je daar een bloem gekust of haar blaadjes horen spreken Op een paarse wolk gerust met haar adem als een deken Heb je sterren horen zingen de overleden mens omarmd Op een regenboog staan springen de kleuren aan…
sephus20 augustus 2002Lees meer >

De moeder de vrouw

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 51.716
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer, en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren. ------------------------------------- uit: Nieuwe Gedichten (1934)…

Weg

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.067
IJzige kou dringt naar binnen Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken De duisternis komt gauw Je loopt vlug Je warme adem maakt wolken Je ogen zoeken Je bent moe Vlucht in de duisternis Je ziet jezelf in het spiegelende ijs Voor de laatste keer Bloed dampt Vormt rode vlekken op een wit tapijt Je huilt Een laatste snik Eeuwige stilte…

VLINDERS

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Kijk, de Atalanta eet, mediteert stiller dan het dreigende onweer dat onontkoombaar als een grijze deken over de zomerse kleuren schuift. Twee Dagpauwogen fleuren de hortensia’s op. Een Kleine Vos heeft het aan de stok met een forse vlieg, voorzien van groen glanzende vleugels.…

een driehoekje wil wat

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 739
voor vagijn en rok boven dat al voor aanlok in hemels verre vergezichten hij voer door zeeën grif recht toe recht aan op die ene bodemloze af om één tel er vanaf te zien klaar onder te gaan in een ruimtelijk graf de man is zo aquatiel dat ’n dagje doggersbank gister hem al teveel viel hij riep tij voor vertrek alle boenders aan dek…

Avondromance

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Geen nevelen betrekken Uw Goddelijk schoon; Geen schaduwen dekken ’t Azuur van uw troon. Vol glans zijn de blikken, Waarmee ge op ons staart, En ’t oog komt verkwikken, Vriendinne der aard! Doe lichtstralen wieglen, o Zilvren Planeet! Doe ’t stroomvocht weerspieglen De glans van uw kleed.…

gieren van de straat

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
in wat rest een bleke schoonheid rood verkleurd vertrapt als afval stinkend als de pest talenten groeien verder weg de kaal verrekte nek het kille oog ze zijn alert hun klapwiek stopt de bloei wij zijn iets kwijt hun honger blijft de gieren snieren verrekken hun nekken om hun behoeften ten koste van ons met vraatzucht te dekken…

Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.787
De aarde is niet sterk genoeg om ons te binden, zij klemt zich nog slechts aan mijn voeten vast, maar wind dwingt zand mijn stappen toe te dekken en ik heb niets te doen dan dat ik wacht. --------------------------- uit: 'Afstand', 1978.…
Elly de Waard20 augustus 2022Lees meer >

Nacht-schaduw

netgedicht
4.8 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik vind jou aan de rand van een duister bestaan zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet steek jij voor mij het licht weer aan en ik volg je...op de voet door het donker van een nacht onder een deken van kilte waar ik wacht tot de stilte oplost in zonlicht dat weer zal gaan schijnen op een nieuwe dag waarin ik je langzaam zie verdwijnen…

Onoplosbare zilte tranen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
hun schoot werpen ontspruiten nieuwe liefdes Luierend in de bomen zweren de mannen een te dure eed alsof zij bereid zijn om voor het geringste te sterven In hun naïviteit drinken zij de dag vaarwel en begeven zich naar zee verstrikt in de netten van de nacht Er wacht hen een zware storm als zij dronken heen en weer zwalken op het dek…

Goed Heilig man...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.246
uit het verre warme Spanje, een lief paard op 't grote dek, jij met lange baard en wit haar. Vele knechten vergezellen jou, ze zijn zo zwart als roet, klimmen roekeloos op daken, trotseren onze decemberkou. Menig kinderharten slaan snel, je brengt lievelingsspeelgoed en hopen smaakvolle lekkernij, weet alles van ons,.. wonderwel.…
Vos Andrea29 oktober 2011Lees meer >

IN HET TIJDLOOS VERSCHIET

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Nadat het laatste woord gevallen was zakte ‘t duister als een deken over mij Wijl ik nadien die laatste woorden las kwam ‘t einde stap voor stap naderbij In het duister taste een hand naar mij die stil in ‘t dodende duister schuilde In het donker kwam de dood naderbij en hij vroeg mij waarom ik zo huilde Zonder woord verstond hij mijn hart…

ZOMERMORGEN

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Neevlen dekken nog het veld, Maar des leeuwriks stijgen meldt Weer een nieuwe dag en zingt, Dat het licht de nacht verdringt. Musjes in hun asgrauw pak, Krieuwen slaaprig op het dak; Vrolijk laat de wakkre haan In de schuur zijn wekker gaan.…

EMILY DICKINSON 754

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
eigenaar het zag en Meenam, was het zoek Nu dwalen we door bos en dal En jagen daar op wild En telkens als ik voor hem spreek Herhaalt dat hoogte mild En als ik schater, komt de gloed Die de vallei glazuurt Dan is het of een kratermond Een lachsalvo afvuurt Wanneer ik na een fraaie dag Hem naast zijn bed behoed Dan wint dat van zijn dek…

Sterren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 874
Met wazige blikken vol fantasie aanschouwen wij dit mysterie Door te kijken raak je verloren deze wereld laat zich niet verstoren is zo oneindig oud je voelt je een astronaut Een vallende ster miljoenen kilometers ver een felle lichtflits, meteoren, weer een nieuwe ster uitverkoren Ik doe de gordijnen dicht en kruip onder mijn deken…
Sharlee16 december 2012Lees meer >

Omarming

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Want hier op dit eiland wil ik leren omhelzen met woorden, die strelen over gevoelige plekken en helen, waarin je je kunt omhullen, als in een deken, zacht liggen, overdenken en dromen, vrij, ver weg of dichtbij, je thuis voelen, gewoon tevreden zijn.…
Ralameimaar18 januari 2015Lees meer >

Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Als er een witte deken over de aarde ligt, Nog ongerept en zonder sporen, Je dampend je eigen adem ziet En je de stilte over het land kunt horen, Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…

De wilde wingerd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Al waar ik kroop of lag, Mijn groen ging alles dekken. Tot in dit woest revier De goede hovenier Mij wijs kwam stekken! Hij plantte me in zijn tuin, Leidde, dan recht, dan schuin, Mijn loot de muren over. Nu siert zijn hoge huis Rondom met zwaar geruis Een vloed van bloedend lover.…

Het kofschip is zinkende

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
De avond mankt onder een naakte deken zorgen liggen stil in de hartslag van het heden de dood wiedt het zicht door de patrijspoort en verkleint het zuchten naar waarheid Half staat het licht te pruttelen in de komende ondergang van verdwijnende wanen, doch het restant snijdt het andere deel door jaren die geleefd blijken te zijn Het…
elze15 juli 2016Lees meer >

Vogelvrouw

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
bedekte Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht de bloemen die je steeds weer ontdekte je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek de plek waar iedereen je kende de plaats waar we je vaak hebben bezocht Je was de kleine heuvel waarop je woonde verscholen in een deken…

morgenstond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
vraag ik haar uitgestrekt wijl ik het gat in mijn rug demp ik stouw een belemmering tussen holte en knie met haar laken ik verwijt haar het slapen achter mijn rug Ik gaap een valse opening in de dag trompe-l'oeil, ga beslist nog even op mijn zij liggen vouw mijn deken onder mijn rechteroor als om een vodje in de mond, de lapsusprop trek…

Brokken in mijn keel.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Geef mij de schubben van het gulden vlies, deken van visionairs, meer onzichtbaar dan voorheen, vooruit te lopen in de schreden van hun kwetsbaarheid, ik omgord het zwaard van woorden als harnas waarmee ik het vege lijf wil redden, maar ook in eigen vooroordeel.…
Pama4 mei 2019Lees meer >

Ze was pas twaalf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Zonder warmte, zonder deken God, geef alsjeblieft een teken Ik kijk omhoog, kapot mijn hart Ik draai me om, ik moet terug Afscheid deed nog nooit zo’n pijn Ik brand n kaarsje, vind je dat fijn? Dag mijn schat, ik kom weer vlug…

Mijn tijger blijft liggen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ellende, van binnen zak ik in elkaar, weer, weer moet ik mezelf aanvuren om door te zetten De tijd is kort en gaat zo snel maar ik moet naar bed bij mijn tijger gaan liggen en ermee opstaan Huiselijk gebabbel in de keuken de soep begint al te geuren en ik weet dat er kaarsen branden Kon ik maar slapen Ik ril bij het terugslaan van de deken…
Zywa12 oktober 2021Lees meer >

Jannes van der Wal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Zij wist: nú hens aan dek, ik moet de boel hier redden. Jannes die liet zich echter niet vermurwen tot gebeuzel, bleef zichzelf tot aan het slot en dwong zo juist respect af door gehannes Zo won hij slag na slag des mensen harten, zo puur, begaafd en kleurrijk was er geen en veel te vroeg sprak hij tot ons: ‘Salut fans!…

NACHTVREUGDE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Een snippertje Kerstfeest steeds met je meenemen mag een verademing zijn van voelen en denken 's avonds in bed bij het indutten lig de stal van Bethlehem op deken of kussen adem van ezel en schaap vermengt zich sierlijk warm kringelend met geurige damp uit brandende wierook je bed wordt omhelsd door een ruimte vol hooi en stro binnen…
Han Messie12 december 2021Lees meer >

Navalny

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 738
die hij niet kon vinden op aarde Gelijk het Woord aan de gelovige openbaarde Liefde hoop en troost, vrede leven tot in eeuwigheid In eenzaamheid begraven; met de horde Zonder wie hem het meest nabij waren; zijn kinderen Met alleen zijn moeder die hem baarde om hem heen in de Siberische koude Terwijl zijn vrouw verdween met een warme deken…

Donkere gedachten

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 420
In donkere gedachten heb ik mezelf gevonden een theatrale clown voor een anoniem publiek een deken van grijze mist over mijn denkwereld die zich dapper uitstrekt, maar op de vlakte blijft wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan in de hoofdrol…